KO.R

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 40 จบไม่สวย

ชื่อตอน : ตอนที่ 40 จบไม่สวย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2561 00:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 40 จบไม่สวย
แบบอักษร

ตอนที่ 40

จบไม่สวย


ขอบคุณที่ช่วยผม แล้วพี่อะ จะให้ผมไปบอกพี่คิมว่ายังไง

#พุท



หล่อนวิ่งออกมาจากห้องน้ำก่อนจะหยุดลงที่หน้าร้านอาหารญี่ปุ่น

ร่างเล็กๆถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

ใจมันไม่ว่างให้คิดเรื่องดีๆอีกต่อไป เพราะรู้ตัวดีว่าสิ่งที่ทำลงไปเมื่อกี้ มันไม่ใช่เรื่องที่ดีเลย..

ภายในบานกระจกใส ตรงที่นั่งติดหน้าต่าง ก็มีอีกคนที่มีอาการไม่ต่างกัน เขากำลังกุมขมับด้วยความกังวล...

เธอจ้องมองเขาด้วยความขุ่นเคือง จนเขาต้องเงยหน้าขึ้นมามอง

ในดวงหน้าผู้ชายคนนั้นก็มีแต่ความกังวลอยู่เต็มไปหมด.. ไม่ต่างอะไรจากเธอเลย...  

แต่เชื่อเถอะว่า พวกเขาทั้งสองไม่สมควรได้รับอภัย...

พุทหันออกมามองที่เธอที่กำลังมองด้วยตาที่แข็งกร้าว..

ดวงตาของเช มันฟ้องว่าเธอไม่ได้รู้สึกยินดี ที่ได้ทำแบบนั้นลงไป

เธอส่ายหน้าด้วยความผิดหวังในตัวเขา แต่คงไม่ด่าทอ ทำร้ายจิตใจเขา เพราะเธอเองก็เป็นคนก่อเรื่องร่วมกับเขาด้วย

หนุ่มร่างเล็กตัดสินใจเดินออกไปให้พ้นๆไอ้ร้านญี่ปุ่นนี่ ทิ้งความรู้สึกแย่ๆไว้ที่พุทแต่เพียงคนเดียว...

ตลอดทางเธอรู้สึกผิดที่ย่างก้าว ไม่ว่าเธอจะมองไปทางไหน เธอก็เห็นแต่หน้าของผู้หญิงคนนั้นกำลังร้องไห้เสียใจ...

“พี่เช!!”

เสียงตะโกนขึ้นจากทางด้านหลัง ห้าวทุ่ม และแข็งจนน่ากลัว..

ผู้ชายรูปหล่อคนนั้นในร้านวิ่งตามเธอออกมา..

ยิ่งทำให้เชรู้สึกอยากหนีไปให้พ้นๆมากกว่าเดิม

หมับบบ!!

มือหนาๆคว้าเข้าที่ข้อมือเรียวเล็ก

“นี่ใช่มั้ยเรื่องที่จะให้ช่วย”

“พอใจแล้วใช่มั้ย”

“ไปคุยกันที่รถ”

.................................

ณ ลานจอดรถของห้าง               

เชสะอิดสะเอียนอย่างบอกไม่ถูกที่จะมองหน้าเขา แต่ทำไมเธอถึงโกรธไม่ลงก็ไม่รู้ ทั้งสองต่างตกอยู่ในสภาพเดียวกัน ความรู้สึกผิดทำให้ต้องก้มหน้า พูดกับลมกับอากาศ

“รู้สึกแย่ใช่มั้ย”

เสียงห้าวของหนุ่มร่างใหญ่ดังขึ้นจากด้านหลังของเธอ ทำลายบรรยากาศเงียบที่รักษาไว้มานาน

“อืม”

พุทเดินมาอยู่ต่อหน้าเธอ แต่เชก็เอาแต่ก้มหน้า

“โกรธมั้ย”

เขาก้มหน้าลงถามเธออย่างใส่ใจ..

“ไม่รู้สิ”

“แต่ไม่เคยรู้ก่อน ว่าจะต้องมาทำอะไรแบบนี้”

“แบบนี้เรียกว่า ถูกหลอก มาได้มั้ย”

พุทเงียบไปสักพักเพราะคำพูดของเช ช่างบาดหัวใจ..

มันทำให้เขารู้สึกแย่ไปมากกว่าเดิมอีก อาจจะเป็นเพราะความวู่วามของเขาเอง ที่เป็นต้นเหตุ..

แต่พอคิดทบทวนไปมาแล้ว มันมีคำตอบอยู่ในใจอยู่แล้วว่าทำไมต้องเป็นเช

เพียงแต่เขาไม่พูดออกมา...

“แล้วคิดว่าทำไมผมถึงให้พี่มาทำเรื่องแบบนี้ล่ะ”

“ไม่ต้องมาถามย้อนเลยนะ”

เชขึ้นเสียงด้วยความโมโห..!! พอกันทีกับความยียวนของผู้ชายคนนี้... มันแข็งกร้าวจนทำให้ผู้ชายร่างใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าถึงกับต้องหยุดทุกๆอย่างที่กำลังจะพูด..

 “ขอโทษนะ”

 “ผมได้กับเขา”

“ไม่นานหลังจากที่เรามีอะไรกัน”

พุทขึ้นมานิ่งๆ ไม้ให้เธอได้ตั้งตัวก่อนเลย เขาดูไม่รู้สึกรู้สาที่จะพูดคำนี้ออกมา..

ตุ๊บบบ..!!

ใจเชหล่นตุ๊บลงกับพื้น..

“ผมแค่ลอง”

เชอึ้ง เมื่อเขาขยี้

เธอเองก็คงไม่ต่างจากผู้หญิงคนนั้นที่แสนจะง่าย และเป็นของลองเล่นให้เขาอีกชิ้น..

ยิ่งฟังเชยิ่งเสียใจไปอีกเท่าตัว

 ‘เราก็เหมือนอยู่ในสภาพเดียวกัน’ เสียงของผู้หญิงคนนั้น ในห้องน้ำเมื่อสักครู่ ดังขึ้นมาในหัวอีกครั้ง เป็นล้านๆครั้ง...

“โกรธมั้ย”

ไม่มีเสียงตอบจากเชเลย เธอเอาแต่นิ่งและเงียบไป

“พูดทำไม”

“เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”

แววตาที่มั่นใจของเช และคำพูดที่พูดออกมามันทำให้พุทรู้สึกเจ็บปวดลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ...

ลองคิดดูสิว่า..

การตัดความสัมพันธ์โดยผู้หญิงคนนี้ ทำได้โดยไม่ต้องพึ่งพาอาศัยเธออยู่แล้ว..

ไม่จำเป็นจะต้องเอาเชมาเป็นตัวหลอก ให้เป็นคู่เกย์แสนหวาน..

นอกซะจากว่า พุทกำลังรู้สึก.... กับเชอยู่เหมือนกัน

เรื่องทุกอย่างมันไม่เคยเป็นเรื่องบังเอิญหรอก เพียงแต่เธอโกรธจนมองมันไม่ออก

และตอนนี้เธอก็พูดแบบไม่เหลือเยื่อใยอะไรเลย...

ทั้งที่พุทเองกลับคิดไปไกลกว่านั้น...

“ก็ดีแล้วที่ไม่โกรธ”

“เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน”

เขาหมดคำจะพูดต่อ จนต้องพูดสิ่งที่มันตรงข้ามกับหัวใจออกมา...

รอยยิ้มพวกนั้น แววตาอ่อนโยนพวกนั้น การกระทำที่สื่อว่าแคร์เธอพวกนั้น คงไม่มีความหมายกับบเธออีกต่อไป...

“กลับกันเถอะครับ”

“เหนื่อยมามากแล้ว”

เธอยังจ้องตาเขาไม่ปล่อย แววตาแข็ง ดูโกรธเคืองพุทเป็นอย่างมาก ในขณะที่ต้องหอบสังขารตัวเองขึ้นรถของเขา

แต่กลับรู้สึกเหมือนถูกช็อตไปทั้งร่าง

...................................................................................

ในขณะที่เพื่อนนอนหลับหมดแล้ว เธอกลับลุกขึ้นมาเสียบหูฟังเข้ากับโทรศัพท์พร้อมกับเปิดเพลงที่ชอบฟังในตอนดึกๆ แต่มันกลับกดโดนเพลงเศร้าๆไปหมด ส่วนบรรยากาศรอบๆเองเงียบงันไปหมด เย็นลงจนรู้สึกหนาว ต้องหอบกองผ้าห่มหนามาคลุมร่าง..

เธอมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ก่อนจะกวาดตามองไปทั่วๆ แม้ว่าเพลงเศร้าที่กำลังเปิดจะบ่มอารมณ์ให้ห่อเหี่ยว แต่ดวงจันทร์วันนี้กลับสุขสว่างสวยกว่าทุกวัน มันส่องแสงลงมากระทบจนเห็นใบหน้าขาวละอ่อนของตัวเองสะท้อนในกระจกมุมห้อง..

“พอใจแล้วใช่มั้ย”

เสียงของหนุ่มร่างเล็กดังออกมาเงียบๆริมหน้าต่าง ปล่อยให้ปลิวไปกับสายลมเย็นๆ...

เสียงของผู้ชายคนนั้นยังคงวิ่งวนอยู่ในสมอง

‘ก็ดีแล้วที่ไม่โกรธ’

‘เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน’

เป็นล้านๆครั้ง...

มันรู้สึกเหมือนถูกไฟช็อตจนพูดอะไรไม่ออก

ทำไมกันนะ ทั้งที่ปากบอกเขาว่า ไม่ได้เป็นอะไรกัน แต่ความคิดยังคงสวนทางอยู่ตลอด

......................................

15.00 หลังเลิกเรียน

เธอกับต้อยรู้สึกหิวมากจนต้องออกไปหาของกระแทกปากหน้ามหาลัย แต่ต้อยกลับเห็นว่าสีหน้าของเชไม่ค่อยสู้ดี

 “มึงดูแปลกๆไปนะ”

“เป็นอะไรรึป่าว”

“มึง กูรู้สึกไม่ค่อยโอเค”

“อืม กูก็คิดว่ามันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ เห็นมึงนั่งซึมๆตั้งแต่ต้นคาบ เหม่อใจลอยไม่พูดไม่จา อาการดูไม่ค่อยดี”

“ทำไม มึงกังวลเรื่องอิคิมหรอ” เพื่อนสาวของเธอกำลังเปลี่ยนเป็นนางฟ้า น้ำเสียงของเธอดูสลบไม่วี๊ดว๊าด... เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน นี่เป็นคุรสมบัติของนางที่ทำให้ใครๆต่างก็ไว้ใจเรื่องที่ไม่ดีให้ฟังอยู่เสมอ

“ก็ส่วนนึง”

“มันก็น่ากังวลนะ แต่เชื่อกูเถอะว่า ไม่นานมันก็คงทำใจได้ เพราะว่าเพื่อนที่แสนดีอย่างมึงได้กับคนที่มันรัก”

“หึ้ยย ไม่ใช่นะมึง”

“กูกับเขาก็แค่ เมา”

เชรีบหันมาปฏิเสธทันที

“เช....”

“ดูปากกูดีๆนะ”

“การที่เราจะนอนกับใครได้โดยที่เราไม่ได้เป็นอะไรกับเขาเนี่ย มันไม่ใช่เหตุผลแค่ว่าเมาอย่างเดียวหรอกนะ มึงก็ต้องชอบเขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ถ้ามึงเมาแล้วเข้าไปอยู่ในห้องกับผู้ชายที่มึงไม่ได้ปิ๊งเนี่ย มึงจะเงี่ยนเอากับเขามั้ย”

“อีต้อย กูไม่ได้เงี่ยนน”

 “มึงพูดกับกู ยังไงก็ได้อีเช”

“แต่กูมองตาเดียว กูก็รู้ว่ามึงกับน้อง มันมีอะไรที่เกินกว่า One night stand”

“อีกะแตมที่ว่าโง่ มันก็เคยเข้าไปเห็นตอนน้องประเคนเข้าต้มปลาใส่ปากให้มึง มันยังรู้เลย ว่ามึงกับน้องสปาร์คกัน”

“อ้าว อีเชี่ยแตม เอาเรื่องกูไปเล่าทั่วแล้วมั้งเนี่ย”

กริ๊งงงงงงง....

เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของต้อยก็ดังโพล่งขึ้นมาขัดจังหวะ

“หึ้ยย มึงกุรับโทรศัพท์แปป”

“ฮับโหลล”

@#$%^&*()

“ว่าไงคะซิส”

@#$%^&*()

“มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นนนน!!!”

@!#$%^

“ต๊ายยยยย แล้วงานกูจะพังมั้ยเนี่ย!! โอ้ยยยยย”

@!#$%^

“อียิมมมมมมมม!!!”

@#$%^&*

“แค่นี้แหละ!!!”

“อีเช!!!”

“อะไร”

“กูมีธุระด่วนๆ แบบด่วนขั้นสุดเลยว่ะ”

“อะไร ธุระอะไรของมึงวะ”

“มึง มีคนมือบอนไปเล่นงานกลุ่มที่พวกกูทำไว้จะส่งอาจารย์พรุ่งนี้”

“อ้าว กูก็ต้องออกไปคนเดียวช้ะเนี่ย”

“เออๆมึง กูฝากซื้อหน่อยละกัน นะๆ”

“โอ้ย อีต้อย มึงอะ”

“กูไปก่อนละ รีบ”

เชยืนงงในดงคอนกรีต หล่อนวิ่งออกไปด้วยแบบ 4x100 เมตร ตรงดิ่งจนหายวับไปกับตา จนสร้างความสงสัยให้เชว่างานอะไรถึงต้องรีบคอคาดบาดตายขนาดนั้น

เชเดินออกมาตามทางเดินเลียบถนนของมหาลัยเงียบๆคนเดียว ชมนกชมไม้ไปพลางๆ แต่มองไปทางไหนกลับคิดแต่เรื่องเดิมๆ ยิ่งต้อยมาพูดแบบนี้ทุกอย่างยิ่งดูชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ

เธอเดินออกมาเรื่อยๆจากตึกของคณะ ผ่านซุ้มไม้ริมถนนมาเรื่อยๆพลางถอนหายใจออก กับเรื่องเดิมๆที่คิดไม่ตก..

“มันมาแล้ว”

เสียงของวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งดังขึ้นที่ทางข้างหน้า มันประกอบไปด้วยพวกผู้ชายร่างใหญ่และผู้หญิงที่แต่วชุดนักศึกษาโป๊หวิวยืนเกลื่อนไปหมด ทั้งหมดต่างหันมามองเขาเหมือนกับว่ามีอะไรผิดปกติ ไม่ละสายตาออกจากเขาเลยแม้แต่คนเดียว..

‘มองอะไรกันวะ’

‘ไม่เคยเห็นคนรึไง’

ไม่รู้สิ เชรู้สึกไม่ชอบเลยที่ถูกมองด้วยสายตาแปลกๆพวกนั้น..

ความคิดของเธอมันด่าพวกเขาเสียงดัง แต่คงไม่พูดออกมาเพราะมันไม่ดีต่อตัวเองแน่นอน

“มึงมันมาล่ะ”

‘พูดอะไรกันวะ’

เสียงซุบซิบนินทาชี้มาทางเขา แล้วเริ่มดูท่าจะไม่ดี

พวกเขายิ่งตะขิดตะขวางมากขึ้นเมื่อเธอเดินเข้าไปใกล้ๆ

พวกมันเริ่มขยับและลุกยืนขึ้นเมื่อเธอกำลังจะเดินถึง..

เชเห็นดังนั้น จึงรู้ทันทีว่าตัวเองคงดูไม่เข้าตาพวกนั้นเป็นอย่างมาก..

แต่ว่าเธอไม่จำเป็นจะต้องกลัวอะไร เพราะก็โตพอที่จะปีกกล้าขาแข็ง มีฤทธิ์ไม่น้อยกว่าใครเหมือนกัน...

หนุ่มร่างเล็กสะพายกระเป๋าด้านข้าง รูปหล่อ หน้าตาน่ารัก จึงตั้งหน้าเชิ่ด เตรียมเดินผ่านแบบโนสนโนแคร์

ฟึ่บบบบบบ...

“ได้ข่าวว่าแย่งผัวคนอื่นหรอ”

ปึ่งงงงง!!

คำหยาบเสียดสี ดังออกมาจากปากพวกเธอดังจนคนละแวกนั้นหันมามองเต็มไปหมด...

คราวนี้เช รู้สึกฉุนจนต้องหันมองด้วยสายตาเหยียด ดูถูก จนน่าหมั่นไส้..

และเหลือบไปเห็น ‘แนน’ ที่กำลังยิ้มแบบแสยะมุมปากอยู่ในวงนั้น

พวกมันเห็นเธอมอง จึงรู้สึกไม่พอใจ

“อีกะหรี่”

“มึงมองทำไม”

“ไม่เคยเห็นคนหรอ”

ผู้หญิงคนหนึ่งด่ากราดเธอด้วยถ้อยคำที่หยาบคาย จำได้ว่ามันเป็นรุ่นน้องเขาหลายปี แต่กลับมาด่าเธอจนไม่เหลือความอาวุโส

แต่เชกลับรู้สึกตลกที่เด็กผู้หญิงแต่งตัวส่อเสียดมาด่าเขาว่า กะ_ ซึ่งพวกหล่อนมากกว่าที่ดูเหมือน...

“ยิ้มหาพ่อมึงหรอ”

“ลูกอีกะหรี่”

“เขาด่ายังจะยิ้มได้อีกหรอ”

ชักจะหนักข้อถึงขั้น ด่าถึงโคตรเหง้าเหล่าตระกูล.. คำว่า พ่อแม่ มันไม่สมควรถูกพ่นออกมาจากปากเน่าๆของพวกสวะนี่เลย.. หนุ่มร่างเล็กที่กำลังผึ่งหูฟังรู้สึกจุกอก อยากพุ่งเข้าไปตบจนต้องกำกำปั้นแน่น

พวกเขารุมประจานเธอให้อับอายต่อหน้าผู้คนนับสิ่งที่กำลังเพ่งมามองเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น

“ทำไม”

“กูด่าพ่อแม่มึง”

“แล้วมันจะทำไม”

“มึง ตบมันเลยมั้ย”

“ดูตามันสิ”

มันจะมากไปแล้วนะ เธอไม่ใช่คนอ่อนแอ.. แต่พวกเธอกำลังทำให้เธอดูเป็นหมาขี้เรื้อนกระจอกๆ

การดูถูกเหยียดหยามที่มากเกินขอบเขต เลยเถิดไปถึงสถาบันครอบครัว ทำให้เชรุ้สึกทนไม่ไหวอีกต่อไป

“ที่บ้านพวกมึง ขอข้าวอีแนนแดกกันหรอ”

“ถึงต้องมาเห่าหอนเป็นสัตว์เลี้ยงให้มันจูงคอ”

“อ้าววว”

“มึงอย่ามาปากดีนะ”

“กำลังจะโดนตบอยู่แล้วยังไม่รู้ตัวอีก”

“ก็เอาสิ”

“เข้ามาตบกูสิ”

“พวกชาตินักเลง”

“สถาบันครอบครัว หรือ โรงเรียนสมัยมัธยมคงขัดเกลาสันดานสุนัขให้พวกมึงไม่ได้ ถึงได้มาทำตัวเป็นอันธพาลอยู่แถวนี้”

“อีเหี้ยยยย”

“อีแนน อีนี่มันปากดีมาก”

“กูขอไปตบสั่งสอนให้มันหายปากกล้าหน่อยละกัน”

พวกผู้หญิงพวกนั้นดูโกรธมากจนถึงขั้นจะลุกขึ้นมาตบเช...

“อีแนน”

“มึงมันไม่ต่างอะไรจากของเล่นของผู้ชายหรอกนะ”

“เพราะมึงมันสวยนอก เน่าข้างใน”

“ที่ลงทุนมาตบกูวันนี้ก็เพราะพุท”

“แต่กูจะบอกอะไรให้”

“มึงจะต้องไปตบกับผู้หญิงอีกเป็นร้อยเป็นพัน”

“เพราะผู้ชายเขาจะไม่มีวันเห็นค่าของมึงเลย”

แนนโกรธจนพูดไม่ออก ตัวสั่นเทิ่ม กำหมัดแน่นจนเลือดห่อมือ แดงฟ่านไปทั่วฝ่ามือ

“ตบมัน”

ทันทีที่เสียงของหล่อนดังขึ้น!!

ผู้ชายหลายคนก็วิ่งมาล็อกตัวของเธอไว้จนขยับไม่ได้ เชพยายามขัดขืนด้วยแรงกำลังอันน้อยนิด แต่ก็ไม่สามารถฝืนแรงผู้ชายถึง 5 คนได้

ผู้หญิงมากหน้าหลายตารีบวิ่งเข้ามาประชิดตัวเธอ

ฟึ่บบบบ…..

ใบหน้าใสๆถูกมือข้างหนึ่งของพวกมันจับให้เงยขึ้น

“มึงมองหน้ากูหรอ”

เพรี้ยงงง!!!

ใบหน้าของเธอถูกแรงปะทะเข้าจนสะบัดลั่นไปด้านข้าง เชเหมือนถูกฝีหมากระจอกรุมกัด เธอรู้สึกเจ็บใจที่อีพวกผู้หญิงเหลือเดนมาตบหน้า...

เธอหันหน้ากลับมาพร้อมกลับ

“ถ่ยยยยยยยยยยยยยยยยยๆๆๆๆ!!!”

ฟองน้ำลายขาวถูกพ่นออกมาใส่เข้าที่ใบหน้าพวกเธอรายบุคคลจนครบ

“อร้ายยยยยยยยยยยยยยย”

“อีเหี้ยยย”

พวกเธอพากันทำท่าขยะแขยงน้ำลายของเธอเป็นอย่างมาก

“มึงกล้า!!!!”

“ถ่มน้ำลายใส่พวกกูหร๊อออออ”

เสียงของชะนีเดนนรกพวกนี้ดังหวีดขึ้นจนคนที่อยู่รอบๆพุ่งเข้ามาล้อมดูเหตุการณ์

“มึงกล้าหรอฮ่ะ”

พวกหล่อนจับหน้าเชขึ้นมาพร้อมกับ ตบ!! เข้าแบบไม่ยั้งมือ

“มึงงง”

“แย่งผัวชาวบ้านดีนักใช่มั้ย”

“พวกแย่งผัวคนอื่นมันต้องเจอแบบนี้”

“อีเหี้ย”

“อีสัตว์”

“กล้ามาถ่มน้ำลายใส่พวกกู”

ใบหน้าของเธอมีแต่รอยแดงเต็มไปหมด เธอก้มหน้าพยายามหลบฝ่ามือพวกเธอแต่มันก็หลบไม่ได้ เพราะมันมาจากทุกทิศทุกทาง แต่ตาเธอยังแข็งสู้พวกมัน ไม่ยอมลงให้เลย

ดูน่าเวทนาซะเหลือเกิน คนที่ดูเหตุการณ์อยู่ก็เหลือเกิน ไม่รู้จักห้ามเลยสักนิด..

“มึงยังจะอวดเก่งอยู่มั้ย”

“กระทืบมัน”

เสียงแนนที่กำลังยืนดูแบบผู้ชนะ ลั่นคำสั่งให้เพื่อนดันร่างเล็กๆของเช ลงไปบนพื้นจนเธอลงไปนอนตะเกียกตะกรายอยู่ที่พื้น

ตุ้บบบบ!!!ๆๆๆ

รองเท้าผ้าใบของผู้ชายทั้งหลายต่างเหยียบย่ำลงมาที่ตัวเธอ จนเสื้อผ้าเลอะเปอะเปื้อน กลิ้งไปกลิ้งมาอยู่นพื้น

“กระทืบมัน”

“เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!”

“หยุดเดี๋ยวนี้!!”

เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นห้าม

แข็งกร้าวและดุดัน น่ากลัวมาก

เขาจอดรถลงข้างทางแล้ววิ่งเข้ามาประชิดพวกนักเลงหัวไม้

....................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น