Worst boy

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่5(กลัวอึดอัด)100%

ชื่อตอน : บทที่5(กลัวอึดอัด)100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.8k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ธ.ค. 2561 21:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่5(กลัวอึดอัด)100%
แบบอักษร

เมื่อเห็นว่ามาตินเงียบไปยี่หวาค่อยๆคลานเข่ามาดูมาตินทันที

“หลับ?”เขาหลับงั้นหรอ

บทที่5

“หลับทั้งที่เจ็บ?”ยี่หวาพึมพำออกมาเบาๆ  หรือว่าเขาไม่เจ็บนะ?

“นี่!พี่ตินตื่นขึ้นมาเลยนะ”ยี่หวาพูดก่อนจะชะเง้อคอมองมาติน

“.......”เงียบ!ไร้เสียงตอบรับ

“งั้นก็นอนมันตรงพื้นนั่นแหละ!”ยี่หวาพูดอย่างหงุดหงิด  ก่อนจะล้มตัวลงนอนด้วความเมื่อยล้าอีกครั้ง

15นาทีผ่านไป

เฮ้อออออออ

20นาทีผ่านไป

เฮ้ออ..........

สุดท้ายยี่หวาก็ตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียงเพื่อมาพยุงมาตินที่นอนขดอยู่พื้นใต้เตียง

“หื้อ?กลิ่นเหล้า?”พอมาถึงตัวมาตินเท่านั้นแหละ  กลิ่นเหล้าก็คลุ้งเข้าจมูกยี่หวาทันที

Partยี่หวา

ทำไมพี่ตินถึงได้เมากลับมานะ

ฉันใช้แรงทั้งหมดที่สะสมมั้งแต่อยู่ในท้องแม่พยุงพี่ตินขึ้นมานอนบนเตียง

พรึ่บ!!!

ยวบบบบ!!

“ตัวหนักชะมัด!”ฉันพึมพำออกมาก่อนจะคิดอะไรได้  ใช่แล้ว  ฉันต้องใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์

“ดีนะที่ยังรู้จักถอดรองเท้า”ฉันเอ่ยชมพี่ตินเพราะว่าเขาไม่ได้ใส่รองเท้าเข้ามาในห้องนอนฉันยังไงล่ะ

พรึ่บ!!เฮ้ออออ 

ฉันถอดถุงเท้าของพี่ตินออกแล้วโยนไปทางประตูห้อง  กลัวพี่เขานอนไม่สบาย ฉันมันคนดี

ก่อนที่ฉันจะค่อยๆเอื้อมมือไปแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของพี่ติน  เดี๋ยวพี่เขาอึดอัดนอนไม่สบายตัวเอา

“ไม่คิดจะใส่เสื้อกล้ามเลยหรือไงเนี่ย”กล้ามอกยิ่งแน่นๆอยู่ด้วย  ฉันก็หวงเป็นนะ

เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน  ฉันถอดเสื้อของพี่ตินเสร็จก็ตามด้วย  กางเกง!ใช่แล้วเดี๋ยวพี่เขาจะไม่นอนสบายเอาฉันเป็นห่วงพี่เขา

“เหลือกางเกงใน...”

พรึ่บ!!!!

และสุดท้ายตัวพี่ตินก็ไม่มีอะไรห่อหุ้ม!

นี่ๆอย่าคิดลึกกันนะ ฉันกลัวว่าพี่เขาจะนอนไม่สบายตัวเอา

“อืมม  ขนาดหลับยังใหญ่  ถ้าตื่นมาจะขนาดไหนนะ?”

เฮ้ย!ไม่ได้ๆยัยหวาแกคิดอะไรเนี่ย

ฉันสะบัดหัวไล่ความคิดอันชั่วร้ายพวกนั้น  ก่อนจะรีบปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองไม่ให้มีติดตัวเลยสักชิ้นเดียวเหมือนพี่ติน

รีบนอนดีกว่า พรุ่งนี้คุณแม่พี่ตินท่านจะมาเยี่ยมด้วยพอดีเลย(ท่านโทรมาบอกตอนฉันอยู่ห้าง)  ฉันจะได้โชว์ฝีมือการทำอาหารให้ท่านทาน

ยี่หวาEND

ต่อ

@เช้าวันต่อมา

“กรี๊ดดดดดดดดดด!!!ว้ายยยยยยยยเขาได้กันแล้ว”พอแม่ของมาตินเข้ามาในคอนโดของมาตินแต่ไม่เจอใครแถมเรียกยังไม่มีใครขานอีก เธอเลยถือวิสาสะเปิดประตูห้องนอนเข้ามาเองซะเลย  ถามว่าแม่ของมาตินมีกุญแจงั้นหรอ  ตอบเลยว่าไม่มี!แต่ที่เข้ามาได้ เพราะห้องมันไม่ล็อคยังไงล่ะ(ปกตินางเอกนอนไม่ล็อคห้องอยู่แล้ว)

และเมื่อเธอเข้ามาก็เจอกับสิ่งที่เธออยากให้มันเกิดขึ้น(?)

“อื้อ...หนวกหูชะมัด”มาตินพึมพำเบาๆก่อนจะหลับต่อไปในที่สุด  พร้อมกับกระชับกอดคนตัวเล็กให้แน่นขึ้น

กระชับกอด

กระชับกอดงั้นหรอ(?)

ใครว่ะ(?)มาตินคิดในใจก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมาดูคนในอ้อมกอด

“เฮ้ย!!!!!”มาตินตะโกนออกมาอย่างตกใจ 

“มานอนนี่ได้ไงว่ะ  มะแม่!!!”มาตินพึมพำออกมาเบาๆก่อนจะเหลือบไปเห็นแม่ของตัวเองที่ยืนเก็กหน้าขรึมอยู่ปรายเตียง

“ว่าไง?”

“ไหนบอกว่าไม่ชอบหนูยี่หวา(?)”

“แม่หมายถึงอะไรครับ”มาตินพูดอย่างไม่เข้าใจ   ก่อนจะค่อยๆมองไปยังยี่หวาที่นอนหลับไม่รู้เรื่องไม่รู้ราวอยู่ข้างๆ 

ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้า(?)

“อย่าบอกนะว่า!”มาตินรีบก้มลงไปดูสภาพของตัวเองทันที  อย่าบอกนะว่าเขากับเธอมีอะไรกันแล้ว ....เมื่อคืน  แล้วทำไมเขาจำอะไรไม่ได้ล่ะ!!!

“เชี้ย!!!!เป็นงี้ได้ไงว่ะ?  นี่เธอตื่นมาคุยกันเดี๋ยวนี้นะ!!!”มาตินพูดอย่างโมโหพร้อมกับเขย่าตัวยี่หวาแรงๆ  

“หยุดเลยนะตาติน  อย่าทำอะไรลูกสะใภ้แม่นะ!!!”

“อื้อออ”ยี่หวาค่อยๆงัวเงียตื่นขึ้นมา

“กรี๊ดดดดดดดดด!!!”พอยี่หวาตื่นขึ้นมาเห็นสภาพตัวเองและมาตินก็รีบกรี๊ดออกมาทันที(ตั้งใจกรี๊ด)

“ฮึกกกกก!  ฮือออออ  คุณป้า  ฮือออ”



ความคิดเห็น