丽瞐(ลี่จิง)

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่3 ปีศาจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 449

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มี.ค. 2562 16:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่3 ปีศาจ
แบบอักษร

​"นี่เจ้าฟังที่ข้าพูดอยู่รึปล่าว?" "โอ๊ย" ภาพที่เขาเห็นคือนางดันไปเดินชนเถ้าแก่ที่ใหญ่บริเวณเสียแล้ว

 "อะไรของเจ้าหน่ะ" เถ้าแก่เขาพูดขึ้น นางที่ล้มลงไปเงยหน้าขึ้นมามองเถ้าแก่คนนั้นและลุกขึ้น 

"พรึบ" นางปัดเศษฝุ่นที่เลอะบนเสื้อออก 

"นี่ข้าถามเจ้าไม่ได้ยินรึไง ทำให้ท่านพี่ข้าได้รับอันตราย" ผู้ติดตามที่มีสีหน้าเหี้ยมโหดพูดกับนางอย่างไม่ใยดี เขาเห็นท่าจะไม่ดีจึงเดินเข้ามาหานาง 

"พี่ใหญ่ อภัยให้นางด้วยเถิด นางไม่ค่อยรู้ประสาอะไร อีกอย่างนางเป็นคนต่างถิ่น ขอให้ท่านพี่ใจเย็นๆ" เขาพยายามเกลี้ยกล่อม ผู้คนในตลาดเริ่มเก็บของและดูเห็นท่าจะไม่ดี  

"มาต่างถิ่นงั้นรึ...... หน้าตาอย่างเจ้าก็.." เถ้าแก่คนนั้นเริ่มเอามือจะมาเจ็บที่หน้าของนาง 

"แปะ" เสียงของมือที่ถูกตบ นางปัดมือของเขา 

"ฮึ.... หน้าตาของข้ามันยังไง มันไปอยู่ส่วนไปอยู่ส่วนไหนของหน้าเจ้ามิทราบ" นางพูดด้วยวาจาโอหัง และเย่อหยิ่ง 

"ดี ข้าชอบผู้หญิงเช่นนี้ ว่าแต่สาวน้อยมาจากต่างถิ่นมิใช่ฤา ให้ข้าบอกทางให้ดีหรือไม่ ฮ่าๆ" เขากลับพูดโต้ตอบด้วยวาจาเช่นนั้น นางในตอนนี้ไม่รู้จะรับมืออย่างไรดี แต่รู้ว่าหากยังขืนปะทะต่อ ต้องจบลงแบบไม่ดีเป็นแน่ 

"เกรงว่าจะไม่เป็นอันใดหรอก ภรรยาของข้าข้าย่อมบอกทางให้แก่นางได้อยู่แล้ว" เขาพูดขึ้นมา นางหันไปมองหน้าเขาด้วยความตกใจ 

"ภรรยา!!!" นางอุทานขึ้นมา เถ้าแก่คนนั้นดูเหมือนไม่เชื่อ 

"จุ๊บ" เสียงของริมฝีปากที่กระทบหน้าแก้มของนาง แน่นอนว่าเขาได้หอมแก้มนางไปเสียแล้ว 

"เจ้า!!!" นางทำตัวไม่ถูก ซ้ำยังตกใจ แต่จะตะโกนออกไปก็ไม่ได้ เพราะไม่งั้นแผนที่เขาสร้างต้องแตกแน่ๆ 

"เจ้ามีสามีแล้วฤา" เขาถามด้วยน้ำหน้าที่ดูเสียใจ 

"เอ่อ....ข้ามีสามีแล้ว ส่วนเรื่องที่ข้าชนท่านต้องขออภัยด้วย" นางรีบหันหลังกลับพร้อมกับเขาทันที หลังจากนั้นพอห่างกันประมาณหนึ่ง *ฉื่อ 

 "แปะ" นางตบลงไปที่หน้าของเขา 

"เจ้าทำอะไรของเจ้า" นางถามด้วยสีหน้าที่กังวลมาก 

"นี่..นี่เจ้าตบข้างั้นฤา"เขาถามพร้อมกับเอามือแตะไปที่แก้มของเขา 

"ใช่ หรือว่ายังไม่ชัดเจน" นางคว้ามือขึ้น 

"พอแล้ว พอแล้ว ข้ารู้ว่าที่ข้าทำไป ข้าอาจทำให้เจ้าเสียหายได้ แต่ว่าเจ้าอาจไม่รู้ว่าเถ้าแก่คนนั้นหากได้อะไรก็ต้องได้ เจ้าหน่ะ.. ควรจะขอบคุณข้าสิ" เขาเดินไปพลางก็เอามือถูที่แก้มพลาง ส่วนนางก็เอามือที่คว้าลง 

 "ขอบใจนะ..... ไว้ข้าจะทำอาหารเพื่อทดแทนเจ้าล่ะกัน" นางเดินไปพร้อมกับถือวัตถุดิบมากมาย กลับบ้าน 

"นี่ .. นี่!!! " เขาตะโกนขึ้น "เจ้าหน่ะทำอาหารเป็นจริงหรือ??" เขาถามด้วยความสงสัย 

"แน่นอน ข้าหน่ะทำอาหารเป็น แต่ว่าข้าไม่ค่อยทำอาหารให้ใครทานหรอก" นางเริ่มคนซุปที่นางต้มไว้

 "ข้าเห็นเจ้าทำแต่ข้าวต้ม เกรงว่าจะทำเป็นอย่างเดียวสินะ" นางพูดไปกลั้นขำไป 

"ใคร..ใครบอกเจ้ากัน" เขาเริ่มพูดติดๆขัดๆ 

"ก็ข้าหน่ะเห็นแต่ผลไม้ ไม่ค่อยมีวัตถุดิบที่นี้เสียเท่าไหร่ เกรงว่าคงจะกินผลไม้เป็นหลักสินะ" นางพูดไปก็ขำไป 

"ว่าแต่พอจะมีสมุนไพรบ้างหรือไม่" นางถาม 

"แน่นอนว่ามี แต่มันอยู่บริเวณใต้เขาหนานซิงเจ้าจะไปฤา " เขาถาม 

'เขาหนานซิงดีหล่ะ เพื่อข้าจะได้หาทางกลับไป' นางคิดในใจ 

"ข้าต้องใช้สมุนไพรตัวนั้นคงจำเป็นจะต้องไป" นางพูดเสร็จก็ลุกขึ้น หลังจากนั้นก็คว้ากระบี่ไป 

"ช้าก่อน" เขาพูดขึ้น พร้อมกับ คว้าย่ามอันเล็กๆไปหนึ่งย่าม 

"เจ้าทำอะไรหน่ะ" นางถาม เขาเดินออกมาหลังจากนั้นก็คว้ามือของนางแล้วพาเดินไป 

"นี่เจ้าจะทำอะไรหน่ะ" นางถามพร้อมกับพยายามสลัดข้อมือออก 

"เจ้ารู้หรือไม่ว่า ใต้เขาหนานซิงเป็นที่รวมของอะไร ฮึ เกรงว่าเจ้าจะไม่รู้สินะ มันเป็นที่รวมของปีศาจ" เขาพูดออกมาพร้อมกับจับที่ข้อมือของนางแรงขึ้น ทั้งสองเดินมาก็เงียบตลอดทาง 

"นี่ใช่มั้ยที่เจ้าหา " เขาพูดพร้อมกับดึงต้นหอมออกมา 

"ใช่ อันนี้" นางหันไปมองรอบๆ และจำได้ว่าที่ตรงนั้นคือที่ที่ตนตกลงมา 

"ข้าเห็นยอดพริกไทยที่นั่น ข้าจะไปเก็บตรงนั้นหน่ะ" นางพูดเสร็จก็เดินไป 

'คงเป็นตรงนี้ที่ข้าตกลงมา' นางคิดในใจ หลังจากนั้นก็เงยหน้าขึ้นไปเขาหนานซิง 

"โอ้ยๆ" นางได้ยินเสียงโอดครวญ นางหันไปเห็นเด็กน้อยคนนึง 

"พี่สาวได้โปรดช่วยข้าด้วย" เขาร้องขอ 

"เจ้าเป็นอะไรไป" นางถาม 

"ปีศาจ มันบุกหมู่บ้านพรากผู้คนไปหมด" หลังจากนั้นเด็กน้อยก็สลบ 

"นี่ นี่!!! หนูน้อย ทำใจดีๆไว้นะ " นางอุ้มเด็กคนนึงขึ้นมา 

"ซู่ซู่" ทันใดนั้นฝนก็ตกลงมา นางรีบพาเด้กคนนั้นไปที่กระท่อม 

"เฮ้อ ฝนตกจนได้" นางบ่นขึ้นมา 

"ฮึๆๆ" เสียงเด็กคนนั้นหัวเราะขึ้นมา นางหันไปมอง

 "หญิงสาวงดงามขนาดนี้ข้าไม่ปล่อยไปหรอก จงมาเป็นอาหารให้ข้าเสียดีๆ" ร่างของเด็กน้อยคนนั้นกลายเป็นร่ายที่มีขนาดขนาดใหญ่ก่อตัวจนกลายเป็นปีศาจที่น่ากลัว 

'แย่ล่ะ'  นางคิดในใจ



*ฉื่อ มาตราวัดความยาวของจีน โดย 1 ฉื่อเท่ากับ 10ขุ่น หรือประมาณ 1ฟุต

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น