อะควาลิซ
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

02 ห้องเชียร์เดอะเฟิร์สไทม์

ชื่อตอน : 02 ห้องเชียร์เดอะเฟิร์สไทม์

คำค้น : วิศวะ ยานยนต์ คอมพิวเตอร์ มหาลัย พี่ว๊าก อะควาลิซ เธียร์ โอบี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ธ.ค. 2561 10:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
02 ห้องเชียร์เดอะเฟิร์สไทม์
แบบอักษร

02 ห้องเชียร์เดอะเฟิร์สไทม์​






"อ้าว เร็วๆค่ะน้องๆใกล้จะถึงเวลาเข้าห้องเชียร์แล้วค่ะ ใครมาช้าระวังโดนทำโทษนะ" เสียงพี่ๆที่ยืนอยู่หน้าตึกเรียนรวมของคณะเพื่อคอยเรียกน้องรวมเพื่อเข้าห้องเชียร์ ฉันกับเคที่ที่พึ่งวิ่งมาจากคณะวิทยาศาสตร์หลังจากเรียนเสร็จซึ่งพอดีกับเวลาที่พี่นัดพอดีเลยต้องวิ่งกันตับแล่บแบบนี้แหละ โอ้ย เหนื่อยแท้~~ 

"เร็วๆนางชะนีน้อย" 

"ฉันก็รีบแล้วนี่ไงเคที่" 

"มาถึงแล้วรีบไปลงชื่อรับป้ายชื่อเลยนะคะ" พี่คนเดิมที่ยืนตะโกนในตอนแรกบอกเมื่อพวกเราเดินผ่าน ฉันกับเคที่ก็เดินไปต่อแถวเซ็นชื่อรับป้ายกิจกรรมแล้วก็ไปนั่งตามลำดับที่พี่ๆเขาบอก  

"สวัสดีค่ะน้องๆทุกคน อันดับแรกพี่ก็แสดงความยินดีกับน้องทุกคนที่สอบเข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยของเราและเลือกที่จะเรียนคณะนี้นะคะ พี่ขอต้อนรับน้องๆทุกคนเข้าสู่คณะวิศวกรรมศาสตร์ค่าาาา" 

"เย้!!!!" 

"เฮ!!!!!" เสียงปรบมือเสียงโห่ร้องดีใจดังก้องไปทั่วห้องเชียร์ ฉันเองก็ปรบมือไปกับเพื่อนๆด้วย 

"เอาล่ะค่ะ พี่ขอแนะนำตัวก่อนนะคะพี่ชื่อโมบายค่ะ หลายๆคนคงเคยเห็นหน้าพี่มาบ้างแล้วเมื่อวันงานรับน้องเข้าวังนะคะ พี่อยู่วิศวกรรมยานยนต์ชั้นปีที่สาม พี่เป็นพี่เชียร์ที่จะมาสอนน้องๆร้องเพลงเชียร์กันตลอดกิจกรรมห้องเชียร์เลยจ้าาาา" 

"วิ้ดวิ้วววว" คงเป็นเรื่องธรรมดาของผู้ชายละมั่งที่เห็นคนสวยแล้วต้องส่งเสียงแซ็ว หลังจากพี่โมบายแนะนำตัวแล้วก็มีพี่เชียร์อีกเจ็ดคนมาแนะนำตัวบ้าง 

"ต่อไปนะคะพี่ขอให้น้องหยิบสมุดสีแดงเลือดหมูที่อยู่หลังป้ายออกมาค่ะ แล้วเปิดไปที่หน้าที่สามนะคะ พี่จะเริ่มสอนทุกคนร้องเพลงกันเลย" พี่เชียร์เริ่มสอนพวกเราทุกคนร้องเพลงและปรบมือ ตอนแรกๆก็จะยังมีมึนๆงงๆยำเนื้ไม่ได้ ตบมือไม่ได้ แต่พอเริ่มเข้าใจจังหวะการตบมือจับตังหวะเพลงได้ทุกคนก็เริ่มสนุกกับการร้องเพลง แต่ในขณะที่ทุกคนกับแหกปากร้องเพลงกันอย่างสนุกสนานอยู่ศจู่ๆไฟในห้องเชียร์ก็ดับลง ทั้งห้องมีแต่ความมืดมิด ทุกคนต่างส่งเสียงพูดคุยถามไถ่ถึงสาเหตุที่ไฟดับ ก่อนจะได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาไม่ใช่แค่คนเดียวด้วย แต่มากันหลายคนถ้าคาดเดาไม่ผิดน่าจะประมาณหกคนนะ  

"เงียบ!!" ฉันสะดุ้งกับน้ำเสียงนั้น เขาเป็นกันเนี่ย 

"พี่เชียร์ผมขอเชิญพวกคุณออกไปด้านนอก" เสียงทุ้มดังขึ้นมาเรียบไม่ได้มีการตะคอกแต่อย่างใดเอ่ยบอกกับพี่เชียร์ก่อนที่พวกเราจะได้ยินเสียงเหมือนมีคนวิ่งออกจากห้องเชียร์ไป พี่จะไปไหนนนน กลับมาก๊อนนนนน 

"สวัสดีปีหนึ่งทุกคน" 

"......" 

"ไม่มีใครเคยสอนพวกคุณรึไงว่าเมื่อเจอคนที่แก่กว่าต้องทำยังไง!!!!" แล้วจะตะคอกทำไมเล่าา 

"ว่าไงปีหนึ่ง" 

"สะ..สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ" ทุกคนต่างพูดขึ้นด้วยควมกล้าๆกลัวๆ 

"พวกคุณมีกันตั้งกี่คน ทำไมเสียงมีแค่นี่ผมพูดคนเดียวนังดังกว่าเลย!!!!" 

"เอาล่ะ วันนี้ผมจะไปปล่อยก่อนกับเรื่องมารยาทของพวกคุณ แต่เห็นทีเราคงจะต้องได้อบรมมารยาทกันใหม่เพราะคงรับไม่ได้ถ้าเกิดว่ารุ่นน้องในคณะของผมไม่มีสัมมาคารวะ" 

"ตามที่เพื่อนผมบอก!!! วันนี้ผมจะลงโทษพวกคุณ แต่พวกคุณ!!! ต้องรู้จักคำว่ามารยา!!! มารยาทที่ดีเริ่มง่ายๆจากการรู้จักเคารพคนที่แก่กว่า อาวุโสกว่า!!! อย่างที่เพื่อนผมกล่าวทักทายพวกคุณเมื่อครู่นี้ พวกคุณก็ควรจะทักทายกลับด้วยคำพูดที่เหมาะสม!!! และพวกคุณมีตั้งเกือบพันคนแต่เสียงเบากว่าพวกผมที่มีกันแค่หกคน!!! คุณไม่อายกันบางหรอ!!" 

"ผมขอพูดเพิ่มเติม!!! ที่ผ่านมาพวกคุณจะเป็นอย่างไรทำตัวอย่างไรผมไม่สน!!! แต่เมื่อคุณก้าวเข้ามาอยู่ที่คณะนี้ พวกคุณก็คือว่าที่รุ่นน้องของผม!!! คณะเราจะถือการเคารพต่อผู้อาวุโสกว่า ทั้งคณาจารย์พวกคุณก็ควรจะพูดจาด้วยถ้อยคำที่และกิริยาอ่อนน้อม  คนที่มาอยู่คณะนี้ก่อนคุณพวกเขาคือรุ่นพี่ของคุณที่คุณควรจะให้ความเคารพต่อเขาด้วย ส่วนคนที่เขาเข้ามาพร้อมคุณนั้นคือเพื่อนของคุณที่พวกคุณควรจะใส่ใจดูแลประคองกันไว้ให้จบไปด้วยกัน!!!!" 

"ที่คอของพวกคุณมีป้ายที่บอกชื่อและสื่อถึงคณะอยู่!!! ไม่ว่าพวกคุณจะทำอะไรกรุณาคำนึงถึงผลกระทบที่มันไม่ได้เกิดขึ้นแค่กับคุณเมื่อคุณคล้องป้ายนี่อยู่!!!" 

"วันนี้ผมแค่จะมาพบปะพวกคุณเหล่าบรรดาปีหนึ่งทุกคน ไม่ต้องสงสัยว่าพวกผมเป็นใคร ไม่ต้องตามสืบ เมื่อถึงเวลาพวกคุณจะได้รู้จักพวกผมเอง ผมในฐานะหัวหน้าวินัยของรุ่นคุณ ขอเตือนไว้ว่าอย่าคิดทำอะไรที่มันแหกคอก กฏระเบียบง่ายๆที่มีอยู่ในสมุดเชียร์ถ้าคุณทำไม่ได้ก็ควรจะพิจารณาตัวเองด้วยว่าพวกคุณเหมาะสมที่จะเรียนที่คณะนี้ไหม ผมหวังว่าทุกคนจะคิดได้ แล้วเจอกันใหม่" สิ้นเสียงพูดเรียบไปนั้น พวกเขาก็เดินออกไปจากห้องเชียร์ก่อนที่ไฟจะสว่างขึ้นพร้อมกับเหล้าพี่เชียร์ที่เดินกลับเข้ามาในห้อง เมื่อกี้คือพี่วินัยหรอ วันแรกยังขนาดนี้ วันต่อไปโอบีคนนี้จะรอดไหม ไม่นะะะะะ!





มาแล้วๆ ชอบไม่ชอบยังไงติชมกันเข้ามาได้น้าาาา


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น