HoneyV

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP 03

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ธ.ค. 2561 11:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP 03
แบบอักษร

03

เช้าวันต่อมา

13.00 น.


ฉันตื่นมาพร้อมกับความเจ็บปวดที่แล่นริ้วไปทั่วกาย มันปวดไปหมดทั้งตัวเลย จะขยับพลิกตัวแค่นิดเดียวแต่กลับปวดจนแทบจะไม่ไหว เหมือนร่างจะแตกแยกออกเป็นส่วนๆ ซ้ำลืมตามายังเจอท่อนแขนที่พาดมาบนตัว ฉันนึกย้อนไปหาภาพก่อนหน้า ทำไมฉันถึงได้มาอยู่ตรงนี้ และไอ้เจ้าของแขนยักษ์นี่มันคือใคร

อาา จริงๆแหละ ทำไมฉันถึงสงสัยอะหรอว่าใครมานอนกอดฉันอยู่ตอนนี้

ใช่!!! คีโน่ไม่ใช่แฟนฉัน


เราไม่ได้เป็นอะไรกัน


ให้เล่าทั้งหมดฉันก็โคตรจะอาย ว่าทำไมเราถึงได้อยู่ดีๆมาเริงรักกันจนเกือบสว่างขนาดนี้ เอาเป็นว่าไปอ่านกันเอาเองนะว่าจุดเริ่มต้นของเรื่องราวเมื่อคืนเป็นยังไง (ไปอ่านเรื่อง "สนามอารมณ์" ตอน คีโน่ & ริต้า)

งื้อออ อายยยจัง >.<


อายหว่ะ เอาจริงๆ เรื่องเมื่อคืนฉันคิดเอาไว้ว่า คงเป็นวันไนท์แสตนด์ ก็เออออ ฉันผิดเองเลยที่ยอมเสียซิงในวันไนท์แบบนี้ โคตรผิด โคตรตลกตัวเองเลย


ก็เค้าเป็นคนที่ฉันแอบชอบมาตั้งนาน แหะๆ


อ้ะ คีโน่ขยับตัวแล้วอ่ะ


ฉันหลับตาปี๋ต่อ ทำเป็นว่ายังไม่ตื่น เขาคงชมว่าฉันสวยแม้เวลาตื่นนอน และพรมจูบหน้าผากมอนิ่งคินอะไรแบบนั้น คิคิ


"อืมม มึนหัวฉิบหาย!" คีโน่ขยับตัว และทำอะไรที่ผิดคาดเกินฝันของฉันมาก เขาเอาแขนที่ให้ฉันหนุนทั้งคืนออกไปอย่างไม่ใยดี ผ้าห่มที่คลุมตัวเขากระพือทิ้งอย่างไม่สนใจว่ามันจะมาตกลงทับตัวฉันรึเปล่า ซึ่งมันคลุมทับหน้าฉันเต็มๆเลยแหละ


เอ่อ....


พอเขาออกไปจากห้องนอน ฉันก็ลุกออกจากเตียง รีบใส่เสื้อผ้าที่ตอนนี้มันกระจายอยู่เต็มพื้น ฉันเอามือขึ้นมากุมหัวเพราะแม่งปวดจี๊ดดมากๆอ่ะ สงสัยลุกเร็วไปหน่อย อืมม เมื่อคืนโคตรเมาอ่ะจริงๆเลย ไม่เคยเมาขนาดนี้มาก่อนเลยนะ หงึ


ฉันแต่งตัวเสร็จด้วยความไวแสง หามือถือกับกระเป๋าที่คาดว่าต้องถือเข้ามาด้วยสิ ฉันไม่ใช่คนขี้ลืมหรอกนะ และแล้วก็เจอ โห พั้นช์โทรหาหลายสายมากๆ เลยโทรกลับซะเลย


"นี่มึงอยู่ไหน โทรหาเป็นร้อยสาย"


"เพิ่งตื่นๆ มึงอ่ะ นี่กลับจากบ้านไอ้สิงห์ยังอ่ะ"


"เพิ่งออกมาอ่ะ เฮ้ย นี่อย่าบอกนะว่ายังอยู่ที่นั่นอ่ะ"


"เออดิ ก็บอกอยู่ว่าเพิ่งตื่นไง" ฉันเหมือนจะเสียงหายด้วย หึยย เจ็บคอนิดๆละนะ


"งั้นมึงรีบวิ่งออกมาหน้าบ้านเลย กูกำลังจะกลับรถไปรับ"


"ตอนนี้เลยหรอ" ฉันตามตื่นๆ ก็.. เอ่อ คีโน่ยังไม่กลับมาเลยนะ เหยๆๆ จะรอมันทำไม ฉันควรต้องอายมันสิ บ้าๆๆๆ ไม่อยากเจอมันแล้ว อาย!!!


"ริต้า!! มึงจะเอาไง เรียกไม่ตอบ"


"เออๆๆ กำลังไปแล้วเนี่ย มาเลยๆๆ"


ค่อยๆแง้มประตูออกไปดู ไม่เห็นทีใรอยู่เลยรีบวิ่งออกมาทันทีด้วยความไวแสง(อีกรอบ)ขึ้นรถพั้นช์ที่วนมารับเย้องหน้าบ้านพอดี 


..........................


//อับอาย ฮ่าๆๆ///

ใครได้ไปอ่านจุดเริ่มต้นกันรึยังค๊า  น่าอายมั้ย  ฮ่าๆๆๆ



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น