ST 76

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 19) Mahouka Koukou no Rettousei

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ธ.ค. 2561 20:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
19) Mahouka Koukou no Rettousei
แบบอักษร

ในวันต่อมา อากิก็ได้เข้าไปเรียนที่ห้อง1-Aห้องเดียวกับมิยูกิถึงแม้ทั้งคู่จะไม่ได้คุยกันเพราะตัวประกอบชายหญิงที่เข้ามาประกบพวกเขา รวมถึงเหตุการณ์ที่โรงอาหารซึ่งตามเนื้อเรื่องควรจะมีมิยูกิให้พวกบลูมดูถูกทัตสึยะคนเดียวแต่คราวนี้ดันมีอากิที่ไปแทรกเพิ่มมาด้วย ซึ่งเขาก็ได้เข้าไปตีสนิทกับพวกเพื่อนๆของทัตสึยะแม้ว่าทีแรกทุกคนจะเกร็งๆบ้างแต่ไม่นานก็สนิทได้ จนเลิกเรียน


.


.


.


“อย่างที่บอกแหละค่ะ... ต้องขอโทษจริงๆแต่ฉันตั้งใจจะกลับบ้านกับพี่ชายน่ะ” มิยูกิหันไปพูดกับเหล่าผู้ชายที่ตามเธอมา


“ผมด้วย ผมเองก็มีบ้านใกล้หมอนี่แถมยังสนิทกันก็เลยว่าจะกลับด้วยนะ” อากิเองก็หันไปพูดกับเหล่าหญิงสาวที่เพิ่มเข้ามา


“ต้องขอโทษด้วยนะทุกคน แต่เอาไว้วันหลังนะ” ว่าแล้วอากิก็ยิ้มไปอย่างมีเสน่ห์จนสาวๆพร้อมใจกันตอบรับ


ค่าาาาา


พวกเธอรีบเดินกลับไปด้วยความเขินอายจากรอยยิ้มนั้น


“นี่... นายรู้ได้ยังไงว่าบ้านใกล้กันน่ะ?” ทัตสึยะเดินเข้ามากระซิบ


“ไม่รู้หรอก... แค่โม้ไปงั้นแหละ” ว่าแล้วเขาก็หันไปหาด้านมิยูกิที่ยังเคลียไม่เสร็จเพราะพวกผู้ชายยังดึงดัน


“กรุณาหยุดเถอะค่ะ!!! มิยูกิซังก็พูดแล้วว่าอยากกลับบ้านกับพี่ชาย! พวกคุณมีสิทธิอะไรมาพรากพวกเขากันคะ!!” มิซึกิ สาวแว่นอกโตตรงเสป็คเขาพูดขึ้น ถ้าไม่ติดว่าเขาสามารถหาสาวได้คนเดียวและเขาดันชอบบุคลิกของมายูมิมากกว่าก็คงจีบเธอไปแล้ว


“ว๊ายยย เธอก็พูดเกินไปนะมิซึกิซัง” ดูเหมือนมิยูกิจะเขินมากจากคำพูดนั้น


“ดูเหมือนเธอจะเข้าใจบางอย่างผิดไปนะมิยูกิ” ทัตสึยะรีบเดินเข้าไปปราม


“มันเป็นเรื่องของห้องA!!! ห้องอื่นไม่เกี่ยว! โดยเฉพาะพวกวีดอย่างแก!” โมริซากิ ชุน พูดไปอย่างหยิ่งผยอง


“เธอกล้าดียังไงมาออกคำสั่งกับบลูมอย่างพวกเรา!!”


“ก็ปี1เหมือนกัน พวกคุณจะวิเศษวิโสสักแค่ไหนกันเชียว” มิซึกิสวนไป


กรอด...!


“ถ้าอยากรู้นักก็มาลองเซ่!” โมริซากิกับพวกเริ่มตั้งท่า


“เอาล่ะๆ พอแค่นี้แหละ” อากิเดินเข้าไปแทรกกลางระหว่างทั้งสองฝั่ง


“แกไม่เกี่ยว!! อย่าคิดว่าแค่สอบได้ดีหน่อยแล้วจะมาสั่งพวกเราได้นะ!” ดูหมือนว่ามันจะแอบอิจฉาอากิอยู่ไม่น้อย เขาอุตส่าห์ยื่นสันติวิธีแต่คงไม่มีทางเลือก


“เห! พวกนายไปกดขี่คนอื่นได้ แต่พอโดนเองก็ไม่พอใจ มีสมองกันรึเปล่าเนี่ย?” อากิแสดงท่าทีกวนๆไปขัดกับบุคลิกของตน เห็นได้ชัดว่าต้องการยั่วโมโหพวกมันโดยเฉพาะ


“อย่ามาปากดี!!” ว่าแล้วมันก็ชักปืนที่เป็นCADรูปแบบโจมตีขั้นสูงออกมา


ซูมมม....


วงจรเวทย์เริ่มปรากฏขึ้นมารอบๆมือและปืนของเขา


ฟึบ...


อากิพุ่งตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว


ปัก!


อ่อก...!


เขาเพียงแค่นำมือไปปัดปืนนั้นทิ้งและบีบคอของมันขึ้นสูง


“ฝีมือแค่นี้นายกล้าดูถูกคนอื่นจริงๆน่ะหรอ? เอาเวลาไปฝึกดีกว่ามั้ง~” อากิเย้ยหยันไปจนมันหน้าดำหน้าแดงไม่รู้ว่าจากคำพูดนั้นหรือขาดอากาศหายใจ


“มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้สิ.... หยุดนะ!!” โฮโนกะ สาวตัวเล็กอกโตดูเหมือนจะตื่นเต้นกับสถานการณืจนเผลอจะใช้เวทย์ออกมา


อากิเองก็ยืนมองเงียบๆ เขารู้ว่ายังไงก็ต้องมีคนมาหยุดมัน


เปรี้ยง!! เวทย์ที่โฮโนกะกำลังใช้ถูกโจมตีจนสลายไป


“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!! การใช้เวทมนตร์นอกจากการป้องกันตัวถือว่าผิดกฎโรงเรียนนะ!” มายูมิเดินเข้ามาในท่ายิงพลังเวทย์พร้อมกับผู้หญิงอีกคนนึง อากิที่เห็นแบบนั้นก็ปล่อยมือออกจากคอของโมริซากิจนมันร่วงลงพื้นและไออย่างหนัก


“ฉันคือคณะกรรมการควบคุมวินัย วาตานาเบะ มาริ พวกเธอทั้งหมดจะต้องถูกสอบสวน” เธอเป็นผู้หญิงผมสั้นตัวสูงที่สวยมากๆคนนึงเลยทีเดียว


“ห้ามขยับ ถ้ายังไม่อยากโดนโจมตี...” เธอยกมือขึ้นมาขู่


อากิถึงจะได้ยินดังนั้นก็เดินเข้าไปหาเธอ


“หยุดนะ!” มาริตะโกนไปแต่เขาก็ยังเดินเข้าไปต่อ


ซูมมม.... ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีมาริก็รวบรวมไซออนและยิงเวทย์ออกมาทันที ดูเหมือนว่าเธอจะเห็นเขาเป็นฝ่ายทำร้ายจึงคิดว่าเป็นอันตรายไม่เหมือนกับทัตสึยะตามเนื้อเรื่อง


..... ทุกคนรีบหลับตาเพราะภาพคนที่ถูกยิงด้วยเวทย์ตรงๆคงไม่น่าพิสมัยเท่าไหรนัก


..... เงียบ ไม่มีเสียงอะไรทั้งนั้น


“อย่าใจร้อนนักสิครับ~ ผมแค่จะเดินเข้าไปอธิบายเอง” เมื่อได้ยินเสียงนั้นทุกๆคนก็ลืมตาขึ้นมาอย่างทึ่งๆเพราะภาพที่เห็นราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น กระทั่งเศษอณูไซออนสักนิดรอบตัวอากิก็ไม่มี


เหตุผลทั้งหมดก็แน่นอนว่าเขาได้กางAnti-Psionออกมาข้างหน้าตนในพริบตาที่กระสุนเวทย์ของมาริจะถึงตัว นี่คือผลจากการฝึกตลอดหลายเดือนอย่างนึงของเขา


“นายทำอะไรกับเวทย์ของฉัน?” สิ่งที่เธอเห็นมันผิดปกติเกินไป มันไม่ใช่การลบล้างหรือขัดกระบวนการเวทมนตร์ตามปกติ เวทย์ของเธอราวกับหายไปเฉยๆเมื่อถึงตัวชายคนนั้น


“อย่าไปสนใจเรื่องหยุมหยิมเลยครับ ผมเพียงแค่เห็นเพื่อนๆกำลังจะถูกโมริซากิคุงทำร้ายโดยใช้CAD ผมเลยเข้าไปขัดขวางนิดหน่อย แล้วดูเหมือนโฮโนกะซังจะตกใจเกินไปจนเผลอใช้เวทย์ออกมา เธอคงจะไม่ชินกับสถานการณ์บีบคั้นแบบนี้น่ะครับ” อากิแก้ต่างให้โฮโนกะไป แต่เขาไม่ใจดีพอจะช่วยไอ้โมริซากิหรอกนะ


“แต่เท่าที่ฉันดูการเข้าไปบีบคออีกฝ่ายดูเหมือนจะเป็นการทำเกินเหตุไปหน่อยนะ” เธอเริ่มหรี่ตาลง


“พูดอะไรของคุณกันน่ะ? การใช้เวทย์โจมตีก่อนก็ผิดพออยู่แล้ว แถมนี่ยังใช้CADรูปแบบโจมตีขั้นสูงเข้ามาอีก ตัวผมเองที่ไม่อยากเห็นเพื่อนๆต้องเจ็บตัว แถมยังไม่อยากทำผิดกฏ’ร้ายแรง’ของโรงเรียนแบบที่โมริซากิคุงทำจึงพยายามใช้ร่างกายเข้าไปขวาง และที่ต้องทำสิ่งที่คุณเรียกว่าบีบคอก็เพื่อป้องกันให้เขาทำร้ายซ้ำเท่านั้นเองนะครับ” คงเพราะสถานการณ์เช่นนี้ทำให้การแสดงเป็นผู้ถูกกระทำของเขาไม่เนียนสุดๆ


“โฮ่... นายพยายามขนาดนั้นเลยหรอเนี่ย... แล้วเด็กผู้หญิงที่ชื่อโฮโนกะคนนั้นล่ะ ทำไมเธอจะใช้เวทย์โจมตีรุนแรงขนาดนั้น”


“คุณดูยังไงล่ะครับนั่นว่ามันเป็นเวทย์รุนแรง? เธอพียงแค่ไม่เคยพบการต่อสู้มาก่อนและด้วยความที่เห็นเพื่อนโดนทำร้ายจึงเผลอใช้เวทย์ออกมา เฮ้! ทัตสึยะ นายเห็นว่าเธอจะใช้เวทย์อะไรนะ?” เขาหันไปตะโกนหาทัตสึยะ


“อ๋อ ไม่ต้องห่วงนะ เพื่อนผมเขาเป็นอัจฉริยะน่ะเลยอ่านลำดับการใช้งานได้ ถ้าผมพูดเองคงจะไม่น่าเชื่อถือเท่าไหรใช่ไหมล่ะ?” เขาหันไปพูดกับมาริ


“ถ้านายบอกว่านายอ่านได้ฉันคงเชื่อ แต่... เขาเนี่ยนะ?” แม้ว่าเธอจะไม่ได้ชอบเหยียดใครแต่การที่วีดจะมาทำแบบนั้นได้ก็น่าเชื่อยาก


“เขาได้คะแนนสอบด้านทฤษฎีห่างจากผมแค่4%เองนะครับ อย่าดูถูกคนสิ” เขาหันไปตอกกลับราวกลับเธอผิด


“เร็วๆสิทัตสึยะ นายเห็นเป็นยังไง?” เขาเร่งทัตสึยะที่กำลังคิดไม่ตก ‘เขารู้ความสามารถของเราได้ยังไง? เรายังไม่เคยใช้ให้เขาเห็นเลยนี่นา...’


“หา? ถึงจะเห็นไม่ครบแต่นั่นไม่ใช่เวทย์โจมตีแน่นอนครับ” ดีที่ทัตสึยะยังยอมร่วมมือกับเขา


ด้านโฮโนกะก็ได้แต่หันไปมองพวกเขาทั้งสองด้วยสายตาทึ่งๆที่ยอมแก้ต่างให้ตน


“ว่ายังไงล่ะครับท่านมาริ? ถ้ายังไม่เชื่อจะลองดูก็ได้นะครับว่าผมต้องใช้’ความพยายาม’แค่ไหนในการใช้มือเปล่าสู้น่ะ” เขาแอบปล่อยจิตสังหารออกมากดดันเล็กน้อย


ฮึบ!


“พอได้แล้วล่ะมั้ง มาริ?” มายูมิที่ยืนดูมานานก็รีบเข้ามาขวาง


“มายูมิ?” เธอไม่เข้าใจเพื่อนของตนต้องมาปกป้องคนๆนี้


“เธอคงขวัญเสียไม่น้อยเลยสินะที่เกือบโดนโจมตีแบบนี้ เนอะ อากิคุง?” เธอแอบขยับตาส่งสัญญาณให้เขา


“ชะ...ใช่แล้วล่ะครับ... ผมเกือบโดนโจมตีด้วยเวทย์ตั้ง3รอบแล้วนะครับ ยะ...ยังสั่นไม่หยุดเลย...” เขาแสดงต่อพร้อมตัวสั่น


ไม่ทันแล้วเฟ้ย!!!! ทุกคนแทบอยากตะโกนออกมาเมื่อเห็นท่าทางแบบนั้น


“ถ้างั้นก็เอาอย่างที่ประธานว่า... พวกเธอคงขวัญเสียกันมาก เชิญกลับไปได้เลย แต่อย่ามีครั้งหน้าล่ะ... ส่วนโมริซากะ ขอเชิญตัวไปด้วยกันด้วย” มาริหันมาพูดกับทุกคนและหันไปสั่งงานลูกน้องของตนให้เข้าไปจับกุมโมริซากิ


มันมองมาทางเขาอย่างเคียดแค้นแต่ดูเหมือนจะยังพูดไม่ได้จากอาการบาดเจ็บที่ลำคอ


.


.


.


จากนั้นอากิก็รีบชิ่งกลับบ้านพร้อมกับโยนความดีไปให้กับทัตสึยะเพื่อไม่ให้โฮโนกะมาชอบตนนั่นเอง ถ้าตามปกติเขาคงปล่อยและเอาเธอมาครอบครองแต่คราวนี้ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่อาจมีหลายคนได้ เลือกปล่อยให้เธอไปหาคนอื่นย่อมดีกว่า






ระหว่างการแข่ง9โรงเรียนกับตอนจบนี่นานมั้ยอ่ะ? จำไม่ได้ ถ้านานจะได้กลับโลกก่อนแค่จบการแข่ง9โรงเรียนอนาคตเผื่อคนอยากอ่านจะได้มีเนื้อเรื่องเหลือให้วนมาต่อ แต่ถ้าไม่นานจะได้เอาให้จบแล้วค่อยกลับมาแบบแถๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น