Club Y

"Club Y the fiction" ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่เข้ามาอ่านและสนับสนุนเรานะครับ ท่านสามารถกดติดตามช่องทางของเราได้เพื่อรับข้อมูลและติดตามเพื่ออ่านนิยายในเรื่องต่อไป

เริ่มต้นนิยาย ตอนที่ 1

ชื่อตอน : เริ่มต้นนิยาย ตอนที่ 1

คำค้น : เรียนไปรักไป

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 205

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ธ.ค. 2561 16:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เริ่มต้นนิยาย ตอนที่ 1
แบบอักษร

15 / 05 / 2018

"ริว ริว ตื่นได้แล้วลูก หกโมงเช้าแล้ว"

เสียงของหญิงวัยกลางคนที่กำลังปลุกลูกชายให้ตื่น เพราะนี่เป็นวันเปิดเทอมวันแรก 

"คร้าบบบ แม่"

"ริริว" เด็กหนุ่มวัย 15 ปี กำลังศึกษาอยู่ในระดับมัธยมศึกษา ชั้นปีที่ 4 โรงเรียนดังในฉะเชิงเทรา 

ริวตื่นขึ้นมาอาบน้ำและแต่งตัว เสร็จแล้วจึงเดินลงกินข้าวเช้าที่แม่เตรียมไว้ให้ แต่ในขณะที่ริวกำลังทานอาหารอยู่แม่ของริวก็ถามขึ้น จนริวต้องหยุดกิน เพื่อตอบคำถามที่ริวไม่อยากตอบ

"ริว แม่ถามริวจริงๆนะ ริวเป็นเกย์ใช่มั้ย"

"อืมมมม"

ริริวก้มหน้า เมื่อรู้สึกอึดอัดเมื่อมีคนถามคำถามแบบนี้กับเขา แม้ว่าจะเป็นแม่ของเขาเองก็ตาม คำถามแบบนี้บางทีก็ทำให้ริวคิดมาก และน้อยใจในสิ่งที่ริวเลือกเป็นไม่ได้

"ริวตอบมาเถอะลูก แม่รับได้"

ริวเงยหน้าสบตากับแม่ของตัวเอง ก่อนที่จะเปิดปากตอบกับคำถามเมื่อสักครู่

"อืมมม ใช่ครับ ริวเป็นเกย์ แล้วริวก็เป็นมาตั้งนานแล้วด้วย "

"......."

"ริวขอโทษนะครับแม่ ที่ริวเป็นลูกผู้ชายให้แม่ไม่ได้ ทำให้แม่ต้องอายคนอื่นเขา แต่ริวก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้วจริงๆ"

แม่ของริวถอนหายใจเฮือกใหญ่กับคำตอบของริริว ผู้ที่เป็นลูกชายคนเดียวของตน 

​"ริวจะเป็นอะไรก็เป็นเถอะลูก ขอแค่เป็นคนดีของแม่ก็พอ แล้วอย่าทำให้แม่เสียใจเหมือนพ่อของริวนะลูก"

ริริวรู้สึกเสียใจไม่น้อย เมื่อมีใครพูดถึงพ่อของเขา แม้ว่าเหตุการณ์จะผ่านไปนานมากแล้วก็ตาม แต่ถึงอย่างไร ริวก็รอ รอวันที่พ่อจะกลับมา

"แล้วแม่รับได้รึปล่าว ที่ริวเป็นเกย์ ?"

"รับได้สิ่ครับ ก็ลูกของแม่ไม่เคยทำให้แม่ผิดหวังอยู่แล้วนิ่"

"...(^_^)..."

"กินข้าวเถอะลูก แม่จะได้ไปส่งที่โรงเรียนแล้วจะได้ไปขายอาหารที่ร้านต่อ"

(บรรยาย) ริริวอาศัยอยู่กับแม่แค่สองคน เพราะว่าพี่สาวทั้งสองคนของริริวต่างก็แยกย้ายกันไปทำงานและอาศัยอยู่ที่อื่นแล้ว 

แม่ของริริวเปิดร้านอาหารเล็กๆ ส่วนพ่อของริริวก็แยกทางกับแม่ของเขาตั้งแต่เขายังเด็ก บ้านของริริวไม่ได้มีฐานะร่ำรวยมากนัก แต่ริริวก็มีความสุขไม่น้อยที่เกิดมาในครอบครัวนี้ ถึงแม้ความสุขนั้นจะไม่มากและขาดหายไปมากก็ตาม

(จบคำบรรยาย)

**​@School ​(8.40 น.) คาบเรียนที่ 1

ในวันเปิดเทอมวันแรก ก็จะมีทั้งนักเรียนใหม่ๆมากมายและนักเรียนเก่าที่เรียนต่อที่เดิม รวมถึงริริวด้วยและเพื่อนสาวอีกสามคน 

โอม : เพื่อนคนแรก สนิทที่สุดในกลุ่ม เป็นคนไม่ค่อยชอบพูดแต่ชอบหวีดดาราเป็นชีวิตจิตใจ และชอบซีรีส์วายหรืออะไรก็ตามที่เป็นชายรักชาย

ดาด้า : เด็กเรียนประจำกลุ่ม ติ่งเกาหลี แต่ชอบดาราไทย นิสัยเป็นคนบ้าๆบอๆ 

มายด์มิ้นต์ : เป็นสาย ฝ.  เวลาเพื่อนคุยอะไรในกลุ่มก็จะมีมิ้นต์คนเดียวที่ไม่ค่อยเข้าใจ และเป็นคนเข้าใจอะไรยาก

//ทั้งสามคนนี้ ไม่มีใครที่สามารถปรึกษาเรื่องความรักได้เลย//

โอม: มึงๆ ห้องเรามีเด็กใหม่ที่เป็นผู้ชาย หล่อมากกกก 

ดาด้า: อย่ามา... เค้าเป็นแฟนกู 

มายด์มิ้นต์: เค้าไม่เอาพวกมึงหรอก 

โอม ดาด้า: (เบะปากแล้วมองมิ้นต์ )

ริริว: ใครวะ พวกมึงพูดถึงใครกันอยู่หรอ???

ประโยคคำถามจากริริวทำให้เพื่อนทั้งสามหันมามองเพราะความไม่ค่อยรู้เรื่องของริริว อีกอย่างคือริวไม่ชอบไปยุ่งวุ่นวายกับผู้ชายในห้องมากนัก เพราะจะโดนแกล้งอยู่ตอดเวลา

ดาด้า: ก็คนที่ชื่อ "คิรันต์" ไง แต่คนไรวะชื่อคิรันต์ ฮ่าๆๆ

ทั้งสี่ก็พูดคุยกันไปเรื่อยๆ ต่างคนก็ต่างไม่ได้สนใจใครในห้องซักเท่าไหร่ เลยไม่รู้ว่ามีผู้ชายกลุ่มหนึ่งแอบมองในตอนที่ทั้งสี่คนคุยกัน เพราะต่างคนก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาสนใจแต่โทรศัพท์ของตัวเอง

"แกร๊ก"

เสียงเปิดประตูดังขึ้น ทุกคนในห้องต่างพากันเก็บโทรศัพท์มืถือของตัวเอง แล้วหันมาสนใจผู้ที่เดินเข้ามาในห้องเมื่อสักครู่นี้

"สวัสดีครับ /สวัสดีค่ะ"

"สวัสดีค่ะนักเรียน ในช่วงนี้เรายังจะไม่ค่อยได้เรียนเท่าไหร่นะคะเพราะว่าเป็นช่วงเปิดเทอม"

บลาาาาาาาา ๆๆๆๆ 

(ขี้เกียจเขียนอะ ตัดไปเลยเนอะ)

12.20 น. (พักกลางวัน)

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทั้งสี่คนก็เดินไปนั่งอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนที่โรงเรียนจัดไว้สำหรับนั่งเวลาว่างๆของนักเรียน 

แล้วอยู่ๆก็มีนักเรียนชายหน้าตาหล่อเหลา มาดแมนคนหนึ่งเดินเข้ามาทัก

"หวัดดี เราชื่อคิรันต์นะ เรียกสั้นๆว่ารันต์ก็ได้"

คิรันต์ยิ้มให้กับทั้งสี่คน ต่างคนก็หันมองหน้ากันแบบงงๆโดยไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น 

"อื้ม... หวัดดีเราชื่อริริว เรียกสั้นๆว่าริวก็ได้ "

คิรันต์มองริวแล้วยิ้มให้ ส่วนริวก็ทำหน้าตานิ่งเฉยเพราะไม่เข้าใจว่าผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าต้องการอะไร ทำไมอยู่ดีๆถึงเดินมาทักเขาได้

"มีไรรึปล่าวรันต์"

"อ่อ พอดีเราเห็นว่านายอยู่ห้องเดียวกันกับเราน่ะ เลยเดินเข้ามาทักทาย "

"ยินดีที่ได้รู้จักนะริว แล้วก็เพื่อนๆของริวด้วยนะ"

"ยินดีที่ได้รู้จักเหมือนกันนะคิรันต์"

ทั้งสองยิ้มให้กันเมื่อทำความรู้จักกันเสร็จเป็นที่เรียบร้อย แต่เพื่อนของริริวนี่สิ่ท่าทางจะหนัก

"อร๊ายยยย โอม มิ้นต์ มึงๆๆๆ เค้าเดินเข้ามาทักกลุ่มเราด้วยแหละ"

ดาด้าพูดขึ้นหลังจากที่คิรันต์เดินออกไปแล้ว และมิ้นต์ก็พูดแทรกขึ้นมาทันที

"อะไรๆ รันต์มันเข้ามาทักริวไม่ใช่หรอ มันไม่ได้มาทักมึงซะหน่อย อย่ามาดีใจแถวนี้"

"โอ้ย!!! มันก็เหมือนกันนั่นแหละ"

โอมทำหน้าสงสัยท่าทีของคิรันต์ อยู่ดีๆก็เดินเข้ามาทัก คิรันต์ต้องการอะไร ต้องการทำความรู้จักหรือว่าต้องการอะไรอะไร

"มึง มึงว่าเด็กใหม่ที่ชื่อคิรันต์อะไรเนี่ย เป็นเกย์ป้ะวะ ? "

คำถามจากโอมทำให้ทุกคนหยุดความคิดต่างๆ และหันหน้ามาคุยกัน 

"ริว มึงว่าคิรันต์เป็นเกย์ป้ะ"

ดาที่ได้ยินคำถามจึงเกิดข้องสงสัยว่าทำไมโอมถึงถามออกมาแบบนั้น

"ทำไมถึงว่าคิรันต์เป็นเกย์วะมึง กูว่าคิรันต์ไม่น่าเป็นเกย์นะ"

"ก็คิรันต์มันเข้ามาทักริวนิ่ แล้วเลือกทักแค่ริวคนเดียวด้วยนะ จะไม่ให้สงสัยได้ไง"

ริวหันหน้ามองโอม ด้วยความที่ริริวดูออกว่าใครเป็นเกย์หรือไม่ แต่สำหรับคิรันต์แล้วริวดูไม่ออกจริงๆ เพราะบางทีผู้ชายหรือเกย์สมัยนี้ก็เหมือนๆกันไปทั้งหมด และริวก็คิดว่าคิรันต์คือชายแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ 

"ไม่หรอกโอม แค่คิรันต์เข้ามาทักแค่นี้เอง ผู้ชายสมัยนี้ก็เป็นแบบนี้แหละ เชื่อสิ่คิรันต์เป็นผู้ชายร้อยเปอร์เซ็นต์"

แต่ถึงอย่างไร โอมก็ยังสงสัยอยู่ดี แต่โอมก็ไม่เก็บมาคิดหรอก 

12.50 น. 

"งั้นเราไปเรียนเถอะ ได้เวลาเข้าเรียนแล้ว"

##########

โอ้ยยยย ทำไมนิยายมันแต่งยากขนาดนี้นะ ฟลุคละปวดหัวจริงๆ กว่าจะคิดได้แต่ละตอน 

ทำไมตอนเรียนถึงไม่มีความตั้งใจขนาดนี้ 

ฟลุค

ผู้แต่ง

4/11/2018

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น