ST 76

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

17) ภายในมิติช่องว่าง

ชื่อตอน : 17) ภายในมิติช่องว่าง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ธ.ค. 2561 12:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
17) ภายในมิติช่องว่าง
แบบอักษร


หลังจากค่ำคืนอันแสนสุขสันต์พวกเขาก็นั่งเรือเที่ยวแรกกลับกันทันที จนเวลาผ่านมาสามวัน


.


.


.


“ถึงเวลาที่เราจะต้องออกจากที่นี่เสียทีสินะ....” อากิออกมายืนพึมพำบนระเบียงห้องของตนเองที่มีอีรินหลับอยู่ภายใน


“อา... ทั้งๆที่กลับมาได้ตลอดแท้ๆ ทำไมถึงได้รู้สึกแบบนี้กันนะ” เขาได้ลองถามระบบดูแล้วว่าการออกจากโลกนี้ไปจะมีข้อเสียอะไรมั้ย คำตอบคือไม่มี แต่ภารกิจพื้นฐานสองภารกิจที่ได้มาตอนแรกก็จะนับว่าเป็นการส่งภารกิจทันที เมื่อกลับมาอีกครั้งจะไม่มีภารกิจแบบนั้นแล้วนอกจากจะยอมรีเซ็ตเรื่องใหม่ แถมเขายังกำหนดเวลาเวลาที่จะกลับมาได้อีกด้วย แต่แค่อนาคตหลังจากที่ออกไปเท่านั้น โดยจะมีระบบคอยคุมร่างแทน และจะทำตัวให้จืดจางที่สุดในช่วงเวลาที่ข้ามไป เช่นถ้าไปอยู่กับลูฟี่และเลือกให้มันข้ามไปสองปี ร่างของเขาก็จะไปหาที่หลบและนอนเฉยๆโดยไม่ฝึกใดๆให้เลย จริงสิ! เขาได้รับของรางวัลของภารกิจทาคาโอกะตั้งมาแล้วล่ะ เพียงแต่ตอนนั้นเขากำลังโดนฉลามงาบอยู่.... ดูเหมือนว่าพวกภารกิจตามผลงาน หลังจากที่เขาทำภารกิจสำเร็จแล้วจะมีเวลาอีก24ชั่วโมงเพื่อสร้างให้มันใหญ่หรือจัดแต่งผลงานให้ดีที่สุด


อากิหันไปมองแฟนคนปัจจุบันของตนเองที่กำลังหลับสนิทอย่างน่ารักน่าเอ็นดูด้วยแววตาซับซ้อน


“ทั้งๆที่มันเป็นความฝันของเราแท้ๆ ไอ้การหนีแฟนออกไปหาหญิงใหม่เรื่อยๆโดยไม่โดนจับได้เนี่ย(โห โคตรเลวอ่ะ)” สักพักอากิก็เริ่มยิ้มออกมา


“ฮ่าๆ โลกต่อไปถ้าไม่มีภารกิจบังคับนั่นก็เหมาสาวๆให้หมดเลยดีกว่า ฮ่าๆ ฮ่าๆ” เขาเริ่มหัวเราะออกมาอย่างพึงพอใจ ซึ่งความคิดนั้นก็เป็นไปไม่ได้แน่นอน เพราะพระเจ้า(ไรท์) เป็นคนกำหนดภารกิจนั้นเอง ท่านไม่ชอบการที่ต้องเห็ฯคนมานั่งอธิบายในการมีเมียหลายคนถ้าเกิดจะสร้างฮาเร็มในโลกเดียวกัน แน่นอนว่ากฏนี้ย่อมมีข้อยกเว้นถ้าท่านเกิดชอบโลกไหนเป็นพิเศษ


“อยู่ต่อไปเจอไอ้สัตว์ประหลาดแบบพระเจ้าแห่งความตายถ้าไม่ใช่พระเอกก็น่าจะรอดยาก ไม่โลภเอาคะแนนเพิ่มและไปโลกอื่นต่อดีกว่า สาวๆจ๋า พี่มาแล้ว ฮ่าๆ ฮ่าๆ” เขาหัวเราะออกมาอย่างสะใจโดยมีสิ่งแปลกปลอมออกมาจากใบหน้าของเขา


“ระบบ กลับมิติแห่งความว่างเปล่า” ว่าแล้วตัวเขากับกระเป๋าที่บรรจุเสื้อผ้าและอาวุธจริงชนิดต่างๆไว้เต็มที่ก็หายไปจากที่แห่งนั้นทันที


.


.


.


ราวกับการกะพริบตา เมื่อเขาเปิดตาขึ้นมาอีกครั้งก็พบกับห้องสีขาวที่มีแต่กระจกอันเดิม


“ฮ่าๆ กลับมาจริงๆด้วย วู้ววว~ ไปเช็คสภาพก่อนไปเจอสาวคนอื่นดีกว่า~” ว่าแล้วเขาก็เดินไปที่หน้ากระจกอย่างอารมณ์ดี


.....


“นี่เจ้าระบบ...” อากิถาม


“ฉันว่ากระจกแกเพี้ยนแล้วล่ะนะ”


“ฉันออกจะดีใจขนาดนี้ทำไมถึงมีน้ำตาไหลออกมาล่ะ...?” ภาพที่เขาเห็นคือใบหน้าของตนเองที่หล่อขึ้นเล็กน้อยและกำลังยิ้มอยู่ เพียงแต่บนใบหน้าของเขากลับมีน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย


“นี่ ตอบอะไรหน่อยสิ....” ไม่ว่าจะเรียกร้องยังไงเขาก็ไม่ได้รับคำตอบกลับมาเลย


ฮึกๆ ฮือออ


ไอ้บ้าเอ้ย!! แกมันหลอกลวง!!!


ตั้ม!!


เขาทุบกระจกเข้าไปอย่างแรงแต่ก็ไม่มีอะไรเสียหายแม้แต่น้อย รวมถึงมือของเขาด้วย...


อากิที่ไร้ทางเลือกและที่พึ่งก็ได้ร้องไห้ต่ออีกสักพักจนในที่สุด...


.


.


.


“ฮ่าาาห์ สบายใจละ เช็คสเตตัสหน่อยดีกว่า” หลังจากที่เขาระบายอารมณ์ไปสักพักมันก็ลดน้อยลงเพียงพอที่จะให้เขาปิดกั้นมันไปได้


ฟูจิวาระ อากิโอะ

อายุ: 18

ภารกิจ*2

ร้านค้า

แต้มที่มี: 8,000แต้ม (4,000จากการฆ่าทาคาโอกะอย่างทรมาน และ4,000จากการระเบิดและทำซีนไขคดี)

Skill: ควบคุมอายุร่างกาย, ความรู้พื้นฐานของโลก, Master of Sex, ผู้แข็งแกร่งในทุกโลก, การแสดง, การใช้มือ (นับแค่ที่ซื้อจากระบบก่อนนะ พวกเทคนิคนักฆ่าที่เรียนเองไม่นับ)

Gacha

(โลกที่อยู่ปัจจุบัน - มิติช่องว่าง)


“misdirectionไม่ถูกนับเพราะเรายังไม่ได้ทำไอ้ภารกิจพิเศษที่ระบบยังไม่สั่งมาสินะ ต่อไปก็ ภารกิจ” เขาออกคำสั่งไป


ภารกิจ ทำให้ผู้หญิง1คนในเรื่องหลงรักท่านจนหมดหัวใจ สำเร็จ


‘ดีจริงๆที่ปรับความเข้าใจตอนดินเนอร์นั่นก่อนมา’


ท่านได้รับ 8,000แต้ม จากการทำให้ตัวละครหลักรักท่านหมดหัวใจ


ท่านได้รับ 1,000แต้ม จากกิจกรรมเล็กน้อยเช่นเซ็กส์, เปิดเผยสถานะ ฯลฯ



ภารกิจ สร้างตำนานในโลกนี้เอาไว้อย่างน้อย1อย่าง สำเร็จ


ท่านได้รับ 2,500แต้ม จากการแย่งรูทของคาราสึมะ


ท่านได้รับ 4,000แต้ม จากการสั่งสอนและฆ่าทาคาโอกะ


ท่านได้รับ 1,000แต้ม จากการเป็นผู้สร้างบาดแผลให้โคโระเป็นคนแรกของเนื้อเรื่อง


ท่านได้รับ 500แต้ม จากการสอบได้ที่1จากทั่วโรงเรียน


ท่านได้รับ 1,200แต้ม จากการกระทำอื่นๆ เช่น การระเบิดโรงแรม, ขัดขวางการลอบสังหาร


‘ง่ายๆก็คือ ภารกิจแรกคือการประเมินการจีบสาวของเรา ส่วนอันที่สองคือประเมินวีรกรรมของเราสินะ... ไม่น่าทำตัวจืดจางเลยแฮะถ้าจะนับคะแนนยิบย่อยแบบนี้’ อากิคิดเสียดายในใจ


‘ตอนนี้แต้มที่เขามีทั้งหมดคือ 26,200แต้ม จะว่าเยอะก็เยอะอ่ะนะ แต่ดูเหมือนพวกของเทพๆที่เห็นตอนแรกนี่ก็จะขยับราคากันขึ้นไปอีกนะ สงสัยเพราะตอนนี้เราได้แต้มมาง่ายขึ้นล่ะมั้ง’ แม้ว่าจะฟังดูเหมือนเป็นระบบที่โกงลูกค้าเช่นอากิในการขยับราคาให้หนีจากแต้มที่เขามี แต่พระเจ้าก็เล็งเห็นแล้วว่าถ้าอากิเอาพลังจากโลกอื่นไปปนหรือมีพลังของโลกนั้นมากเกินไปก็คงไม่ใช่การดี ยิ่งเมื่ออากิมีSkill ผู้แข็งแกร่งในทุกโลกที่เสกสกิลให้เรื่อยๆแล้วก็ยิ่งต้องเนิร์ฟไม่ให้เขาซื้อพลังอื่นไปได้ง่ายๆ เพื่อความสนุกของตัวพระเจ้าเอง....


“แล้วจะเอาแต้มไปทำอะไรดีน้า~ สุ่มกาชา? อืม... ยังดีกว่า ถ้าได้ของมั่วๆที่ไม่มีประโยชน์กับโลกใหม่มาก็มีแต่จะเสียหาย”


“นี่ระบบ จะเป็นไปได้มั้ยถ้าสมมุติว่า ฉันไปโลกนึงเป็นครั้งแรกและใช้พลังถล่มทั้งโลกนั้นเพื่อให้ได้แต้มจากภารกิจสร้างตำนานมาเยอะๆ แล้วค่อยกลับไปรีเซ็ตอีกรอบเพื่อใช้ชีวิตชิวๆ” อากิที่คิดถึงความโกงบางอย่างได้ก็ถามขึ้น


“เป็นไปได้ครับ” ดูเหมือนครั้งนี้ระบบจะยอมตอบเขาแล้ว


“เพียงแต่ ไม่ว่ายังไงท่านก็ไม่มีทางทำแบบนั้นได้ในตอนนี้จากสกิลและแต้มของท่าน หรือสมมุติถ้าท่านได้ความแข็งแกร่งระดับชาวไซย่ามาและเข้าไประเบิดโลกกีฬามวยระบบก็จะให้แต้มแก่ท่านเพียงน้อยนิดเพราะความต่างของพลัง....”


“เพราะฉะนั้นจงจำไว้เถอะครับ ไม่ว่าจะโลกไหนๆ ขอแค่ท่านสู้และพยายามลำบากต่อไปเรื่อยๆเพื่อความสนุกของพระเจ้า ทั้งอายุขัยและแต้มอัดฉีดของท่านก็จะคงอยู่ไปตราบนานเท่านาน”


‘เฮ้อ... ก็จริงสินะ ถึงแม้พระเจ้าจะต้องตอบแทนเรามาก่อนแต่ยังไงอายุขัยที่เหลืออยู่ก็แล้วแต่ว่าท่านจะสนองให้หรือไม่ แล้วที่ระบบพูดมาก็มีเหตุผลแฮะ ถ้าเรามีพลังของชาวไซย่าจนระเบิดโลกกากๆได้ง่ายๆจะเอาแต้มไปทำไม แต่ถ้าสมมุติเราไปโลกหนึ่งและเดินทางสายตัวร้ายเพื่อระเบิดโลกทิ้งก็คงยังได้แต้มจากการชนะพระเอกสินะ’ อากิลองคิดถึงความเป็นไปได้ไปเรื่อยๆโดยไม่ได้รับรู้ถึงความเลวร้ายในความคิดนั้นเลยแม้แต่น้อย.....


.


.


.


“เอาล่ะ พร่ำเพ้อพอแล้ว ไปโลกต่อไปดีกว่า!” อากิเลือกที่จะไม่ใช้แต้มอะไรมากนักและค่อยไปใช้ในโลกต่อไป


“ระบบ โลกต่อไปคือ Mahouka Koukou no Rettousei ตัวตนก็ขอเป็นเด็กรุ่นพระเอกที่พ่อแม่มีฐานะแต่เสียไป แบบเดิมนั่นแหละ ชื่อเดิม สถานที่ภายในบ้านของฉันที่อยู่ใกล้โรงเรียน ส่วนช่วงเวลาก็เอาเป็น2เดือนก่อนการสอบเข้าโรงเรียนเวทมนต์ที่1ก็แล้วกัน”




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น