ป้าลูกหนึ่ง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เงาที่มองไม่เห็น

ชื่อตอน : เงาที่มองไม่เห็น

คำค้น : ฮ่องเต้ ท่านอ๋อง มาเฟีย วาย ย้อนเวลา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ธ.ค. 2561 12:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เงาที่มองไม่เห็น
แบบอักษร

​  

 ท่านอ๋องน้อย//ยั่วหยวนเหยา//

บรรดาพี่ชายทั้งเจ็ดของท่านอ๋อง

////ฮ่องเต้ยั่วหลงชิง//พี่ชายคนโต

"อ๊า!!...แรงอีก..อ๊ะ..มะ....ตะ...แตก..แตกแล้ว..อ๊า!!" 

หญิงสาวครางสุดเสียง เมื่อปลายทางสวรรค์มาเยือน  บนล่างยังมีบุรุษผมยาวผู้หนึ่งคร่อมอยู่ ขยับเขยื้อนอีกสี่ห้าทีเพื่อรีดน้ำ 

"ฟู่....คุณหนูเหมยฮัว..เจ้าจะรัดเปิ่นหวางให้ขาดหรือไร" 

เสียงทุ่มน่าฟังแต่แฝงความร้ายกาจ กระซิบข้างหู บุตรตรีของท่านเจ้ากรมโยธา..ที่เลื่องลือถึงความงามและคุณธรรมจรรยาแห่งสตรีเหมาะสมที่จะส่งเข้าวังเป็นสนมของฮ่องเต้....

หึ...เหมาะกับผีนะสิ..ถ้านางมีจรรยาของสตรีจริง ข้าคงไม่ถูกลากมากินตับในบ้านร้างแบบนี้...

"แฮ่ก...แฮ่ก...ดีเหลือเกินเพค่ะ..พระองค์ ช่างแข็งแกร่งน่าเกรงขาม..หม่อมฉันยินดีจะติดตามพระองค์ไปตลอดชีวิตเพค่ะ"

คุณหนูเหมยฮัว รู้สึกว่าตัวเองช่างโชคดียิ่งนักที่มีความสัมพันธ์กับท่านอ๋องน้อย ถึงแม้ชื่อเสียงของพระองค์ จะค่อนข้างไม่ดี แต่ยังไม่ได้อภิเษกหรือรับสตรีเข้าจวนแม้แต่คนเดียว 

หากนางแต่งเข้าจวน ท่านอ๋องยั่วหลวนเหยาอย่างน้อยด้วยต่ำแหน่งของท่านพ่อและต่ำแหน่งคุณหนูใหญ่ ท่านเจ้ากรมย่อมไม่พ้น 

ต่ำแหน่งชายารองหรือถ้านางเกิดตั้งครรภ์ ขึ้นมา คลอดบุตรเป็นโอรส..ต่ำแหน่งพระชายาย่อมเป็นของนาง 

"เจ้าพูดอะไรกัน..เปิ่นหวางหรือจะรับเจ้า เข้าจวน...ฮ่า..ฮ่า..ฮ่า..เจ้าฝันไปหรือเปล่า 

คุณหนูเหมยฮวาผู้เพียบพร้อมด้วยคุณธรรมและจริยาของสตรี..."

เหมยฮวาหน้าชาขึ้นมา กับฉายาที่เปรียบเสมือนเครื่องเชิดชูตน ซึ่งขัดแย้งกับการกระทำที่ยังค้างคาอยู่ด้านล่าง  

"สตรีเช่นเจ้า  แม้แต่จะเป็นนางกำนัลรับใช้เปิ่นหวางเกรงว่า..ยังไม่คู่ควร" 

ท่านอ๋องกล่าวกระซิบข้างหู ของสตรีที่หน้าซีดสั่นระริก  หญิงแพศยา เพื่ออำนาจและต่ำแหน่งที่หมายปอ งถึงกับยอมอ้าขาอย่างง่ายดายผู้หญิงใจง่ายที่มีดีแค่เปลือกนอกน่าขยะแขยง  ไม่คู่ควรกับหยวนเหยา เพียงพูดคำหวานให้ความหวังนิดหน่อย..

หญิงผู้นี้ถึงกับเชิญชวนเข้าบ้านร้างข้างทางยั่วยวน ความงาม ของนางหาได้เพียงเสี้ยวของนางซักล้างในวังของฮ่องเต้ 

อยากเข้าวังหลังชาตินี้อย่างหวัง ชายหนุ่มถอนกายออกจากช่องทางที่บวมซ้ำจากกิจกรรมรักน้ำขาวขุ่นไหลปนเลือดออกมา  

ท่านอ๋องใช้เสื้อของนางเช็ดที่ท่อนลำอย่างรังเกียจ

"ท่านอ๋อง!!พระองค์ทำแบบนี้ไม่ได้นะเพค่ะพระองค์ได้หม่อมฉันแล้ว..พระองค์เป็นถึงเชื้อพระวงค์ จะทำเรื่องเสื่อมเสียต่อราชวงค์ได้อย่างไร..ข้าจะร้องเรียนต่อฝ่าบาท" 

ท่านอ๋องเพียงยิ้มเย้ยหยัน

"ฟ้องร้องฝ่าบาท..ฮ่า..ฮ่า...ฮ่า..เจ้าคงไม่มีโอกาส"

เหมยฮวาหน้าซีดขยับถอยหลัง เมื่อมีกลุ่มชายชุดดำสองสามคนเดินเข้ามา ทำความเคารพท่านอ๋อง 

"นำนางไปเรือนล่องลอย..บอกแม่เล้าเจียง..สินค้าชั้นเลิศ..ให้นางรับแขกสามคนทุกวันอย่าได้ขาด..สามเดือนค่อยส่งกลับจวน"

สิ้นคำสั่งที่แสนเย็นชาอย่างไม่น่าเชื่อ เชื้อพระวงค์สูงส่ง ถึงกับทำเรื่องชั่วช้า..

"ไม่...ปล่อยข้า..ท่านอ๋องโปรดเมตตาหม่อมฉันด้วยเพค่ะ..หม่อมฉันไม่ต้องการเข้าจวนท่านอ๋องแล้วเพค่ะ...หม่อมฉัน..ฮือ..กลัวแล้วเพค่ะ...ไม่ปล่อยนะ...พวกเจ้าปล่อยข้า...ไม่..มายยยย" 

หญิงสาวดิ้นรนจากมือของชายชุดดำ ที่จับร่างกายเปล่าเปลือย แต่ไม่อาจสู้แรงของชายทั้งสามได้

ถุงผ้าหยาบถูกคลอบลงมา แล้วความสงบก็กลับมายังบ้านร้างอีกครั้ง

"ท่านอ๋องพะยะค่ะ..หากว่าเรื่องนี้รู้ถึงหูฝ่าบาทเกรงว่า ท่านอ๋องน้อยยั่วหยวนเหยา จะถูกตำหนิ"

"ดีสิ เพราะเปิ่นหวางต้องการให้เป็นเช่นนั้น จะได้ไม่มีใครกล้าเสนอบุตรสาวให้หยวนเหยาอีก..เขาเป็นของข้าเพียงผู้เดียว" ..

."พะยะค่ะท่านอ๋อง" 

...........

"ฝ่าบาท..พะยะค่ะ..ยั่วฟงหลางชินอ๋อง ขอเข้าเฝ้าพะยะค่ะ"

ฮ่องเต้เลิกคิ้วแปลกใจกับการมาของอนุชา คนโปรดที่ขอเข้าเฝ้าตั้งแต่เช้ามืด หรือมีเรื่องด่วนกันนะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น