เหล่าปราชญ์พเนจร
email-icon

(◕ㅁ◕✿)ขอขอบคุณทุกกำลังใจนะเจ้าคะ

57.3 ไล่ล่าจอมโจร

ชื่อตอน : 57.3 ไล่ล่าจอมโจร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 86

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ธ.ค. 2561 11:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
57.3 ไล่ล่าจอมโจร
แบบอักษร

ความสนุกบังเกิดเมื่อสัมผัสความเสี่ยงและอันตรายที่เฝ้ารอ ความท้าทายในแต่ละครั้งทำให้อีธานรู้สึกถึงคุณค่าและความหมายชีวิตของเขา มันเป็นเพียงการเล่นฆ่าเวลา กิจกรรมที่ทำยามว่างคล้ายคลึงการนั่งจิบกาแฟและอ่านหนังสือนิทาน สำหรับมนุษย์ธรรมดาที่ต้องทำงานหาเงินเลี้ยงครอบครัว การพักผ่อนและการทำกิจกรรมเพื่อผ่อนคลายนั้นถือเป็นเรื่องจำเป็นอย่างยิ่ง

          คนอื่นอาจร้องเพลง และดื่มสุรา พูดคุยหรรษากับหมู่เพื่อนฝูง

          บางคนคงเล่นดนตรีหรือเล่นกีฬา ให้ร่างกายขยับเขยื้อน รู้สึกกระปรี้กระเปร่า

          แต่น้อยคนนักมีอดิเรกและกิจกรรมยามว่างผิดแปลกและมิรู้ควรเรียกกิจกรรมฆ่าเวลาหรือไม่

          การขโมย

          เป็นสิ่งผิดแน่นอนอย่างมิต้องสงสัย การช่วงชิงของผู้อื่นคือการกระทำผิด โทษที่เอาของเขามาเป็นของเรา สังคมรังเกียจและกล่าวร้ายให้หัวขโมยที่ชื่นชอบลักทรัพย์สิน เงินทอง สมบัติมีค่าของพวกเขา ไม่ว่าใครก็ตามที่โดนช่วงชิงสมบัติย่อมโกรธแค้นและสาปแช่งให้หัวขโมยท้องเสีย ปวดเบา บนโลกนี้คงไม่มีใครดีใจเนื้อเต้นหากว่าโดนขโมยของสำคัญ มันเป็นเรื่องเศร้าและเรื่องทีมิสมควรเกิดขึ้น แต่แล้วทำไมยังมีการขโมยมิเว้นวัน ทำไมยังมีโจรที่ต้องการเงิน ทำไมยังต้องช่วงชิงของของคนอื่นทั้งที่ตนเองมีของที่ดีกว่า  

          เหตุผลมากมายสามารถใช้เป็นคำตอบของคำถาม

          เพราะการขโมยทำให้หลายชีวิตมีลมหายใจในวันพรุ่งนี้ เพราะมันคือการกระทำของผู้แข็งแกร่งที่ใช้รังแกผู้อ่อนแอ มนุษย์เป็นเช่นนี้เสมอ คนอ่อนแอมักโดนทำร้ายและโดนหลอก คนฉลาดก็มักใช้ปัญญาของตนนั้นเอาเปรียบผู้อื่น การทำร้ายด้วยวาจา วลี ถ้อยคำ และร่างกาย ทุบตี สาดน้ำ ตบกระบาล มันเป็นเรื่องโหดร้ายที่ยังไม่วี่แววจักจางหายตลอดกาลดุจดั่งทุกวันนี้ที่ยังมีหัวขโมย จอมโจร และมหาจอมโจร

          การขโมยคือความผิดด้วยใครก็ตามที่ทำจะต้องรับโทษดังที่กฎหมายเขียนบอกไว้

          มีหัวขโมยมากมายที่พลาดท่าเสียประวัติชีวิตและต้องติดคุก โดนใช้แรงงานมิต่างจากทาส

          กระนั้นสำหรับหัวขโมยที่ร้ายกาจและมีฝีมือระดับสูงจนยากไล่จับ พวกเขาเหล่านั้นคือตัวแทนแห่งการช่วงชิงและการหลบหนี

          เหล่าผู้ที่ถูกขนานนามว่า “จอมโจร” ทั้งหลาย หนึ่งในบรรดานามเรียกขานที่คุ้นหู

          “พี่น้องจอมโจร “ฦ””

          สองพี่น้องจอมโจรชื่อดังก้องโลก เหล่าพี่น้องที่มิเคยติดคุกและสามารถหนีรอดเงื้อมมืออัศวิน ผู้พิทักษ์กฎหมายได้อย่างไร้ที่ติ พวกเขาคือหนึ่งในสิบจอมโจรที่มีฝีมือร้ายกาจในหน้าประวัติศาสตร์ ด้วยลักษณะอันเป็นเอกลักษณ์ชัดเจน พวกเขาทั้งสองจะสวมหน้ากากสีเงินปกปิดใบหน้าส่วนบนเหนือจมูก แต่งกายด้วยชุดคลุมสีดำทมิฬดุจดั่งนักสืบไลออน[ราชันสิงโตแห่งห้องเรียน]และพ่อมดบัสเตอร์ฟาย[[บุตรชายแห่งพายุผีเสื้อ] ฝ่ายพี่ชายมีเรือนผมสีเงินดั่งเหรียญยาวสลวยดุจเกศาสตรี รูปร่างสูงใหญ่ องอาจ มีสง่าราศีเช่นคุณชายผู้สูงศักดิ์และดวงตาชายหนุ่มนั้นเย็นยะเยือกดุจดวงตาราชินีน้ำแข็ง ฝ่ายน้องสาวแต่งกายด้วยชุดกระโปรงสีขาวเจือสีน้ำตาลระเรื่อ พวกเขาทั้งคู่ใช้อาวุธวิเศษที่สามารยิงลูกเหล็กใส่ศัตรูด้วยความเร็วสูงเกินป้องกัน อาวุธของเขามีลักษณะยาวและใช้มือถือสบายๆ สร้างด้วยวัสดุปริศนาที่ไม่มีใครรู้คืออะไร กระนั้นอนุภาพของมันช่างอันตรายเหลือแสน แม้แต่นักสู้เก่งกาจวิชามาโฮยังไม่สามารต่อกรพวกเขาสองพี่น้อง

          พวกเขามีความสามารถระดับอัศวินประจำราชสำนัก เพราะความจริงที่น่าสะพรึงคือพวกเขาสามารถใช้อาวุธในมือสังหารศัตรูได้อย่างง่ายดายดุจลามหายใจยมทูต แต่พวกเขาไม่ทำ

          มีเพียงผู้แข็งแกร่งกว่าเท่านั้นจึงมีสิทธิ์ออมมือและมอบความปรานีให้ผู้พ่ายแพ้และอ่อนแอ

          ด้านชื่อเสียงของพวกเขาดังลือลั่นทั่วทุกหนแห่งทั้งในแคว้นแมรี่และไกลออกไปสุดขอบทวีป หลายคนเรียกพวกเขาว่า สองพี่น้องดาราโจร และแคว้นแมรี่ตั้งค่าหัวพวกเขาด้วยเงินรางวัลสูงสุดถึง สิบล้านเหรียญทอง เหตุเพราะพวกเขาเคยบุกปราสาทและขโมยของในคลังสมบัติพระราชา

          เรื่องอาวุธที่พวกเขาใช้ หากไม่ใช่คนเมืองแห่งความลับก็คงมิรู้จัก กระนั้นถ้าเป็นคนของเมืองแห่งความลับจะรู้จักอาวุธที่พวกเขาใช้ดี

          ปังๆๆๆ

          เสียงลั่นไกดังกังวานพร้อมด้วยกระสุนที่พุ่งเป็นเส้นตรงเจาะเข้าต้นขาหน่วยรักษาความปลอดภัย ค่ำคืนแห่งการช่วงชิงเปิดม่านการแสดงเมื่อสมบัติประชาติ แร่มณีนางเงือกโดนขโมยด้วยฝีมือคนที่คุณก็รู้ว่าใคร สถานการณ์ตอนนี้เรียกยังสามารถควบคุมได้ คาสึโอะแย้มยิ้มขณะวิ่งไล่ล่าจอมโจรที่เขากำลังตามสืบนานแรมปี คืนนี้เขาจะต้องจับจอมโจรคนนี้ให้ได้ ชายหนุ่มหรี่ตาฉายประกายความมุ่งมั่นร้อนแรง

          “หน่วยสองตรงไปดักทางออกที่สาม หน่วยสี่เตรียมพร้อมซะ หน่วยห้ากำลังไล่ต้อนมันไปทางนั้น”

          ชายหนุ่มหล่อคมคาย หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยใช้เครื่องมือสื่อสารกับลูกน้องใต้บัญชาด้วยเสียงน่าเกรงขาม ขณะเดียวกันที่พวกคาสึโอะกำลังมุ่งตรงไปยังเป้าหมาย เป้าหมายที่ว่าก็มิได้หยุดยืนเฉยๆให้มีคนมาจับง่ายๆ จอมโจรหนุ่มตอนนี้ เขากำลังวิ่งบนทางเดินที่ปูด้วยพรมแดง บนผนังมีโคมไฟส่องแสงสว่าง

          ตุบ ตุบ

          “…”

          อีธานในเครื่องแต่งกายชุดจอมโจร ชุดประจำที่เขาสวมใส่เวลาออกปฏิบัติการ ปลายผ้าคลุมพัดปลิวสูงตามแรงลมที่พัดกรีดแก้มเนียนและพัดให้เรือนผมยาวสะบัดไปด้านหลังประหนึ่งหางปลา มือขวาถือปืนวีไรเวอร์สีดำทมิฬดุจจักกล่าวมันคือตัวแทนปักษาแห่งความตาย ตุบๆ ฝีเท้าเคลื่อนว่องไวไม่นานก็พุ่งไปไกลเกินกว่าใครจะไล่ตามทัน

          อยากจะหยุดจอมโจรมีหลายวิธี กระนั้นวิธีที่คาสึโอะเลือกใช้คือแผนดักรอ สั่งให้ลูกน้องแต่ละหน่วยประจำจุดต่างๆพยายามขัดขวางจอมโจรไม่ให้หนีรอด ทว่าแผนนี้แม้มีประสิทธิภาพสามารถหยุดจอมโจรได้ก็จริง แต่หยุดได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น

          ปังๆๆ

          เบื้องหน้าคือทางแยกและมีหน่วยรักษาความปลอดภัยแอบซุ่มหลังผนัง พวกเขามองเห็นเงาของเป้าหมายพลันโผล่หัวจากที่ซ่อนและรัวกระสุนใส่ไม่ยั้ง ปังๆๆๆ กระสุนปืนความเร็วสูงพุ่งตรงใส่จอมโจรหนุ่ม บริเวณทางเดินทางไม่มีสิ่งกีดขวางที่สามารถโยกร่างเข้าไปหลบได้ ตอนนี้นับเป็นเรื่องยากที่จะหลบพ้นกระสุน ทว่าหากพ่ายแพ้และสิ้นท่าให้การซุ่มจู่โจมง่ายๆเช่นนี้มีหรือจอมโจรหนุ่มจะได้รับฉายาว่ามหาจอมโจร

          “…”

          ตุบ---- ฟุบ--- พรึบ---

          อีธานใช้สายตาประหนึ่งมือสังหารมองวิถีกระสุนและเคลื่อนกายเบี่ยงหลบอย่างร้ายกาจ เขาไม่เพียงแต่มีความสามารถด้านการใช้อาวุธยิงไกล แต่ยังมีร่างกายที่ยืดหยุ่นกว่าคนธรรมดา ประหนึ่งนักรบข้างกายพระราชาที่แข็งแกร่งดั่งภูผาและอ่อนไหวดุจสายน้ำ เขาก้มตัวกระโดดเท้าเหยียบผนังและออกแรงผลักดันตัวเองกระโดดไปอีกฝั่งผนัง ครั้นหลบกระสุนได้ทุกนัดก็เป็นโอกาสให้อีธานยิงสวนใส่หน่วยรักษาความปลอดภัย

          ปัง—

          เล็งเป้าในชั่ววินาทีและยิงอย่างไร้ความลังเล กระสุนทุกนัดเปี่ยมด้วยการตัดสินเด็ดขาดที่ยิงเพื่อหวังผลสำเร็จตามความคิด สองกระสุนแฝงพลังมาโฮยิงเจาะต้นขาหน่วยรักษาความปลอดภัย พวกเขาสองคนล้มคุกเข่าเสียท่า ครั้นอีธานพุ่งทะยานเข้าหาทั้งสองพร้อมด้วยเหวี่ยงขาเตะศีรษะจนสลบ ณ ที่ตรงนั้นยังมีหน่วยรักษาความปลอดภัยอีกหกคน อีธานสาดกระสุนสร้างบาดเจ็บฉกรรจ์แต่ไม่ถึงแก่ชีวิตไว้บนแขนและขาพวกเขา พลันทุกคนหมอบนอนด้วยความเจ็บแสนสาหัส จอมโจรหนุ่มก็หันหลังวิ่งเผ่นหนีอย่างที่ว่าไม่มีใครสามารถขัดขวางเขาได้อีกแล้ว

          ยังมีอีกหลายจุดที่วางกำลังคนดักปิดทางไว้ กระนั้นอีธานจดจำแผนที่ของสถานที่แห่งนี้ไว้ในหัวเรียบร้อย เขาใช้ทางลัดขนาดเล็กเล็ดลอดหนีผ่านจุดที่มีหน่วยรักษาความปลอดภัยซุ่มรอได้อย่างราบรื่น ปานประหนึ่งเงาวิญญาณร้ายไปไม่มีใครสามารถมองเห็น

          “หนีเก่งนัก”

          คาสึโอะรับฟังรายงานจากลูกน้องพลางเดินเกมรุกใส่อีธาน ตอนนี้เหมือนทั้งสองกำลังประลองปัญญากันด้วยเกมไล่ล่า ฝ่ายจอมโจรหนุ่มจะหนีรอดหรือฝ่ายหน่วยรักษาความปลอดภัยจะจับจอมโจรและยึดสมบัติประจำชาติคืนกันแน่

          อยากจะก้าวนำคนอื่นย่อมต้องอ่านไปไกลกว่าคนอื่นสองก้าว…

          คาสึโอะเพ่งมองแผนที่อาคารพลางระดมสมองคิดหาเส้นทางที่คาดว่าจอมโจรหนุ่มจะไปโผล่ หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย บนแก้มมีเหงื่อไหลริน เขาเบิกตามองแผนที่พร้อมด้วยวิเคราะห์ความเคลื่อนไหวอีกฝ่ายอย่างจริงจัง “ผ่านจุดห้า…เส้นทางด้านหลัง..ห้องใต้ดิน..” มีเส้นทางหนีมากมายซึ่งทางออกแต่ละจุดคาสึโอะสั่งคนเตรียมปิดทางไว้เรียบร้อย เส้นทางหนีด้านบนอาคาร หรือทางใต้ดิน ตอนนี้ไม่มีทางที่จอมโจรหนุ่มจะหนีพ้น กระนั้นคาสึโอะสังหรณ์ใจมิดี เขามั่นใจในแผนการที่ตนวางไว้ กระนั้นยังมีบางสิ่งที่ก่อกวนความมั่นใจของเขา

          “หรือว่า!!”

          พลันความคิดหนึ่งแวบขึ้นในหัวชายหนุ่ม..

          อีกด้านหนึ่ง อีธานใช้เส้นทางลัดที่คนธรรมดาไม่ใช้ เขามุ่งลอดและกระโดดข้ามช่องหน้าต่างไปโผล่อีกอาคารหนึ่งซึ่งตั้งติดอยู่กับอาคารที่เขาวิ่งเล่นเมื่อครู่ ตอนนี้ในอาคารเงียบงันดุจป่าช้า สรรพเสียงหนีหายตายจาก มีแสงหลอดไฟส่องสว่างไสว จอมโจรหนุ่มยังหนีไม่พ้น กระนั้นอีกไม่นานเขาจักรอดแล้วหากสามารถใช้เส้นทางที่คิดว่าตามแผน “เตรียมพร้อม ไวโอนี”

          ชายหนุ่มพึมพำส่งรหัสให้ผู้ร่วมแผนการ ตอนนี้เขาย่างกรายไปในห้องเก็บสะสมวัตถุโบราณโดยที่ไม่มีใครคนอื่นอยู่ในห้อง ความสงบที่เขาคุ้นชินและเหมือนไม่มีอะไรผิดแปลกจากยามปกติ ทว่าพริบตาชายหนุ่มโถมตัวกลิ้งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ในชั่ววินาทีนั้นที่มีเสียงปืนดังลั่น ปัง—

          จอมโจรหนุ่มเกือบพลาดท่าเสียขาให้หัวหน้ารักษาความรักความปลอดภัย หากเขาไม่สัมผัสถึงจิตสังหาร

          “วางอาวุธซะ!!”

          “…”

          เดาทางข้าได้หรือ… อีธานแอบหลบหลังรูปสลักปักษาแห่งพสุธา จอมโจรหนุ่มหรี่ตาต่ำใต้หน้ากากเงินพลางมุมปากราบเรียบยกสูงเล็กน้อยคล้ายยิ้ม แต่ก็คล้ายมิยิ้ม

          “บอกให้วางอาวุธและก้าวออกมาช้าๆ!!”

          คาสึโอะถือปืนพร้อมเล็งไปที่รูปสลักจุดที่อีธานกระโจนเข้าไปแอบ ผู้รักษาความยุติธรรมหรี่ตาจับจ้องสังเกตทุกความเคลื่อนไหว พลันฝ่ายจอมโจรหนุ่มยื่นปืนยิงสวน ปังๆๆ กระสุนพุ่งอัดใส่ผนังห้อง เนื่องจากคาสึโอะมองเห็นปืนอีกฝ่ายก่อน หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยย้ายไปหลบหลังกำแพงไม่วายตะโกนสั่งให้อีกฝ่ายหยุดยิง อย่าขัดขืน “เจ้าไม่มีทางหนีรอด จอมโจร “ฦ” มอบตัวซะ”

          “…”

          หากอยากประสบความสำเร็จจงอย่าทำอะไรครึ่งๆกลางๆ… อีธานมีเป้าหมายชัดเจนและเขาไม่ยอมโดนจับตรงนี้อย่างเด็ดขาด

          ปังๆๆ

          จอมโจรหนุ่มยิงข่มขู่ให้เจ้าหน้าที่หนุ่ม คาสึโอะขมวดคิ้วสีหน้าทะมึนดำราวก้นหม้อ เขาหลบและยิงสวนคืนอีกฝ่าย ปังๆๆ ฝนกระสุนสามสี่นัดไล่กระหน่ำหมายไล่ต้อนอีกฝ่าย พวกเขาต่างกำลังวัดกันที่จำนวนกระสุนที่ตนมี

          แกร็งๆ อีธานหยุดยิงพลันรีบเปลี่ยนกระสุน คาสึโอะสบจังหวะกระโจนออกจากที่กำบังและวิ่งทะยานพุ่งไปใส่อีธาน จอมโจรหนุ่มตกใจเบาๆพลางคว้าระเบิดแสงในอกเสื้อ ปาใส่พื้น เพล้ง

          แสงขาวสาดวาบแทงตาคาสึโอะเป็นเหตุให้เขาพลั่งพลาดยกแขนกำบังแสงสว่างนั้น อีธานปรับเปลี่ยนกลไกของหน้ากากไว้ก่อนแล้วจึงไม่ได้รับผลของระเบิดแสง จอมโจรหนุ่มพุ่งร่างจากที่กำบังพลันวิ่งไปจู่โจมเจ้าหน้าที่หนุ่ม กำปั้นทรงพลังชกอัดท้องเขา คาสึโอะกระอัก กระนั้นยังฝืนใจไม่ล้ม เขาอาศัยสัมผัสทางกายเหวี่ยงแขนตีสวน กระนั้นไม่อาจเตะโดนตัวจอมโจรหนุ่มที่ครองความได้เปรียบ

          อีธานจับแขนอีกฝ่ายและใช้กระบวนการต่อสู้ระยะประชิด จับอีกฝ่ายทุ่มลงพื้น โครม!!!

          “อึก”

          หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยจุกและเจ็บหลังอย่างแรง เขากัดฟันจนเลือดไหล ครั้นในช่วงที่ความเจ็บปวดรั้งสติเขาไว้ ชายหนุ่มไม่เหลือความลังเลอีกเพื่อจัดการจอมโจรหนุ่ม “!” คาสึโอะชักปืนอีกกระบอกที่เขาซ่อนไว้ในเสื้อ พลางจ่อปากกระบอกปืนใส่อกจอมโจรหนุ่ม ปัง---

          แรงระเบิดผสมกระสุนพิเศษยิงอัดแผ่นอกจอมโจรหนุ่ม แรงพอผลักร่างอีธานกระเด็นลอยไปชนกระแทงกำแพงห้อง ตึก!!

          อนุภาพกระสุนพิเศษบวกระยะยิงเผาขนสร้างความเจ็บปวดชนิดที่คนธรรมดาอย่างอีธานไม่สามารทนรับไหว ถ้าหากเขาไม่สวมชุดเกราะกันกระสุนไว้ก่อน เขาอาจตายไปแล้วก็ได้ อันตรายเสียจริง

          “…”

          จอมโจรหนุ่มนอนแน่นิ่งบนพื้นคล้ายหมดสติ คาสึโอะรวบรวมสติที่เหลือเพียงเล็กน้อย กระเสือกกระสนลุกยืนหยัดอย่างผู้กำชัยชนะ เขาหอบหายใจด้วยความเหนื่อยล้าและค่อยๆก้าวไปดูอีธาน “จบกันสักที” ชายหนุ่มฉีกยิ้มสะใจระคนดีใจที่เขาทำงานจับโจรสำเร็จ เขาก้มลงนั่งคุกเข่าเบื้องหน้าจอมโจรหนุ่ม ดวงตางามจ้องมองหน้ากากสีเงินที่เป็นเครื่องปกปิดโฉมหน้าที่แท้จริงของจอมโจรผู้นี้

          เพราะไล่ตามจับมานาน ในใจจึงมีความสงสัยว่าตัวจริงอีกฝ่ายจะเป็นใคร… คาสึโอะไม่อาจหักห้ามความอยากรู้อยากเห็นเหมือนเด็กๆ เขายื่นมือไปหมายหมั่นถอดหน้ากากจอมโจรหนุ่ม พิสูจน์และรับรู้ความจริงที่จอมโจรผู้นี้ปิดบังไว้ เบื้องหลังหน้ากากสีเงินจะเป็นใคร บางทีคำตอบอาจสร้างความแปลกใจให้เขามหาศาล

          …

          ผัวะ!!!

          “!!”

          ขณะฝ่ามือหนาใกล้เอื้อมแตะผิวหน้ากาก ชายหนุ่มพลั่งถูกความสงสัยและความตื่นเต้นครอบงำจนหลงลืมป้องกันตัวชั่วครู่ จังหวะแห่งความประมาททำให้ลีโอน่าสามารถย่องเข้าข้างหลังคาสึโอะ และใช้แจกันราคาสิบล้าน ขนาดใหญ่ทุบหัวชายหนุ่มสลบได้อย่างง่ายดาย “อุ๊บ มันเป็นอุบัติเหตุ”

          เพล้ง..

          แจกันแตกเป็นเศษซากกระจายเต็มพื้น ส่วนผู้โดนลอบทำร้ายก็หมดสติทันที ลีโอน่าไม่รู้ว่าอีกฝ่ายตายหรือไม่ แต่เรื่องนั้นช่างมันเถอะ

          “ติดหนี้ข้าแล้วนะ”

          ลีโอน่ามีแผน และเพื่อที่จะหนีออกจากเมืองซีเคร็ทออฟวอร์นางต้องอาศัยความช่วยของคนในพื้นที่ซึ่งนางพึ่งตัดสินช่วยเหลือจอมโจรหนุ่มเมื่อครู่นี้เอง ตอนก่อนหน้านี้ที่นางอาศัยจังหวะชุมนุมแอบลอบเผ่นหนีจากเงื้อมมือหน่วยรักษาความปลอดภัย นางหลงทางในค่ายกลที่พวกเขาหน่วยรักษาความปลอดภัยวางไว้เพื่อหยุดยั้งจอมโจรหนุ่ม ตอนนั้นนางหากฉลาดน้อยคงติดในเขาวงกตหนีไม่ได้ กระนั้นนางฉลาดเท่าหางอึ้งและอาศัยดวงเล็กๆนำทางนางไปยังที่นี้ โผล่มาอยู่ในห้องที่นางมิรู้เหมือนกันว่าทำไม หนึ่งจอมโจรและหนึ่งเจ้าที่จึงอยู่ที่นี้เช่นกัน

          ลีโอน่าแอบหลบตลอดเวลาที่ทั้งสองประลองฝีมือ ชิงไหวชิงพริบ

          “..อือ แล้ว”

          ลีโอน่าโง่งมในชั่วพริบตา เพราะไม่รู้ว่าต่อจากนี้ควรทำอันใด นางให้ความช่วยเหลือจอมโจร นางแอบทำร้ายเจ้าหน้าที่รัฐ นี่นางกลายเป็นผู้ร้ายแล้วใช่หรือไม่ อือ ทำไมรู้สึกไม่ควรช่วยจอมโจรนะ เริ่มเสียใจที่ตัดสินช่วยแล้วสิ นักไวโอลินสาวปากยุ่งสีหน้าคล้ายคนปวดหัวเวลาเจอญาติ เอาเป็นว่านางสร้างบุญคุณกับจอมโจรคนนี้แล้ว นางต้องบังคับให้เขาช่วยเหลือนาง ไม่ว่าอย่างไรนางจะทำให้เจ้าช่วยข้าให้ได้

          เมื่อลีโอน่าตบอกและคลายความกังวลลง อีธานที่สลบไปพักหนึ่งก็ฟื้นสติ ครั้นเขาตกใจและเอื้อมมือฝ่ารวบลำคอหญิงสาวตามความคิดที่ว่านางเป็นใคร ทำอะไรเขา นางเห็นหน้าเขาหรือยัง

          “โอ๊ย”

          “..”

          ชายหนุ่มลุกยืนและผลักดันร่างหญิงสาวล้มลงกระแทงพื้นห้อง ชายหนุ่มเป็นฝ่ายอยู่บนและนั่งคร่อมตัวหญิงสาวไว้ปานจะบังคับให้นางเงียบเสียงอย่าส่งเสียง ห้ามกรีดร้อง ห้ามเล่นตุกติก ท่วงท่าล่อแหลมในสถานการณ์ยากบรรยาย ลีโอน่าตกใจและเจ็บบริเวณที่ชายหนุ่มจับกุม สีหน้านางทรมานยิ่งนัก ครั้นอีธานรับรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นแค่ผู้หญิง เขาจึงผ่อนแรงมือลง แต่ยังไม่ปล่อย

          “ห้ามร้อง”

          น้ำเสียงแหบพร่าฟังแล้วมีเสน่ห์ปานลมฤดูหนาว ช่างน่าคิดถึง..เอ๊

          “เจ้า..”

          ลีโอน่าลืมตาพยายามมองใบหน้าชายหนุ่ม ครั้นจู่ๆหน้ากากสีเงินที่อีธานสวมไว้ก็ค่อยๆหลุด และร่วงหล่น..

          “!!”

          “..”

          ชายหนุ่มตกตะลึงเมื่อรู้ว่าเขาพลาดให้นางเห็นหน้าเสียแล้ว แต่สิ่งที่ทำให้เขาลืมข้อเท็จนี้ทันทีคือวาจาที่นางพูดออกมา

          “อีธาน..”

          ในห้วงแห่งความทรงจำเมื่อกาลก่อน ยาวนานเกินสิบปี แววตาแสนเฉยเมยของเขา และแววตาแสนลึกล้ำของนาง

          ครั้นชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาว และรู้สึกคุ้นตาอย่างอัศจรรย์ ใบนาง..ช่างคล้าย..

          และทันใดนั้น ชื่อหนึ่งที่เขาคิดว่าหลงลืมและเผลอทำหายในพายุหิมะ ภาพฉากในคืนนั้นหวนกลับมาหาเขาอีกครั้ง เสมือนว่าเขาหามันเจอแล้ว… สิ่งสำคัญที่เขาทำหายไป..

          “ลีโอน่า..”

          --

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น