ครีบปลาวาฬ/ชญานิษฐ์
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

22::โชคเข้าข้าง

ชื่อตอน : 22::โชคเข้าข้าง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ย. 2561 20:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
22::โชคเข้าข้าง
แบบอักษร

ณ สนามบินนานาชาติ

เอ็ดการ์ดมีธุระให้ต้องเดินทางไปต่างประเทศหลังจากที่เขาใช้เวลาพักผ่อนหมดแล้วเขาก็กลับเข้าสู่โหมดการทำงาน ทุกช่วงเวลาเอ็ดการ์ดใช้ชีวิตด้วยความหวังว่าสักวันเขาจะพบเจอมารีญาที่ใดสักที่บนโลกโดนบังเอิญ

และเหมือนโชคจะเข้าข้างเขาซะแล้วซิ

“นะ....นาย...นายท่านครับ” ออกัสเรียกเจ้านายที่นั่งอยู่เบาะหลังกำลังก้มหน้าขะมักเขม้นกับแท็ปเล็ตซึ่งน่าจะคุยธุระกับคู่ค้าทางธุรกิจอยู่

“อะไรของนายฉันขอตอบเมลก่อนสิเร่งรีบ”

“ไม่ทันครับ ไม่ทัน ต้องเงยหน้าเดี๋ยวนี้ครับ คุณมารีญาครับ คุณมารีญาอยู่ตรงนั้น” ออกัสพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจ เอ็ดการ์ดไม่ได้ยินประโยคหน้าแต่เขาได้ยินคำว่ามารีญานั่นจึงทำให้เขาทิ้งทุกอย่างแล้วเงยหน้าขึ้น

เธอเดินออกมากอาคารและกำลังขึ้นรถคันหรูที่จอดไม่ไกลไม่ไกลจากรถของเขา เอ็ดการ์ดเบิกตากว้างทำอะไรไม่ถูก แม้เธอจะสวมแว่นกันแดดอยู่และแม้เขาจะมองเห็นเพียงแค่มุมข้างเขาก็จดจำเธอได้

เนื้อตัวสั่นไปหมดด้วยความตื่นเต้น

“ตาม.....ตาม....ตามเธอไปเร็วๆ” เอ็ดการ์ดไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เขารีบออกคำสั่งซึ่งลูกน้องของเขาก็เป็นงานขับรถตามรถมารีญาไปติดๆ

และในระหว่างที่เอ็ดการ์ดสั่งให้ลูกน้องตามมารีญาอย่างไม่คิดชีวิตอยู่นั่นเอง

“คุณหนูครับมีคนขับรถตามเรามาครับ”

“คงเป็นเอ็ดการ์ดและฉันไม่อยากเจอเขา”

“ครับ ผมจะสลัดให้หลุดเดี๋ยวนี้ครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มซึ่งก็คือมอร์แกนแฟนสุดหล่อมาดนิ่งของเบลล่านั่นเอง เมื่อมารีญาไม่ต้องการพบเอ็ดการ์ดมอร์แกนงัดเอาเลือดนักแข่งที่มีอยู่ในตัวมาใช้

มอร์แกนออกนอกเส้นทางเหยียบคันเร่งจนมิดหลบหลีกรถบนถนนอย่างชำนาญ มันก็มีบ้างที่หลบจนเกือบชนรถคันข้างหน้าแต่มอร์แกนก็สามารถหักหลบได้อย่างฉิวเฉียด แน่นอนว่าต้องมีคนด่าพ่อด่าแม่เขาตามหลังอย่างแน่นอน แต่เวลานี้ที่คนของเอ็ดการ์ดเองก็ดูจะชำนาญกับการขับขี่เหมือนกัน ทำให้การสลัดนั่นมันสลัดได้ยากเหลือเกิน

“มอร์แกนเก่งเราต้องพ้นจากคุณเอ็ดการ์ดแน่ค่ะคุณหนู” เบลล่ากุมมือเจ้านายสาวเอาไว้แล้วให้กำลังใจ

“จ๊ะ ฉันก็เชื่ออย่างนั้นว่าแต่มอร์แกนจ้ะคุณต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติมหรือเปล่า”

“ไม่ครับผมเก่ง”

นั่นคือคำตอบของมอร์แกนที่ทำให้ผู้ที่ตกอยู่ในสถานการณ์ขับขันเผยรอยยิ้มออกมาทั้งมารีญาและเบลล่า มอร์แกนเริ่มเป็นคนมีอารมณ์ ทำให้สถานการณ์ตึงเครียดผ่อนคลายเพราะมอร์แกนก็ไม่ได้เครียดกับการถูกตามสักเท่าไหร่ ดูเขาจะสนุกด้วยซ้ำที่ได้ขับขี่รถแบบนักแข่งรถ

“อย่าเก่งแต่ปากนะคะไม่อย่างนั่นกลับไปโดนแน่” เบลล่าขู่มอร์แกนและเขาก็มองสบตาเธอทางกระจกหลัง พร้อมเผยรอยยิ้มมุมปาก เล่นเอาเบลล่าหน้าร้อนผ่าวๆ

รีญามองคู่รักทั้งสองเห็นความน่ารักก็ส่ายหน้าระอา ก่อนที่เธอจะนั่งอ่านข่าวสารในแท็ปเล็ตส่วนตัว มารีญาพยายามหาอะไรทำเพื่อจะได้ไม่คิดฟุ้งซ่านกับรบคันไหรูที่ไล่จี้ตามหลังมาติดๆ

ฝั่งเอ็ดการ์ดเขาสั่งลูกน้องเหยียบคันเร่งให้สุด และแท็ปเล็ตธุระกิจการตอบเมลมันไม่สำคัญอีกต่อไป เอ็ดการ์ดโยนทุกอย่างทิ้ง เขาติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิดโดยการชะโงกหน้ามายังช่องว่างตรงกลาง

“เร่งอีก” เขาสั่งรถของเขากำลังจะตีเสมอคู่รถของมารีญาได้อยู่แล้ว แต่ฝั่งนั้นคงจะแก่ประสบการร์กว่าลูกน้องของเขา นั่นจึงทำให้เขาตามเธอไม่ทัน

“บ้าเอ้ย!” หัวเสียงอย่างหนักหน่วง ออกัสหันมองเสี้ยวหน้าของเจ้านายและบังเอิญว่าเอ็ดการ์ดหันมาพอดีจึงมองออกัสตาขวางจนออกัสต้องหลบตา

“มีทางลัดไหม”

“ไม่มีหรอกครับมันเป็นทางตรงนะครับ หากจะลัดเราคงต้องเหาะแล้วล่ะครับนายท่าน”

“ใช้เวลามาพูดเล่นไหมไอ้ออกัส!”

“ขอโทษครับนายท่าน”

“กวนตีนอีกครั้งเงินเดือนแกหายแน่” เอ็ดการ์ดไม่ลืมทิ้งท้ายข่มขู่ออกัส ทางด้านออกัสก็ยิ้มเจื่อนๆ เขาไม่กล้าพูดเล่นกวนประสาทแล้วล่ะ เพราะเงินมันเรื่องสำคัญ ในอนาคตข้างหน้าก็อยากจะเก็บเอาไว้สร้างครอบครัวกับผู้หญิงสาวๆ สวยๆ สักคน

“อ่าให้ตายเถอะทำไมมันตามยากตามเย็นนักนะ ใครกันที่ขับรถคันนั้น ฉันอยากซื้อตัวมันมาเป็นลูกน้องของฉันจริงๆ”

เอ็ดการ์ดเริ่มบ่น หลายครั้งที่ลูกน้องที่ทำหน้าที่ขับรถเกือบตีเสมอรถของมารีญาและคนขับก็สลัดรถของเขาหลุดทุกครั้งเลย แถมยังทำเหมือนเป็นเรื่องสนุกตั้งใจกลั่นแกล้งให้เขาหัวปั่นอีกด้วย

เอ็ดการ์ดในวัยสี่สิบเอ็ดประสาทจะกินแล้ว!!!

“เส้นทางนี้มุ่งหน้าไปที่ไหน” เอ็ดการ์ดหันไปถามคนขับรถ ซึงก็ได้คำตอบอย่างรวดเร็วโดยไม่ปล่อยให้เขารอนาน

“เป็นทางอ้อมไปคฤหาสน์อินเซนดิโอครับนายท่าน”

“อีกกี่นาทีถึง”

“ประมาณห้านาทีครับ”

“งั้นไม่ต้องตาม”

“อ้าว” ออกัสถึงกับร้องอ้าวทันที อะไรกันไล่บี้ตามติดกันมาตั้งนมนานอย่างเอาเป็นเอาตาย นึกอยากถอดใจก็ถอดใจง่ายๆ เลยอย่างนั้นเหรอ

ออกัสคิดแล้วไม่เข้าใจมองหน้าหันมองหน้าเจ้านายอย่างต้องการคำอธิบาย

“เดม่อนอยู่ที่คฤหาสน์นั่นก็ไม่ต้องตาม ฉันให้ตามเพราะคิดว่าเธอจะไปที่อื่น”

“หากเราตามไปก็อาจจะได้ดักเจอข้างหน้านะครับนายท่าน” ทางด้านคนขับรถหันมาบอก

เอ็ดการ์ดถึงกับกลอกตามองบนก่อนจะพูดนิ่มๆ กับคนขับรถว่า “แล้วแกขับรถได้เรื่องนักหรือไงหะ?”

“อะ....เอ่อ...งั้นเรากลับกันดีกว่านะครับ” คนขับรถบอกเสียงอ่อนจากนั้นก็หักพ่วงมาลัยหมุนรถกลับไปทางเก่า

“นายท่านจะเอายังไงต่อครับ” ออกัสถาม

“ถามดี บอกให้เดม่อนส่งแผนที่มาให้ฉัน”

“อย่าบอกนะครับว่านายท่านจะ.......”

“แน่นอนว่าฉันจะต้องหาทางเข้าไปข้างในนั่นให้ได้” นั่นคือคำตอบของเอ็ดการ์ดแต่จะเข้าไปด้วยวิธีไหนนั้นเอ็ดการ์ดยังคิดไม่ออก จนกว่าเขาจะได้รับแผนที่และดูกำลังคนภายในว่ามีจำนวนมากเท่าไร

เอ็ดการ์ดต้องการเข้าไปอย่างรอบคอบเขาเองก็กลัวตายเหมือนกัน

>>>>>>>>>>>>>>>>>


ความคิดเห็น