ป้าลูกหนึ่ง

ลองแตกแบบวัยรุ่น...ยังไม่รู้จะลอดหรือเปล่า

หนีหมีเจอมังกร

ชื่อตอน : หนีหมีเจอมังกร

คำค้น : วาย แม่ทัพ มังกกร โจร ย้อนเวลา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ย. 2561 18:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หนีหมีเจอมังกร
แบบอักษร

ในห้องลับที่รอบด้านคือน้ำแข็งหมื่นปี มีร่างของสตรีนางหนึ่งนอนอยู่บนแท่งหิน ที่ประดับด้วยประการังและเปลือกหอย 

ด้านในคือไข่มุกราตรีทะเลเม็ดใหญ่ เท่าไข่ไก่วางเรียงโดยรอบร่างของหญิงสาวที่หลับตาพริ้ม ปากยกยิ้มน้อยๆ ผมสีน้ำตาลหยักโศก ใบหน้ารูปไข่ ปากแดงอิ่ม เพียงแต่ไร้ซึ่งลมหายใจ  

ด้านข้างมีบุรุษผู้หนึ่ง บนศีรษะมีคว้านทรงสูงห้อยด้วยไข่มุกหน้าหลังแปดเส้น ชุดที่ใส่เป็นสีน้ำเงินออกดำ ปักดิ้นทองเป็นรูปมังกรสีฟ้า กำลังใช้มือไล้ ใบหน้าของหญิงสาวที่นอนสงบนิ่ง ในดวงตามีความเศร้า โกรธแค้น รัก และสงสาร ผสมปนเปจนยากที่จะแยกแยะ

"เจ้ากลับมาอีกครั้งถึงแม้จะไม่ใช้สตรีดังคำสาปแช่ง.....สำหรับข้า...ขอเพียงเจ้าอภัยให้กับความโง่เหลาที่หลงเชื่อคนอื่นมากกว่าหญิงที่รักข้าสุดหัวใจ 

ข้ายินดียอมแลกทุกอย่างต่อให้สิ่งนั้นคือชีวิตและจิตวิญญาณ เพียงขอให้ภพนี้เราสองได้ครองคู่กันอีกครั้ง....จิ่วซื่อ...."

หากใครได้อยู่ตรงนี้ คงรับรู้ได้ว่าบุรุษผู้นี้เสียใจเพียงใด สองมือยังคงกอบกุมร่างไร้ชีวิตของหญิงสาว  มิได้รับรู้ถึงการคงอยู่ของอีกคน 

.... 

น้ำถูกทิ้งให้อยู่ในห้องของใครก็ไม่รู้...ห้องที่ตกแต่งด้วยโทน...สีขาว.ฟ้า.น้ำเงินเกือบดำ..เครื่องเรือนแต่ละชิ้น ถ้าเอาไปขายคงสามารถเปิดสาขาจวนเฟยฮวาได้อีกมาก..

หลังจากที่เข้ามาก็ถูกเจ้างูน้อย..จูเอ๋อร์ ลากมาที่ตำหนักใหญ่แห่งหนึ่ง 

ป้ายตำหนักเขียนว่า ..มังกรฟ้า..

ถามว่าจะพากลับเมื่อไหร่  ก็ได้ความว่าให้นายท่านตัดสินใจ...น้ำถอนใจเฮือกใหญ่  เมื่อถูกทิ้งไว้ให้บรรดานางกำนัล

ที่แต่ละตัวงามแบบ..ทะเล๊..ทะเล..

ช่วยกันมะรุมมะตุ้ม จับน้ำถอดเสื้อผ้า  

โธ่ชีวิต!!..เป็นบุรุษเสียเปล่ากลับสู้แรงแม่นางกุ้ง แม่นางปลา แม่นางหอยไม่ได้..

ถูกเปลืองผ้าจนล่อนจ้อน  โชว์เรือนร่างสีน้ำผึ้ง ที่องค์เอวบอบบางเสียเหลือเกินจน ต้องรีบตะคลุบเทียนน้อยไว้...

อย่างน้อยจะได้ไม่ขายหน้า

ทำไมเทียนหยางหลิว ถึงได้พกห่อหมกมาเพียงน้อยนิด...พอพวกนางเห็นแบบนั้น ก็หัวเราะกันคิกคัก.

.โอ๊ย!!อยากแทรกพื้นทะเลหนีความอาย.

..แต่ถ้าจะบอกว่า มันยังอายได้อีก ก็ตอนที่พวกนางจะขัดตัวให้นี้หละ ..พอบอกว่าจะทำเองพวกนางก็ใช้สกิลนางเอกเจ้าน้ำตา...ดาเมสทำลายล้างช่างรุนแรง..

น้ำเป็นพวก รักหยกถนอมบุษผา แพ้น้ำตาผู้หญิงมีหรือจะกล้าปฏิเสธ ได้แต่จำยอม คว้ายางมะตอยมาโปะหน้าให้หนาสักสามนิ้ว 

ก้าวลงอ่าง น้ำอุ่นที่ผนังด้านหนึ่งสามารถมองเห็นฝูงปลาแหวกว่ายไปมาได้ 

น้ำยอมรับว่าพวกนางช่างเป็นมืออาชีพโดยแท้ทรู ทั้งขัด ทั้งถู ไม่ว่าจะซอกไหนมุมไหน หรือแม้แต่ส่วนที่น้ำ ยังไม่เคยจะได้ขัดถู พวกนางจัดการขัด...โดยที่พวกนางไม่มีอาการขัดเขินแม้แต่น้อยมีแต่..

"นายหญิงผิวสวยมากเจ้าค่ะ"

"นายหญิงรูปร่างดีเหลือเกินเจ้าค่ะ"

"นายหญิงงดงามที่สุดเจ้าค่ะ"

....อ๊ากกก!!!พวกเจ้าควรจะพูดว่า......

นายท่านสง่างามมากเจ้าค่ะ 

นายท่านหล่อเหลาเหลือเกินเจ้าค่ะ..

หรือไม่ก็ นายท่านช่างน่าเกรงขาม...

มันเป็นแค่เพียงนโมของคนที่โดนชมว่างดงามยิ่งกล่าวสตรี

...ฮือ...ฮือ..น้ำจิคราย....ช่วยเลิกเรียกนายหญิงได้ไหม

"นายหญิงเจ้าค่ะ เชิญนอนคว่ำที่ตั่งเจ้าค่ะ..บ่าวจะนวดน้ำมันหอมให้นะเจ้าค่ะ..ตัวท่านจะได้นุ่มนิ่มหอมกรุ่นยิ่งขึ้น.."

น้ำที่มีผ้าผืนบางพันเอวสอบ เดินมาหยุดหน้าตั่งสาวงาม 

"ไม่ต้องก็ได้มั้ง...คือว่าข้าเป็นบุรุษเรื่องพวกนี้ข้าไม่ค่อยชอบ..อีกอย่างพวกเจ้าเป็นสตรีมันคงไม่ดีเท่าไหร่"

น้ำยิ่งหน้าขึ้นสี เมื่อแม่นางเหล่านั้นถอดผ้าที่พันเอวสอบออก ด้วยสีหน้าที่ไม่ขึ้นสีสักนิด ต่างกับน้ำที่แดงแล้วแดงอีก น้ำนอนคว่ำหน้า 

"ถ้าอย่างงั้น..ข้าเอาผ้าปิดตานายหญิงไว้ดีไหมเจ้าค่ะ นายหญิงจะได้ไม่อายพวกข้า อิ..อิ..พวกข้าทำเรื่องพวกนี้จนชินแล้วเจ้าค่ะ..มีแต่นายหญิงที่ไม่เคยชินสักที"

"เอ๋..?..ไม่เคยชินสักทีงั้นเหรอ..แต่ข้ามาที่นี้ครั้งแรกเองนะ"

น้ำสงสัยคำพูดแปลกๆของนางกำนัลปลานีโม่ แต่ก็ปล่อยผ่านไป

"ไม่มีอะไรหรอกเจ้าค่ะ...ข้าก็พูดไปเรื่อย..ข้าจะปิดตาท่านแล้วนะเจ้าค่ะ"

ดวงตาถูกผ้าผืนบางผูกจนมองไม่เห็น..มันก็ดีหรอกนะ ที่มองไม่เห็นแต่สัมผัสอื่นมันชัดเจนนะสิ.. 

น้ำมันหอมถูกเทลงบนหลังบอบบาง ความเย็นของมัน ทำเอาขนลุกซู่ ก่อนที่ความหอมของมันจะทำให้น้ำผ่อนคลายอาการเกร็งเหมือนจะหลับแหล่ ไม่หลับแหล่  

สปาโรงแรมห้าดาวยังชิดซ้าย ทั้งหอม ทั้งเบาสบาย เหมือนล่องลอยอยู่เป็นปุยเมฆ 

"นายหญิงนอนหงายเจ้าค่ะ. ข้าจะนวดด้านหน้าให้"

น้ำนอนหงายอย่างว่าง่าย เพราะอะไรอะไรที่พกติดตัวมา พวกนางก็เห็นหมดแล้ว จะองจะอายไปทำไม อีกอย่างพวกนางเอาผ้าปิดส่วนนั้นไว้ให้ 

.......

น้ำได้ยินเสียงเคลื่อนไหวสวบสาบเบาๆ สักพักน้ำมันหอมก็หยดลงมาบนหน้าอก ลากไปยังหน้าท้องและตามขาเรียว 

ความเย็นของมันก็ทำให้เม็ดเล็กที่ประดับอยู่บนหน้าอกชูชันล่อตาล่าใจบางคน ที่ทำหน้าที่นวดแทนเหล่านางกำนัลรับใช้ ที่ถอยออกไปรอด้านนอกอย่างเงียบๆ

ปล่อยให้เทียงหยางหลิวและนายท่านของตนอยู่เพียงลำพังอย่างรู้หน้าที่

นายท่าน..หรือ..ผู้ปกครองแผ่นดินใต้ทะเล หลังจากที่ออกมาจากห้องลับ..ก็พบกับเจ้างูน้อยจูเอ๋อร์  คนสนิทของคนรักผู้จากไป

"เรียนนายท่าน..ข้าน้อยพาคนผู้หนึ่งมาขอรับตอนนี้รออยู่ที่ห้องของนายท่านขอรับ"

นายท่านผู้ปกครองแผ่นดินใต้ทะเล อดแปลกใจไม่ได้เพราะจูเอ๋อร์ย่อมรู้ว่าตนไม่ชอบให้ใครเข้าไปยุ่มย่าม แล้วทำไม..

จูเอ๋อร์ เข้าใจในสายตาของนายท่านที่มีแววขุ่นเคือง..ไม่พอใจ..แต่จูเอ๋อร์ไม่กลัวหรอกเพราะนายหญิงจะปกป้องจูเอ๋อร์เอง.

."นายท่าน ไปดูก่อน ถ้าไม่พอใจจูเอ๋อร์ยินดีรับโทษขอรับ"

จูเอ๋อร์ ยิ้มประจบนายท่านที่ยังทำหน้านิ่ง แต่ก็ยอมเดินไปยังห้องใหญ่ในตำหนัก มังกรฟ้า ..ทันที่ ที่เปิดเข้าไป ได้ยินเสียงเหล่านางกำนัลกำลังหัวเราะอย่างสนุกสนาน และเสียงของบางคนที่นอนหงายอยู่บนตั่งคนงาม 

/////นายท่าน/////

เหล่านางกำนัลบางคนหันมาเห็นข้า กำลังจะทำความเคารพ ข้าจึงโบกมือให้เงียบ..พวกนางย่อกาย  ก่อนจะค่อยๆถอยออกไปอย่างเงียบๆ

โดยที่คนงามไม่รู้เลยว่าตอนนี้คนที่อยู่ในห้องไม่ใช่พวกนางกำนัลรับใช้แต่เป็นเจ้าของห้องที่มาอย่างเงียบๆ 

ร่างสีน้ำผึ้ง ที่แค่มองก็ทำให้ด้านล่างอึดอัด แต่นี้แทบจะไม่มีสิ่งใดปกปิดความสวยงาม มีเพียงผ้าผืนบางที่ปิดส่วนอ่อนไหว และดวงตาที่แสนเด็ดเดียว  

ร่างกายร้อนลุ่มดังมีคนมาสุมไฟกองใหญ่ ข้าไม่รอช้า ถอดเครื่องทรงและชุดมังกรออกจนหรือเพียงกายเปล่าเปลือย เดินตรงไปยังร่างที่นอนรอให้ตนปฏิบัตินวดแทนเหล่านางกำนัล 

เพียงแค่ ข้าเทน้ำมันหอมกลิ่นที่ใช้ประจำลงบนหน้าอก เฝ้ามองปฏิกิริยาของร่างที่นอนอยู่  

ยอดอกเม็ดเล็กหน้ากินแข็งเป็นไต ข้าเทน้ำมันหอมที่หน้าท้องแบบราบ คงเพราะความเย็นถึงเกร็งเขม่ว ข้ามองสะดือเล็กที่ขยับตามการหายใจอย่างหลงไหล 

จนมาถึงขาเรียวเรียบลื่นไร้ขน ข้าอยากจะให้ตัวเองเป็นน้ำมันหอมที่ลูบไล้ทุกส่วนของร่างบางที่นอนหายใจแผ่ว...

......

/////เทียนหยางหลิว////

น้ำรู้สึกว่าสัมผัสจากฝ่ามือของเหล่าแม่นางก่อนหน้านั้นเปลี่ยนไป ฝ่ามือที่กำลังลูบหน้าอกอยู่ตอนนี้ มันใหญ่กว่าเดิม สากกว่าเดิม และร้อนกว่าเดิม อีกอย่างที่หน้าอายกว่าคือความรู้สึกแปลกๆที่คุ้นเคย 

สัมผัสเหมือนกับบางคน.....ที่ตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง

......หลิงหลง..เจ้าหมีควายเผือก...

"อือ...อ๊ะ!..อุบ"

น้ำรีบตะปปปากตนเองเมื่อ ครางเสียงแปลกๆออก เมื่อฝ่ามือร้อนๆลูบผ่านตุ่มไตไวสัมผัสคล้ายตั้งใจไม่ตั้งใจ ฝ่ามือที่สากเล็กน้อยลูบไปทั่วหน้าอกทั้งสองด้าน บีบคลึงปลายถันทั้งสองข้าง นิ้วสากถูไถไปมาแล้วกดจนมันปุ๋ม 

น้ำเจ็บนิกหน่อยแต่ความเสียวที่ถูกทำมันแล่นไปทั่วร่าง 

"อ๊ะ..คือว่า..ข้าว่าไม่ต้องนวดแล้วหละ..คือข้า..อ๊ะ!!!อย่า...แม่นาง..อึก"


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น