ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Accident : 12

คำค้น : ไทเกอร์ มิมิว เจ้าชู้ น่ารัก 18+

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 744

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ย. 2561 16:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Accident : 12
แบบอักษร




Accident​ : 12



Tiger Part


ผมลืมตาขึ้นอย่างเกียจคร้าน ทั้งง่วงทั้งเพลีย แต่ร่างกายไม่ยอมหลับต่อ สุดท้ายก็ต้องลุกขึ้นมานั่งหัวฟูอยู่แบบนี้

“หายไปไหน...” ผมบ่นพึมพำ เพราะที่นอนอีกข้างว่างเปล่า จำได้ว่าก่อนหลับมิมิวนอนอยู่ตรงนั้น แต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว

หรือว่าจะกลับไปแล้ว

ผมเลิกสนใจที่นอนที่ว่างเปล่าและบิดขี้เกียจสองสามครั้ง ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง และเดินเข้าไปจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำ อาบน้ำล้างหน้าเสร็จผมก็หยิบเสื้อยืดกางเกงขาสั้นง่าย ๆ มาสวมใส่ วันนี้ไม่ต้องออกไปไหนเพราะมหาวิทยาลัยหยุด เลยไม่จำเป็นต้องแต่งหล่อไปให้ใครกรี๊ด

แต่ไม่อยากจะคุยหรอกนะว่าถึงผมจะใส่แค่เสื้อผ้าทั่วไป ไม่เซ็ทผมปล่อยให้ฟูฟ่องแบบนี้ก็ยังหล่ออยู่ดี คนมันหล่อตั้งแต่เกิด ช่วยไม่ได้จริง ๆ

แกร๊ก

หืม

ผมมองหญิงสาวรุ่นน้องร่างเล็กที่นอนอยู่บนโซฟาห้องรับแขก มิมิวยังไม่ได้กลับบ้านนี่นา แล้วทำไมมานอนตรงนี้ได้

“มิว” ผมสะกิดไหล่เล็กเบา ๆ “มิว ตื่นก่อน ทำไมมานอนตรงนี้”

“อื้อ” มิมิวครางรับเบา ๆ ก่อนจะยอมลุกขึ้นยืนอย่างงัวเงียตาแทบลืมไม่ขึ้น เธอบิดขี้เกียจสุดแขนจนชุดที่สั้นอยู่แล้วเปิดขึ้นไปอีก ความขาวเนียนที่เพิ่งได้สัมผัสมาสด ๆ ร้อน ๆ ทำให้ผมกลืนน้ำลายลงคอ อยากจับอีกอะ

“มองอะไร” มิมิวเอ่ยถามเมื่อผมเอาแต่จ้องมองขาเธอไม่หยุด ผมได้ยินเสียงอีกฝ่ายก็ได้สติ ก่อนจะลากสายตากลับมาที่ใบหน้าสวยอย่างยากลำบาก

ก็แหม... ต่อให้ไม่มองขา แต่ข้างบนก็ยังเห็นซาลาเปาสองลูกกลม ๆ อยู่ดีนี่หว่า ขาว ๆ อวบ ๆ แบบนี้มันไม่ง่ายเลยที่จะไม่สนใจ ไม่ได้ตายด้านนะครับ!

“ทำไมมานอนตรงนี้” ผมเปลี่ยนเรื่องเพราะอายที่จะยอมรับไปตรง ๆ ว่าแอบมองขามองหน้าอกของอีกฝ่ายอยู่ เสียชื่อไทเกอร์หมด

“ตื่นแล้ว อาบน้ำแต่งตัวเสร็จนายก็ยังไม่ตื่น เลยออกมานั่งรอข้างนอกแล้วก็หลับไป”

“เหรอ งั้นรออยู่นี่ก่อน เดี๋ยวฉันไปซื้อยาให้” ผมทำท่าจะไปซื้อยาอย่างที่บอกเธอไว้ก่อนอน เมื่อวานตอนสำรวจความเสียหายผมพบว่ามิมิวบอบช้ำกว่าที่คิด ตรงนั้นทั้งบวมและแดงจนผมเห็นใจ เกิดมาไม่เคยสนใจผู้หญิงว่าจะเจ็บปวดไหมหลังจากมีเซ็กส์กัน เพราะผู้หญิงพวกนั้นผ่านสมรภูมิมาพอสมควรแล้วเลยปรับร่างกายได้ไว แต่มิมิวนี่ผมเปิดคนแรก แล้วครั้งแรกก็เจอระดับผมเลย ไม่ช้ำไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว

“ไว้ก่อนได้ไหม คุยกันก่อน”

“เอางั้นก็ได้” ผมพยักหน้าอย่างว่าง่ายก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา มิมิวเห็นแบบนั้นก็นั่งตาม แต่ผมแอบเห็นนะว่าเธอไม่กล้านั่งแรง ๆ คงยังเจ็บอยู่สินะ

“เรื่องเมื่อคืน...”

“มันเป็นอุบัติเหตุ..” ผมสวนขึ้นอย่างรวดเร็ว เพราะท่าทีของมิมิวดูเหมือนจะพูดแบบนั้นออกมา นิสัยสวย ๆ เชิด ๆ ของเธอน่าจะไม่ต้องการความรับผิดชอบเหมือนนางเอกในละครหลังข่าว “จะพูดแบบนั้นใช่ไหม”

“เปล่า”

อ้าว...แล้วจะพูดอะไรหว่า

“แล้วเธอจะพูดอะไร”

“เมื่อคืนฉันโดนวางยา” ผมพยักหน้ารับ ดูจากอาการก็รู้ แต่ไม่คิดจะถามว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร เพราะกลัวจะไปสะกิดแผลในใจของอีกฝ่ายเข้า “และฉันนอนกับนาย”

“ใช่ ทีแรกฉันพาเธอมาที่นี่เพราะมียานอนหลับเก็บไว้กะจะให้เธอกินจะได้สงบลง แต่เธอก็เอาแต่ยั่วฉันไม่หยุด ฉันก็เลย...”

“ก็เลยนอนกับฉัน”

“ก็อย่างที่เธอจำได้น่ะแหละ”

“อืม...” มิมิวรับคำแค่นั้น ก่อนจะเงียบไป

“มันเป็นเหตุวิสุดวิสัย ฉัน...”

“นายต้องรับผิดชอบ”

“ห๊า!!!” ผมตกใจจนร้องเสียงหลง รับผิดชอบอะไรกัน “ทำไมฉันต้องรับผิดชอบด้วย”

“เพราะนายนอนกับฉัน นายเป็นแรกของฉัน นายเปิดซิงฉันจนเดินแทบไม่ไหว เพราะฉะนั้นนายถึงต้องรับผิดชอบ”

“เดี๋ยวนะ” ผมยกมือห้ามอีกฝ่ายเพื่อตั้งสติ นี่มันเรื่องอะไรกันวะเนี้ย “เธอบังคับให้ฉันนอนกับเธอเอง จะมาถามหาความรับผิดชอบอะไร”

ผมรู้ว่ามันใจร้ายโคตร ๆ ที่พูดไปแบบนั้น และมันไม่แฟร์เลยกับผู้หญิงที่เสียหาย แต่เมื่อคืนผมพยายามเลี่ยงแล้ว แต่มิมิวก็เอาแต่ยั่วไม่หยุด เป็นใคร ๆ ก็ทนไม่ไหว ผมยังไม่เห็นความผิดของตัวเองเลยด้วยซ้ำ และผมไม่มีทางรับผิดชอบกับสิ่งที่ตัวเองไม่ผิดเด็ดขาด

ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นผมคงตะคอกจนร้องไห้ไปแล้ว สุขก็สุขด้วยกัน แต่มาถามหาความรับผิดชอบเหมือนตัวเองเป็นผู้เสียหาย แต่นี่เพราะมิมิวไม่เหมือนคนอื่น ถ้าไม่มียาเธอไม่มีทางยอมนอนกับผมเด็ดขาด จะตะคอกแล้วบอกว่าเธอเต็มใจนอนกับฉันเองก็พูดได้ไม่เต็มปาก

“ต่อให้ฉันบังคับ แต่ถ้าไอ้นั่นของนายไม่โด่ฉันคงไม่เสียความบริสุทธิ์แบบนี้ อย่ามาอ้าง!” มิมิวว่าก่อนจะชี้ไปที่ไอ้นั่นของผม และไม่รู้ว่าทำไมผมถึงได้หนีบขาเข้าหากันและเอามือปิดน้องชายตัวเองไว้แบบนี้

ความเจ็บปวดเมื่อคืนผุดขึ้นมาในสมอง ผมมองหน้ามิวอย่างไม่ไว้ใจ กลัวเธอจะสติแตกและลุกขึ้นมาขยี้น้องชายผมจนตายคามือ ไม่เอาหรอกนะ นี่อวัยวะสำคัญที่สุดในร่างกายสำหรับผมเลย

“ก็ใครล่ะที่เปิดนมโชว์ขนาดนั้น ฉันไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะถึงจะได้ไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย”

“ยังไงนายก็ได้ฉันไปแล้ว และนายต้องรับผิดชอบ”

“ไม่มีทาง! เมื่อคืนเธอเต็มใจเอง เธอสุข ฉันสุข วิน ๆ กันไป”

“คนเห็นแก่ตัว! นายเป็นผู้ชายไม่เสียหายนี่ ฉันล่ะ ฉันจะบอกสามีในอนาคตยังไงว่าเคยนอนกับผู้ชายมาแล้ว ฮือ”

“นี่เธอหลุดมาจากยุคไหนห้ะ!” ผมมองอีกฝ่ายที่ร้องไห้ออกมาอย่างอึ้ง ๆ มิมิวหลุดมาจากยุคไหนถึงได้กลัวสามีรู้ว่าตัวเองไม่บริสุทธิ์แล้ว ”สมัยนี้คนที่รักกันจริง ๆ เขาไม่แคร์ความบริสุทธิ์กันหรอก รักก็คือรักไม่ใช่แค่เยื่อบาง ๆ นั่น”

“แต่ฉันแคร์ และนายต้องรับผิดชอบ!!”

“แล้วเธอจะให้ฉันรับผิดชอบยังไง” ผมถามออกไปเพื่อตัดปัญหา ถ้าเธอขอแค่เงินจะได้ให้ ๆ ไป จริง ๆ ผมไม่มีนโยบายให้เงินผู้หญิงที่ขึ้นเตียงด้วยถ้าเธอเหล่านั้นไม่เอ่ยปากขอ เพราะผมไม่ต้องการทำเหมือนพวกเธอเป็นผู้หญิงขายบริการ อยากให้รู้สึกว่าเราเป็นแค่หนุ่มสาวที่แค่อยากแลกเปลี่ยนประการณ์กันมากกว่า

“คบกับฉัน”

“ห๊าาาาา!!!” ผมร้องเสียงหลงอีกครั้งกับคำเรียกร้องนั้น คบกับเธอเนี้ยนะ นี่มันเรื่องตลกร้ายอะไรเนี่ย

โอเค ผมถูกใจมิมิว มิมิวคือสเปคของผม แต่ผมไม่เคยคิดไปไกลถึงขั้นคบหากัน เพราะผมยังหวงชีวิตโสด ยังอยากเอ็นดูสาว ๆ ไปอีกนาน ๆ เรื่องมีแฟนเป็นเรื่องสุดท้ายที่ผมจะคิดถึง

แล้วนี่มันอะไร จู่ ๆ อีกฝ่ายก็มาเรียกร้องอะไรแบบนี้จากคนแบบผมเนี่ยนะ เธอคิดว่าผมจะยอมหรือยังไง

“ได้...แต่ฉันจะไม่บอกใครว่าเราคบกับ เราจะรู้กันแค่สองคน เธอรับได้ไหมล่ะ”

 เออ! ผมยอม เพราะผมยอมรับว่าติดใจร่างกายของเธอ ยังอยากนอนกับเธอไปอีกเรื่อย ๆ มิมิวทำให้ผมเต็มอิ่มมากกว่าเซ็กส์ครั้งไหน ๆ ในชีวิต แต่ถ้าไม่มีสถานะแน่ชัดผู้หญิงแบบมิมิวคงไม่ยอมอีกเป็นครั้งที่สอง ผมคบกับเธอก็ได้ แต่เธอก็ต้องยอมรับการคบหาที่ไม่เปิดเผยของผมให้ได้เหมือนกัน จะด่าว่าผมเห็นแก่ตัวใช่ไหมล่ะ ก็ยอมรับนะ แต่มิมิวเป็นคนเสนอทางนี้เอง ผมก็แค่ยื่นข้อเสนอกลับไป ถ้ามิมิวตอบตกลงผมก็ไม่ผิดอะไรเพราะถามความสมัครใจเธอแล้ว

“รับได้!!”

ตามนั้น :)




​“นายต้องรับผิดชอบ”​ - Mimew






เป็นแฟนกับแบบงง ๆ เรื่องมันจะเป็นยังไงต่อเนี่ย.... แต่เรื่องนี้ดราม่าน้อยมากนะคะ อ่านฟิน ๆ เนอะไม่อยากให้เครียดกัน รักทุกค่ะ ขอบคุณที่สนับสนุนนักเขียนโนเนมคนนี้ด้วยนะคะ



ความคิดเห็น