Iiiiiiiloma

ชอบกดไลค์ ใช่กดติดตาม คอมเมนต์ให้กำลังใจไรท์กันได้นะคะ 💗

ชื่อตอน : ตอนที่26 ท้อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ย. 2561 21:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่26 ท้อง
แบบอักษร

'ไฮโซตัวย่อซ.ล. ลืมหึ่งเป็นมือที่สาม'

'ไฮโซซล. เดทร้านอาหารใจกลางกรุงกับไฮโซรบ. งานนี้ว่าที่คู่หมั้นจะว่าไงน้อ?'

ฉันนั่งเปิดข่าวที่ถูกเขียนในโซเชี่ยล มีรูปฉันและเนื้อหาข่าวที่ค่อนข้างเขียนเกินจริงไปสักหน่อยจนฉันโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยง 

"ย่อขนาดนี้มึงไม่ไม่ใส่ชื่อกูไปเลยหล่ะ!?" ฉันสบถอย่างหัวเสีย เขวี้ยงมือถือลงบนโซฟา 

"ช่วงนี้แกดูขี้หงุดหงิดจนน่าตกใจเลยนะเฟีย"เสียงของเฮียสามเอ่ยทักทายฉัน 

"เฮียลองอ่านข่าวสิ! เขียนใส่สีตีไข่จนฉันดูเหี้ยเลยอะถ้าจะใส่ชื่อย่อขนาดนี้เขียนชื่อฉันเลยยังดีกว่าอีก"

"แกจะหัวฟัดหัวเหวี่ยงไปทำไมวะ? นักข่าวมันก็เป็นแบบนี้"

"หึ่ย! หงุดหงิดชะมัดเลย" ฉันกระแทกตัวลงนั่งบนโซฟาตัวนิ่ม 

"นี่ถามอะไรหน่อยแกออกกำลังกายบ้างปะเนี้ย?"

"ออกสิเฮียฉันกินเยอะจะตายช่วงนี้ไม่ออกนะมีหวังเป็นหมูแน่ๆ"

"แต่ฉันว่าแกควรเพลาๆเรื่องการกินบ้างนะรู้สึกว่าพุงแกมันเริ่มออกจนเห็นได้ชัดแล้ว"

"นี่ฉันอ้วนทั้งตัวเลยหรอ?" 

ฉันจับแขนจับหน้ากลัวว่าตัวเองจะเริ่มอ้วนจริงๆเพราะพักหลังมานี่มีแต่คนทักฉันจนเองเริ่มจะหวั่นๆแล้ว

"ป่าว แต่พุงมันดูล้ำๆน่ะ" เฮียสามค่อยๆนั่งข้างๆฉันก่อนจะมองหน้าฉัน แววตาจองเขาดูจริงจังมากขึ้น "แกท้องรึป่าวยัยตัวแสบ?"

"เฮียสามทำไมพูดแบบนี้?"

"พุงแกมันเหมือนคนท้องมากกว่าคนอ้วนเลย แขน ขา หน้าแกยังเป๊ะเหมือนเดิมมีแค่ท้องเท่านั้นที่โย้ออกมาแบบนี้แกไม่คิดว่ามันแปลกๆบ้างหรอ?"

"ฉะ...ฉันไม่รู้เฮีย แต่ว่าฉันมีรอบเดือนไปแล้วนะฉันจะท้องได้ยังไง?" 

"งั้นรอเดี๋ยวฉันจะโทรไปหาอาหมอมาให้ แกก็รอสักเดี๋ยวแล้วกัน"

"ค่ะ"

ฉันใจสั่นระริกระรี้ ความระแวงมันทำให้ร่างกายของฉันเริ่มสั่น จนฉันต้องกุมมือของตัวเองเอาไว้ ภาวนาขออย่าให้เป็นแบบนั้นเลย ฉันยังไม่อยากที่จะต้องมาล้มเลิกการวางตัวเองให้มีค่าจนเขาต้องเสียดาย หากฉันท้องจริงๆ 



เมื่อคุณอาหมอมาถึง คุณอาหมอคือหมอประจำตัวของแด๊ดฉัน เขาเป็นหมอที่เก่งมากๆจนแด๊ดลงทุนเปิดโรงพยาบาลโดยให้เขาเป็นผอ.  ส่วนพ่อของฉันถือหุ้นทั้งหมด60%ของโรงพยาบาล เขามากับทีมแพทย์และพยาบาลชุดหนึ่งเข้ามาในบ้านของฉัน โดยหมอที่ตรวจฉันไม่ใช่คุณอาหมอแต่เป็นคุณหมอสาวหน้าสวยหุ่นเซี้ยะแทน 

เฮียสามที่ตอนแรกไม่เฉยๆกับการมาของคุณอาหมอก็ต้องกลับมาสนใจมองคุณหมอคนสวยตาเป็นมันจนฉันหมันไส้

"อะแฮ่ม! เฮียสามมองขนาดนี้เดี๋ยวคุณหมอก็ท้องหรอก"

"จะบ้าหรอ!? ฉันแค่อยากตรวจดูให้แน่ใจว่าหมอที่มานี่เก่งหมดรึป่าว?"

"ท่าทางคล่องแคล่ว คงจะเก่งแหล่ะค่ะ อาหมอคงไม่เอาหมอห่วยๆมาตรวจเฟียหรอก"

"ถ้าเป็นงั้นก็ดีสิ"

ฉันพอมองออกว่าเฮียสามกำลังสนอกสนใจกับคุณหมอสาวหุ่นเซี้ยะที่ใส่แมสปิดหน้ากำลังจัดเตรียมอุปกรณ์การแพทย์อยู่

"คุณโซเฟีย ลอว์สันคะ ช่วยตวงปัสสาวะใส่ถ้วยตวงก่อนนะคะ แล้วค่อยมาเจาะเลือด"

"ค่ะฉันพอทราบฉันเองก็เป็นหมอเหมือนกัน"

"อ้าว หรอคะ? งั้นก็ไม่ต้องอธิบายอะไรมากเนอะ ตวงเสร็จแล้วนำมาให้ฉันเลยนะคะเดี๋ยวฉันจะได้รีบตรวจและแจ้งผลให้ทราบ"

"ค่ะ"

ฉันรับถ้วยตวงที่มีฝาปิดครบครันมาก่อนจะเดินตรงดิ่งเข้าไปที่ห้องน้ำทันที 

และสักพักฉันก็ออกมาพร้อมถ้วยตวงที่มีปัสสาวะเรียบร้อย ก่อนจะพาตัวเองไปนั่งที่โซฟาเพื่อรอผล 

"เป็นไงบ้าง?"

"รออีกสักพักแหล่ะเฮีย"

ฉันกับเฮียนั่งกันไปถึงห้านาทีคุณหมอสาวก็ออกมาคุยกับคุณอาหมอที่ยืนอยู่ไม่ห่างฉัน

"เป็นไงบ้างคะ?"

"ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ มิสลอว์สันตั้งครรภ์ค่ะ"

"มะ...ไม่จริงใช่มั้ย!?"

ความกลัวของฉันมันเป็นจริง ฉันท้องจริงๆหรอเนี้ย!? ฉันเอามือกุมหน้าท้องของตัวเอง ทั้งตกใจและดีใจแปลกๆ จู่ๆน้ำตาของฉันก็ไหลอาบแก้มขึ้นมาเสียอย่างนั้น 

"มีอะไรผิดพลาดรึป่าวคะ?"

"เราใช้ที่ตรวจสามอันผลออกมาก็เป็นบวกซึ่งแน่นอนว่าคุณกำลังตั้งครรภ์ค่ะ" ไม่พูดเปล่าโชว์แท่งตรวจครรภ์สามอันขึ้นมาให้ฉันดู

ฉันรีบคว้าและนำมาดูใกล้ๆให้เห็นกับตาของตัวเอง และทุกแท่งก็ขึ้นผลว่าบวกกับขีดที่สองค่อนข้างจางๆนิดหน่อย

"ว่าละ โถ่เว้ย!!" เฮียหนึ่งทุ้บโต๊ะอย่างโมโห

"แต่ว่าฉันมีประจำเดือนครั้งล่าสุดไปแล้วและก็ไม่ได้มีอะไรกับใครเลยหลังจากมีรอบเดือนนะ"

"ประจำเดือนรอบสุดท้ายของคุณช่วยอธิบายหน่อยได้มั้ยคะว่าเป็นยังไง?"

"มันมาวันเดียวค่ะ เป็นเหมือนเมือกผสมเลือดออกมา"

"อ๋อ คุณลอว์สันอาจจะไม่ใช่แพทย์ด้านสูติฯโดยตรงอาจจะไม่ทราบ จริงๆนั้นไม่เชิงว่าเป็นประจำเดือนหรอกค่ะ เพราะมันคือเลือดที่มดลูกจะบีบตัวไล่ประจำเดือนที่ค้างตัวตรงผนังออกเพื่อให้ตัวเอ็มบริโอได้ฝังตัวได้หรือก็คือเลือดล้างหน้าเด็กค่ะ จะเป็นหลังจากการปฏิสนธิสำเร็จประมาณ2-4สัปดาห์"

ฉันลมแทบใส่นึกถึงช่วงแรกๆที่ฉันโดนโรเมโอลักพาตัวไปอยู่ที่เกาะ ช่วงแรกๆก่อนกินยาคุมฉุกเฉินเราไม่ได้ป้องกันเลย ก็นึกว่ากินยาคุมฉุกเฉินภายใน72ชม.จะทัน แต่ก็คงด้อยประสิทธิภาพตามที่กล่องมันเขียนจริงๆสินะ เพราะฉันกินหลัง48ชม.ไปแล้ว

น้ำตาของฉันไหลมากขึ้นเรื่อยๆฉันไม่แน่ใจว่าฉันควรจะดีใจหรือเสียใจกันแน่ ตอนนี้ฉันกำลังจะได้ของขวัญจากพระเจ้า ได้รับสิ่งมีชีวิตที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของฉันและของโรเมโอ แต่ฉันก็ต้องทำให้ตระกูลต้องอับอายเพราะฉันต้องมาท้องกับผู้ชายที่ทำร้ายฉัน ผู้ชายที่หลอกให้ฉันรักทั้งใจและหนีไปหมั้นกับคนอื่นได้อย่างหน้าตาเฉย ฉันไม่อยากให้ทั้งแด๊ด หม่ามี้ และพวกเฮียต้องมาตกเป็นขี้ปากให้สังคมคอยมาเหยียบย่ำ ฉันควรทำไงดี?

"อย่าร้องไห้ ไม่เป็นไรพวกเฮียกับแด๊ด หม่ามี้จะอยู่ข้างเฟียเสมอ"

"แต่เฮีย เฟียทำให้บ้านเราต้องเสื่อมเสียนะ ฮึก!"

"ก็ช่างหัวมันปะไร ใครอยากพูดอะไรก็พูดไปถ้ามันกล้ามาพูดต่อหน้านะ พ่อจะทำให้มันไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดเลย!"

"เฮียสาม"

"เดี๋ยวเฮียโทรบอกเฮียหนึ่งกับสองก่อน"

"อย่า! อย่านะเฮีย ฮือออๆ"

"ไม่ได้หรอก เฮียต้องบอกเพราะถ้าไม่บอกก็ไม่มีใครช่วยเธอนะ เราเป็นครอบครัวเดียวกันอย่าไปคิดอะไรมาก ยังไงพวกเฮียก็รักน้องเสมอ" เฮียสามลูบหัวฉันพลางยิ้มอย่างอ่อนโยน ฉันเข้าไปสวมกอดร่างสูงของเฮียก่อนจะเอาหน้าถูไปกับเสื้อเชิ้ตของเขา

"แล้วนี่จะบอกพ่อของมันให้รับรู้มั้ย?"

"ไม่ค่ะ เฟียไม่อยากยุ่งกับเขาอีกแล้ว เฟียไม่เอาคืนแล้ว เฟีย ฮึก ฮือออ..."

"ดีแล้ว เรารวยไม่จำเป็นต้องไปง้อคนแบบนั้นเสียสายเลือดลอว์สันเปล่าๆ อย่าร้องไห้เดี๋ยวหลานของเฮียออกมาจะไม่แข็งแรงเอา" 

"โครตรักเฮียเลยฮือออTOT"

"อย่ามาบอกรักแบบนี้ขนลุก!" 

เฮียสามพยายามผละฉันออกเบาๆ ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองโชคดีที่เกิดมาในครอบครัวที่เต็มไปด้วยความรักแบบนี้จริงๆแม้ว่าฉันทำอะไรผิดพลาดก็ตามพวกเขาก็ยังอยู่ข้างฉันเสมอ ถึงแม้ว่าจะไม่มีเขาแต่ถ้าได้อยู่ในครอบครัวของฉัน ฉันก็มั่นใจว่าลูกของฉันต้องเกิดมาเต็มเปี่ยมด้วยรักอย่างแน่นอน

"คุณอาหมอผมขอให้ช่วยปิดเรื่องโซเฟียตั้งครรภ์ก่อนได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากให้เป็นข่าวตอนนี้"

"ได้  อาเข้าใจ"

"ขอบคุณครับงั้นผมของตัวโทรไปบอกพวกพี่ๆก่อน"


​มันมีบางส่วนที่ตรงกับชีวิตของไรท์ ตอนนั้นทะเลาะกับสามีบ่อยมากจนแค้นอยากเอาคืนแต่พอมารู้ตัวว่าท้อง กลับกลายว่าตัวเองหายแค้นเลิกเอาคืนสามีเฉยเลย แต่ก็ไม่ได้ง้อและมีครอบครัวให้กำลังใจเสมอๆ คิดว่าเราสามารถเลี้ยงลูกเองได้ จนหลังๆเพิ่งกลับมาเข้าใจสามีและกลับมาคืนดีกันอีกครั้งเลยอยากให้เป็นข้อคิดอีกอย่างนึงว่า เราต้องมีศักดิ์ศรี ให้ค่ากับตัวเองแต่เราไม่จำเป็นต้องไปแค้นเคืองหรือเอาคืนเขา เราอยู่ในที่ของเราจะดีกว่าเพราะยิ่งแค้นไปสุดท้ายก็มีแต่เราที่ทุกข์ และจะทุกข์มากขึ้นไปอีกเมื่อมีลูกซึ่งอาจจะไม่ได้มีทุกคู่ที่จะกลับมาคืนดี ไรท์ต้องขออภัยหากเนื้อเรื่องทำให้รีดเดอร์ผู้น่ารักบางคนของไรท์ผิดหวังเรื่องเอาคืนนิดนึงนะคะ แต่รับรองอยู่เรื่องนึงค่ะว่านางเอกไม่ใช่ว่าจะรีเทิร์นกับพระเอกง่ายๆแน่นอน


ความคิดเห็น