คีตาอักษร

ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 11 หึงหวง.. 50%

ชื่อตอน : บทที่ 11 หึงหวง.. 50%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 387

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ย. 2561 19:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 11 หึงหวง.. 50%
แบบอักษร

​จุฑาธช จากไปแล้ว ฉันทพิชญา จากที่หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส ก็เศร้าหมองลงไปถนัดตา “อย่าหาว่าผมอย่างงั้นอย่างนี้เลยนะครับ คนนี้คือพ่อของลูกคุณดาวใช่ไหมครับ?” กตัญญู ตัดสินใจถามในสิ่งที่เขาอยากรู้ออกไป ไม่สนใจแล้วว่าจะเป็นการละลาบละล้วงหรือเปล่า เขาไม่อยากให้ผู้หญิงตรงหน้าดูอมทุกข์ไม่สดใสอย่างนี้ เขาอยากให้เธอระบายออกมาบ้าง

“......”

ฉันทพิชญา มองหน้าคนถามด้วยสีหน้าแววตาที่ดูเศร้าสร้อยและเจ็บปวดมากเข้าไปอีก และนั้นยิ่งทำให้ กตัญญู สงสารเจ้าหล่อนมากขึ้น 

“ผมอยากช่วยแบ่งปันความทุกข์โศกที่คุณได้ของคุณบ้าง ถึงจะไม่มาก แต่ผมก็อยากให้คุณได้ระบายมันออกมา ไม่อยากให้เก็บไว้อยู่ในใจคนเดียว เดี๋ยวจะทำให้เครียดและอาจส่งผลไปถึงลูกในท้องเอาได้นะครับ” กตัญญู ยื่นมือไปจับมือเรียวเล็ก พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลอบอุ่น ที่คนฟังรู้เลยว่าเขานั้นเป็นห่วงเป็นใยจริงๆ

“ใช่ค่ะ เขาคือพ่อของลูกดาว คนที่ทำให้ดาวเจ็บปวดมากทุกครั้งที่ได้พบเจอกัน......” ฉันทพิชญา น้ำตาที่คิดว่าจะไม่ให้ใครได้เห็น ก็กลับไหลมาเอ่อล้นเต็มสองตา และไหลเป็นทางลงมาตามสองข้างแก้มนวลเนียน และจากนั้น ฉันทพิชญา ก็เริ่มเล่าในสิ่งที่เธอพอจะเล่าได้ ให้ กตัญญู ได้รับฟัง เพื่อระบายความอัดอั้นตันใจที่สุ่มอยู่ในอกให้บรรเทาลง

พอ ฉันทพิชญา เล่าจบลง กตัญญู ก็ถือวิสาสะยื่นมือไปเช็ดน้ำตาที่ไหลนองเต็มสองข้างแก้มออกให้อย่างแผ่วเบา “คุณดาวครับ!!.... ผมชอบคุณดาวนะครับ ชอบเอามากๆ ด้วย และผมก็อยากจะแต่งงานกับคุณดาว” กตัญญู หยุดเว้นวรรคการพูด ไปชั่วครู่ เพื่อมองดูปฏิกิริยา ที่สาวเจ้าเป็นอยู่ในขณะนี้ แล้วค่อยเริ่มพูดต่อไป

“ผมไม่เกี่ยงว่าคุณจะเคยผ่านอะไรมา ไม่เกี่ยงว่าลูกในท้องของคุณจะเป็นลูกของใคร ผมยอมรับและรับได้ หากเป็นไปได้ ผมอยากขอโอกาสจากคุณ เปิดใจให้ผม ให้ผมได้ดูแลคุณกับลูก” กตัญญู พูดจบก็จ้องมองใบหน้าสวยหวาน ที่ตอนนี้ดูเหมือนจะตื่นตระหนกตกใจไปกับคำที่หมอหนุ่มพูดบอกออกมา

“คุณญู!!!!....” 

ฉันทพิชญา อุทานเรียกชื่อหมอหนุ่มอย่างรู้สึกตกใจจริงๆ ฉันทพิชญา จ้องมองหน้าคนที่กำลังจับจ้องมองเธออยู่อย่างรอคำตอบ ซึ่งเธอก็ไม่รู้จะตอบเขายังไงดูเหมือนกัน ตอนนี้เธอรู้สึกสับสนไปหมด 

หากถามว่าเธอชอบเขาไหม? ใช่เธอชอบ แต่เป็นการชอบแบบเพื่อนมากกว่า จับจ้องมองตากันอย่างนี้แล้วเธอรู้สึกยังไง? เธอตอบได้เลยว่าไม่ได้รู้สักอะไรกับเขาเลย ไม่มีอาการเขินอาย ไม่มีอาการวูบวาบเกิดขึ้นมาในหัวใจ ถามว่าเขาเป็นคนดีไหม? ตอนนี้เธอไม่รู้ เพราะพึ่งรู้จักเขามาได้เดือนเดียวเอง ในเดือนเดียวนี้เขาก็คอยมาหามาดูแลเอาใจใส่เธออยู่ตลอด 

แต่คำถามที่สำคัญคือ เธอจะรักเขาได้ไหม? หากตกลงปลงใจกับผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าคนนี้ เพราะตอนนี้หัวใจของเธอมีความรักให้กับชายหนุ่มที่ชื่อ จุฑาธช อยู่เต็มหัวใจ ถึงแม้ว่าเขาจะเกลียด ทำร้ายจิตใจเธอยังไง ความรักที่เธอมีให้ผู้ชายคนนั้นก็ยังคงมีอยู่ไม่เสื่อมคลาย

 แล้วเขาจะรักลูกของเธอตามที่พูดจริงหรือเปล่า? นั้นก็เป็นคำถามที่สำคัญด้วยเหมือนกัน ซึ่งสิ่งเหล่านี้เธอยังให้คำตอบตัวเองไม่ได้ และคิดว่าไม่อาจตัดสินใจอะไรได้ในตอนนี้อย่างแน่นอน “ขอเวลาให้ดาวได้คิดสักหน่อยนะคะ” 

“ผมจะไม่เร่งเร้าเอาคำตอบจากคุณดาวในตอนนี้หรอกครับ ให้คุณดาวคิดก่อน แล้วค่อยตอบผมในภายหลังก็ได้” กตัญญู มองก็รู้ว่า ฉันทพิชญา กำลังสับสน จึงไม่คิดจะเร่งรัดเอาคำตอบวันนี้เดี๋ยวนี้ คงปล่อยให้เธอได้คิดไตร่ตรองถี่ถ้วนก่อน เพราะเรื่องชีวิตคู่เป็นเรื่องสำคัญ ย่อมจะทำอะไรพลีผลามไม่ได้

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น