Iiiiiiiloma

ชอบกดไลค์ ใช่กดติดตาม คอมเมนต์ให้กำลังใจไรท์กันได้นะคะ 💗

ชื่อตอน : ตอนที่23 ตบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ย. 2561 15:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่23 ตบ
แบบอักษร

​หลังจากประกาศปิดการประมูลเสร็จ ร่างบางก็ถูกพาลงจากเวทีแทบจะทันทีโดยที่ไม่รีรออะไรทั้งนั้น เขาไม่ได้สนใจทั้งเหล่านักข่าวหรือเซเลบคนอื่นๆเลย รวมถึงว่าที่คู่หมั้นของเขาอย่างบริทนี่ย์ มอร์แกน 

"ทำบ้าอะไรเนี้ย!? ฉันเจ็บ!!" เธอจะบัดมือของตัวเองให้หลุดจากการพันธนาการของเขา

"ใครใช้ให้เธอมางานแบบนี้!?"

"หึ ทำไมฉันจะมาไม่ได้?" เธอเลิกคิ้วถามเขา รอยยิ้มเย้ยหยัน สะใจกับร่างสูงตรงหน้าที่ควันแทบออกหู 

"เธอลืมสถานะตัวเองไปรึป่าวว่าเธอไม่ใช่สาวโสด!?" ร่างสูงจับไหล่มนทั้งสองข้างก่อนจะออกแรงบีบมันเพราะความโมโห

"แล้วนายจะมาบีบตัวฉันทำไมฉันเจ็บนะ!!"

"ใครใช้ให้เธอไปอ่อย!? โดยเฉพาะไอ้หน้าละอ่อนตาฟ้านั่น!"

"อ่อย? ฉันเนี้ยนะ!? นี่ตั้งสติหน่อยคุณแบรดวินท์ ฉันแค่ทำไปเพื่อการกุศลซึ่งก็อย่างที่คุณบอก​คู่หมั้นที่นั่งข้างๆคุณอย่างชัดเจนนะ!"

"แต่เธอคือเมียของฉันนะ!!"

"เมีย? เหอะ! ต้องให้ฉันเตือนความจำคุณมั้ยว่าตอนนี้คู่หมั้นของคุณก็มากับคุณ?"

ร่างบางมองใบหน้าหล่อคมคายที่กำลังกัดฟันกรอด ความโกรธ ความโมโหมันครอบงำเขาเสียจนเขาเองไม่มีสติ เธอไม่ได้คาดหวังให้มันออกมาเป็นแบบนี้ก็ตาม เธอเองก็ไม่ได้ปฏิเสธว่าตัวเธอเองก็ยังคงมีเขาในใจเสมอแม้ว่าเธออยากจะเกลียดเขามากก็ตาม แต่ในใจของเธอกลับรู้สึกดีที่เขาหึงหวงเธอบ้าง 

"บริทนี่ย์ไม่เกี่ยว เธอเป็นว่าที่คู่หมั้น"

"ก็อาจจะเมียคุณในอนาคต ซึ่งฉันไม่ใช่ และถ้าหากฉันจะมีคนรักบ้างก็ไม่เห็นจะแปลกและ none of your businee คุณไม่มีสิทธิ์ห้ามฉัน"

ร่างบางใช้มือปัดแขนของเขาให้พ้นจากไหล่มนของเธอ เธอเดินเชิดหน้ากลับไปที่งานแต่ก็ถูกแขนแข็งแกร่งของเขารั้งร่างบางเซถลาไปชนเข้ากับอกแกร่ง

"ฉันจะไม่ยอมให้เธอไปรักใครนอกจากฉันหรอกนะโซเฟีย!"

พูดจบร่างสูงก็ชิงประกบริมฝีปากของเธอทันที เหมือนความเคยชินของร่างกายทำให้เธอตอบรับสัมผัสที่เขามอบให้อย่างเธออย่างโหยหา เขาเสาะลิ้นร้อนๆเข้าไปในริมฝีปากเธอ ทุกความรู้สึกเหมือนสื่อผ่านให้ต่างคนต่างได้รับรู้ว่าพวกเขารู้สึกยังไงต่อกัน และไม่นานเมื่อร่างบางเหมือนได้สติก่อนจึงค่อยๆผละจูบออกจากเขาแต่ก็ต้องถูกมือหนาข้างหนึ่งของเขากดเข้าที่ท้าทอยไม่ยอมให้เธอหนีหายไป

"กรี๊ดดดด นางแพศยา!!!"

ร่างบางของโซเฟียถูกกระชากออกจากร่างสูงโดยไม่ทันได้ตั้งตัวดีก็ถูกฝ่ามือของหญิงสาวอีกคนตบเข้าที่แก้มจนเธอเซถลาล้มลงกับพื้น 

โซเฟียที่รู้ว่าโดนตบเธอเอามือจับใบหน้าของตัวเองที่มันชาก่อนจะสัมผัสได้ถึงรสนาวจองเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปากของตัวเอง เธอลุกขึ้นมาจากพื้นก่อนจะประเคนใช้ฝ่ามือของตัวเองตบเข้าอีกฝ่าย

"โอ้ย อีนี่!!!" บริทนี่ย์ไม่ยอม ทำท่าทางจะมาตอบร่างบางอีกรอบ

แต่มีหรอว่าเธอจะยอมให้ง่ายๆ โซเฟียจับข้อมือของอีกฝ่ายก่อนจะฟาดฝ่ามือไปที่เดิมแรงๆจนอีกฝ่ายแทบจะล้มแต่ก็มีแรงพยุงจากมือของเธอและเธอก็ฟาดหน้าไปซ้ำๆ

เพี้ยะ เพี้ยะ เพี้ยะ!! 

"แกกล้ามากเลยนะที่มาตบหน้าฉัน อีหน้าลอย!"

"กรี๊ดดดดดดด!!!"

ไม่พูดป่าวแต่โซเฟียยังใช้มือสองข้างเข้าจิกที่ผมของบริทนี่ย์ที่ถูกเซ็ตมาอย่างดีจนตอนนี้มันยุ่งเหยิงไปหมด และฉีกเสื้อผ้าของเธอบางส่วนจนขาดวิ่น

"ค่าไม่พอ ยังเสือกโชว์กากมาตบฉันอีกนะ จะร้ายมันต้องร้ายให้สุด!!"

โซเฟียมีแรงเหลือมากพอล็อกผมของบริทนี่ย์ด้วยมือข้างเดียว เธอเป็นผู้หญิงที่มักจะออกกำลังกายเสมอจึงไม่แปลกที่พละกำลังของเธอจะมากกว่าผู้หญิงทั่วไป มืออีกข้างก็ไปเกี่ยวถอดรองเท้าส้นสูงมาทำท่าจะฟาดเข้าไปที่อีกฝ่าย 

แต่ยังถือว่าโชคดีของบริทนี่ย์ที่พวกเฮียๆต่างวิ่งตามมาทันรั้งร่างของน้องสาวที่กำลังแผลงฤทธิ์อยู่ได้ทัน

"ใจเย็นๆยัยตัวแสบ!" เอ็ดเวิร์ดเข้ามาล็อกตัวเธอได้ทัน แม้จะล็อกแขนได้แต่ก็ยังล็อกขาไม่ได้ ร่างบางยังอุตส่าห์ยกขาสองข้างจนปลายเท้าไปเตะเข้าที่หัวของบริทนี่ย์พอดิบพอดีจนเธอเซถลาโดยมีโรเมโอเข้ามารับไว้ทัน

"กรี๊ดดดดดด!!! เฮียปล่อยนะ!! อีนั้นมันตบฉัน มันตบฉัน!!!!!!" 

สภาพผมของเธอกระเซอะกระเซิงแต่น้อยกว่าบริทนี่ย์ที่ตอนนี้ไม่เหลือสภาพเลยเสื้อผ้าก็ขาดจนเห็นเนื้อหนังมังสาของเธอมากขึ้น โรเมโอจึงต้องถอดเสื้อสูทมาปกปิดร่างกายให้เธอ

"สงบสติอารมณ์หน่อยสิเฟีย!!" เสียงของเอ็ดวินท์ทำให้คนที่คลั่งอยู่ค่อยๆโอนอ่อนลงช้าๆ

เธอมองลำตัวของหญิงตรงหน้าอย่างสมเพศ 

"นึกว่าจะแน่!" พร้อมกับเอานิ้วชี้จิ้มไปที่ขมับของอีกฝ่ายพลางออกแรงดัน

"หยุดได้แล้ว! พอสักที!เธอทำเกินไปแล้ว!" 

โรเมโอมองเธอด้วยสายตาขุ่นเคืองภาพของหญิงสาวตรงหน้าไม่ได้รู้สึกผิดสักนิดที่ทำอีกฝ่ายจะเรียกได้ว่าเกินเหตุด้วยซ้ำ เขานึกถึงภาพว่าน้องสาวของเขาเองก็ถูกเธอทำร้ายแบบนี้สินะ ความแค้นเหมือนถูกจุดปะทุขึ้นมาอีกครั้ง

"ทีมันตบฉันก่อนทำไมนายไม่ห้ามละ!?" 

"แล้วนี่เธอตบเขาทำร้ายเขาขนาดนี้มันยังไม่สาแก่ใจเธออีกรึไง!? เธอนี่มันนางมารจริงๆ" ร่างสูงตะคอกใส่เธอดังลั่น 

ทำให้เธอหัวใจกระตุกหล่นวูบกับคำพูดของเขา เธอไม่ได้เป็นฝ่ายเริ่ม เธอเป็นฝ่ายโดนกระทำก่อนทำไมเธอถึงได้กลายเป็นคนผิด ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจเกิดขึ้น ม่านน้ำตาเริ่มก่อตัวจนดวงตาของเธอแดงก่ำ 'เพราะเขาไม่ได้รักเธอ เธอทำอะไรเธอก็ผิดหมดแหล่ะและยิ่งเธอไปทำร้ายคนรักของเขาด้วย' เสียงในใจมันร้องกังวาลความรู้สึกเจ็บจี๊ดที่กลางใจมันส่งผลให้น้ำตาของเธอต้องร่วงหล่นไหลอาบแก้ม 

ริมฝีปากที่ถูกแต่งเติมด้วยลิปสติกสีแดงเลือดนกที่มีเลือดซึมออกมาผสมด้วยของเธอกัดฟันด้วยความเจ็บปวดจากคำต่อว่าจากเขา 

"ทุกอย่างมันมาจากแกทั้งนั้นไอ้หน้าตัวเมีย!" 

คำด่านี้มันมาจากปากของชายที่พูดน้อยอย่างเอ็ดวินท์ เขาเดินตามมาทีหลังคอยดูเหตุการณ์อยู่ห่างๆ เขาเห็นทุกฉากตั้งแต่ที่โรเมโอจัลน้องสาวของเขาไปจูบรวมถึงตอนที่คู่หมั้นของเขาดึงเธอไปตบ

เขาเดินเข้ามาหาโซเฟียที่ยืนหันหลังให้คนทั้งคู่ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอย่างช่วยไม่ได้ 

"แล้วแกจะต้องเสียใจไอ้แบรดวินท์!" 

เอ็ดวินท์เดินเข้ามาใกล้ๆน้องสาวก่อนจะถอดเสื้อสูทคลุมร่างของเธอเอาไว้ ก่อนจะดึงหัวของเธอให้ซบกับอกของเขา ความอบอุ่นจากความรักของพี่ชายมันสื่อผ่านมาแม้ไม่พูดอะไรมาก ยิ่งทำให้เธอกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ 

"สอง สาม กลับบ้านกันเถอะ งานนี้มันกร่อยแล้ว!" 

ทั้งเอ็ดเวิร์ดและเอ็ดมันด์ต่างก็เดินตามทั้งสองไปอย่างไม่พูดอะไรมาก

"ฮึก! ฮึก!..ฮือออ บริทเจ็บมากเลยค่ะโรมฮือออ"

"อืม ไม่เป็นไรนะ กลับกันเถอะ"

แม้ว่าปากจะตอบเธอแต่สายตาของเขากลับมองไปที่ร่างของโซเฟียที่เดินซบอกของพี่ชายกลับไปที่รถ ความรู้สึกเจ็บจนจุกทำให้เขาเลือกลำบากใจนึงก็รักเธออยากตามไปปลอบแต่อีกใจที่ได้เห็นภาพที่เธอทำร้ายคนอื่นอย่างรุนแรงเกินเหตุก็ทำให้เขารู้สึกแค้นเธอจนอยากเห็นน้ำตาของนางมารในยามทรมานให้มากกว่านี้ 

สมองกับหัวใจมักจะเดินทางสวนกันตลอดเวลา ทั้งสะใจและเจ็บที่หัวใจจนพูดไม่ออก เขาจะทำยังไงดี ควรเลือกทางแบบไหน


​ขอบคุณทุกคอมเมนต์ที่ทำให้ไรท์ขยันอัพนะคะ รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมากเลย 😁 วันนี้แอดขอตัวนอนหลับก่อนพรุ่งนี้แอดจะมาต่อเลยถ้ากำลังใจ ทั้งติดตามและไลค์หรือคอมเมนต์ดีๆคาดว่าพรุ่งนี้ก็น่าจะจบแล้วกะจะมาต่อโปรเจคเหล่าเฮียๆต่อไม่รู้จะดีมั้ย? ขอบคุณค่ะรีดเดอร์ทุกท่าน

ความคิดเห็น