Meekana

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เพราะมีเธออยู่แล้ว

ชื่อตอน : เพราะมีเธออยู่แล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.3k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ย. 2561 22:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เพราะมีเธออยู่แล้ว
แบบอักษร

“คุณอยากได้อะไรเพิ่มอีกไหม?”หลังจากทานไอศกรีมเสร็จบอสหนุ่มก็เอ่ยถามหญิงสาวขึ้นมาทันที นัยน์ตาคมกริบก็จ้องใบหน้าสวยนิ่งเพื่อต้องการคำตอบ

“ริสาอยากกลับบ้านค่ะ”สิ่งของน่ะเธอไม่อยากได้หรอก ที่อยากจะได้ใจจะขาดจริงๆก็คือ บ้าน ห้องนอน และเตียงนอนของเธอ! ไม่ใช่ทำตัวเหมือนสัตว์เลี้ยงคอยให้เขาลากไปลากมาตามใจชอบแบบนี้

“ผมว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะริสา” รู้เรื่องกับผีนะสิ! ใครเขาไปรู้เรื่องด้วยไม่ทราบ! เล่นพูดเองเออเองคนเดียวแล้วมาเหมารวมว่าเธอเห็นด้วยแบบนี้ก็ได้เหรอ

“คุณรู้เรื่องเองคนเดียวน่ะสิไม่ว่า ริสาบอกคุณแล้วว่าจะกลับบ้าน” หญิงสาวหันไปโวยวายเล็กน้อย เมื่อเจอคำตอบที่ไม่พึงประสงค์เท่าไหร่นัก

“ถ้าอย่างนั้นขากลับเดี๋ยวผมแวะบ้านคุณให้ เอาของอะไรเสร็จแล้วเราจะได้กลับกัน”

“ไม่ใช่เราค่ะ คุณคนเดียวต่างหาก ริสากำลังจะบอกคุณว่า ริสาจะกลับไปอยู่บ้านตัวเองไม่ใช่เพ้นเฮาส์ของคุณ” คราวนี้กลับเป็นคนตัวโตเสียเองที่หน้าตึงขึ้นมาทันที เมื่อหญิงสาวกำลังอย่างชัดเจนว่าจะไม่ขออยู่แบบนี้กับเขา

“ผมว่าผมคุยกับคุณชัดเจนแล้วนะ จะไม่มีใครกลับบ้านไหนทั้งนั้น” รามาเอลเอ่ยเสียงเข้มอย่างไม่ค่อยพอใจนัก พร้อมเดินนำหญิงสาวออกจากร้านทันที ทิ้งให้เธอได้แต่อ้าปากค้างกับความเอาแต่ใจของชายหนุ่มโดยที่ไม่มีเวลาพูดแย้งอะไรออกไป

“เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลยนะคะ คุณรามาเอล” หญิงสาวพูดไล่หลังชายหนุ่มอีกครั้งหลังจากที่วิ่งตามเขาออกมาทัน

“เปล่าเลยคนสวย เราคุยกันจบแล้วต่างหาก” สาบานเลยว่าถ้ามีแข่งผู้ชายเจ้าเผด็จการเธอนี่แหละจะส่งรามาเอลไปก่อนคนแรก!!

“คุณจะมากักขังริสาอย่างนี้ไม่ได้นะคะ มันไม่ถูกต้อง!”

“หยุดโวยวายแล้วฟัง ผมไม่เคยตามใจผู้หญิงคนไหนมาก่อน คุณเป็นคนแรก และสาบานเลยว่าถ้าคุณยังไม่หยุดเรียกร้องอะไรแบบนี้ก็อย่าหาว่าผมร้ายก็แล้วกัน” หา! ฉันเรียกร้องกลับบ้านตัวเองมันผิดร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอวะ! อริสาถึงกับสบถกับตัวเองอย่างหัวเสีย ไม่เคยคิดมาก่อนเหมือนกันว่าการกลับบ้านตัวเองนั้นเป็นเรื่องผิดมหันต์ไปเสียแล้ว

“ขึ้นรถ เราจะกลับกันแล้ว” หญิงสาวฟังน้ำเสียงแข็งกร้าวเล็กน้อยของชายหนุ่มอย่างไม่สบอารมณ์เช่นกัน เป็นไบโพล่าหรือไงเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ทีเจอกิ๊กเก่าทำเป็นเสียงอ่อนเสียงหวาน แต่กับหล่อนล่ะแทบจะกินหัวกันให้้ได้ ห้ามโน้นสั่งนี่ บ้าเอ๊ย!

“หยุดด่าผมด้วยสายตาแล้วขึ้นรถสักทีริสา”

“ใครเขาจะกล้าไปด่าคุณล่ะคะ บอส” ประชดออกไปพร้อมก้าวขึ้นรถหรูคันงามทันที ก่อนจะปิดใส่เต็มแรงอีกครั้งด้วยความโมโห

“ลงที่คนไม่ได้ ก็ขอเป็นรถก็ได้สินะ”

“ใครเขาจะไปกล้าทำอะไรบอสได้ละคะ ใหญ่โตเสียขนาดนั้น” พูดประชดเสียงเข้มพร้อมดึงเข็มขัดนิรภัยมาล็อกให้เรียบร้อย โดยที่ไม่รู้เลยว่าทุกการกระทำของเธอนั้น ตกอยู่ในสายตาของเขาทั้งหมด

“ผมว่ามีนะ คนที่ทั้งกล้าด่าและกล้าทำร้ายผม”

“ใคร อุ๊ย!...” เงยหน้าขึ้นหวังจะถามด้วยความสงสัย แต่ก็ต้องตกใจแทบผงะ เมื่อจมูกเธอดันไปชนเข้ากับจมูกโด่งของชายหนุ่มเข้าอย่างจัง เธออาจจะไม่ได้ตั้งใจแต่เขาเนี่ยเจตนาแน่ๆ!

“ก็คุณไง...” รามาเอลใช้น้ำเสียงนุ่มทุ้มตอบกลับไปพร้อมระบายยิ้มเล็กน้อยตรงมุมปากด้วยความขบขัน จมูกโด่งปัดป่ายไปมากับจมูกเล็กสองสามทีก่อนจะจุมพิตลงมาบนปากอิ่มอย่างรวดเร็วและผละออกทันที ทำเอาอริสาที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวถึงกับตะลึงงันไปกับความฉวยโอกาสของชายหนุ่มไม่น้อย

“เดี๋ยวผมจะแวะให้คุณไปเอาของที่บ้าน แล้วกลับเพ้นท์เฮ้าส์กัน”

“ค่ะบอส” เถียงไปก็เท่านั้นหญิงสาวจึงเลือกที่จะเอ่ยปากตอบรับคำไปอย่างเหนื่อยใจ

“ผมไม่ได้คิดจะกักตัวคุณไปตลอดหรอกน่า แต่เย็นนี้มันมีงานเลี้ยงต้อนรับผมที่เข้ามารับตำแหน่ง เพราะฉะนั้นขืนปล่อยให้คุณกลับไปบ้านแล้วแต่งตัวบ้านๆไปงาน ผมก็ขายหน้าน่ะสิ”

“ไม่ต้องดูถูกกันขนาดนั้นก็ได้ค่ะ ริสาไม่ได้โง่หรอกนะคะที่จะไม่รู้ว่าตัวเองเป็นเลขาของประธานบริษัท ต้องแต่งตัว ทำตัวยังไงเวลาเข้าสังคม”

“โอเคๆเอาเป็นว่าผมแค่อยากเห็นคุณแต่งตัวไปงานพร้อมกันกับผมแค่นั้น โอเคมั้ย”

“คุณไม่มีผู้หญิงสวยๆเช่น ไฮโซ ดารา นางแบบ ไว้ควงเวลาออกงานเหรอคะ ปกติฉันเห็นพวกคนรวยเขาทำกันออกเยอะแยะไป” อดถามด้วยความสงสัยออกไปไม่ได้ ก่อนจะหันไปจ้องใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังขับรถอยู่นิ่ง

“ผมมีคุณอยู่แล้ว ทำไมต้องไปหาคนอื่นด้วย” โอ้แม่เจ้า! เขาจะรู้ไหมว่าตัวเองพูดอะไรออกมา อริสารีบหันหน้ากลับไปจ้องมองถนนอย่างเคอะเขิน โดยที่ไม่ทันสังเกตมุมปากของชายหนุ่มข้างๆที่กระตุกยิ้มออกมาเล็กน้อยกับปฏิกิริยาทำอะไรไม่ถูกของเจ้าหล่อน

“ทำไมคุณไม่อยู่บ้านล่ะคะ ไม่สิต้องเรียกว่าคฤหาสน์ถึงจะถูก ใหญ่โตเสียขนาดนั้น” เมื่อทนนั่งเงียบมาพักใหญ่ๆไม่ไหว อริสาก็ชวนคุยขึ้นมาอีกครั้ง

“นั่นไม่ใช่บ้านผมหรอก เป็นของพ่อต่างหาก” เอ๊า บ้านพ่อแล้วไม่ใช่ของเขายังไง?

“...?”

“ของที่ไม่ได้มาด้วยน้ำพักน้ำแรงของผม ผมถือว่าไม่ใช่ของผมหรอกนะ รวมถึงบริษัทนี้ด้วย”

“.....” เด็กมีปัญหาหรือเปล่าเนี่ย?

“ผมก็เหมือนคุณนั่นแหละ ของที่มาจากน้ำพักน้ำแรงของเราเอง มันน่าภูมิใจมากกว่าไม่ใช่หรือไง” ต๊าย!ดูพูดเข้า คิดว่าจะเป็นคนรวยที่เหยียบขี้ไก่ไม่ฟ่อ ดีแต่ผลาญมรดกพ่อแม่อวดเบ่งอำนาจที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนสร้างมากกว่านี้เสียอีก นี่เธอดูเขาผิดไปเหรอ....

“งั้นธุรกิจไอทีนั่น...”

“ผมสร้างมันขึ้นมาเองกับมือ” หืมมมมม เขาเก่งใช้ได้เลยนะ เสียอย่างเดียว เอาแต่ใจและเจ้าเผด็จการเกินไป คนแบบนี้เนี่ยจะรักใครเป็นหรือเปล่าก็ไม่รู้

“พ่อกับแม่คุณคงภูมิใจในตัวคุณไม่น้อยนะคะ”

“หึ...ไม่รู้สิ อาจใช่หรือไม่ก็ ไม่ใช่” อริสาหันกลับมาจ้องใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้นัยน์ตาคมฉายแววเจ็บปวดออกมาเล็กน้อยจนแทบจะมองไม่ออก หากไม่สังเกตดีๆ ด้วยความสงสัย รามาเอลดูไม่ค่อยจะโอเคเท่าไหร่นักเวลาที่พูดถึงพ่อแม่ตัวเอง ซึ่งเธอเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน

“ไม่มีพ่อแม่คนไหนไม่ภูมิใจที่ลูกตัวเองเดินได้ด้วยลำแข้งตัวเองหรอกนะคะ”

“.....”

“ไม่เกี่ยวว่าจะเป็นคนรวยหรือว่าจน แต่เพราะว่าเป็นลูกต่างหาก” นัยน์ตาคมหันไปจ้องไปหน้าสวยที่พูดเจื้อยแจ้วอยู่ด้วยความสับสน ทำไมถึงรู้สึกอบอุ่นใจกับคำพูดของเธอคนนี้นัก

ความรู้สึกหนึ่งที่แวบเข้ามาในหัวใจของเขาก็คือ อยากจะเชื่อในคำพูดของเธอคนนี้ อยากจะรับฟังสิ่งที่เธอพูดไปเรื่อยๆ แต่ก็นั่นแหละ ใครเลยจะมารู้ดีเท่าตัวของเขาเอง

“โลกใบนี้มันไม่ได้สวยงามเสมอไปหรอกนะสาวน้อย” อริสาหันมามองคนข้างๆอีกครั้งอยากไม่เข้าใจ เขากำลังจะบอกอะไรเธอ ความไม่สวยงามของครอบครัวเขาเหรอ หรือความไม่สวยงามของตัวเขาเอง?

“อดีตมีไว้ให้จดจำ ในเมื่อโลกใบนี้ไม่ได้สวยงามเสมอไป แล้วเราจำเป็นต้องไปจดจำความไม่สวยงามนั่นด้วยเหรอคะ มองข้ามมันไปแล้วทำปัจจุบันให้ดีขึ้นไม่ดีกว่าเหรอคะ”

“.....”

“วันนี้ยังไม่สวย ยังไม่ดีพอไม่เป็นไร พรุ่งนี้ค่อยเอาใหม่ สักวันมันก็จะสวยงามขึ้นมาเอง คุณว่าไหม” รามาเอลระบายยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจในคำพูดของเธอ ไม่คิดว่าผู้หญิงที่เขาตราหน้าว่าเป็นเพียงแค่ผู้หญิงคั่นเวลา เบื่อเมื่อไหร่ก็เขี่ยทิ้งไปจะมีความคิดและทัศนคติที่ดีแบบนี้ เขากำลังมองเธอผิดไปจริงๆ

“หึ...นั่นสิ”

อริสาระบายยิ้มให้ชายหนุ่มอย่างอ่อนโยน ในใจก็อดคิดไม่ได้ว่าผู้ชายคนนี้ไปพบเจออะไรมา หรือครอบครัวของเขาเป็นยังไงกัน เดี๋ยวนะ...ฮัลโล่อริสา ได้ข่าวว่าเธอไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเขาเลยนะ จะไปยุ่งเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองทำไม! หญิงสาวสบถด่าตัวเองในใจ



มาตามสัญญาแล้วนะคะ ขอบคุณที่ยังคอยติดตามไม่ทิ้งกันไปไหนน้า🙏

ช่วงเวลาอัพนิยายก็จะดึกๆหน่อยนะคะ เลิกงานมาก็รีบมาแต่งและอัพให้ทันทีเลย ถ้าล่าช้ารอไม่ไหว รออ่านวันรุ่งขึ้นแทนได้น้า😘

สุดท้ายนี้ต้องขอขอบคุณทุกคอมเมนท์จากนักอ่านทุกท่าน และทุกคนที่รอตามอ่านผลงานของนักเขียนคนนี้มากค่ะ😊🙏

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น