@Alicorn

เป็น Ss.2 ของเรื่องนี้แล้วนะคะ หากใครยังไม่ได้อ่าน Ss.1 สามารถ เข้ามาหาอ่านได้เลยค่ะที่ผลงานของไรท์เอง ( Ss.1 อ่านฟรีจนจบนะคะ ) ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ

บทที่ 2. หน้าบูด (NC+ 100%)

ชื่อตอน : บทที่ 2. หน้าบูด (NC+ 100%)

คำค้น : อ่านฟรี,เสี่ยไทม์,จีน,ผับ,บาร์เทนเดอร์,บาร์เทนดี้,คนของเสี่ย,-@ja-

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ธ.ค. 2561 18:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2. หน้าบูด (NC+ 100%)
แบบอักษร

💢[ Bartender ] คนของเสี่ย20+💢 (#Ss.2)

Episode 2 หน้าบูด

. . .

"พี่ทีคะ! กอหญ้าทำตังค์หายน่ะค่ะ ก็เลย..." เสียงแทรกเข้ามาทำให้เราต้องรีบหันไปตามเสียงทันที

ก่อนจะพบกับร่างบางของเด็กสาวคนหนึ่ง ในชุดนักศึกษา กระโปรงเธอยาวถึงเข่า อีกทั้งยังใส่เสื้อตัวใหญ่ๆอีกด้วย แต่ดูไปแบบนี้มันก็เรียบร้อยน่ารักอีกแบบ

" ! "

เรามองหน้าเธอสลับกับเสี่ยอย่างงงๆ เสี่ยเลี้ยงเด็กไว้งั้นหรอ ยัยเด็กนี่คือเด็กเสี่ยงั้นสิ? แล้วไอ้ที่บอกมาทำงานล่ะ

แล้วถ้าไม่ใช่

ทำไมเธอคนนี้ถึงพูดแบบนั้น พูดทำนองว่าเธอไปแล้ว แต่กลับมาอีกครั้งเพราะทำเงินหาย

"อะไรคะ?" เธอถามงงๆ เมื่อเสี่ยก็ไม่ได้ตอบโต้ แต่ยังทำตาค้างมองเรากับลูกอยู่

เราเงียบนะคะ แต่ในใจเต้นแรงเป็นบ้า ลุ้นแทบแย่ว่าเธอนี้คือใคร แล้วเสี่ยจะพูดอะไรต่อ

"กอหญ้าทำเงินหาย... กอหญ้าของยื้ม.. เอ่อ.. ค่าแท็กซี่หน่อยได้ไหมคะ?" เธอยังคงดึงดันพูดต่ออยู่ และเกาะแขนเสี่ยไว้

แค่นี้เราก็เข้าใจเลย ว่าเธอกับเสี่ยต้องมีอะไรมากกว่านี้

เรามากกว่า ที่เป็นเด็กเสี่ย ไม่ใช่เธอ เธอเรียกเสี่ยไทม์ว่า..

พี่ที

ทั้งที่เราไม่เคยมีโอกาสได้เรียกแบบนั้นเลยสักครั้ง ถึงแม้จะเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายก็ตามแต่

"ครับ"

ครับ? เสี่ยตอบเด็กแบบนั่น เราไม่อยากยืนตรงนี้แล้ว ในที่สุด เราก็ก้าวเท้าเดินออกมาจากตรงนั้น ไม่สนใจคนข้างหลังอีกต่อไปแล้ว

ในขณะที่ลูกสาว ของเราน้ำตาไหล สะอึกสะอื้นโดยที่เราไม่รู้สาเหตุ

"ทับทิมเป็นอะไรลูก?" 

เราเดินเข้ามาในร้านบิงซู ก่อนจะวางทับทิมลงไปนั่งเก้าอี้ โดยมาเรานั่งข้างๆ ถึงจะเห็นแบบนั้น แต่เราก็ไม่ได้งี่เง่าขนาดที่ต้องโวยวายเลย

"พ่อไม่รัก อึก.. ทับทิมหรอคะ? ฮื่อออ" 

เราถอนหายในยาวๆ และเช็ดน้ำตาให้ลูกสาวคนเดียวของตัวเอง เป็นคำถามที่บ่อยครั้ง ที่ทับทิมถามกับเรา และมักจะถามทุกครั้งที่เสี่ยหายไป

"รักสิคะ พ่อรักหนูนะคะ" 

ร่างสูงยืนเทียบข้างหลังเรา แน่นอนว่าพอหันไปเขาคนนั้นก็คือเสี่ยไทม์ 

"ไม่เอาน่าคนเก่งของพ่อ อย่าร้องไห้ไปเลยนะคะ ขี้แยเหมือนแม่ไม่มีผิด" เสี่ยไทม์เดินถัดร่างเราไปหาลูกสาว ก่อนจะอุ้มลูกสาวมานั่งตัก

เรานั่งตรงข้ามทับทิมกับเสี่ย มองการกระทำของสองพ่อลูก แล้วเสี่ยก็ปลอบลูกสำเร็จ เราถึงได้สั่งบิงซูในเวลาต่อมา ทับทิมชอบกินบิงซูนมสด เราก็สั่งเมนูนั่นแหละให้ลูกสาว

"พ่อไม่ไปทำงานแล้วหรอ?" ทับทิมเอ่ยถามอย่างสงสัย ในขณะที่ตัวยังนั่งอยู่บนตักเสี่ย ส่วนเราเองก็ได้แต่เงียบ

หวังว่าเสี่ยจะอธิบาย หรือแก้ตัว หรืออะไรก็ตามแต่ พูดให้เราฟัง พูดให้เราสบายใจ

"พ่อจะอยู่กับหนูและแม่ไงคะ" 

"เย้ๆ" 

ร่างเล็กยิ้มสดใสตาเป็นประกาย เวลาอยู่พร้อมหน้า ทับทิมก็มักจะร่าเริงแบบนี้เสมอ

"มันไม่มีอะไรนะ" 

สายตาคมของเสี่ยไทม์เปลี่ยนประเด็นเป็นเราแทน เราอยากจะตอบโต้อยู่หรอก แต่ถึงเวลาที่เราต้องไปเอาบิงซูพอดี

"แม่ไปเอาบิงซูก่อนนะ ทับทิม" เราลุกพรวดขึ้นทันที และเดินไปรับของ เหนื่อยสุดเลย ถึงเสี่ยจะอายุเข้าเลขสาม แต่ความหล่อมันไม่เคยลดน้อยลงไป

เราสามคนพ่อแม่ลูกนั่งทานกันจนหมดเกลี้ยงในเวลาเกือบสิบนาที พอกินอิ่ม ทับทิมก็ง่วง และเป็นเสี่ยเองที่เป็นคนอุ้มลูกอยู่ตอนนี้

"เอาลูกมาให้หนูเถอะค่ะเสี่ย ลูกนอนแล้ว คงไม่งอแง เสี่ยจะไปทำงานอะไรก็เชิญค่ะ ปกติเสี่ยไม่ค่อยจะว่าง" 

เราพูดเชิงประชด และทำหน้าตาจริงจัง แต่คนตรงหน้ากลับยิ้มใจเย็น พลางยกมือมาขยี้หัวเราแทน

"น้อยใจหรือไง? ขอโทษที่ไม่ค่อยว่าง แต่กูกับเด็กคนนั้นไม่มีอะไรกันจริงๆนะ"

เด็กนั้นอีกแล้ว เรายังไม่ได้เอ่ยถึงเลยสักนิดเดียว แบบนี้เรียกร้อนตัวหรือป่าว? หรือแค่กำลังจะพูดให้เราสบายใจ

"......" เราเบื้อนหน้าหนี เพราะไม่อยากให้คนตรงหน้ายิ้มเยาะอีกต่อไป เวลาไม่เคยมีให้ มันก็น่าน้อยใจไหมละ

"มายังไง? กลับบ้านกันเลยไหม ลูกคงอยากนอนสบายๆ"

"แท็กซี่มา ถ้าอยากให้ลูกนอนสบายก็ส่งลูกมาสิ หนูจะกลับบ้าน" 

"มึงนี่นะ! ทำหน้าบูดเป็นตูดลิงแบบนี้คิดว่าสวยไง๊? ที่ผ่านมาสี่ห้าปี กูเคยยนอกใจนอกกายมึงไหม กูก็มีแค่มึงคนเดียว ช่วงนี้กูแค่ไม่ค่อยมีเวลาเพราะงานกูเยอะ มึงไม่ไว้ใจ ผัว!! คนนี้เลยหรอครับ?"

เสี่ยทำหน้าทะเล้นใส่เรา พร้อมกับเน้นย้ำคนว่าผัวชัดๆเน้นๆ ส่วนมืออีกข้างจับมือเราไว้แน่น อีกข้างกูอุ้มลูกอยู่

ก็จริงอย่างที่เสี่ยพูด ที่ผ่านมาเสี่ยไม่เคยนอกใจนอกกายเราเลยสักครั้ง หึงหวง อาจมีบ้าง และก็มีถึงขั้นทะเลาะกันรุนแรง แต่สุดท้ายเสี่ยมันก็มาง้อเราอ้อนเราทุกครั้ง เสี่ยทำให้เราสบายใจทุกครั้งที่มีเรื่อง

"ใครจะไปรู้... สันดานเสือแบบเสี่ย มันคงไม่มีวันสิ้นลายง่ายๆหรอก" 

ถึงในใจจะคิดอีกแบบ แต่ปากก็พูดอีกแบบ จะว่าเราเก่งเรื่องประชดประชันคงจะถูก แถมยังปากดีปากเก่งเกินคน.. บางทีก็เบื่อตัวเองเลย ฮ่ะๆ

"โห้ววว กูรักมึงขนาดนี้แล้ว มึงจะให้พิสูทธิ์ยังไงอีก? เนี่ยย ให้กูตายแทนให้ยังได้เลย"

"ก็ดีแต่ปาก"

"มึงก็ดีแต่ชอบทำหน้าบูดบึง ยิ้มให้กำลังใจผัวอ่ะ มีบ้างไหม ขึ้นรถเลยจะไปส่ง" 

เราก็คุยกันมาตลอดทางจนถึงโรงจอดรถอ่ะ และเสี่ยมันก็เปิดประตูให้เรา เราก็นั่งสิคะ สามีจะไปส่ง ดีกว่าไปแท็กซี่อีก

เราก็พอรู้หน้าที่อยู่ พอมานั่ง เสี่ยก็ส่งลูกสาวมาให้เรา

ตลอดทางเสี่ยก็พูดมากมาย พูดให้เราสบายใจ ให้เราเช็คทุกอย่าง โทรศัพท์ไลน์ เราถามเสี่ยบ่อยครั้ง ว่าเรางี่เง่าเกินไปหรือป่าว

เสี่ยก็ตอบคำเดิมทุกครั้งว่าไม่

เสี่ยชอบที่เราหึงหวง เสี่ยบอกว่าเสี่ยคงไม่รักใครอีกแล้ว เพราะรักเรามาก ก็นะ! เสี่ยปากหวานอย่าบอกใคร

"อื้ออออ"

"คิดถึงจัง ปั้มลูกอีกสักคนดีไหม??" 

พอพาลูกเข้านอนเสร็จ เสี่ยมันก็เล่นจู่โจมเราเลย เอาสิ ยอมใจกับความหื่น จะกี่ปีกี่ปีก็ไม่เคยหาย 

"คิดถึงสิ ไม่เคยสนใจกันเลยนี่" เราพูดอย่างนอยด์ๆ อยู่ในอ้อมกอดของเสี่ย

"งั้นวันนี้จะสนทุกซอกทุกมุมเลย" ร่างหนาไม่พูดเปล่า แต่ยังประกบจูบลงมาอีกครั้ง และส่งลิ้นร้ายมาสำรวจโพร่งปาก

"นี้มันบ่ายสองอยู่นะ!"

"แล้วไง? กูไม่สน ฮ่าๆ"

แค่นั้นแหละ ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลงมากมาย เราต่างเปลืองกายเนื้อแนบเนื้อกันอยู่บนเตียง

ท่อนเอ็นร่อนถูไถ่กับกลีบกุหลาบอย่างเมามัน ส่งเสียงครางดังระงมจนแทบขาดใจตายกัน ทุกครั้ง เสี่ยจะกระแทกจนสุดทุกครั้ง และดึงออกจนเกือบสุด

"อ๊ะ อ๊าาา เสียว~"

ตรั้บๆๆๆ พั่บๆๆๆ

เรากัดปากตัวเองจนเกิดห่อเลือด บีบแจนแกร่งเสี่ยไว้แน่นเพราะความเสียวซ่าน เสี่ยบดขยี้เอวเป็นวงกลมยิ่งร้าย

เราเกือบจะขาดใจตาย

"อืออ อ่าส์ เสี่ยย อย่าแกล้งกันสิ" เราหลับตาพริ้ม และกระแทกเอวส่วนขึ้นไปบางเบาๆ บงบอกให้รู้ว่าเราทรมาณเพียงไหน

เสี่ยมักแกล้งเราแบบนี้อยู่เสมอ มันเสียวจะแทบจะขาดใจ อย่าเป็นฝ่ายขย่มเองให้รู้แล้วรู้รอด

"ก็มึงขี้น้อยใจนี่ ต้องแกล้งหน่อย คราวหลังจะได้ไม่งอนบ่อย" 

"อร๊ายย!!" 

หลังจากเสี่ยพูดจบ เสี่ยก็ถอดมังกรยักษ์ออก เราถึงกับทำหน้าไม่พอใจขั้นสุด ค้างกลางอากาศกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

"ฮ่ะๆ ดูทำหน้าเข้า!"

ต่างจากอีกฝ่ายกลับทำหน้าทะเล้นใส่เราแทน แต่ท่อนเอ็นเสี่ยมันก็ยังแข็งอยู่นั่นแหละ!

"งื้อออ เสี่ยย!!" 

เราดึงใบหน้าคมลงมา ก่อนจะกัดปากเสี่ยเบาๆเป็นการลงโทษ พลางกัดปากอ่อยยี้ยวนไปด้วย

"อ่อยว่ะ!" 

เสี่ยไทม์ผลักเราลุกขึ้นนั่ง และอ้าออกกว้างๆ ก่อนจะสอดใส่ตัวตนเข้ามาทันที จนเรากัดปากซู๊ดแรงๆเพราะความเสียว

ตรั่บ ตรั่บ ตรั่บ

"ระ แรงๆ สิ เสี่ย อ๊าส์~ หนูต้องการเสี่ย~" เสี่ยไทม์ส่งจังหวะเนิบนาบแต่ลึกจนบาดใจ

เสี่ยชอบแกล้งเราแบบนี้ทุกครั้งเวลาที่เราทะเลาะกันมาก่อนหรืองอนกันมาก่อนจะจบลงบนเตียง

"ดังๆสิ"

ตับ ตับ ตับ

"หนูต้องการเสี่ยนะ!! หนูรักเสี่ยที่สุด อืออ อ่าส์~"

ประโยคที่จะทำให้เสี่ยใจอ่อนและทำให้เราเสร็จสม เสี่ยมันขี้แกล้ง!

"ดีครับภรรยา รู้งาน"

จากนั้นก็ไม่ต้องถาม ใส่กันไม่ยั้งเลย มีแรงเท่าไรใส่มาให้หมดแม็ก จนแล้วจนรอดห้าโมงเสี่ยก็ไม่ยอมหยุด จนเราแทบจะเป็นลมคาอกนาง สุดท้ายนางก็ยอมหยุดเพราะลูกอ้อนของเรา เพราะเราหิว

คำขู่สุดท้ายคือ... ' ให้พักก่อน คืนนี้กูเอาอีกแน่นอน '

นั่นแหละค่ะ เตรียมรับชะตากรรม

. . .

#จบตอน

1 เม้น = 1 ล้านกำลังใจ

รู้สึกยังไงบอกหน่อยนะคะ ติชมได้เลย ไรท์ยินดีรับฟังค่ะ @Alicorn .......

ความคิดเห็น