Iiiiiiiloma

ชอบกดไลค์ ใช่กดติดตาม คอมเมนต์ให้กำลังใจไรท์กันได้นะคะ 💗

ตอนที่19 หักหลัง

ชื่อตอน : ตอนที่19 หักหลัง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ย. 2561 13:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่19 หักหลัง
แบบอักษร

หลังจากผ่านการแต่งงานที่ชาวบ้านบนเกาะจัดให้ เหมือนว่าตัวฉันจะมีความสุขขึ้นแบบก้าวกระโดด และช่วงนี้โรเมโอเองก็ดูเหมือนจะยุ่งมาก

แต่วันนี้แปลกไปนิดนึงคือเขาขอตัวไปตรวจสอบเอกสารต่างๆที่บริษัทก่อน คงเจออะไรที่คงจะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกสินะถึงได้หายหน้าหายตาไปเกือบอาทิตย์แล้ว ดีแล้วที่ฉันเลือกที่จะมาเป็นหมอดีกว่าช่วยพวกเฮียบริหารงานบริษัท

ฉันไม่ได้สนใจอะไรมากต้องสนใจกับคุณป้าสูงวัยที่นั่งให้ฉันตรวจวัดความดันในร่างกาย 

"ขอบคุณนะคะคุณหมอ"

"ไม่เป็นไรค่ะป้า หลีกเลี่ยงการทานอาหารทะเลหน่อยก็ดีนะคะ ถึงแม้ว่าจะยากก็ตามแนะนำให้ทานผักแทนน่าจะดีกว่า"

"ค่ะ"

คงจะเป็นคนไข้รายสุดท้ายของบนเกาะนี้แล้ว ที่นี่คนป่วยไม่ได้มีเยอะมากมาย นานๆทีก็มีอย่างน้อยๆมันก็ช่วยให้ฉันแก้เบื่อได้

จู่ๆก็มีเสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นทำให้ฉันรีบวิ่งออกจากตัวบ้านตามเสียงนั้นไป ลมจากใบพัดมันค่อนข้างแรงจนฉันเดินเข้าไปใกล้กว่านี้ไม่ได้ ต้องรอให้มันเบาลงเสียก่อน ลมที่พัดแรงมากพอทำให้ผมของฉันปลิวจนมันไม่เป็นทรง

"เฟีย!!!"

"ฮะ...เฮียสาม!! เฮียสามมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?"

ฉันต้องตกใจจะว่าดีใจก็ดีใจ จะว่าประหลาดใจก็ประหลาดใจ ฉันไม่ได้เจอเฮียมาเดือนกว่ารู้สึกว่าเขาจะผอมลงไปหน่อยนึงนะ เขาสวมกอดฉันแน่นมาก เหมือนกลัวว่าฉันจะหายไป

"ก็ตามหาแกนั้นแหล่ะ ขอบคุณพระเจ้าฉันคิดว่าจะไม่ได้เจอแกอีกแล้วยัยตัวแสบ" 

เขาผละฉันก่อนที่ฉันจะเห็นน้ำตาของเฮียไหลซึมออกมาจากดวงตา ทำให้ฉันเองก็น้ำตาตกเหมือนกันที่รับรู้ว่าที่ผ่านมาพวกเขาเป็นห่วงฉันมากแค่ไหน 

"กลับบ้านกันเถอะเฟีย"

คำพูดของเฮียทำเอาฉันสับสนฉันไม่อยากกลับไป ฉันอยากอยู่ที่นี่กับโรเมโอ และที่สำคัญคือฉันเริ่มผูกพันธ์กับที่นี่ไปแล้ว

"ฉะ...ฉันไม่อยากกลับเฮียสาม"

"ต้องกลับ พวกฉันแทบจะพลิกแผ่นดินจนเจอเธอ เธอจะไม่กลับไม่ได้!"

"แต่ว่า..." ขณะที่ฉันกำลังจะตอบเขา ฉันก็เห็นว่าสายตาคมๆของเฮียกำลังจ้องลึกมาที่ฉัน

"อย่าบอกนะว่าแกรักมันยัยตัวแสบ?"

"..."ฉันไม่ตอบ แต่คงจะปิดเฮียสามไม่ได้หรอก ฉันไม่เคยปิดบังอะไรเฮียสามได้เลย 

"แต่มันไม่ได้รักแกนะ แกยังจะรักมันอีกหรอ!?"

"เฮีย! เฮียรู้ได้ยังไงว่าเขาไม่ได้รักเฟีย!? เรารักกันไม่งั้นเขาจะแต่งงานกับฉันหรอ!?"

"แต่งงาน? แต่งบนเกาะนี้?"

"..."

เฮียไม่เถียงฉันต่อพลางเปิดสมาร์ทโฟนเปิดเข้าแอพอ่านข่าว โดยมีพาดหัวข่าวใหญ่มากว่า 'พิธีหมั้นสั่นสะเทือนวงการคลังแสง โรเมโอ แบรดวิน์ หมั้นกับ บริทนี่ย์ มอร์แกน ลูกสาวคนสวยของสว.คนดัง'

นี่มันอะไรกัน!? ฉันหยิบสมาร์ทโฟนของเฮียสามเข้ามาซูมใกล้ๆเป็นรูปของผู้ชายที่เคยเข้าพิธีแต่งงานกับฉันอยู่ในชุดสูทเรียบหรูสีดำสนิท ใบหน้าหล่อเหลาของเขายิ้มกว้างราวกับเป็นเรื่องน่ายินดีโดยมีหญิงสาวร่างบางยืนควงแขนของเขาพร้อมรอยยิ้มอย่างภูมิใจ และข่าวนี้เพิ่งเมื่อสองวันที่แล้ว!

"มะ...ไม่จริง ทำไมละ!!? ทำไมกัน!?"

ม่านน้ำตาจับตัวกันหนาเพราะอารมณ์ของฉันตอนนี้เรียกได้ว่าทั้งตกใจและเสียใจ ทำไมกันไหนว่ารักฉันไง ไหนคำสาบานที่จะรักฉัน ทั้งสายตาทั้งคำพูดของเขาที่ผ่านมาเขาโกหกฉันมาตลอดงั้นหรอ? 

ความรู้สึกเจ็บจี๊ดวิ่งเข้าสู่หัวใจของฉัน มันปวดเสียจนน้ำตาไหลอาบแก้มอย่างบ้าคลั่ง หัวใจของโซเฟีย ลอว์สัน ต้องมาเจ็บปวดถึงสองครั้งสองคราเพราะไอ้ความรู้สึกรักใครสักคนแบบนี้ซ้ำไปมา ทำไมเขาต้องมาหลอกฉัน ระยะเวลาความใกล้ชิดของเราสองคนมันไม่ทำให้เขารักฉันจากใจจริงแบบที่ฉันรักเขาบ้างรึไง! 

ฉันกุมหน้าอกพร้อมทรุดเข่าร้องไห้ ปล่อยน้ำตาให้มันพรั่งพรูคอยปลดปล่อยความเจ็บปวดให้มันผ่านน้ำตา

"ฮือออ. .... ฮึก!! ทำไมกันเฮีย!? ฮื้ออออ"

ฉันได้แต่พูดคำว่าทำไมพร้อมกับสะอื้น รู้สึกจุกอกไปหมดเหมือนคนหายใจไม่ออก มันเจ็บกว่าตอนเคลวินเสียอีกจนฉันต้องเอามือทุ้บหน้าอก

"เฟีย!! เฟียอย่า!!"

เฮียสามเข้ามาดึงมือที่ฉันกำลังจะทุ้บลงหน้าอกตัวเองเพิ่ม เขาดึงร่างของฉันเข่ามากอดพร้อมกับลูบศีรษะของฉัน

"ใครไม่รักน้องแต่พวกเฮียรักน้องมากนะ ช่างมันปะไรพี่จะอยู่เคียงข้างน้องเสมอ อย่าทำร้ายตัวเองเลยนะเฟีย เธอไม่ได้ทำอะไรผิด"

"เฮีย ฮึก.. ฮึก!! เฟียเจ็บจังเลย...เฟียอยากตายฮือออออ"

ฉันซบใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาลงไปบนเสื้อสูทหรูสีเทาของเฮียสาม โดยเขาไม่ว่าอะไรพลางใช้มือลูบหัวฉันไปเรื่อยๆ 

"กลับบ้านกันเถอะนะเฟีย พวกพี่จะคอยดูแลเธอเอง"

ฉันไม่ตอบได้เพียงพยักหน้าเบาๆโดยเฮียเริ่มพยุงร่างฉันจากที่นั่งร้องไห้ให้เดินขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไป


ทางร่างสูงอีกฝั่งนึงหลังจากที่เขาจบงานเขาก็กลับมาที่เกาะอีกครั้ง ใช่เขากำลังจะหมั้นกับบริทนี่ย์ มอร์แกน ลูกสาวของสว. เขาอยากพบหน้าของโซเฟีย อยากกอด อยากจูบ อยากสัมผัสเธอ เมื่อคิดแบบนั้นหัวใจของเขาก็รู้สึกตื่นเต้น 

เขาคิดว่าเธอคงไม่ได้รับรู้เรื่องเขาอาจจะต้องวิวาห์กับสาวอื่น โดยมีเธออยู่แล้วทั้งคนเพราะเขาคิดจะกักขังเธอให้อยู่กับเขาตลอดไป พยายามปิดหูปิดตาเธอให้ได้มากที่สุดเพราะเขารักและต้องการเธอเช่นกัน

ถ้าหากเธอยังอยู่ที่นี่เธอก็คือโซเฟีย ลอว์สันที่ไม่ได้มีอำนาจ เงินทองอะไร ไม่จำเป็นต้องเข้าไปกดดันตัวเองต่อครอบครัวของเธอ โดยเฉพาะกับพวกพี่ชายที่เขาเคยไปทำเรื่องบาดหมางเอาไว้ และที่สำคัญในเกาะแห่งนี้เป็นเพียงหมอ ผู้หญิงที่ดูน่ารักเสมอในสายตาเขา 

แม้ว่จะแต่งงานทางการเมืองแต่เขาก็คิดไว้แล้วว่าจะไม่ให้บริทนี่ย์ มอร์แกนมาที่เกาะแห่งนี้หรือมาระรานเธอได้นั่นเอง

"เฟีย!"

"..."

ไร้เสียงตอบรับจากห้องนอนของบ้านพัก เขาคิดว่าเธออาจจะอยู่ที่ห้องน้ำก็ได้จึงวิ่งเข้าไปเปิดประตูห้องน้ำในห้องนอนแต่ก็พบเพียงความว่างปล่าว ไร้สิ่งมีชีวิตอยู่

"ไปไหนนะ?"

เมื่อไม่พบเธอ เขาจึงวิ่งไปที่หมู่บ้านบนเกาะ พยายามคิดในทางที่ดีว่าอาจจะมีอะไรฉุกเฉินอีกรึป่าวเธออาจจะกำลังรักษาคนบนเกาะอยู่ 

"ชาร์ล เห็นโซเฟียมั้ย?"

"อ๋อ คุณหมอน่ะหรอครับ?"

"ใช่ เธออยู่ไหน!?" เขาถามอย่างร้อนใจ เหงื่อท่วมร่างกายจากการวิ่งตามหาเธอ

"ไม่เลยนะครับ เธอไม่ได้อยู่กับคุณหรอ?"

"ป่าว" ชายหนุ่มหอบหายใจมองซ้าย ขวาไปตามหมู่บ้าน 

"อ้าว แล้วเฮลิคอปเตอร์ที่มาบนเกาะไม่ใช่ของคุณแบรดวินท์หรอครับ?"

"หะ!? เฮลิคอปเตอร์"

"ใช่ครับ ลำใหญ่น่าดูเลยเห็นมาลงจอดใกล้ๆบ้านพักผมเลยคิดว่าคุณแบรดวินท์จะพาเธอออกไปเที่ยวที่อื่นซะอีก"

พอฟังแบบนั้นโรเมโอจึงเร่งสาวเท้าโดยไม่ฟังชาร์ลต่อให้จบ เขาหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาเลขาของเขา

[สวัสดีครับ คุณโรม]

"ไม่ต้องพิธีมาก ตามดูสิว่ามีเฮลิคอปเตอร์ของบ้านไหนบินมาแถวเกาะของฉันบ้าง!!"

[ด่วนมั้ยครับพอดีว่า...]

"ด่วน!!"

ร่างสูงวิ่งไปที่บ้านพร้อมถือสายรอคำตอบจากเลขาของเขา เขาหอบหายใจเหนื่อยอย่างร้อนใจ ภาวนาว่าขออย่าให้เป็นบ้านของเธอเลย หัวใจของเขาเจ็บปวดและเริ่มรู้สึกจุกจนเขาเองหายใจได้ไม่ทั่วท้อง กลัวว่าเขาจะต้องสูญเสียตัวเธออย่างที่เขาเคยกลัว 

และแล้วน้ำตาของเขาก็ต้องไหลออกมา เมื่อพบว่าความกลัวของเขามันต้องกลายเป็นจริงเพราะชื่อเจ้าของเครื่องบินก็คือ

[เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวของเอ็ดมันด์ ลอว์สันครับ]


ความคิดเห็น