อะควาลิซ
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 00 น้องโอบี

คำค้น : วิศวะ ยานยนต์ คอมพิวเตอร์ มหาลัย พี่ว๊าก อะควาลิซ เธียร์ โอบี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ย. 2561 12:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
00 น้องโอบี
แบบอักษร

​00 น้องโอบี


 _______________________________________ 

"โอ้ยร้อน! ทำไมมันถึงได้ร้อนขนาดนี้นะ" เสียงสาวอวบบ่นขณะที่ตัวเองกำลังขี่รถจักรยานยนต์เข้ามาในคณะวิศวกรรมศาสตร์ซึ่งเป็นคณะที่เธอกำลังจะได้เข้าเรียน สวัสดีค่ะฉันชื่อโอบี  อยู่คณะวิศวกรรมศาสตร์ชั้นปีที่1 สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ค่ะ ฉันอยู่ตัวคนเดียวพ่อแม่พึ่งเสียไปได้สามปีค่ะ ท่านเสียตอนฉันอยู่มอสี่ ที่บอกว่ากำลังจะได้เรียนนั้นก็เพราะว่าทางมหาวิทยาลัยจะเริ่มเปิดทำการเรียนการสอนในสัปดาห์หน้า สัปดาห์นี้จะเป็นการนัดทำกิจกรรมละลายพฤติกรรมกับปฐมนิเทศนิสิตใหม่ก่อน เมื่อหาที่จอดรถได้แล้วฉันก็เดินไปลงชื่อที่โต๊ะที่มีพี่ๆประกาศเรียกน้องอยู่ 

"ผู้ปกครองมารึเปล่าค่ะน้อง" พี่ที่ประจำโต๊ะเซ็นชื่อสาขาฉันเอ่ยถาม 

"ไม่ได้มาค่ะ" 

"ไม่เป็นไรจ้ะ นี่กระเป๋าแล้วก็คู่มือนะคะ เดี๋ยวน้องนั่งรอในแถวกับเพื่อนก่อนนะ" 

"ขอบคุณค่ะ" ฉันเดินมานั่งต่อแถวเพื่อนๆในสาขาที่นั่งกันเป็นแถวยาวเยียดถึงขนาดต้องตัดแถวเป็นสี่แถวก็ยังเยอะอยู่ดีคาดการณ์โดยสายตาน่าจะประมาณร้อยกว่าคนเฉพาะสาขาฉันนะคะ 

"แกๆ" ใครมาเรียกกันแถวนี้ 

"แกอ่ะหันมาคุยกับฉันหน่อย" เขาคงคุยกับเพื่อนเขาล่ะมั้ง 

"แกยัยหัวฟูอ่ะ" เอ๊ะ! หัวฟู แถวนี้นอกจากฉันแล้วมีใครหัวฟูรึเปล่าว่ะ มองไปรอบๆก็ไม่เห็นฉันจึงหันไปทางต้นเสียงของคนพูด 

"เธอเรียกเราหรอ" ซึ่งคนพูดก็นั่งอยู่ข้างในฉันนี่แหละ ถ้าเป็นงูคงโดนฉกตายไปแล้วนะเนี่ย 

"ใช่ ฉันเรียกแกตั้งนานชะนีอ้วนน้อย" เอิ่ม ใจเย็นนะ 

"เราคิดว่าเธอเรียกคนอื่นหน่ะ" 

"แกชื่ออะไรหรอชะนีอ้วน" 

"ฉันหรอ" 

"ก็แกนะสิ ฉันคุยอยู่กับแกเด้นี่" 

"ฉันชื่อโอบี" 

"โอเค ฉันชื่อเคที่นะ" 

"หวัดดีเคที่" 

"หวัดดีนังโอบีชะนีน้อยเพื่อนคนแรกของฉัน" เคที่จึงเป็นเพื่อนคนแรกที่ฉันรู้จักในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้ หลังจากพูดคุยทำความรู้จักกันไปเล็กน้อยเราสองคนก็แอดเฟสกันแลกเบอร์ไว้ เผื่อมีปัญหาอะไรจะได้ติดต่อกันได้ จากนั้นเราก็คุยกันนัดกันออกมาไปหาอะไรกันด้วยกันเนื่องจากพวกเราพักอยู่หอพักของมหาวิทยาลัยเหมือนกัน เคที่เป็นคนสนุกมากไม่หยิ่ง นางเป็นคนกล้าแสดงออกมากผิดกับฉันที่ชอบนั่งเงียบๆมากกว่า แต่พอได้เจอเคที่ชีวิตฉันก็มีสีสันมีรอยยิ้มขึ้นมาเยอะหลังจากที่ฉันไม่ได้ยิ้มมาสามปีหลังจากที่พ่อแม่เสียไป ที่จริงเสียท่านทั้งคู่ได้บอกให้ฉันไปหาคนๆหนึ่ง ท่านบอกว่าเขาจะช่วยดูแลฉันได้ แต่ฉันก็ไม่ได้ไปหาเขาหรอกฉันใช้ชีวิตอยู่ตัวคนเดียวจนปัจจุบันมันเป็นความเคยชินไปแล้ว ตอนเข้าค่ายกิจกรรมละลายพฤติกรรมฉันก็ได้อยู่กลุ่มเดียวกับเคที่มันจึงเป็นค่ายที่มีความสุขค่ายหนึ่ง ตกเย็นหลังจากเสร็จกิจกรรมละลายพฤติกรรมวันแรกฉันก็แวะไปกินข้าวกับเคที่ที่โรงอาหารหน้าหอพักก่อนจะเข้ามาในหอพัก หอพักที่ฉันอยู่เป็นโครงการหอพักของนิสิตของมหาวิทยาลัยสำหรับเด็กที่ต้องการอยู่หอพักที่ราคาถูกแต่ในห้องจะต้องอยู่ด้วยกันสองคนซึ่งรูมเมทของฉันเธอเป็นเด็กแพทย์  

แกร๊ก 

"อ้าวกลับมาแล้วหรอโอบี เป็นยังไงบ้างไปกิจกรรมคณะวันแรกสนุกมั้ย" พิมตาถามฉันด้วยรอยยิ้มละไมสมกับที่เป็นว่าที่คุณหมอ 

"ก็สนุกดี" 

"ก็ดีแล้ว โอบีไปพักผ่อนเถอะน่าจะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว" 

"โอเคจ้ะ อันที่จริงเรียกเราบีเฉยๆก็ได้นะ ไม่ต้องเต็มหรอก"

 "ได้สิ ถ้าอย่างนั้นบีก็เรียกเราแค่พิมเฉยๆก็พอ" 

"โอเคจ้ะ เดี๋ยวบีขอไปอาบน้ำก่อนนะ" 

"จ้า" หลังจากอาบน้ำเสร็จฉันก็หยิบหนังสือการ์ตูนขึ้นมาอ่านเงียบๆเพราะพิมนั้นอ่านหนังสืออยู่ฉันไม่อยากส่งเสียงดังไปรบกวนเพื่อน อ่านไปได้สักพักเคที่ก็ทักมาคุยด้วย วันแรกที่ทักมานางถ่ายรูปรูมเมทนางมาอวดว่าได้รูมเมทหล่อ คือฉันสงสารรูมเมทนางมากที่ต้องมาอยู่ห้องเดียวกับนาง วันนี้นางก็ทักมาคุยเรื่องทั่วๆไปเพราะนางรู้ว่าฉันไม่มีเพื่อนเลยนอกจากนางแล้วก็พิม  หลังจากคุยกันเคที่ได้สักพักฉันก็เริ่มง่วงนอนจึงบอกฝันดีกับเคที่ก่อนจะหลับไป 

กิจกรรมและลายพฤติกรรมมีด้วยกันทั้งหมดสามวัน วันสุดท้ายมีการผูกข้อมือเรียกขวัญให้กับเด็กปีหนึ่ง โดยให้รุ่นพี่เป็นคนผูกให้ฉันก็ไม่ได้อะไรมากพี่คนไหนว่างฉันก็ให้เขาผูกให้ไม่มีการเลือกใครเป็นพิเศษเพราะฉันไม่รู้จักใครเลย  

"อ้าวน้องนั่นเอง จำพี่ได้มั้ยเอ่ยที่เราเจอกันวันปฐมนิเทศไงค่ะ" 

"อ๋อ พี่ที่แจกของอยู่ที่โต๊ะ" 

"ใช่จ้ะ พี่ชื่อมิ่งนะ อยู่สาขาคอมพิวเตอร์มีอะไรถามพี่ได้นะ" 

"ขอบคุณค่ะ" พี่เขาอวยพรให้นิดหน่อย แถมยังพาฉันไปให้เพื่อนๆเขาผูกให้อีกตอนแรกฉันก็ปฏิเสธแต่พี่เขาก็ยังลากฉันไปให้เพื่อนเขาผูกข้อมือให้ด้วยเหตุผลง่ายๆพี่ถูกชะตากับน้อง น้องน่ารัก ตรงไหนที่พี่เขามองว่าฉันน่ารัก แก้มก็เยอะ ตัวก็อ้วน ผมก็ฟู ตรงไหนที่มองว่าน่ารัก 

"ขอบคุณพี่ๆทุกคนนะคะ" ฉันยกมือไหว้ขอบคุณพี่คนที่แปดที่พี่มิ่งพาฉันมาให้เขาผูกข้อมือให้ อาทิตย์แรกของการเรียนคณะนี้ก็ไม่เลวนะ แต่การเรียนยังไม่รู้เพราะยังไม่ได้เริ่มเรียนแต่คิดว่าน่าจะไหวอยู่นะ ท้อไม่ได้อยู่แล้วนี่โอบีแกต้องสู้เท่านั้น






เอานางเอกมาปล่อยบ้าง ทิ้งไว้ซะนาน รักทุกคนนะจุ๊บๆ มาลงให้ก่อนออกไปสอบ55555 สอบไฟนอลเสร็จแล้วเจอกันจ้าาา


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น