ROSEQUEEN

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : วันหยุด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ย. 2561 22:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันหยุด
แบบอักษร



“วูฟล์คะ? ใช่คุณจริงๆวูฟล์^^” เสียงแหลมเดินเข้ามาจูบทักทายผม แต่เธอคนนี้ไร้ยางอายกล้าจูบสอดลิ้นเข้าหาผมกลางร้าน แล้วมีรึผมจะไม่จูบตอบ? เราจูบกันอยู่นานกว่าเธอจะถอดลิ้นจากปากผม


“สวัสดีครับอิวา^^” มางั้นว่ะ


“อิวาคิดถึงคุณจังเลยคะวูฟล์” เธอเข้ามากอดคอผมทำเอากลิ่นน้ำหอมที่เธออาบมาตีขึ้นจมูกทันที


“ครับ” ผมดึงมือเธอออกจากคอ


“ช่วงนี้คุณไม่ติดต่ออิวามาเลยนะคะ อิวาคิดถึงคุณแทบขาดใจ” เธอพูดพร้อมส่งสายตายั่วยวนใช้นิ้ววาดเล่นไปมาที่กล้ามอกผม


“ช่วงนี้ผมงานยุ่งมากนะ” เธอไม่ได้คิดถึงผมหรอกเธอคิดถึงเงินของเงินมากว่า และแน่นอนว่าผมกับเธอเรามีธุระกิจส่วนตัวร่วมกัน


“แหม เดือนที่แล้วคุณไม่เห็นพูดแบบนี้เลยนิค่ะ อิวาอยากไปเที่ยวกับคุณนะคะ” เธอเปลี่ยนมากอดแขนเอานมถูอย่างออดอ้อนผม


“ไว้ผมว่างจะติดตามไป” ยัยนี้ตื้อชะมัด


“แต่......”


“แล้วงานถ่ายแบบที่อังกฤษเป็นไงบ้าง? เห็นว่าไปด้วยกันกับนักการเมืองคนนึงนิ^^”


“.........อิสาป่าวนะคะ มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดคุณกำลังเข้าใจอิวาผิดไปนะคะวูฟล์” อิวาเป็นนางแบบดังที่ผมไปเจอที่คลับแล้วเราก็นอนด้วยกันตลอดช่วงหนึ่งเดือนที่แล้วที่ผมไม่ค่อยกลับบ้าน เรามีธุระที่ว่าเธออ้าขาให้ผม ส่วนผมให้เงินเธอใช่


“...แกๆนั้นใช่อิวาที่เป็นนางแบบป่ะ? กลับมาจากอังกฤษเมื่อไหร่เนี่ย?” เสียงกระซิบคนในร้านเริ่มดังขึ้น


“เออๆใช่ๆ ไปขอถ่ายรูปได้ป่าวว่ะ?”


“แล้วผู้ชายที่ยืนคุยด้วยนั้นใครกันนะ? แฟนเหรอ? หล่อจัง>////<“


“คุณเป็นผิดข้อตกลงของเราเองนะอิวา ผมไม่สนว่าอดีตคนจะนอนกับใครมาบ้างแต่เมื่อคุณอยู่ในข้อตกลงของเราคุณกับไปอ้าขาให้คุณอื่น ซึ่งผมไม่ชอบเอาน้ำต่อกับใครหวังว่าคุณคงเข้าใจนะ?” ผมไม่ชอบใช้ของร่วมกับใคร ผมดึงมือที่เกาะติดแขนผมออกแล้วเดินหนีเธอ


“เดี๋ยวสิค่ะวู.....”


“คุณอ้าวใช่ไหมค่ะ^^?” ลูกค้าคนหนึ่งเดินเข้ามาขวางทางเธอก่อนตามด้วยลูกค้าและพนักงานคนอื่นในร้าน


“เอ่อ คือ.....ใช่ค่ะ^^”


“ขอถ่ายรูปด้วยได้ไหมค่ะ?^^”


“อ้อ....ค่ะ ได้ค่ะ^^” เพื่อภาพลักษณ์ที่เป็นมิตรกับแฟนคลับเธอต้องปั้นหน้ายิ้มใส่ทั้งทีในใจอยากตามเขาไปก็ตามแต่


“งั้นเราไปถ่ายด้านนอกร้านดีกว่านะคะ ถ่ายรูปในนี้มันดูแปลกๆ^^” ถึงเธอจะไม่สนใจประเพณีไทยทั้งเท่าไหร่แต่เธอก็รู้สึกแปลกที่ต้องมาถ่ายรูปในร้านชุดชั้นในทั้งทีเธอไม่ได้เงินค่าโปรโมทเลย แล้วมันเรื่องอะไรที่เธอจะต้องทำเงินเข้าร้านนี้โดนที่เธอไม่ได้เงินด้วยละ?


“ค่ะ^^”


ในทางกลับกันเด็กน้อยโลกสวยที่กำลังเปลี่ยนชุดชั้นในเนื้อผ้าบางลายลูกไม้สีดำเสร็จยืนมองตัวเองในกระจกรู้สึกอายกับสภาพตัวเองในตัวนี้


“นี้เราทำอะไรอยู่เนี่ย ชุดน่าอายจัง>////<” เธอยืนมองเรือนร่างผิวขาวเนียนตัดกับชุดชั้นในสีดำดูโดดเด่นดึงสีผิวเธอให้สว่างขึ้นมา


“ทำไมผู้หญิงคนอื่นถึงกล้าใส่ชุดนี้นะ” เธอก้มหน้าเอามือปิด โดยหารู้ไหมว่าได้มีมารร้ายแอบเท้าเบาเดินเข้ามาในห้องยืนอยู่ข้างหลังเธอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


“คงเพราะมันใช่อ่อยผู้ชายได้ดีละมั้ง” เสียงกระซิบพูดเข้าที่ข้างหู


“ว้าย! คุณวูฟล์ เข้ามาทอะไรที่ห้องนี้คะ ว้าย ขอโทษค่ะลิลลี่ยังใส่เสื้อผ้าไม่เรียบร้อย” ตกใจแล้วยังตกใจอีกเมื่อหันมาเจอเขาด้านหลังแล้วยังลืมไปอีกว่าตัวเองอยู่ในสภาพน้อยชิ้น


“ชู่~~~ อย่าให้พนักงานเข้ามาให้เธอในสภาพรึไง?” ผมจับแขนทั้งสองข้างเธอออกจากตัวให้เห็นรูปร่างอกอึ๋มน่าขย้ำเอวบางผิวเนียนละเอียดชวนให้หลงใหล ต้องบอกเลยว่าถึงยัยนี้จะเตี้ยแต่หุ่นดีใช่ได้


“ไหนเราลองมาดูกันสิว่าชุดนี้จะเข้ากันได้ดีกับรูปร่างเธอรึป่าว” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฎขึ้นมาบนใบหน้าพร้อมแผนการที่คิดไว้ในใจ


“??” สาวน้อยโลกไม่ค่อยเข้าใจที่เขาพูดแต่รับรู้ได้ว่ามันคงเป็นเรื่องไม่ดีที่เกี่ยวกับเธอเป็นแน่


“อ้ะ! คุณวูฟล์คะ”


“อะไร?”


“มะ มือคุณ....” มือหนาสัมผัสผิวเนียนละเอียดลื่นไหลไปทั่วเรียวขาขึ้นมาจนถึงทรวงอก


“เราอยู่ในห้องลองชุดอยู่นะคะ อื้ม ถ้าใครมาเห็นเข้าจะเป็นเรื่องใหญ่ อื้มมมม” มือหนาบีบขย้ำเนื้ออกอย่างเต็มมือจนแน่นทั้งสองมือพร้อมขยี้หัวนมเล่นผ่านเนื้อผ้า


“ทีนี้ก็ไม่มีป้ายห้ามผู้ชายเข้านิ แถม......ชุดชั้นในสีนี้ก็เข้ากันได้ดีกับสีของเล่นอีกซะด้วย” มือข้างนึงเลื่อนต่ำลงไปใต้สะดือถูติ่งเสียวผ่านเนื้อผ้าก่อนจะบีบเล่นจนสั่นสะเทือนขายืนไม่อยู่


“อ๊ะ อื๊มมมม ไม่นะ อย่าบีบมัน อ๊ะ....” ขาอ่อนล้มทั้งยืนดีที่แขนกำยำพยุงเธอได้ทัน


“คงเสียวมากสินะเอวสั่นใหญ่เลยนิ แถมยังรู้สึกแน่นในร่องอีกใช่ไหม?” มือหนากดดันของเล่นเข้าไปให้ลึกจนเธอสั่นไปทั้งตัว


“อื้มมมมมม มะ ไม่ไหวแล้ว....” เด็กน้อยกัดปากกั้นเสียวแต่ร่างกายกับไม่ฟังเมื่ออยู่ใต้เนื้อมือของเขา น้ำไหลเริ่มเปื่อยกางเกงในจนแฉะ


“อดทนหน่อย....เดี๋ยวจะรู้สึกดียิ่งกว่านี้” ร่างเล็กสั่นเทาไปหมดภายใต้นิ้วมือที่กดบี้ติ่งเสียวไปพร้อมกับดันของเล่นไปมามือข้างนึงดึงชั้นในขึ้นขย้ำมันอย่างแรงปากไม่ว่างป่าวงับดูดหัวนมอีกข้างที่ว่างอยู่


“อ้ะ! อ๊ะ! เสียวมาก...คุณบีบหน้าอกแรงไปแล้ว อื้มมมม ด้านหลังของคุณมัน...อ๊า ดูดแรงอีกสิค่ะลิลลี่ทนไม่ไหวแล้ว ใกล้แล้ว” ปืนใหญ่โตคับเป้ากางเกงขึ้นมาจนแน่นถูเสียดสีไปมาในร่องตูดกลมนุ่ม


“เบาเสียงหน่อยอยากให้คนอื่นรู้ว่าเราทำอะไรกันรึไง? เอามือดันกำแพงไว้ ” เขาใช้มือปิดปากเธอดันเข้าหากำแพง


“อ้าปากแล้วคาบมันไว้ซะแล้วอ้าขาโก่งตูดขึ้น” เขาถอดกางเกงในตัวเล็กออกจากกายเธอเพื่อปิดปากจากเสียงคราง


“วิวดีใช่ได้ หึ” สายตามองหื่นมองบั้นท้ายก่อนรูดซิปกางเกงลงจับเนื้อโตอออกมาก่อนจะดึงของเล่นออกแล้วดันแท่งร้อนเข้าไปอย่างเร็วจนมิดด้าม


“อื้มม! อื๊ออออออ!” ทันทีที่ดึงของเล่นออกแล้วด้วยแท่งร้อนสอดเข้ามาจนมิดน้ำเสียวก็ไหลออกมาจากตัวเธอ


“แค่เสียบเข้าไปก็เสร็จแล้วเหรอ? หื่นกามชะมัด ร่องเธอนี้คงชอบค-ยฉันมากสินะเล่นรัดของฉันซะแน่นขนาดนี้” ร่องสวาทตอกรัดของเขาใหญ่เหมือนแทบจะดูดกลืนแท่งเข้าให้หมด เขาไม่รอช้าเริ่มขยับสะโพกกระแทกแรงๆเข้าออกใส่หาเธอไม่ยั้งคิดร่างเธอเด้งไปตามแรงของเขา


“อื้อ! อื๊อออออ! อึ....” ยิ่งเสียงครางที่มีผ้าอุดปากยิ่งสร้างอารมณ์ให้เขาใส่อารมณ์แรงกระทุ้งที่หนักขึ้นจนเธอแทบครั่ง


“อูยยย ขมิบรัดของฉันใหญ่เลยคงชอบให้ทำแรงๆใช่ไหม อย่างชัดแบบนี้” เขาใส่แรงกระทุ้งเข้าอย่างทะลุทะลวงทีเดียวชนเข้าถึงปากมดลูกจนตัวเธอเด้งไปข้างหน้าหน้าอกติดกับกำแพงอย่างแรง


“อื๊มมมมมมมม!” เขากระแทกใส่เธออย่างรุนแรงและดุเดือดไม่หยุดเหมือนสัตว์ป่ายามติดสัดที่ไม่รู้จักเหนื่อยจับเธอเปลี่ยนท่าหันหน้ายกขาทั้งสองข้างขึ้นแล้วกระแทกต่อ


“อื๊อ! อืมมม....อ๊ะ อื้มมมม เสียวจังเลยค่ะ อ๊า แรงอีก แรงอีก อ๊ะ ลิลลี่ไม่ไหวแล้ว เข้ามาลึกๆลิลลี่ชอบให้คุณเข้ามาข้างในจนมิด”


“อย่างให้ฉันทำให้ต้องอ้อนยังไง?” เขายิ้มกวนไม่หยุดแรงกระแทกใส่เธอ


“ลิลลี่อยากได้น้ำของคุณปล่อยเข้ามาข้างในตัวลิลลี่ ได้โปรด ลิลลี่ทนไม่ไหวแล้ว อ้ะ ทำแรงๆอย่างที่คุณวูฟล์ชอบไงค่ะกระแทกเข้ามาลึกเลยลิลลี่ชอบ อ๊ะ ตรงนั้น จะแตกแล้ว อ๊าาาาาาา อืมมมม อื๊ออออ” เขาดึงผ้าออกจากปากประกบจูบดูดเล่นอย่างเผ็ดร้อน ในหัวเธอขาวโพรงไม่อะไรไม่ออกเขาทำให้เธอสติหลุดจนกลายเป็นทาสวาทที่เข้าต้องการเรียกร้องหาแต่เขาอย่างโหยหาจนเสร็จอย่างสุขใจ


เขาไม่ยอมให้พักทั้งที่พึ่งเสร็จไปกระแทกแรงๆเข้าใส่เธอต่อพร้อใสัมผัสได้ถึงลิ้นร้อนที่ดูดเธอไม่หยุดเสียงเนื้อกระทบกันไปพร้อมลมหายใจแรง


“ก๊อกก๊อก คุณลูกค้าค่ะชุดใส่ได้รึป่าวคะ มีตรงไหนให้ช่วยรึป่าวคะ” เสียงพนักงานเคาะประตูถามเมือเห็นเธอเข้าไปในห้องนานแล้ว


“อื้ม เธอตกใจจนรัดคว-ฉันจนจะขาดอยู่แล้วนะผ่อนคลายหน่อย” เธอตกใจเสียงเคาะประตูจนบีบรัดของเขาซะแน่นจนรู้สึกเจ็บก่อนจะทำตามที่เขาบอกหายใจเข้าลึกๆผ่อนคลายปล่อยดุ้นได้หายใจอีกครั้งในร่องเธอ


“ก๊อกก๊อก ให้ดิฉันช่วยอะไรไม่คะ?” พนักงานถามย้ำอีกครั้งไม่มีใครตอบเธอ


“บอกเธอไปว่าเธอลองหลายชุด” เขากระซิบบอกเธอให้พูดกับพนักงาน


“ฉะ ฉันลองหลายชุดนะค่ะ อื้มมม คุณวูฟล์อย่าพึ่งขยับนะคะลิลลี่กั้นเสียงไม่ไว้” เธอบอกพนักงาน จู่ๆก็รู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัวเมื่อเขาเริ่มถอดแท่งเนื้อออกอย่างช้าแล้วใส่เข้าไปใหม่อย่างช้าๆได้ความเสียวซี๊ดไปอีกแบบจนเธอโอบกอดคอกัดเสื้อเขาไม่ให้เสียงหลุดไปถึงหูพนักงาน


“ค่ะ ถ้าอีกปัญหาอะไรเรียกได้เล.../อ๊ะ!......” ไม่ทันพนักงานพูดจบเสียงครางเสียวก็หลุดออกไป เมื่อเขายกสะโพกเธอขึ้นแล้วกดเข้าใส่อย่างแรงจนเธอร้องเสียงหลง


“โดนอุ้มกระแทกอย่างนี้คงเสียวมากสิท่า” เขายิ้มร้ายอย่างสนุกที่เห็นเธอกอดตัวเองแน่นกัดเสื้อไม่ปล่อยจนด้านล่างเธอรัดของเขาแน่นไปด้วยรู้สึกเสียวทั้งลำ


“คุณลูกค้าเป็นอะไรรึป่าวคะ?”


ยิ่งพนักงานถามร่องเธอยิ่งบีบรัดแท่งเนื้อของเขาจนเขาเสียวใกล้เสร็จเริ่มขยับเร็วถี่ขึ้นเรื่อยๆ


“ตอบเขาไปสิ เขารอคำตอบจากเธออยู่นะ” เขาบอกจับร่างเล็กเปลี่ยนท่ามายืนดันประตูจับขายกขึ้นข้างหนึ่งแล้วกระทุ้งใส่รุนแรงอย่างป่าเถื่อน


“อื๊มมม ปะ ป่าวค่ะ ไม่ได้เป็นอะไร อืม..... ขอบคุณ..ที่เป็นห่วง...นะค่ะ.....” เธอพยายามเอามือปิดปากจนขาดใจกลัวพนักงานจะรู้ว่าตอนนี้เธอกำลังจะทำอะไรที่สุด ส่วนคนชอบแกล้งก็สนุกกับการซอยถี่ยิบจนเธอคุมสติไม่ได้ไปเป็นรอบรอบ


“ค่ะ เรียกฉันได้ตลอดเวลาเลยนะค่ะ”


“ค่ะ....ขอบคุ ! อื๊มมมมมมม......ขอบคุณค่ะ...” ไม่ได้พูดขอบคำแรกเขาซอยถี่ยิบเข้าลึกไปหยุดชนมดลูกปล่อยน้ำเข้าใส่มดลูกจนเธอเสร็จตามไปอีกรอบ


“อุ้ยยยย รู้สึกว่าน้ำเมื่อเช้ากับตอนนี้มันผสมกันจนล้นทะลักออกมาใหญ่เลยนะ” หลังได้ยินเสียงพนักงานเดินจากไป สายตาหื่นกระหายมองไปที่ร่องชมพูที่มีเนื้อโตเสียบคาอยู่ในท่าที่เขายกขาเธอขึ้นข้างหนึ่งเห็นวิวทั้งหมดมองน้ำข้นไหลออกมาตามเรียวขาของเธอ


“แฮ่ก แฮ่ก คุณวูฟล์ช่วยปล่อยขาลิลลี่ได้มั้ยคะ ลิลลี่อาย ขอพักก่.....” ร่างเล็กหายใจหอบกับความใคร่ของเขาที่รุนแรงป่าเถื่อนเหมือนสัตว์อย่างไงอย่างงั้น แต่หมาป่าตัวนี้มันไม่อิ่มเมื่อได้ปล่อยน้ำออกแค่อึกเดียว


“อาย? พัก? ฉันเคยสอนคำนี้ให้พักเธอเหรอ?” ว่าจบเขาจับร่างเล็กยกขึ้นหันหน้าไปทางกระจกบานใหญ่ให้เธอเห็นทุกอย่างในร่างกายโดยเฉพาะท่อนล่างที่เขาและเธอมีจุดเสียบต่อกันอยู่


“ดูสิ ยิ่งเธอตื่นเต้นมากแค่ไหนร่องเธอยิ่งตอกรัดค-ยฉันใหญ่เลย เห็นน้ำของฉันที่มันไหลทะลักออกจากร่องเธอนั้นมั้ย? เสียวใช่มั้ย อยากได้ของฉันละสิ เธอชอบที่ฉันรุนแรงใส่เธอชอบที่แตกในจนท้องเธอรับน้ำฉันไม่ไหวแบบนี้เธอจำได้มั้ย” ปีศาจร้ายพูดเสียงกระซิบข้างล่อลวงนางฟ้าตัวเล็กๆให้คล้อยตามอย่างว่าง่าย


“.....แต่ลิลลี่อาย หยุดเถอะค่ะ”


“งั้นเธอคงไม่อยากรู้สึกดีแบบเมือกี้แล้วสินะ ไม่อยากที่จะโดนฉันกระแทกชนมดลูกจนเสร็จ ไม่อยากโดนฉันสัมผัสร่างกายเธอแล้วสินะ?” เขายังคงพูดล่อลวงเธอไม่หยุด


“...มะ ไม่นะค่ะ ลิลลี่.....”


“พูดสิ พูดในสิ่งที่ใจเธอคิดออกมา” ปีศาจร้ายยังคงเป่าหูต่อไปเรื่อยเรื่อย


“....ลิลลี่ต้องการ ลิลลี่ต้องการคุณวูฟล์” พอได้ยินเธอพูดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็มาอยู่บนหน้าเขาทันที


“งั้นทีหลังอย่าพูดว่าขอพักหรืออายอีกเข้าใจมั้ย?”


“ค่ะ”


“งั้นฉันจะให้เธอดูและเรียนรู้ในสิ่งที่ฉันชอบ ร่างกายของมนุษย์ที่ตอนพวกเขาไปแตะขอบสวรรค์กัน” สิ้นสุดแผนการร้ายสำเร็จเขายกสองขาเรียวเล็กอ้ากว้างกระแทกโชว์สะท้อนกับภาพในกระจกที่เนื้อโตกระแทกเข้าหายไปในร่องเธอไม่หยุดจนเกิดเป็นเสียงลามกขึ้นมา


“ตอกฉันใหญ่เลยนะคงเสียวที่ได้เห็นภาพตัวเองโดนเอาหน้ากระจกละสิ หึ” เอาหยิบกางเกงในมาปิดปากกั้นเสียงเธออีกครั้ง ใส่แรงกระแทกเข้าหาเธออย่างสัตว์ป่าผู้หิวโหย


“อื๊มมมมมม อื๊ออออออ” เธอคุมสติไม่หยุดได้แต่เคลิบเคลิ้มกับความเสียวที่เขาสร้างให้จนครางไม่หยุด


“จะหยุดแล้วมองกระจกให้ดีละ โอ้วววววว/อื๊อออออออ” เขาและเธอเสร็จพร้อม ดึงผ้าออกจากปากเธอให้หายใจสะดวก


“จับขาเธอค้างไว้อย่างนี้” เขาสร้างโอบเอวเธอแขนเดียวสั่งให้เธอจับขาทั้งสองอ้ากว้างค้างไว้อยู่แบบนั้นมองดูน้ำไหลออกจากร่องตัวเองอย่างหน้าแดง แฉะ เสียงกดถ่ายรูปดังขึ้นมา


“คุณวูฟล์! คุณวูฟล์จะทำอะไรค่ะ อย่...” เธอตกใจเมื่อเห็นเขายกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปเธอในสภาพนี้


“เมื่อกี้บอกว่าห้ามพูดคำว่าอะไร?” เขาถามเมื่อเธอกำลังจะพูดคำต้องห้าม


“ป่าวค่ะ......”


“ดี ฉันแค่จะเก็บไว้เตือนความจำเธอว่าคำว่าอายมันอยู่ข้างฉันไม่ได้ ใส่เสื้อผ้าซะ” เขาถอดเนื้อกายออกจากเธอดันของเล่นปิดเก็บน้ำเขาไว้เหมือนก่อนแล้วมองดูกายเล็กค่อยๆใส่เสื้อผ้าอย่างเขินอาย


“ค่ะ”


“เร็วๆละเดี๋ยวจะไปเอา เฮ้ย ไปดูหนังที่โรงหนังกันต่อ” เขามองแผ่นหลังขาวๆแล้วเผลอพูดผิด


“ฉันไปจ่ายก่อน” ก่อนออกจากห้องเขาดึงป้ายราคาออก ตอนที่ออกจากห้องมาเขาบังเอิญเจอกับลูกค้าที่จะเข้ามาลองชุดตกใจไม่ได้พูดแต่สายตาเหมือนกำลังจะเรียกพนักงาน


“ผมเอาชุดมาให้เมียลองนะครับ พอดีผมชอบแนวเซ็กซี่^^” รอยยิ้มหล่อกระชากใจสาวจนเธอเคลิ้มตามไปกับเขา


“ค่ะ -////////-“


เค้าเดินออกมาแบบหน้าตาเฉยเลือกชุดชั้นในเพิ่มอีกสักหน่อยแล้วเอาไปติดเงินที่เค้าเตอร์ พอจ่ายเงินเสร็จเธอก็เดินออกมาจากห้องพอดี


“ป่ะ” คำเดียวเธอก็เดินตามเขาติดต่อตามมาด้วยลูกน้องของโปรดที่ตามเดินหลังสุด


“มึงว่าใช่ไหม?” เสียงชินถาม


“อะไร?”ตินตอบ


“ลิลลี่หัวยุ่งออกมาจากห้องแบบนั้น แถมก่อนหน้านี้นายยังออกมาก่อนอีก” ชินวิเคราะห์เหตุการณ์


“เรื่องของนาย เสือกจริงมึง”


“แสดงว่ามึงติดเหมือนกู^^”


“...........”


“ความไม่มียางอายนี้ต้องยกให้นายเราจริงๆ^^ เมื่อไหร่กูจะไร้ยางอายเหมือนนายบ้างว่ะ เท่สุดๆ” มือขวาอยากเจริญรอยตามเจ้านาย


“เฮ้อออออ ลิลลี่ผมยุ่งนะจัดทรงใหม่มั้ย?” ตินถอนหายใจให้กับเพื่อนตัวเองก่อนจะเดินเข้าไปกระซิบบอกลิลลี่ใกล้ๆ


“! ขอบคุณคุณตินที่บอกน่ะค่ะ-//////-“ เธอรีบจัดผมใหม่ให้เรียบร้อยทันที


“อ้าวๆ ว่าไงเพื่อนรักกกกกก^^” เสียงนี้ผมจำได้ดีและแม่งไม่อยากเจอมันเวลานี้เลย


“...........”


“สบายดีมั้ยชิน ติน^^”


“สบายดีครับ/สบายดีครับ” ทั้งสองพูดพร้อมกัน


“อ้าวๆเพื่อนรักของข้า เจอหน้าข้าทำไมเงียบซะละ55555” มันพูดอย่างอารมณ์แต่ผมว่ามันกวนตีนผมอยู่


“มีไรมึง ไอ้ไวน์” ไอ้ขี้เมาเอ๋ย มันแดกเมามากกว่าข้าวซะอีกไอ้นี้


“น้องวีนัสค่ะ พี่จะแนะนำให้รู้จักนี้เพื่อนพี่ชื่อวูฟล์ ปากหมาระดับที่ว่าหมาด้วยกันเองยังไม่เอามันเป็นพวก55555 โอ๊ย กูเจ็บไอ้สัส กล้าตบหัวเพื่อนต่อหน้าสาวได้ไงว่ะเสียหล่อหมด” ผมตบหัวให้มันหยุดกวนผมไปทีนึงก่อนจะไปมองสาวสวยข้างกายที่มันโอบเอวอยู่มองตั้งแต่หัวจรดตีน


“เลิกกวนตีนกูไอ้สัส ตบแค่นี้หญิงมึงไม่หนีไปไหนหรอกถ้ามึงยังมีเงินให้เขาใช้ยังไงก็พร้อมอยู่กับมึง” ว่าแล้วยัยนั้นก็ถลึงตาใส่ผม ว้าย กลัวจุงเบย


“พี่ไวน์ค่ะ! ทำไมเพื่อนพี่พูดแบบนี้กับวีนัสละค่ะวีไม่ยอมนะ” ตามสเต็บ โวยวายงอแง


“ก็พูดความจริง ถ้าเพื่อนฉันไม่มีเงินเธอจะอ้าขาเอากับมันมั้ย? สรุปสุดท้ายก็หวังแค่เงิน หุบปากแล้วยืนเงียบๆดีกว่า” หน้ายัยนั้นแดงจัดโกรธสุดๆ


“กรี๊ดดดดดดดด พอกันที!” เสียงแหลมกรีดร้องก่อนจะกระทืบเท้าเดินหนีไป


“อ้าว น้องวีนัส วีนัสค่ะ......” มันยืนตะโกนเรียก


“เอาคืนได้เจ็บแสบเมื่อคอยเลยนะมึงเนี่ย” ผมยกติ้วกวนตีนใส่มัน


“เฮ้อ กูเอาได้แค่3วันอยู่เลยนะ แต่ช่างเถอะยังไงก็ต้องเลิกอยู่ดีหาคนใหม่เลยดีกว่า^^ อ้าว แล้วเสากิโลที่ยืนหลบหลังมึงนั้นใครว่ะกูพึ่งเห็น?”


“เด็กที่บ้านกูเองชื่อ ลิลลี่” ผมบอก


“อุ้ย หน้าตาน่ารักนี้หว่าาาา ถึงจะเตี้ยไปหน่อยก็เถอะแต่นมโตไม่ใช่เล่นเนี่ย อายุเท่าไหร่เนี่ยหน้ายังเด็กอยู่เลย?” คนปากหมาไม่ได้มีแค่ผมคนเดียวในกลุ่มนะพวกมันก็พอๆกันนั้นและเพียงแต่ผมกล้ากว่าพวกมันเท่านั้นเอง


“^^ สวัสดีครับผมพี่ชื่อไวน์ รูปหล่อ บ้านรวย การศึกษาดี ไม่มีเมีย พร้อมเปย์ตลอด24ชั่วโมงครับผม” เป็นการแนะนำที่เหี้ยมาก เมียมึงพึ่งเดินหนีไปเมื่อกี้


“...........ค่ะ ยินที่ได้รู้ค่ะ^^” ไอ้ไวน์ก้มหน้ายื่นมือเข้ามาใกล้แต่ยัยเตี้ยกับหลบกลัวอยู่หลังผมอย่างเดียว มือก็เกาะเสื้อผมไม่ปล่อยอีกข้างก็จับมือทักทายไอ้ไวน์ยิ้มกล้าๆกลัวๆให้มัน


“ไม่มีเมีย? งั้นเมื่อกี้นั้นมึงเอากับหมาตัวเมียรึไง?”


“โอ๊ย แรงงงงงง เพื่อนเจ็บนะครับ” มันหันมายืนคุยกับผมแทน


“ไสหัวมึงไปไหนก็ไปเลยไป”


“งั้นเพื่อนไปดูหนังกับเพื่อนนะ^^” ? ไอ้นี้มันรู้ได้งั้นว่าผมจะไปดูหนัง


“มึงรู้ได้ไง?”


“แหมๆ ในประเทศไทยนี้จะมีสักกี่คนที่จะดูหนังทีต้องเหมาทั้งโรง?”


“อาจเป็นไอ้.....” มันรีบพูดแซงผมขึ้นมาทันที


“ไอ้คิงไปตามงอลเมีย ไอ้ซันไปธุระกิจที่เกาหลีกลับอีก2วันข้างหน้า สุดท้ายก็เหลือแต่มึงที่ตอนนี้อยู่ไทยกับกู^^ แล้วจะมีใครอีก? ......ส่วนตัวกูที่กำลังจะเหมาโรงเพื่อไปจู๋จี๋กับสาวก็ดันไปเห็นเข้าซะก่อนเลยไม่ซื้อกะว่าจะไปดูด้วยกับเพื่อนรักไง^^” มันทำเสียงหวานจนหน้าถีบแถมยังกะจะให้ผมเลี้ยงมันอีก


“..........” ฉลาดครับเพื่อนผม


“ป่ะ ไปดูกันเลยมั้ย?” มันถาม


“ใครไป? กูบอกเมื่อไหร่ว่าจะไปดูหนังกูกำลังจะกลับบ้านเว้ย ป้าพิมพ์แกไลน์มาบอกกูมีเรื่องจะคุยเดี๋ยวเว้ย” ถ้าไอ้ไวน์มาด้วยแผนก็เสียหมดกันพอดีสิว่ะ


“มึงเชื่อฟังป้าแกเมื่อไหร่ว่ะ?”


“เรื่องของกู กูกลับละ” พูดจบผมก็จับแขนไอ้เตี้ยเดินกลับรถทันทีทิ้งให้ไอ้ไวน์ยืนเป็นหมาเหงาอยู่นั้นแหละ


“อ้าวเฮ้ย! เดี๋ยวดิว่ะ......”


“ป้าพิมพ์เป็นอะไรรึป่าวค่ะ? ทำไมคุณวูฟล์ถึงรีบขนาดนี้...หวังว่าป้าจะปลอดภัย” เธอเริ่มใจหายเมื่อฟังที่เขาพูดนึกว่าป้าแกล้มป่วยเพราะช่วงไม่กี่วันมานี้เห็นป้าแกบ่นปวดเมื่อยตามตัวอยู่ด้วย


“.....ป่าว ป้าแกบอกอยากกินขนมไทยแล้วร้านมันใกล้ปิดเลยต้องรีบ” ผมโกหกลอยๆไป


“เดี๋ยวพวกมึงไปรอที่รถก่อนก็ปวดฉี่ เธอด้วยยัยเตี้ย” สั่งเสร็จผมก็เดินเข้าไปที่ห้องน้ำที่ใกล้สุดและบังเอิญสุดไปเจอกับไอ้ยิ้มหวานของยัยเตี้ยเข้า


“บังเอิญจังนะครับ” มันทักผม


“ครับ” ผมเข้าไปยืนฉี่ห่างจากมันไม่กี่ก้าว


“คนเป็นแฟนลิลลี่?” เข้าเรื่องเลยเว้ย


“...........” ผมฉี่อยู่ขี้เกียจตอบ


“ผมไม่สนว่าคุณจะเป็นใครในสายตาลิลลี่ แต่เมื่อไหร่ที่คุณทำลิลลี่ร้องไห้คุณได้เจอกับแน่ หวังว่า’เจ้านาย’อย่างคุณคงเข้าใจนะครับ” มันเน้นคำเพื่อให้ผมอยู่ในถานะเจ้ากับลูกน้องแค่นั้นพอ หึ แต่ผมว่ามันเสียไปแล้วละ ผมรูดซิปเดินไปล้างมือ


“สาบานจริงว่าที่บ้านสอนการจูบปากแลกลิ้นกันนัวเนียขนาดนั้นเรียกเจ้านาย ลูกน้อง? หึ” ผมยิ้มมุมปากก่อนเดินออกมาปล่อยให้มันกัดปากแค้นไป555555


“..............มันไม่จบแค่นี้แน่”


==============================

.....โปรดติดตามตอนต่อไป&เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะจ๊ะ^^.......

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}