valen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา4

ชื่อตอน : ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ย. 2561 20:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา4
แบบอักษร

ทั้งสี่สาวตกลงซ้อนรถคันใหญ่ของบรรดารุ่นพี่เพื่อมายังห้างที่ไม่ไกลจากโรงเรียนพวกเธอมากนักหลังจากที่หาอะไรทานกันเรียบร้อยทั้งหมดก็มายืนหน้าเครียดกันอยู่หน้ารายการหนังอย่างถกเถียงกันไม่ลงตัว

“...”หรือจริง ๆ คนที่ไม่ลงตัวกับคนอื่นเค้าก็อาจจะมีแค่วีนัสคนเดียว

“น่ามึงกูว่ามันคงไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไหร่หรอก”มิ้ลเชคผู้คลั่งไคล้ทุกสิ่งที่เกี่ยวกับเรืี่องผีและสิ่งสยองขวัญตั้งแต่เรื่องเล่าไปจนการออกไปตามบ้านร้างกับเพื่อนกลุ่มอื่น

“กูบอกแล้วไง ถ้าทุกคนอยากดูเรื่องนี้กันกูไม่ขัด แต่กูจะไม่ขอเข้าไป กูจะไม่ยอมจ่ายเงินเพื่อเข้าไปนั่งหลอนประสาทตัวเอง”วีนัสยืนยันคำขาดออกมา

“งั้นมึงจะไปไหน?”เมื่อเห็นว่ายังไงเพื่อนคนนี้ก็คงไม่ยอมใจอ่อนให้แน่ ๆ ก็คงไม่มีทางทำอะไรกันได้

“กูคงไปเดินเล่นแถวนี้แหละ รีบไปซื้อตั๋วกันเหอะเดียวที่ไม่พอ”วีนัสบอก

“งั้นเดียวพี่ไปด้วย”วีนัสรีบหันไปมองหน้าชายหนุ่มที่อยู่ ๆ ก็มาบอกจะตามเธอไป

“เห้ย..พี่ไม่เป็นไร นัสไม่ใช่เด็กนะที่จะเดินห้างคนเดียวแล้วหลงน่ะ”วีนัสรีบบอกทันทีเพราะกลัวว่าจะเป็นต้นเหตุให้อีกฝ่ายต้องอดไปดูหนังกับเพื่อน

“มึงไม่เคยหลง?”มิ้ลเชคถามเพื่อนขึ้นมายิ้ม ๆ

“กู กูไม่ได้หลงแค่ แค่หาไม่เจอในครั้งแรกเว้ย”วีนัสพูดออกมาเสียงแผ่ว

“เจ็บมั้ย”คำตอบของวีนัสทำเอาทุกคนอดยิ้มขำกันไม่ได้

“เจ็บ”และแม้แต่ตัวเธอเองก็อดที่จะขำตัวเองไม่ได้เหมือนกัน

“เออเอางั้นแหละน้องนัส ให้ไอ้ไนท์มันไปเป็นเพื่อนด้วยก็ดี ทุกคนจะได้ไม่ต้องห่วง”มิกค์พูดขึ้นเบา ๆ ก่อนจะแอบเหล่ไปส่งยิ้มให้กับเพื่อนตัวแสบที่แอบเนียนไปยืนอยู่ข้าง ๆ เด็กสาวแล้ว

“พี่แน่ใจนะว่าจะไปกับนัส?”วีนัสหันไปถามรุ่นพี่หน้านิ่งที่เธอไม่ทันสังเกตว่ามายืนอยู่ตรงนี้ตอนไหน

“อื้อ เอาสิเรื่องนี้พี่ดูแล้วด้วยแหละ เข้าไปก็คงหลับ”

“อื้อหนูเข้าใจ งั้นนัสไปเดินหาไรกินแถวนี้แหละ นัสฝากเพื่อน ๆ นัสกันด้วยนะ บายมึง”วีนัสพึมพัมพูดกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะยอมเดินแยกออกมากับรุ่นพี่

ถึงนี่จะเป็นช่วงบ่ายแต่เพราะว่าห้างนี้อยู่ใกล้กับโรงเรียนมากจนสามารถเดินกันมาได้ง่าย ๆ ในเวลาไม่นาน และตารางสอบของชั้นม.ปลายทุกชั้นเสร็จเวลาเดียวกัน นั้นคือตอนเที่ยง เลยทำให้ในห้างตอนนี้ต่างเต็มไปด้วยนักเรียนเครื่องแบบเดียวกันเต็มไปหมด

“นี่ กลัวหนังผีมากเลยหรอ”รุ่นพี่ที่เดินกันมาได้สักพักเป็นฝ่ายทำลายความเงียบอันน่าอึดอัดนี้ลงซะก่อน

“ก็กลัวนะ แต่กลัวแค่พวกหนังผีอะไรพวกนี้น่ะ”วีนัสบอกกลับไปตาก็มองไปเรื่อย ๆ แต่ไม่ได้สนใจโฟกัสร้านอะไรเป็นพิเศษ

“งั้นเคยเจอแบบของจริงมั้ย”วีนัสหันไปมองรุ่นพี่ข้าง ๆ เล็กน้อยก่อนจะพยักหน้ารับเบา ๆ

“งั้นทำไงอ่ะ”

“ตีเมิน”

“หือ? อะไรนะ?”มิดไนท์เดินมาหยุดหน้าเด็กสาวตัวเล็กก่อนจะถามกลับอีกครั้ง

“ก็ตีเมิน เหมือนไม่เห็นอะไรน่ะ แค่เดินผ่านไปนิ่ง ๆ แค่นั้น”

“เวิร์คหรอ?”

“ก็เวิร์คนะ ก็ไม่เคยเจอแบบตามมาสักทีเหมือนกัน แล้วนี่พี่มาชวนนัสคุยเรื่องนี้ไมเนี่ย?”วีนัสถามคนตรงหน้ากลับอย่างไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมอยู่ ๆ ถึงมาถามเธอเรื่องแบบนี้

“ไม่รู้ดิ เป้น่ะหนักมั้ย?”มิดไนท์พยักหน้าไปยังกระเป๋าสะพายหลังใบใหญ่ของเด็กสาว

“อ๋อ ไม่ค่อยหรอก”วีนัสสะบัดเป้ไปมาสองสามทีให้อีกฝ่ายเชื่อว่ามันเบามากจริง ๆ

“...อื้อ หรอ”วีนัสพยักหน้ารับก่อนที่ทั้งคู่จะพากันเดินต่อไปเงียบ ๆ จนถึงชั้นล่างสุด

“นี่เราจะไปไหนกันเนี่ย?”

“อ้อนัสว่าจะเข้าไปอ่านหนังสือเล่นที่ร้านหนังสือน่ะ พี่จะไปด้วยกันมั้ยหรือว่าจะไปหรือว่าอยากไปที่ไหนรึเปล่า ถ้าพี่อยากเดินคนเดียวนัสไม่ว่าอะไรนะ”วีนัสรีบพูดออกมา คงเพราะความเคยชินเวลาเดินห้างที่เธอมักจะตรงไปคลุกอยู่แต่ในร้านหนังสือ แต่เธอก็ลืมไปว่าตอนนี้เธอกำลังอยู่กับรุ่นพี่ชายอีกคน

“อื้ม ไม่ล่ะพี่ไม่รู้จะไปไหนเหมือนกัน ถ้าไปกับเรามันไม่รบกวนพี่ขอไปกับเราก็แล้วกัน ได้มั้ยครับ”มิดไนท์ก้มตัวลงตรงหน้าหญิงสาวแล้วคลี่ยิ้มให้เล็กน้อย

“ก็ไปสิคะ ไม่ใช่ร้านนัสสักหน่อย ใครจะเข้าก็ได้ ก็ถ้าพี่มั่นใจว่าจะไม่รำคาญก็”วีนัสยักไหล่เบา ๆ แล้วเบี่ยงตัวออกมาและตรงเข้าร้านหนังสือตรงหน้า


วีนัสตรงเข้าไปโซนหนังสืออ่านเล่นและเลือกหยิบมาเล่มนึงก่อนจะยืนพิงเข้ากับชั้นหนังสือและค่อย ๆ เปิดอ่านไปเรื่อย ๆ โดยไม่ได้สนใจอะไรคนตรงหน้าต่อ



พอคนตรงหน้าเข้าสู่โหมดโลกส่วนตัวก็ไม่สนใจหรือรับรู้อะไรต่อ ทำเอาคนตรงหน้าไปไม่ค่อยถูกนักกับการถูกผู้หญิงเมิน ผู้หญิงส่วนมากมักจะเป็นฝ่ายเข้าหาเค้ากันซะส่วนมาก และถึงแม้ทุกคนจะรู้ว่าสำหรับมิดไนท์คนนี้เป็นเรื่องยากแค่ไหนในการที่จะได้ครอบครองหัวใจที่เหมือนกับไม่มีของเค้า และต่อให้ทุกคนชายหนุ่มจะมีอะไรตามที่พวกเธอเสนอมา แต่พอจบก็ต่างคนต่างอยู่ ไม่ต่างอะไรกับ น้ำแตกแล้วแยกทาง

แต่กับเด็กสาวคนนี้ หญิงสาวหน้ามึนที่ไม่ค่อยสนใจอะไรเท่าไหร่นัก กลับทำให้เค้าอยากรู้จัก อยากทำให้หน้ามึน ๆ นั้นแสดงอาการมากกว่านี้ ทำให้เค้าค่อย ๆ สนใจขึ้นมาทีละนิด

เด็กสาวธรรมดา ๆ ที่ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรือดึงดูดใจ

เด็กสาวที่ไม่ได้สวยอะไรมากมายออกจะห้าวมากกว่าเด็กสาววัยนี้หลาย ๆ คนซะอีก

เด็กสาวที่สนใจหนังสือมากกว่าเสื้อผ้า

เด็กสาวที่สนใจของกินมากกว่าเครื่องสำอาง

เด็กสาวที่อยู่ด้วยแล้วไม่น่ารำคาญ(เพราะเธอแทบไม่พูดอะไรเลย)

เด็กสาวที่อยู่ด้วยแล้วทำให้คนอย่างเค้าอยากเป็นฝ่ายชวนคุย

เด็กสาวที่ถึงแม้ปากจะโวยวายแค่ไหน แต่สุดท้ายก็ยอมใจอ่อนให้กับเพื่อนตลอด

เด็กสาวที่ทำให้คนอย่างมิดไนท์หลุดยิ้มมาได้ตลอด

และเด็กสาวที่เค้าเองแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสุดท้ายแล้วนิสัยเธอเป็นยังไงกันแน่...

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น