กัลย์ดิษฐ์(fah-sai)

ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

บทที่40.1 สุขหัวใจ (ตอนจบ)

ชื่อตอน : บทที่40.1 สุขหัวใจ (ตอนจบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.1k

ความคิดเห็น : 85

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2561 11:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่40.1 สุขหัวใจ (ตอนจบ)
แบบอักษร

เป็นเวลากว่าสามปีแล้วที่หนูน้อยโรมและสาวน้อยโรส สองฝาแฝดแสนอ้อนและแสนซนเติบโตขึ้นมาด้วยความรักจากทุกคนรอบข้าง ป้าอารี ยายพุดซ้อนแสนใจดี คุณปู่โรนัลล์ คุณย่าเรน่า ที่หลงและเห่อหลานจนใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ที่ไทยมากกว่านิวยอร์ก คุณตาวัลลพที่แวะเวียนพาพี่หนูศิลป์มาเล่นด้วยกันบ่อยครั้ง คุณพ่อราฟาเอลจอมหวงพ่วงท้ายขี้อิจฉา และคุณแม่ละอองทรายจอมดุที่พร้อมจะเข้าสะกัดทุกคนไม่ให้ตามใจสองแฝดมากเกินจนเสียนิสัย 

“เด็กๆคะ พอแล้วนะ พี่ราฟพาลูกๆขึ้นมาเถอะค่ะแช่น้ำนานเกินไปแล้ว” ละอองทรายเดินออกมาหน้าบ้าน ที่วันนี้ผู้เป็นปู่ย่าได้เนรมิตสวนน้ำขนาดย่อมให้หลานๆได้ลงเล่น แต่ดูเหมือนผู้เป็นพ่อจะสนุกสนานเกินกว่าใครๆถึงพากันแช่อยู่นานสองนาน 

“น้องโรมน้องโรส มาค่ะมาหาแม่” ละอองทรายหยิบผ้าขนหนูผืนใหญ่กางออก ก่อนที่ลูกชายและลูกสาวตัวน้อยในวัยสามขวบกว่าจะตะเกียกตะกายปีนขึ้นจากสระน้ำเป่าลมแล้วเดินมาหาผู้เป็นแม่ เธอจึงใช้ผ้าเช็ดตัวคลุมตัวลูกน้อยเอาไว้ 

“มาครับเดี๋ยวพี่อุ้มลูกเอง” ราฟาเอลที่เดินตามมาเอ่ยขึ้น ก่อนจะอุ้มลูกทั้งสองไว้ในอ้อมแขน 

“ถ้าอย่างนั้นพี่ราฟพาลูกไปอาบน้ำนะคะ หนูนิดจะได้ไปทำอาหารให้ลูกต่อ”  

“ได้เลยครับผม ไปครับเราไปอาบน้ำกันนะคนเก่งของพ่อ” ราฟาเอลรับคำภรรยา ก่อนจะหันไปหอมแก้มลูกน้อยทั้งสอง 

“แล้วห้ามแช่น้ำกันนานๆอีกแล้วนะคะ เดี๋ยวจะพากันไม่สบายเอา รู้มั้ยคะน้องโรมน้องโรส”  

“รู้ครับ”  

“รู้ค่ะคุณแม่” ลูกน้อยทั้งสองตามพากันพยักหน้ารับอย่างพร้อมเพียง 

“ดีมากค่ะ ถ้าอย่างนั้นอาบน้ำเสร็จแล้วก็ลงมาที่ห้องอาหารนะคะ อย่าช้ากันนะเดี๋ยวคุณปู่กับคุณย่ารอ” ละอองทรายยกมือขึ้นลูบศีรษะเล็กของลูกทั้งสองด้วยความรักใคร่เอ็นดู ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้าน 

“ไปค่ะพ่อฉลาม” ลูกสาวตัวน้อยเอ่ยคำชัดบ้างไม่ชัดบ้างพลางหันไปมองหน้าผู้เป็นพ่อด้วยรอยยิ้มหวาน 

“พ่อฉลามๆ” ลูกชายพูดสมทบ แล้วยกมือน้อยๆขึ้นตีกันเบาๆ 

“วันนี้พ่อยอมตามใจโรมกับโรสทั้งวันแล้วนะคนดี ยังไงคืนนี้ต้องรักษาสัญญากับพ่อนะ โอมั้ยครับ”  

“โอเคครับ” ลูกชายตอบรับเสียงแจ้ว 

“โรสล่ะ โอเคมั้ยคะ” เมื่อลูกชายตอบรับจึงหันไปขอคำตอบจากลูกสาวอีกคน 

“โอเคค่ะ” สาวน้อยพยักหน้ารับ 

“ดีมากเลยคนเก่ง งั้นพ่อฉลามจะพาไปอาบน้ำแต่งตัวนะ ไปกันเลย...” พูดจบก็คุณพ่อตัวดีก็รีบพาลูกน้อยเข้าไปในบ้านทันที 

เวลาต่อมา

หลังจากที่ทุกคนร่วมรับประทานอาหารเย็นด้วยกันโดยบรรยากาศต่างเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และเสียงเจื้อยแจ้วของสองแฝดผู้น่ารักเหมือนเช่นทุกวัน ก็พากันแยกย้ายห้องใครห้องมัน  

ส่วนคุณพ่อและลูกแฝดต้องพากันมาอาบน้ำเป็นรอบที่สอง เพราะพอทานข้าวอิ่มก็พาลูกน้อยวิ่งเล่นกันจนเหงื่อท่วม จึงต้องขึ้นมาพากันอาบน้ำใหม่ เมื่อจัดแจงแต่งกายเสร็จก็เดินออกจากห้องน้ำมาเป็นคนสุดท้าย โดยที่ลูกน้อยที่ออกมาก่อนหน้า ตอนนี้ได้แต่งตัวปะแป้งหอมกรุ่นนอนขนาบข้างซบอกผู้เป็นแม่ที่กำลังเล่านิทานก่อนนอนให้ฟังอยู่บนเตียง 

ชายหนุ่มเดินไปทิ้งกายลงที่เตียง ก่อนเอื้อมมือไปทำท่าจะคว้าตัวลูกชายให้ขยับมาหา ทว่าผู้เป็นลูกกลับดันตัวเขาออกอย่างไม่ใยดี ซ้ำยังยกแขนเล็กขึ้นกอดมารดาเอาไว้อย่างออดอ้อน สายตาก็ยังจับจ้องมองตัวการ์ตูนในหนังสือนิทาน 

“น้องโรมน้องโรสครับ สัญญากับพ่อว่ายังไงเอ่ยคนดี” ราฟาเอลเอ่ยพลางจ้องมองลูกน้อยทั้งสองที่ยังคงกอดแม่ไม่ยอมปล่อย 

“สัญญาอะไรกันคะ” ละอองทรายหยุดอ่าน แล้วหันมามองสบตาชายหนุ่ม 

“ไม่ไปแล้วครับ” ลูกชายตัวดีส่ายหน้า 

“ไม่ไปด้วยค่ะ” ลูกสาวเอ่ยตามพี่ด้วยอีกคน ราฟาเอลได้ฟังก็ได้แต่มองหน้าลูกทั้งสองสลับไปมาด้วยสายตามันเขี้ยว พูดเกลี่ยกล่อมมาทั้งวันว่าจะให้ไปนอนกับคุณปู่คุณย่า เขาอุตส่าห์ลงแรงเต้นเพลง baby shark ให้ดูอยู่หลายสิบรอบ จนลูกๆพออกพอใจยกฉายาพ่อฉลามให้ และรับปากว่าจะไปนอนห้องปู่ย่า ตอนนี้ดันมากลับคำกันเสียได้ 

“พี่ราฟไปพูดอะไรกับลูกคะ” ผู้เป็นแม่ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ยังคงถามด้วยความสงสัย 

“ก็ขอสัญญาว่าจะเป็นเด็กดี ไปนอนให้ปู่กับย่ากอดให้ชื่นใจ แต่ไหงมาเบี้ยวกันหื้มเจ้าแฝด” ราฟาเอลเอื้อมมือไปยีหัวลูกน้อยทั้งสองอย่างเอ็นดู 

“พี่ราฟ!” ละอองทรายร้องเสียงหลงเมื่อสองมือที่หยอกล้อกับลูกอยู่นั้นเลื่อนมาขยำที่สองเต้าของเธอแทน 

“ขอโทษทีพี่นึกว่าหัวลูก” คนทะลึ่งยิ้มร้าย 

“เดี๋ยวเถอะค่ะ ทะลึ่งนักนะ” หญิงสาวค้อนใส่ พลางใช้หนังสือนิทานฟาดลงที่มือของสามีอย่างแรง 

“โรมกับโรสไปนอนกับคุณปู่คุณย่านะครับลูก มาเดี๋ยวพ่อไปส่ง” เมื่อขอร้องดีๆไม่ได้ ผู้เป็นพ่อจึงช้อนตัวลูกชายและลูกสาวอุ้มขึ้น 

“ไม่เอาๆ ไม่ไปๆ” สองแฝดพากันดิ้นไปมาอย่างไม่ยอมง่ายๆ 

“คืนเดียวเองนะลูกนะ” ราฟาเอลยังเว้าวอนลูก 

“แง้!!! คุณพ่อไม่รักเราสองคน ฮือ…” สาวน้อยโรสลินผู้บีบน้ำตาราวกับสั่งได้เป็นฝ่ายเปิดดราม่าขึ้นก่อน และก็ไม่ต้องเดาว่าแฝดผู้พี่แสนเจ้าเล่ห์ที่ได้พ่อมาเต็มๆอย่างโรมิโอก็แสดงดราม่าน้ำตารินใส่เช่นเดียวกัน 

“โอ๋ๆคนดีของพ่อ…ไม่ร้องนะครับพ่อรักหนูนะ รักทั้งสองคน รักที่สุดในชีวิตของพ่อเลยนะลูก” คนใจบางรีบวางลูกลงแล้วเอ่ยปลอบด้วยเสียงสั่นเครือ แม้จะรู้ว่าลูกกำลังดึงดราม่าให้เขาตามใจ แต่ก็อดที่จะหวั่นไหวไม่ได้อยู่ดี ก็นอกจากน้ำตาของเมียแล้ว ก็มีน้ำตาของลูกนี่แหละที่ทำให้เขากลายเป็นคนอ่อนไหวไปโดยปริยาย 

“ถ้ารักคุณพ่อต้องนอนกอดโรสนะคะ” ลูกสาวเข้าไปซบใบหน้าเล็กลงที่อกของเขาอย่างออดอ้อน 

“กอดโรมด้วยครับ” ตามมาด้วยลูกชายอีกคน 

“ครับ…นอนกอดกันนะ” ราฟาเอลพยักหน้ารับ ก่อนจะขยับตัวขึ้นไปบนเตียง แล้วกอดลูกน้อยทั้งสองไว้แนบอก 

“ถ้าอย่างนั้นนอนกันได้แล้วนะคะ” ละอองทรายมองหน้าสามีและลูกน้อยด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะลุกไปปิดไฟในห้อง แล้วกลับมานอนลงตามเดิม 

“ฝันดีนะครับลูก” ราฟาเอลกดจูบที่ศีรษะเล็กของลูกทั้งสองด้วยความรักใคร่ แม้จะแอบผิดหวังนิดๆที่อดกอดเมียอย่างที่เฝ้ารอ ทว่าการกอดลูกน้อยทั้งสองก็สุขหัวใจไม่น้อยไปกว่ากัน...


*******************************************

พ่อเจ้าเล่ห์ ลูกจึงได้เชื้อมาเต็มๆ555^^ 

ตอนหน้าบทสุดท้ายแล้ววว จะจบแล้วนะ พอเขียนถึงตอนสุดท้ายก็แอบใจหายเหมือนกัน ยังไงก็อยู่ด้วยกันไปอีกหลายๆเรื่องนะรีดจ๋า รักก❤❤❤


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น