Hunny Exo

เจแปน vs คุณหมอตรี ใครจะโรคจิตและแสบกว่ากัน! ขอบคุณที่เข้ามาอ่านน้าาา~

​บทที่16 : ความบริสุทธิ์ของแมวน้อย(18+)

ชื่อตอน : ​บทที่16 : ความบริสุทธิ์ของแมวน้อย(18+)

คำค้น : My doctor,รักโหดๆ,มุ้งมิ้ง,หมอตรี,เจแปน,Nc18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2561 21:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​บทที่16 : ความบริสุทธิ์ของแมวน้อย(18+)
แบบอักษร

​บทที่16 : ความบริสุทธิ์ของแมวน้อย(18+)

.

.

.

"มาลองกัน"

"ละ...ลอง? ลองอะไร?"

"แบบนี้ไง"

ร่างสูงกดริมฝีปากบดเบียดเข้าหากลีบปากนุ่มของอีกคนทันทีโดยที่อีกคนยังไม่ทันได้ตั้งตัว ถึงแบบนั้นร่างบางก็ตกตะลึงเล็กน้อยก่อนที่จะยอมเปิดปากให้ร่างสูงเข้ามาชิมความหอมหวานอีกครั้ง

"อึก อืมมมมมม อ่าห์ อืมมมม"

มือหน้าของตรีค่อยๆลุกลํ้าลวงเข้าไปในสาบเสื้อของอีกคนอย่างเชื่องช้า เขาทำอย่างไม่ต้องเร่งรีบเพราะรู้อยู่แล้วว่าร่างบางต้องตกเป็นของเขาแน่นอนในวันนี้

"อึก อ่าห์!"

"หวานจัง"

จุ๊บ~

ร่างสูงของคุณหมอตรีเริ่มบดเบียดลำตัวให้เสียดสีไปกับลำตัวของร่างบาง มือหนาที่อยู่ใต้สาบเสื้อก็ค่อยๆบีบเคล้นเอวคอดกิ่วที่เขาฝันถึงและอยากสัมผัสร่างบางไปทุกสัดส่วน วันนี้มันก็มาถึงจนได้

"อ๊ะ!"

เพียงแค่ปลายนิ้วบดขยี้ยอดอกสีหวานก็ทำให้อีกคนต้องสดุ้งโหยงพร้อมกับเปล่งเสียงอันเย้ายวน คุณหมอตรีไม่รอช้ารีบใช้มือข้างที่ว่างอยู่รีบปลดกระดุมออกอย่างเบามือ จนในที่สุดยอดอกที่ชูชันก็เผยให้เขาเห็นจนได้

"อ่ะ อ่าห์...ยะ..อย่ามองนะ"

"สวยจัง ขอชิมหน่อยนะ"

"บะ..บ้า! อ๊ะ!"

ร่างบางยังพูดไปทันจบประโยคร่างสูงสูงของคุณหมอก็โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้พร้อมกับตวัดลิ้นโลมเลียยอดอกสีหวานนั้นทันที ร่างบางที่เห็นแบบนั้นก็เกร็งตัวทันทีเพราะไม่เคยถูกทำแบบนี้มาก่อน ไม่เคยเลยสักครั้ง

คนตัวเล็กที่กำลังหลับตาพริ้มพร้อมกับบิดเร้าไปมาด้วยความรู้สึกที่เสียวซ่านไปทั่วตัว บัดนี้คนตัวสูงได้เห็นทุกกิริยาท่าทางของอีกคนหมดแล้ว ยิ่งตรงนั้นของร่างบางมีเพียงชั้นในลายลูกไม้ปกปิดอยู่ส่วนเดียวอีกทั้งเหมือนมันจะชูชันเชิญชวนให้เขาสัมผัสมันด้วยนี่สิ 

"อืมมม ตรงนี้"

"อ่าห์ อื้อออ! อย่าจับนะ! อ๊ะ!"

"มันแข็งแล้วนะ"

"มะ..ไม่ ขอร้องละ อื้ออออ!"

ร่างสูงละจากยอดอกสีหวานแล้วเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหวานที่หลับตาพริ้มพร้อมกับเม้มปากแน่นเมื่อเขานั่นสัมผัสส่วนอ่อนไหวของอีกคน คุณหมอใช้มือบีบขยำส่วนกลางกายของอีกคนราวกลับปลุกเร้าอารมณ์ให้ร่วมไปตามกับเขา มันได้ผลจริงๆแกนกายของอีกคนที่อยู่ในมือเขามันแข็งเต็มทีและสู้มือเขาสุดๆ

"อ๊ะ อ่าห์ อืมมม..พะ พอแล้ว อื้อออออ"

"แล้วชอบมั้ย?"

"อื้อออ! มะ..ไม่รู้ อย่าถามมากดะ..ได้มั้ย! อ๊ะ!"

"หึ"

ร่างบางที่นอนหน้าแดงแจ๋ต้องเถียงกลับทันทีเพราะแก้ขัดความเขินอายของตัวเอง แกนกายตัวเองที่แข็งสู้มืออีกคนราวกับเชิญชวน ช่างน่าอายเหลือเกิน

คุณหมอรูปหล่อเห็นโอกาสดังนั้นแล้วก็ค่อยๆใช้มืออีกข้างจับขาเรียวบางให้แยกออก เพราะดูเหมือนว่าแมวน้อยตรงหน้าเขาจะดูไม่ค่อยเป็นกับเรื่องอย่างว่า อีกทั้งเวลามือเขานั้นบีบเคล้นแกนกายกระชับมือตรงหน้า แมวน้อยของเขาก็จะรีบหุบขาแน่นทันที

"อืมมม จีจี้ขาสวยจัง"

"อ๊ะ อ่าห์..."

นิ้วเรียวยาวของคุณหมอค่อยๆสอดเข้าไปที่ขอบชั้นในตัวจิ๋วลายลูกไม้ที่เขาเป็นคนซื้อเองกับมือก่อนจะเกี่ยวตวัดมันลงมาค้างแช่ไว้ที่หัวเข่าของร่างบาง

แมวน้อยของเขาคงจะตกใจสุดขีดก่อนจะรีบใช้มือปกปิดส่วนที่น่าอายของตนทันที ใบหน้าหวานที่ถูกแต่งแต้มไปด้วยสีแดงระเรื่อ มันกำลังจะทำให้คุณหมอสติแตก

"อย่ามอง! อื้อ! อย่า!"

"ขอดูหน่อย"

"ไม่! พะ..พี่มึงก็มีเหมือนกันนั่นแหละ!"

"อยากเห็นของจีจี้"

"อื้ออออ! มันน่าอาย"

ร่างสูงยอมเปลี่ยนเป้าหมายมุ่งไปที่ซอกคอขาวโดยไม่ตื้อแมวน้อยของเขาต่อ พร้อมกับตัดสินใจโน้มตัวกดทับแทรกกลางระหว่างขาของร่างบางพร้อมกับกดปลายสันจมูกสูดดมความหอมจากอีกคนทันที

"อ๊ะ! อื้อออออ ยะ..อย่าเบียดเข้ามา อ่าาา สิ"

"หืม เบียดอะไร? อืมมมม"

"ตะ...ตรงนั้น อื้ออออ"

"ตรงนี้หรอ?"

หมับ

ร่างสูงที่ยังคงไม่ละจากการดูดเม้และสูดดมซอกคอขาว มือหนาก็เอื้อมไปจับมือเรียวบางของอีกคนมาทาบทามลงตรงแกนกายกลางลำตัวของตัวเองทันทีผ่านเนื้อผ้ากางเกงราคาแพงของตัวเองอย่างหน้าตาเฉย

"อ๊ะ! ปล่อย! ไม่เอา!...ปล่อยมือนะ อ๊ะ!"

"ลองจับดู"

"อื้ออออ! ไอ้โรคจิต!"

ร่างสูงที่ได้ยินดังนั้นก็เค้นเสียงหัวเราะเบาๆในลำคอก่อนที่จะดูดเม้มซอกคอขาวต่อพร้อมกับถอดเสื้อตัวเองออกและต่อมาด้วยกางเกงที่เพียงแค่ปลดซิบลงพอให้เห็นชั้นในราคาแพงของตัวเอง

"อ่าาาา หอม อืมมม...ตรงนี้พร้อมรึยัง?"

"ตะ..ตรงไหน ยะ..อย่าบอกนะ อ๊ะ!"

เพียงแค่ปลายนิ้วของอีกคนสัมผัสที่ปากช่องทางสีสด ก็เล่นทำเอาร่างบางเกร็งไปทั่วตัวพร้อมกับเบือนหน้าหนีสายตาของอีกคนทันที

ร่างสูงเห็นว่าร่างบางไม่ได้ร้องปฏิเสธอะไรตัวเขาก็รีบเร่งเดินหน้าต่อทันที โดยการใช้ปลายนิ้วถูวนรอบๆช่องทางสีสดที่ตอนนี้ขมิบตอดรัดอากาศพร้อมกับนิ้วเขาอย่างเชิญชวน

"จีจี้ อย่าเกร็งนะ"

"พี่...กูไม่เคย มันต้องเจ็บแน่ๆ ไม่เอาแล้ว"

"ชู่วว เด็กดี มองหน้าพี่สิ"

ร่างบางยอมลืมตาสบกับสายตาคมที่จ้องมองตนทันที เพียงเท่านี้หัวใจด้วยน้อยๆก็เต้นแรงแทบจะกระเด็นออกมาจากอก ร่างสูงอมยิ้มให้บางๆก่อนจะโน้มตัวเข้าหาพร้อมกับมอบจูบที่แสนหวานให้กับแมวน้อยของตนทันที

"อืมมมมมมม อ่าห์ อึก...อืมมม"

วิธีการผ่อนคลายให้กับร่างบางแบบนี้มันได้ผลจริงๆ แมวน้อยของเขาเลิกเกร็งแล้วแบบนี้นิัวเรียวยาวจะรอช้าอยู่ไย ก็ค่อยๆกดแทรกเข้าไปในช่องทางสีสดนี้ทันที

"ฮ่ะ อ๊ะ!...อื้ออ! พี่มึง!"

"ครับ ผ่อนคลายไว้นะ"

"ฮึก! มันเจ็บ...กูเจ็บอ่ะพี่"

"ผ่อนคลายให้พี่ขยับนะ แล้วจะไม่เจ็บ"

คุณหมอตรีงัดไม้เด็ดขึ้นมาปลอบโยนร่างบางสุดความสามารถ ซึ่งมันก็ได้ผลที่ทำให้ร่างบางยอมผ่อนคลายและยอมให้นิ้วเรียวยาวของเขาแทรกผ่านเข้าไปจนสุด

"อึก!"

เมื่อนิ้วของคุณหมอเข้ามาจนสุดแล้ว ก็ไม่ลืมที่จะมองใบหน้าหวานที่ตอนนี้ดูผ่อนคลายอย่างเห็นได้ชัด ไม่รอช้าเขาเริ่มขยับนิ้วทันทีอย่างช้าๆพยายามที่จะให้แมวน้อยตรงหน้าไว้วางใจเขาให้มากที่สุด

ช่องทางสีสดตอนนี้บีบรัดนิ้วร่างสูงแน่นมากพอสมควร แน่นอนว่าร่างบางยังไม่เคยผ่านใครมาก่อนแน่นอน ภายในที่ร้อนระอุพร้อมกับตอดรัดนิ้วของคุณหมอไม่หยุด เพียงแค่นี้ก็ไปกระตุ้นให้แกนกลางกายอีกคนให้เริ่มแข็งทื่อขึ้นมาได้แล้ว

"อืมมม จีจี้รัดแน่นมาก"

"อื้อออ! อ่าาาา อ๊ะ...อื้อออ!"

"ยังเจ็บอยู่มั้ย"

"อ่าห์ มะ..ไม่ค่อยแล้ว อืมมม"

"จีจี้ พี่จะค่อยๆเพิ่มนิ้วนะ"

"อ๊ะ!"

เมื่อนิ้วเรียวที่สองแทรกผ่านเข้าไปในช่องทางสีสด ร่างบางที่นอนตัวเกร็งยามนี้เขารู้ดีว่าต้องค่อยๆผ่อนคลายเพื่อให้ร่างสูงได้ทำการเบิกทาง แค่นิ้วตอนนี้ที่ขยับเข้าออกอย่างชำนาญและชํ่าชองก็ทำเอาร่างบางสมองขาวโพลนไปหมด

นิ้วเรียวที่ค่อยๆขยับเข้าออกจากที่ช้าๆเนิบๆตอนนี้ก็เริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนร่างบางเผลอตัวแอ่นอกเชิญชวนอีกคนและมาพร้อมกับเปล่งเสียงครางหวานหูให้อีกคนได้ยกยิ้มอย่างลืมตัวเช่นกัน

"อื้ออออ เร็วปะ..ไป อ่าาาาห์ อ๊ะ! ละ..ลึก"

"ลึกๆสิดี จีจี้ต้องชอบแน่ๆ"

"อื้อ! อ๊าาาา พะ...เพิ่มนิ้วอีกแล้ว ฮ่ะ! อ๊ะ!"

"ของพี่จะได้ใส่แล้วไม่เจ็บไง"

"อ๊ะ ใหญ่มากละ..เลยหรอ อื้มม อ๊าาา"

"หึ"

รู้สึกว่าแมวน้อยของเขาตรงหน้าจะเผลอพูดในสิ่งที่ยั่วยวนอยากลองของเขาซะแล้ว แต่กลับกันร่างบางก็เผลอหลุดพูดไปจริงๆ เขาไม่ได้จะตั้งใจพูดออกไป เพียงแค่ปากมันเร็วกว่าใจคิดซะอีก

ร่างสูงค่อยๆถอนนิ้วของมาอย่างช้าๆพร้อมกับมองช่องทางเล็กๆที่ตอนนี้กำลังขมิบตอดรัดอากาศเชิญชวนเขาให้เข้าไปสัมผัส คุณหมอที่ยังหนุ่มยังแน่นไม่รอช้ารีบปลดกางเกงราคาแพงตัวเองพร้อมกับชั้นในออกไปให้พ้นขาทันที ทั้งๆต่อหน้าร่างบางที่ดูชะงักค้างไปอย่างเห็นได้ชัด

"ขะ..เข้ามาไม่ได้หรอก"

"ได้สิ จีจี้ต้องเชื่อพี่นะ"

"จะเข้ามาได้ยังไง มะ..มัน"

ร่างบางเบือนหน้าหนีแกนกายยักษ์ที่ตั้งผงาดชี้หน้าเขาทันที มันดูใหญ่โตกว่าของเขาหลายเท่าตัวและมันก็แข็งเต็มที่จนเห็นเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมา

ร่างสูงขยับเข้าไปแทรกกลางระหว่างขาของร่างบางก่อนจะค่อยๆจับขาเรียวให้แยกออก ร่างบางตรงหน้าเขาตอนนี้มันช่างน่าฟัดเสียให้จมเตียง มองรวมๆแบบนี้มันเห็นไปหมดทุกสัดส่วน ผิวขาวที่เหมือนนํ้านม หน้าท้องแบนราบน่าทำรอย ไหนจะใบหน้าหวานที่ดูจิ้มลิ้ม เป็นซะขนาดนี้แล้วเขาคงทนไม่ไหวอีกต่อไป

"ต่อไปของจริงแล้วนะ"

"ยะ..ยังไม่พร้อมเลย มะ..ไม่เอาแล้ว กะ..กลัวเจ็บ"

"ไม่เจ็บหรอก จีจี้ต้องผ่อนคลาย ทำตามที่บอกนะ"

ร่างสูงค่อยๆจับแกนกายที่แข็งทื่อของตัวเองก่อนจะค่อยๆใช้ปลายหัวที่บานเบ่งถูไถไปกับร่องสีหวาน แล้วกดยํ้าๆเข้าไปที่ช่องทางสีสดของร่างบาง

ใบหน้าหวานตอนนี้ชุ่มชื่นโชกไปด้วยเหงื่อที่ค่อยๆผุดขึ้น ปลายหัวที่บานเบ่งเหมือนเห็นของคุณหมอหมอเริ่มแทรกเข้ามาในตัวเขาได้แล้ว แว็บแรกที่เจแปนรู้สึกคือความเจ็บที่ช่องทางเล่นเอาร่างบางต้องนํ้าตาเล็ดออกมา

"อ๊าาา! ฮึก! พี่ตรี...อ๊าาาา! เจ็บ! ฮึก!..พอแล้ว"

"อึก! จีจี้อย่าเกร็งสิคนดี ผ่อนคลายก่อน"

"อึก! มะ..ไม่เอาแล้ว เจ็บ!..ฮึก! พี่มึงกูเจ็บ"

"ชู่ววว อย่าร้องนะคนดี"

ร่างสูงโน้มใบหน้าเข้าไปจูบซับนํ้าตาของแมวน้อยของเขาทันที พร้อมกับประกบริมฝีปากเพื่อให้อีกคนผ่อยคลายได้มากที่สุด มือหนาที่ยังคงว่างอยู่ก็ค่อยๆบีบเคล้นก้นงอนๆนุ่มนิ่มของอีกคนเพื่อปลอบประโลม

ส่วนด้านล่างยังคงแช่ค้างไว้เพื่อรอให้อีกคนปรับสภาพรับมัน มือเรียวเล็กค่อยๆเอื้อมมาโอบกอดแผ่นหลังกว้างของคุณหมอและค่อยๆจิกเล็บที่สั้นกุดไปทั่วแผ่นหลังอีกคนเพื่อระบายความเสียว

"อืมมมมม อ่าห์ อืมมมม"

"อืมมมม เด็กดีแบบนี้ จะให้รางวัล"

ส๊วบ!

"อื้อ!"

เมื่อร่างบางเริ่มผ่อนคลายได้แล้วร่างสูงก็เริ่มกดแกนกายที่แช่ค้างไว้เข้าไปใหม่ทันที คราวนี้มันเข้าไปได้ลึกกว่าเดิมถึงครึ่งลำ เห็นแบบนี้ร่างสูงก็ยอมทนเจ็บจากการที่ร่างบางจิกหลังเขาซะเต็มที

ทำไมแมวน้อยของเขาจะไม่รู้ว่าคุณหมอกดมันเข้ามาในจังหวะที่เขายังไม่ทันตั้งตัว แต่ที่สุดแล้วมันก็เข้ามาได้ครึ่งลำแค่นี้ก็เล่นเอาหน้าหวานเห่อร้อนไปหมด

"อึก! อ่าห์! ฮึก!"

"ฟู่ววว ผ่อนคลายนะครับ"

"เจ็บ...ฮึก! แสบด้วย อื้ออ! อย่าพึ่งขยับนะ"

เพียงแค่แกนกายแช่อยู่ในตัวของร่างบางเพียงแค่ครึ่งหนึ่ง ช่องทางสีสดก็ตอดรัดเข้าจนปวดหนึบไปหมด ภายในใจอยากจะกระแทกเข้าไปให้รู้แล้วรู้รอด แต่เกรงว่าช่องทางสีสวยนี้จะต้องฉีกขาดแน่ๆ

ท่องไว้'ต้องอ่อนโยน'

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ..อ๊าาา"

"อืมมมม จีจี้...อย่าเกร็ง พี่ขยับไม่ได้"

"อึก! อ๊ะ!...อื้อออ!! ลึกไปแล้ว"

"ซี๊ดด ลึกได้กว่านี้อีก"

ส๊วบ!!

"อ๊าาาาา! ฮึก! แสบ อ๊าาา!"

"อึก! ทนหน่อยนะคนดี"

แกนกายทั้งลำตอนนี้อยู่ในตัวของร่างบางหมดแล้ว ร่างสูงมองใบหน้าหวานตอนนี้มีทั้งเหงื่อและนํ้าตาที่ไหลออกมา เขาโน้มหน้าเข้าไปจูบซับมันพร้อมกับขยับส่วนล่างไปด้วย

นิ้วเรียวของเจแปนใช้ปลายเล็บที่สั้นกุดจิกลงไปบนแผ่นหลังกว้างเพื่อระบายความเจ็บปวด ถึงทำแบบนั้นร่างสูงก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่ยังบอกให้เขาระบายมันมาได้เลย

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ฮึก! อ่าห์ อืมมมม"

"อืมมม แน่นมาก อ่าห์"

"อ่าห์ อืมมมม...พะ..พี่"

"ว่าไงครับจีจี้ ซี๊ดดด!"

ร่างสูงซี๊ดปากพลางก้มลงไปสูดดมซอกคอของร่างบางต่อพร้อมกับช่วงร่างที่ยังคงขยับอยู่เรื่อยๆ ตอนนี้เริ่มเร่งจังหวะจนร่างบางตัวสั่นคลอนไปหมด นี่แค่จังหวะแรกเริ่มเองทำไมมันหนักหน่วงทำเอาเจแปนจุกจนพูดไม่ออกได้ขนาดนี้

พั่บ พั่บ พั่บ

"อ่าห์! อืมมม...ตรงไหนกัน?"

"อ๊ะ อ๊ะ พะ..พูดถึงอะไร อืมมมม อ่าห์! ตรงไหน อืมมม อะไร?"

"ตรงนี้รึเปล่า"

"อ๊าาา! อ๊าาา! ระ..แรงไป อื้ออออ! พี่..ช้าหน่อย อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ!"

"อืมมมมม"

ร่างบางจะรู้รึเปล่าว่าเสียงที่ตัวเองเปล่งออกมาตอนนี้ทำเอาสติร่างสูงนั้นได้กระเจิงไปแล้ว เหลือไว้แต่ความใคร่ที่ร่างสูงนั้นกำลังมอบให้ร่างบางในเวลานี้

เพียงแค่ร่างสูงหาจัดกระสันของแมวน้อยของตนเจอ เขาก็ก็ยิ้มกริ่มภายในใจแล้ว แบบนี้สิบทรักบนเตียงมันจะยิ่งเร่าร้อนขึ้น

"พี่! ตรงนั้น..อื้ออ! ทำไมมัน มัน...อ่าห์! รู้สึกแปลกๆ อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ!"

"อืมมมม อ่าห์...รัดแน่นกว่าเดิมอีก"

"อ๊ะ!ๆๆๆๆๆๆ เดี๋ยว...เร็วไป! อ๊า!!"

พรวด!

ร่างสูงรีบเร่งขยับสะโพกเข้าออกในจังหวะที่เร็วไม่ทันให้ร่างบางได้หายใจเลยแม้แต่น้อย เจแปนเจอสภาพแบบนี้เขาก็บอกไม่ถูกว่ามันคืออะไร รู้แค่ว่าต้องการปลดปล่อยจนสุดท้ายแกนกายของเขามันก็พ่นฉีดนํ้าสีขาวไข่มุกออกมาซะเองทั้งๆที่ไม่ใครทำอะไรมันเลย 

คุณหมอตรีเห็นดังนั้นจึงสอดแขนเข้าไปใต้ข้อพับขาของแมวน้อยแสนน่ารักของเขาก่อนจะโถมตัวเข้าใส่แมวของเขาจนไม่หลงเหลือความอ่อนโยนก่อนหน้านี้อีกเลย

พั่บ!ๆๆๆๆๆๆๆๆ

"อ๊ะ!ๆๆๆ จุก! พี่มึงกะ..กูจุก อ๊ะๆๆๆๆๆๆๆ!! ช้าหน่อย! อื้อออ!"

"ซี๊ดดดดด! ไม่ไหวแล้ว"

"อ่าาาาห์! จะ..จะออกอีกแล้ว!"

"อืมมม ปล่อยออกมาสิ ซี๊ดด!...อยากเห็รอีก"

เสียงแหบพร่ากระซิบเบาๆที่ข้างหูของร่างบางที่ใบหน้าแรงกํ่า ไม่รอช้าแกนกายเล็กก็ปลดปล่อยออกมาอีกครั้งจนเปรอะเลอะหน้าท้องของตัวเองและอีกคน

คราวนี้ร่างสูงก็ใกล้จะเสร็จแล้วแตะขอบสวรรค์แล้วเช่นกันจึงรีบเร่งสะโพกขยับอย่างถี่รัวจนแมวน้อยของเขานั้นสั่นคลอนไปทั้งตัว ริมฝีปากหวานที่เผยออ้าออกแล้วครางด้วยเสียงหวานระงมไปพร้อมๆกับเสียงเนื้อกระทบกันมันยังคงดังกึกก้องอยู่ในหัว แค่บทรักครั้งแรกก็กำลังจะทำเอาเขาสลบ

พั่บ!!!ๆๆๆๆๆๆ

"จะออกแล้วจีจี้ อืมมม!"

"อ๊าาาาาา! จะ..ออกอีกแล้ว อื้อ!! อ๊าาา! สะ...เสียว อ๊ะ!!ๆๆๆๆ"

พั่บ!!!ๆๆๆ

พรวดดด!!!


"อ๊าาา!!!/ซี๊ดดด!!!"











ติดตามตอนต่อไป



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}