ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Accident : 7

คำค้น : ไทเกอร์ มิมิว เจ้าชู้ น่ารัก 18+

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 598

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2561 16:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Accident : 7
แบบอักษร




​Accident​ : 7


Mimew Part


ฉันกลับมานั่งที่ด้วยความอารมณ์ที่คุกกรุ่นกว่าเดิม ไม่ว่าอะไรตอนนี้ก็ขัดหูขัดตาไปหมด อยากกลับบ้านแล้ว

คืนนี้มันจะผ่านไปได้ด้วยดีแท้ ๆ แต่สุดท้ายก็พลาดท่าให้ผู้ชายโรคจิตคนนั้นเสียได้ มันน่าโมโหจริง ๆ คิดเองเออเอง ไม่ถามความเห็นฉันสักคำ แล้วมาจูบกันหน้าตาเฉยแบบนี้ได้ยังไง!

“มิว ปากเป็นอะไร ทำไมจับอยู่แบบนั้น”

“ห้ะ! ปะ เปล่านี่” ฉันละมือออกจากปากทันทีที่ไอด้าทักมาแบบนั้น ฉันไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าจับปากตัวเองอยู่ อีตาพี่เสือกำลังทำให้ฉันเสียการควบคุมและขายหน้า อยากจะเดินกลับไปเหยียบเท้าอีกซักสองที ไฟแค้นมันสุมทรวงมากตอนนี้

“กินเค้กไหม”

“ไม่เป็นไร ฉันกินเค้กที่ร้านกาแฟประจำจนเอียนแล้ว” ฉันหมายถึงเวลาที่ฉันไปทำงานที่ร้านกาแฟแล้วอยู่กะปิดร้านน่ะค่ะ เพราะกะนั้นต้องทิ้งเค้กที่เหลือทั้งหมดไม่เอากลับมาขายซ้ำ แต่ผู้จัดการเขาก็ไม่ได้ทิ้งจริง ๆ หรอก เอามาแจกจ่ายลูกน้องคนละชิ้นสองชิ้น ฉันได้กินประจำจนน้ำหนักขึ้นมานิดหน่อยแล้ว คงต้องเริ่มงดบ้างไม่งั้นคงได้กลิ้งแทนเดินแน่ ๆ

“งั้นดื่มอีกนะ” แมคยื่นเก้าเหล้าแก้วใหม่ให้ฉัน

“ไม่เอาแล้ว กินเยอะแล้วอยากเข้าห้องน้ำบ่อย ขี้เกียจเดิน” จริง ๆ กลัวเจออีตาพี่เสือนั่นด้วย

“ได้ไง วันนี้วันเกิดฉันแล้วนะ เธอยังไม่ได้ดื่มแสดงความยินดีให้ฉันเลย” ไอด้าเอ่ยแย้งขึ้นพร้อมทำหน้างอ เหตุผลที่เธอยกมานั้นทำให้ฉันยอมรับแก้วจากแมคเสียไม่ได้

“แก้วสุดท้ายนะ พรุ่งนี้ฉันต้องไปทำงาน กลัวปวดหัวน่ะ”

“ก็ได้ แต่ต้องกินให้หมดนะ”

“อืม” ฉันพยักหน้ารับก่อนจะจิบเหล้าแก้วนั้นทีละนิด รสชาติของเหล้าแปลกกว่าที่เคยจนฉันเบ้หน้า แต่เมื่อมองไอด้าที่จ้องมาตาแทบไม่กระพริบก็เลยต้องกินอย่างเลี่ยงไม่ได้

การแสดงหลังเที่ยงเปลี่ยนเป็นดีเจมาแสดงแทนดนตรีสด มันสนุกจนหนุ่ม ๆ สาว ๆ ในโต๊ะพากันไปวาดลวดลาย เหลือแค่ฉัน ไอด้า และแมคเท่านั้นที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม

“ไม่ออกไปเหรอ” แมคเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มที่ฉันรู้สึกว่ามันแปลกกว่าปกติ หรือฉันคิดมากไปเองนะ...

“ไม่เอา ฉันไม่ใช่สายเต้นน่ะ”

“เหรอ งั้นชนอีกนะ”

“อืม” ฉันตอบรับพร้อมชนแก้วกับอีกฝ่ายแม้จะเริ่มรู้สึกตาลายหน่อย ๆ แล้วก็ตาม ฉันสะบัดหัวเล็กน้อยเพื่อไล่ความมึนออกไป ทำไมวันนี้ถึงได้เมาเร็วนักนะ

“มิว เธอได้ติดต่อกับพี่ต้นบ้างหรือเปล่า” ไอด้าเดินมานั่งตรงข้างกับฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ฉันพยายามมองหน้าอีกฝ่าย แต่หน้าของไอด้าเบลอกว่าเดิมจนฉันหงุดหงิดตัวเอง

ไม่ชอบตัวเองตอนเมาเลย

“ไม่ได้ติดต่อเลย”

“จริงเหรอ แล้วที่เธอไปนั่งที่คณะบริหารล่ะ”

“ฉันไปหาหนังสือ ทำงานน่ะ” ฉันบอกอ้อม ๆ เรื่องงานพิเศษรับทำรายงานและวิจัยให้นักศึกษาที่ขี้เกียจนี้ฉันไม่ได้บอกใคร มีแค่สายเดียวกันเท่านั้นที่รู้ เพราะถ้าเรื่องมันแดงออกไปฉันอาจจะถูกเรียกไปตักเตือน และอาจจะไม่ได้ทุนอีก

“โกหกหรือเปล่า”

“ฉันจะโกหกเธอทำไม” ฉันถามไอด้าด้วยความไม่เข้าใจ คบกันมาตั้งสองปี นอกจากเรื่องอาชีพเสริมที่ฉันต้องปิดบังไว้ ฉันก็ไม่เคยโกหกเธอเลย อะไรที่ทำให้เธอคิดแบบนั้นได้

“แล้วทำไมไปนั่งกับพี่ต้นได้ล่ะ” เธอถามพร้อมยื่นมือถือที่มีรูปฉันกับพี่ต้นนั่งมองหน้ากัน ฉันพยายามจ้องภาพนั้นด้วยสติที่เริ่มไม่เต็มร้อย นี่มันตอนที่อีตาพี่เสือมานั่งด้วยแล้วนี่น่า แบบนี้คนถ่ายตั้งใจถ่ายติดแค่ฉันกับพี่ต้นชัด ๆ แถมเลือกมุมเหมือนฉันกับเขากำลังมองหน้ากันหวานซึ้งอีก แน่จริงถ่ายหน้าฉันซี่ หน้าฉันตอนนั้นนี่งงเหมือนน้องหมาเวลาสงสัยสุด ๆ

“อ้อ พี่ต้นเขาเข้ามาถามเรื่องเธอกับฉันไง เขาถามว่าฉันได้คุยกับเธอบ้างหรือเปล่า”

“แล้วยังไงต่อ”

“ฉันก็บอกว่าเปล่า เขาก็เล่าให้ฟังว่าทะเลาะกับเธอ อาจจะ...เลิกกัน”

“เหรอ” ไอด้าถามพลางยกริมฝีปากขึ้นเหมือนกำลังยิ้มเยาะ ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยเสียงเย็นเฉียบว่า “แล้วเขาได้บอกเธอหรือเปล่า ว่าที่เขามาบอกเลิกฉัน เพราะเขารักเธอ”

“!!!”

“บอกเธอหรือเปล่า ว่าเขาถอนหมั้นฉันแล้ว เพียงเพราะได้เจอเธอแค่ไม่กี่เดือน”

“ฉัน...” พี่ต้นหางานให้ฉันแล้วไหมล่ะ จะเลิกกันทำไมต้องดึงฉันไปเกี่ยวข้องด้วย ฉันไม่แปลกใจเลยที่ไอด้าจะมีท่าทีแปลก ๆ กับฉัน เพราะถ้าเป็นฉันคงเสียใจและผิดหวังไม่ต่างกัน

“ว่าไง เขาได้บอกเธอหรือเปล่า”

“เขาไม่ได้บอก”

“ตอแหล!!”

“ด้า!”

“ไม่ต้องมาเรียกชื่อฉัน!!” ไอ้ด้าตะโกนออกมาทั้งน้ำตา แต่เสียงเพลงที่ดังทำให้ไม่มีใครสนใจพวกเราเลย แมคที่นั่งอยู่ก็นั่งฟังเงียบ ๆ ไม่ได้เอ่ยห้ามอะไร “เธอทำอะไร อ่อยพี่ต้นท่าไหน เขาถึงได้รักได้หลงเธอขนาดนี้ หลงถึงขั้นยอมถอนหมั้นกับฉัน ผู้หญิงที่คบกับเขามาเกือบแปดปีคนนี้!”

“เธอต้องฟังฉันก่อนนะ ฉันไม่ได้อ่อยอะไรพี่ต้นเลย ฉันไม่ได้สนใจเขาด้วยซ้ำ ฉันเพิ่งรู้ว่าเขาคิดแบบนั้นกับฉันวันนั้นเหมือนกัน”

“ไม่ได้อ่อย แล้วพี่ต้นจะชอบเธอได้ยังไง” ฉันอยากจะลุกขึ้นกรี๊ดใส่หน้าเพื่อนคนนี้จริง ๆ ทำไมถึงไม่เชื่อกันบ้าง ฉันบอกว่าไม่ได้อ่อยก็ไม่ได้อ่อยสิ! แล้วฉันจะไปรู้ไหมว่าว่าทำไมจู่ ๆ แฟนเธอมาชอบฉัน ฉันไม่ใช่เขานะ! “เลิกแอ๊บแบ๊วว่าตัวเองไม่สนใจผู้ชายคนไหนซักที เพราะที่จริงแล้วเธอมันร่าน! อย่าคิดว่าฉันไม่เห็นที่เธอจูบกับพี่ไทเกอร์เมื่อกี้นะมิมิว!”

ดะ...เดี๋ยวนะ ไอด้าเห็นที่อีตาพี่เสือจูบฉันด้วยเหรอ!

“ถ้าเธอเห็น เธอก็ต้องเห็นว่าหลังจากนั้นฉันทำอะไรกับเขา ฉันไม่ได้เต็มใจให้เขาจูบ”

“ฉันเห็นหมดทุกอย่างน่ะแหละมิมิว และฉันก็รู้เช่นเห็นชาติเธอหมดแล้วเหมือนกัน เธอแสร้งทำเป็นไม่สนใจเพื่อให้ผู้ชายวิ่งตาม พอเธอได้ เธอก็จะเขี่ยทิ้ง หึ! เธอนี่สร้างมูลค่าให้ตัวเองเก่งจังนะ”

“ฉันไม่อยากคุยกับเธอแล้ว พูดไปก็ไม่รู้เรื่อง เธอไม่เชื่อฉันเลย ขอตัวละกัน” ฉันหมดความอดทนแล้ว ไม่ว่าจะพูดอะไรไปไอด้าก็ไม่คิดจะฟัง เธอเชื่ออยู่ในหัวไปแล้วว่าฉันต้องเป็นแบบนี้ พูดไปก็เสียเวลาเปล่า ฉันลุกขึ้นเพื่อที่ออกไปจากสถานการณ์บ้า ๆ นี้ แต่ภาพตรงหน้าที่เบลอลงกะทันหันทำให้ฉันต้องทิ้งร่างลงที่เดิม

“เป็นอะไรเหรอมิมิว” แมครีบเข้ามาดูอาการฉัน เขาจับต้นแขนของฉันอย่างถือวิสาสะ และนั่นทำให้ฉันรู้ว่าตัวเองไม่ได้เมา เพราะจู่ ๆ ร่างกายก็ร้อนขึ้นอย่างแปลกประหลาด

นี่ฉัน...โดนยา

“หึ ยาออกฤทธิ์แล้วเหรอ รู้สึกยังไงบ้าง”

“นี่นาย...นายใส่อะไรลงไปในเหล้า!” ฉันตั้งใจตะโกนใส่หน้าเขา แต่เสียงดังออกมากลับกลายเป็นแค่เสียงแหบพร่าเท่านั้น ฉันเม้มปากแน่น รู้สึกเกลียดร่างกายที่ควบคุมไม่ได้แบบนี้จับใจ

“ก็แค่ยาที่จะทำให้เธอต้องการฉัน...ทั้งคืน อันที่จริงฉันก็ไม่ได้อยากจะใช้ยานี้หรอกนะ แต่ในเมื่อเธอไม่เมาซักที มันก็ต้องหาทางลัดน่ะ”

“สารเลว!!!”

“เสียงของเธอเวลาแหบพร่าแบบนี้มันปลุกอารมณ์ฉันได้ดีมากนะ ฉันรอที่จะเป็นผัวอีกคนของเธอไม่ไหวแล้ว” แมคพูดพร้อมซุกหน้าลงซอกคอฉัน แม้ร่างกายฉันจะสั่นเทาเพราะต้องการ แต่แรงที่ยังเหลืออยู่ทำให้ผละออกห่างมาได้อย่างเฉียดฉิว

“ปล่อย!!”

“ปล่อยแน่...แต่ปล่อยบนเตียงนะ”

“ไอ้ชั่ว!” ฉันพยายามดิ้นให้หลุดจากการยึดเหนี่ยวของเขา เมื่อไม่เป็นผลฉันจึงหันไปหาไอด้าเพื่อขอให้เธอช่วย อย่างน้อยไอด้าก็ไม่น่าจะปล่อยให้ฉันต้องเป็นอะไรไป อย่างน้อยเราก็คบกันมาตั้งสองปี แต่เหมือนว่าสิ่งที่ฉันคิดจะผิดไป...

“ไอด้า นี่เธอก็รู้เห็นเป็นใจกับไอ้ชั่วนี้เหรอ” ฉันถามอย่างอึ้ง ๆ เพราะสายตาของไอด้ามีแต่ความสะใจ เธอไม่ตกใจเลยแม้แต่นิดที่ฉันเป็นแบบนี้

“คนสวย เพื่อนรักเธอน่ะเป็นคนเสนอแผนนี้ด้วยซ้ำ ยานั่นหล่อนก็หามาให้ ฉันแทบไม่ต้องทำอะไรเลยนอกจากรอเสวยสุขกับเธอ”

“ทำไมเธอทำแบบนี้กับฉันไอด้า!” ฉันโกรธจนเผลอกำมือแน่น ไม่เคยคิดเลยว่าไอด้าจะเลวแบบนี้

“เธออยากเป็นศัตรูหัวใจผู้หญิงเลือดเย็นอย่างไอด้าทำไมล่ะ” แมคคือคนที่ตอบคำถามนั้น

เพราะผู้ชายคนเดียว ผู้หญิงคนหนึ่งเป็นได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ

“เลิกพูดมากได้แล้วแมค พามันไปซักที ฉันเบื่อขี้หน้ามันเต็มทนแล้ว”

“เออ ๆ ไงก็ขอบใจนะ วันนี้ฉันคงไม่ได้นอนทั้งคืน หึ หึ”

ไม่นะ..




"ฉันไม่ได้เต็มใจให้เขาจูบ”​ - Mimew






เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป ติดตามได้ที่นี่ที่เดียวค่ะ

ตอนหน้าติดเหรียญแล้วอย่างที่แจ้งไว้ แต่รีดเดอร์ทุกคนสามารถรอใช้กุญแจได้อย่างต่ำสองวันตามที่ธัญวลัยกำหนดมา ขอโทษด้วยนะคะถ้าทำให้เสียอรรถรสในการอ่าน

ขอบคุณที่สนับสนุนล่วงหน้านะคะ รัก



ความคิดเห็น