ไม้พาย

เรื่องนี้ไรท์ติดเหรียญวันที่ 25 ไม่ได้เปิดอ่านฟรี 1 ชั่วโมง เหมือนเรื่องอื่นๆนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันค่ะ

2---พี่ชายข้างบ้าน

ชื่อตอน : 2---พี่ชายข้างบ้าน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.6k

ความคิดเห็น : 64

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2561 10:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2---พี่ชายข้างบ้าน
แบบอักษร

"กริ๊งงงง กริ๊งงง...."

เสียงออดบอกเวลาหมดคาบของวิชาสุดท้ายของวัน ทุกคนในห้องต่างระริกระรี้ไม่ว่าชายหรือหญิงผิดกับตอนเช้าลิบลับ บางคนก็หยิบแป้งออกมาทา บางคนก็เอาลิปมันเปลี่ยนสีออกมาเติม ใจกล้าหน่อยก็ล้วงขวดอุทัยทิพย์ออกมาทาปาก

อืม.....

เนตรดาวมองเพื่อนร่วมห้องด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้เธอชั้นม.4 อะไรหลายๆอย่างเปลี่ยนไปมาก รวมถึงการใช้ชีวิตของเด็กในเมืองหลวงกับต่างจังหวัดนั้นต่างกันโดยสิ้นเชิง

"เนตรเราไปดูหนังกะป๊ะ วันนี้เข้าใหม่หลายเรื่องเลยนะ" อะตอมที่กำลังเก็บหนังสือเข้ากระเป๋าพูดขึ้น

"คุณอะตอมขา.....วันนี้เวรเราสองคนทำเวรนะเจ้าคะ จะเอาเวลาที่ไหนไปดูหนัง"

"นั่นน่ะสินะ ลืมไปเลย" อะตอมฉุกคิดขึ้นมาได้

หลังจากที่เพื่อๆทยอยกันออก เนตรดาวกับอะตอมก็เริ่มกวาดขยะ

"ภารโรง แม่บ้านมีไว้ทำไมหนอ เฮ้อ" เนตรดาวบ่นอุบ ก่อนจะใช้ไม้กวาดยกขึ้นมาร้องเพลงต่างไมค์ ร้องไปพลางปิดหน้าต่างไปพลาง

"แกร้องเพลงไรวะเนตร ฟังไม่เห็นรู้เรื่อง"

"เพลงเกาหลีแกไม่รู้จักเหรอ"

"อ่อ แล้วมันแปลว่าไร"

"เราก็ไม่รู้เหมือนกัน ร้องมาสองอัลบั้มแล้วยังไม่รู้ความหมายเลย" ทั้งสองพูดคุยหยอกล้อกันอยู่ครู่ใหญ่ 

"Rrrrrrrr Rrrrrrrrrrr"

"อัลโหลแม่ว่าไง อ่อ ค่ะๆ" อะตอมวางสายก่อนจะหันมาบอกเนตรดาว

"เนตรแม่เรามารับแล้ว เดี๋ยวแม่ต้องไปทำธุระต่อ เรารีบทำเถอะ"

"อ่อ" เด็กสาวมองห้องที่รกไร้ระเบียบ ไหนจะขยะเกลื่อนกลาดที่มุมห้อง ใช่ว่าแป้ปเดียวจะทำเสร็จเสียที่ไหน

"ไปก่อนเหอะ อย่าให้แม่รอเลย "

"แต่....." อะตอมมองไปทั่วห้อง

"ไปเหอะ เราทำเอง เข้าใจน่า" 

"โอเคงั้นเราไปก่อนนะเนตร ขอโทษด้วย ไว้พรุ่งนี้จะซื้อหนมมาฝาก"

"อื้อ"  เนตรดาวยิ้มให้เพื่อนรัก มองอะตอมที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งลงไปชั้นล่าง

สายลมหวีดหวิวยามเย็นพัดเข้ามาในห้อง ตอนนี้ทั่วทั้งชั้น5 มีเพียงเธออยู่คนเดียว

เนตรดาวหันมองซ้ายมองขวา ก่อนจะเดินออกไปหน้าห้องและมองเหมือนเดิมอีกครั้ง

อืม....ไม่มีใคร

เรื่องเล่าเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับที่เพื่อนๆเล่าให้เธอฟังก่อนหน้านี้ปะเด็งปะดาเข้ามาเป็นฉากๆ

เด็กสาวเริ่มฮัมเพลงพลางจัดโต๊ะเก้าอี้ให้เป็นระเบียบ เธอรีบโกยขยะใส่ถังเอาไปวางไว้หน้าห้อง จากนั้นเธอก็รีบปิดหน้าต่างด้วยความเร็วเท่าที่เธอจะทำได้

"ปึง! ปึง! ปึง!"

หน้าต่างบานแล้วบานเล่าโดนปิดทีละบาน เธอกระแทกจนแทบจะหักเป็นสองท่อน

"เฮ้อ เสร็จสักที " เนตรดาวถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนะหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพายเดินออกไปหยิบถังขยะเพื่อที่จะเอาเทใส่ถังขยะใบใหญ่ตรงมุมบันได 

ร่างเล็กยืนนิ่งเป็นแท่งศิลามองถังขยะที่ว่างเปล่า ..,,

ขยะหายไปไหน...

เธอแทบจะไม่กล้าหายใจแรงเลยด้วยซ้ำ ตอนนี้แผ่นหลังของเธอชาวาบ ขนอ่อนตรงหลังคอลุกเกรียว เด็กสาวยกถังขยะสีดำใบเล็กกลับเข้าไปไว้ในห้อง ก่อนเดินลงไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ชั้นสี่....เธอยังคงเดินด้วยฝีเท้าสม่ำเสมอ

ชั้นสาม...ฝีเท้าของเธอเริ่มเร็วขึ้น

ชั้นสอง....เธอวิ่ง วิ่งปราดเดียวจนไม่คิดที่หันหลังกลับไปมองเลยสักนิด

เธอเลือกใช้เส้นทางประตูข้างโรงเรียนเพราะใกล้ที่เรียนพิเศษของเธอที่สุด ครั้งนี้เธออดไม่ได้ที่จะหันไปมองทางสนามฟุตบอล เพราะได้ยินเสียงผู้ชายกลุ่มใหญ่เล่นฟุตบอลอยู่ในสนาม แม้ว่าจะมองผ่านๆแต่เธอก็จำทุกคนได้ดี ยิ่งคนที่เตะอัดฟุตบอลใส่กรงเหล็กจนทำให้เธอตกใจนั้น เธอจำได้อย่างแม่นยำ

"รุ่นพี่เราหล่อๆทั้งนั้น" เธอปรายตาไปมองเด็กสาว มีทั้งม.ต้นและม.ปลาย นั่งกรี๊ดกร๊าดกันอยู่รอบนอก เมื่อขวัญใจของตัวเองได้บอลไปก็จะกรี๊ดขึ้นมาราวกับผีเข้า

ผี....เพียงแค่คิดถึงคำๆนี้เธอก็รีบก้าวออกจากโรงเรียนให้เร็วที่สุด

เนตรดาวเงยหน้ามองแสงแดดยามเย็น แต่ก็อบอ้าวกว่าตอนกลางวันนัก เธอรีบนั่งรถเข้าบ้านหลังจากเรียนพิเศษเสร็จในตอนเย็น

"ไม่ไหวๆ ร้อนๆๆ" เด็กสาวโยนกระเป๋าก่อนจะหยิบผ้าขนหนูตรงดิ่งไปเข้าห้องน้ำ

"แม่!!! น้ำไม่ไหล"

"ไปอาบหลังบ้านนู่น น้ำไหลค่ำๆตอนนี้เขาซ่อมท่ออยู่" เนตรดาวเดินไปหลังบ้านตามที่แม่บอกกะว่ารดตัวให้พอหายร้อน ไม่ได้เน้นสะอาดมากนัก อาบทั้งชุดนักเรียนนี่แหละค่อยไปเปลี่ยนในห้องน้ำเอา อย่างน้อยเธอก็เริ่มเป็นสาวจะให้นุ่งผ้าขนหนูอาบก็กะไรอยู่ เธอเปิดฝาถังรองน้ำออกทำท่าจะใช้ขันตัก ก็ได้ยินเสียงบางอย่างดังขึ้น

"ซ่า....ซ่า ...ตูม..ซ่า..."

เนตรดาวหันไปมองตามเสียง เธอเห็นแผ่นหลงขาวผ่องมีออร่าราวกับจะเรืองแสงออกมาได้ เพียงเสี้ยวหน้าที่เธอเห็นก็จำได้ในทันทีว่าเป็นหนึ่งในรุ่นพี่ที่อยู่ในสนามบอล เธอเดินไปเกาะรั้วไม้แน่น ดวงตากลมโตไม่กระพริบแม้แต่น้อย ราวกับจะเก็บภาพเบื้องหน้าไว้ทุกช๊อท

ร่างสูงโปร่งมีเพียงผ้าขาวม้าปิดกายเบื้องล่างเอาไว้ สัมผัสได้ถึงสายตาที่มองมายังตน คิ้วหนาของไมตรีค่อยๆขมวดเข้าหากัน  ก่อนจะหันหลังไปมองอย่างช้าๆ

โอปป้าดีๆนี่เอง.....

"มองไรวะ!!" 

ไมตรีตะโกนออกไปพร้อมใบหูสีแดงก่ำราวกับลูกตำลึง รอยยิ้มจากปากน้อยๆสีชมพูอ่อนยกสูงขึ้น มือเล็กๆเกาะรั้วแน่นกว่าเดิมยึดเป็นฐานที่มั่นในการมองพี่ชายข้างบ้านอาบน้ำโชว์แผ่นหลังสวยๆ

 ....รุ่นพี่ที่โรงเรียนนี่นา

เธอคิด

ไมตรีใช้ขันจ้วงลงไปในโอ่ง อาบน้ำด้วยความเร็ว ไม่คิดแม้แต่จะทาสบู่ 

"บ้าป่าววะ มายืนมองผู้ชายอาบน้ำ" 

ไมตรีพึมพำเสียงเบาพร้อมหันกลับไปมองอีกครั้ง 

...เธอยังคงอยู่ พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าจิ้มลิ้มที่ยกสูงขึ้น 

"ยัยเด็กบ้า!! มองอยู่ได้ไม่เคยเห็นผู้ชายอาบน้ำเหรอ!!" 

"ไม่เคย!!" 

เสียงใสๆตะโกนตอบกลับมาจนทำให้ไมตรีแทบล้มทั้งยืน  เด็กหนุ่มไม่สามารถทนต่อการโลมเลียทางสายตาได้อีกต่อไปจึงหนีเข้าบ้านไปแต่งตัว ก่อนจะรีบจูงมือพี่สาวซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของตนขับรถออกไป

เนตรดาวยังคงริมรั้วไม่ไปไหน รอยยิ้มยังคงประดับอยู่บนใบหน้า

"แม่ๆๆๆๆๆๆ" เด็กสาวรีบวิ่งไปหาแม่หน้าทีวี

"พี่ข้างบ้านที่เรียนที่เดียวกับหนูน่ะชื่ออะไร"

"อ๋อ ลูกชายชื่อไม พี่สาวชื่อไล อะไรกันนี่อยู่บ้านนี้มาตั้งหลายเดือนแล้วแกยังไม่รู้จักเพื่อนบ้านอีกเหรอ บ้านนั้นเขาขยันเป็นเด็กกันทั้งบ้าน....." แม่ของเธอพูดออกมาอย่างน้ำไหลไฟดับ สาธยายสรรพคุณของลูกๆบ้านข้างๆ และสุดท้ายก็หนีไม่พ้นที่จะเอามาเปรียบเทียบกับเธอ

"งั้นแม่ก็ซื้อมอไซค์ให้หนูสิ จะได้ออกไปขับวินเหมือนพี่ไม" เธอพูดประชด

แต่ถ้าได้ดี....

"นี่น้อยๆหน่อยยัยเนตร เป็นสาวเป็นนางจะไปทำแบบนั้นได้ไง"

"ก็นั่นน่ะสิ แม่อย่าเอาหนูไปเปรียบเทียบกับกับคนอื่นสิ หนูก็มีดีของหนูนะแม่ สวยด้วยเรียนเก่งด้วย พายเรือให้อาหารปลาก็เป็น เห็นมะโปรไฟล์หนูดีจะตายไป"

พูดจบเธอก็นั่งกอดอกอย่างภาคภูมิใจ แต่ในหัวกลับประมวลผมสิ่งที่อะตอมเคยพูดกรอกหูเธอไว้

่ กรี๊ด!! เนตรแกดูพี่คนนั้นสิหล่อมว๊าก... ่

่ เนตร พี่ไม!! พี่ไม!! พี่ไมเรียนอยู่ข้างห้องเรามาดูเร็ว ่

่ เนตร! พี่ไมเรียนบาสอยู่ไปดูกันเถอะ ่

นิยายรักวัยรุ่น ไม่รู้ว่าจะไรท์จะไปรอดรึเปล่า

เพราะชีวิตล่วงเลยเวลานั้นมานานมากแล้ว...

ไม...ป้าขอกำลังใจหน่อยลูก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}