ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ช่วยเม้นติชมเพื่อการปรับปรุงด้วยนะ ทุกคอมเม้นต์คือกำลังใจให้ไรท์เขียนต่อ ถ้าชอบเรื่องนี้หรืองานของไรท์ก็กด👍 กด 🌟 ให้กับนักเขียนไส้แห้งคนนี้ด้วยนะ 💕

SS2 | Ep.2 : ลองคุยๆกัน

ชื่อตอน : SS2 | Ep.2 : ลองคุยๆกัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 678

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ธ.ค. 2561 10:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SS2 | Ep.2 : ลองคุยๆกัน
แบบอักษร

หลายวันต่อมา 

วันนี้ผมมาโรงเรียนเช้ามากเพราะตื่นเช้าๆแล้วอารมณ์ดี ถ้าเจอกรีนตอนเช้าแบบนี้น่าจะดีต่อใจใช่เล่น 

"ไงประมุข มาเช้าจังเลยนะ" 

"..." ผมกรอกตามองบนเมื่อคนที่เจอดันเป็นไอ้กล้าแทน 

"ทำหน้าห่าไรของมึง555" 

"เบื่อขี้หน้ามึงแล้วอ่ะกล้า" 

"เอ้า555 หน้ากูไม่ได้มีน้องกรีนของมึงติดอยู่ไงเลยเบื่ออ่ะ" 

"กูถามจริงๆเหอะ ทำไมมึงถึงปฏิเสธกรีนวะ กูว่าเขาก็น่ารักมากเลยนะเว่ย" 

"กู..." กล้ามีสีหน้าและแววตาที่เศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด 

"..." 

"กูว่างั้นๆอ่ะ ถ้าไม่ระดับดาวโรงเรียนกูไม่เอาหรอก" ไม่นานมันก็ยิ้มกวนตีนออกมาอีกครั้ง 

"เห้อ.. มึงก็ไม่ได้หล่อไหมกล้า" ผมว่าไปงั้นแหละ จริงๆแล้วผมว่ามันเป็นผู้ชายคนนึงที่หล่อมากๆ ถ้าได้ควงดาวโรงเรียนจริงก็ถือว่าเหมาะสม 

"มึงกินข้าวมายัง" 

"ยังว่ะ" 

"งั้นกินข้าวกันกูหิวแล้ว" กล้าจับมือผมแล้วลากออกไป


โรงอาหาร 

"ชอบข้าวขาหมูขนาดนั้นเลยอ่อวะ" กล้าถามเมื่อเห็นผมกินข้าวขาหมูด้วยสีหน้าสุดฟิน 

"ไม่ชอบแล้วจะสั่งให้มึงไปซื้อให้ป่ะ" 

"ก็ไม่คิดว่าจะชอบขนาดนั้น" 

"เอ้อ ที่มึงเข้ามาอยู่แก๊งพวกกูได้ มึงโดนไอ้นายแกล้งมาใช่ป้ะ" ผมถามเมื่อคิดว่ามันน่าจะเจอชะตากรรมเดียวกับผม 

"เออ" 

"มึงโดนมันแกล้งอะไรมา" 

"มันแย่งกระเป๋ากูไปเทอ่ะ แล้วก็เหยียบแว่นกรองแสงกูหัก ดีที่ชินเข้ามาช่วย ไม่งั้นของที่แม่กูให้มาได้พังหมดแน่" 

"เชรดดด ของกูนี่โดนขังในห้องน้ำแล้วเทน้ำล้างพื้นใส่ คิดแล้วยังแหยงเลย" ผมทำท่าขนลุก 

"เชี่ย555 มึงไปทำอะไรให้มันโกรธมึงป่ะ" 

"กูก็แค่ด่ามันว่าไอ้หน้าสั้น ไม่รู้จะแค้นอะไรนักหนา" 

"โอ้ยย5555 มึงห้าวตีนก่อนเองอันเนี้ย" 

"แล้วนี่คนอื่นๆไปไหนกันหมดเนี่ย" 

"พวกม.ปลายมันก็มาสายธรรมดา ส่วนไอ้ป้องเห็นว่ารอน้องอยู่ น้องตื่นสาย" กล้าแอบบีบซอสใส่จานผม

พรูดด!

"เห้ย ไอ้กล้านี่มึงแกล้งกูอีกแล้วนะ!" ผมตีมันไปแรงๆแล้วแย่งจานมันมา 

"โอ้ยๆ555 ยอมแล้วๆ ขอจานคืนด้วยคร้าบ" ผมส่งจานคืนให้มันพร้อมมองตาขวาง 

"ไงน้องมุข สนิทกับเพื่อนใหม่เร็วจังเลยน้า" ไอ้นายกับพวกเดินเข้ามาหาพวกเรา 

"เพื่อนกัน นาทีเดียวกูก็สนิทกันได้" 

"อ้อ ได้ข่าวว่าจูบกันกลางสนามบอลนิ พวกสาววายมันตั้งชื่อให้พวกมึงว่าคู่จิ้นกล้ามุขแล้วนะรู้ยัง5555 มีแฮชแท็กด้วยว่า #กล้ามุขคู่จริง" 

"ถ้านิสัยไม่'อุบาทว'์.. มากกว่าจิ้นกูก็ทำได้" 

"ไอ้มุข!" ไอ้นายผลักหัวแล้วกระชากคอเสื้อผมแรงๆแต่ก็โดนกล้าปัดแขนมันออกไป 

"อย่ามายุ่งกับมุข" 

"แล้วมึงจะทำไมวะไอ้เด็กใหม่ ปกป้องเมียว่างั้น" มันกระชากคอเสื้อกล้าเข้าไปใกล้ กล้าก็จ้องหน้ามันอย่างไม่กลัว 

"เห้ยหยุด" ไอ้ชินรีบวิ่งเข้ามาแยกแล้วผลักไอ้นายออกไปก่อนจะชี้หน้า 

"มึงอย่ามายุ่งกับเด็กกู" 

"หึ.. สกปรก" กล้ามองนายด้วยสายตาน่ากลัวแล้วปัดเสื้อที่ยับของตัวเองอย่างรังเกียจ 

"ระวังตัวไว้ให้ดีแล้วกันไอ้กล้า" นายเตือนไว้แค่นั้นแล้วเดินออกไป 

"ว่าแต่กู มึงก็ห้าวตีนพอๆกันนั่นแหละ" ผมเข้าไปผูกเทคไทที่หลุดลุ่ยให้มัน จะปกป้องผมก็ไม่ดูตัวเองเลย 

"ไม่ต้องไปสนใจแม่งมันหรอก พวกมึงกินข้าวกันไปเหอะ" ชินวางกระเป๋าแล้วเดินออกไปซื้อข้าว 

"เป็นอะไรป้ะมึงอ่ะ" กล้าจับหัวผมตรงที่โดนผลักเบาๆ 

"แค่นั้นกูไม่รู้สึกอะไรหรอก" 

"งั้นก็ไปกินข้าวขาหมูของมึงต่อไป" มันดันหลังผมลงมานั่งที่เดิม 

"เดี๋ยวกินเสร็จมึงก็ซื้อน้ำกับขนมไปไว้ใต้โต๊ะกรีนนะ ห้องเดียวกันนิ" 

"ทำแบบนี้จะได้ผลจริงหรอวะ" 

"มึงลองดูก่อน ตอนจีบแฟนเก่ากูก็จีบแบบนี้นะ" 

"กูเขินว่ะแบบ.." 

"มึงก็อย่าให้เขารู้ดิ ซื้อไปให้ทุกวันพอเขารู้ว่าเป็นมึง อะไรก็ง่าย"


​คาบแรกของวัน

ผมซื้อขนมกับน้ำเอามาไว้ใต้โต๊ะกรีนตามที่กล้าบอกแล้ววิ่งไปนั่งโต๊ะตัวเอง 

"หืม อะไรเนี่ย" กรีนที่เพิ่งมาก็หยิบขนมออกมาดู 

"..." ผมได้แต่นั่งนิ่งๆทั้งที่ในใจดิ้นเหมือนหมาโดนน้ำร้อนลวก 

" 'เราชอบเธอนะ กินให้หมดล่ะ' ของใครเนี่ย" เมื่อกรีนอ่านข้อความในกระดาษที่ผมแนบไว้ผมก็แทบจะดิ้นอีกครั้ง 

"แหมกรีน เสน่ห์แรงเหมือนกันนะเนี่ย" เพื่อนของเธอเอ่ยแซว 

"ก็ไม่เท่าไหร่ ถ้าคนที่ให้เป็นพี่เพชรกล้าคงดีกว่าเยอะ" 

"..." ถึงจะใจแป้วไปหน่อยแต่อย่างน้อยเธอก็ไม่ทิ้งขนมที่ผมซื้อให้


หลายวันต่อมา

ผมซื้อน้ำกับขนมมาให้ทุกวันและกรีนก็รับเอาไว้ทุกวัน ไม่รู้ว่าจะใจอ่อนบ้างรึยัง 

"ประมุข" 

"หะ.. ห้ะ ว่าไง" ผมสะดุ้งพูดติดขัดเมื่อโดนกรีนเรียก 

"ตกใจอะไรขนาดนั้น"  

"พ..พอดีเราคิดเรื่องอื่นอยู่น่ะ" 

"แกมาเช้าทุกวันแกเห็นป่ะว่าใครเอาขนมมาให้เรา" 

"..." ผมส่ายหน้าไปมาเบาๆ 

"นี่มุข เราขอพูดกับแกตรงๆเลยนะ" กรีนลากเก้าอี้มานั่งตรงหน้าผม เล่นเอาผมใจหล่นลงตาตุ่ม 

"แกคบกับพี่เพชรกล้าจริงๆหรอ เรายังไม่อยากจะเชื่อเลย" 

"ก็.. ตามที่เห็น" 

"คบกับพี่กล้าเป็นไงบ้างอ่ะ แก.. เคยมีอะไรกันป้ะ" 

"เอ้ยบ้า จะไปมีได้ยังไงล่ะ" 

"ก็เป็นแฟนกันนิ แกเกลียดเราอยู่ป้ะที่เราชอบแฟนแกอ่ะ" 

"เกลียดอะไร เราชอบเธอจะตาย!  ....!!?" ผมเม้มปากแน่นเมื้อเผลอพูดบางอย่างออกไป

"ว่าไงนะ" 

"คือ.. เราชอบเธออ่ะกรีน ขนมที่เธอได้ทุกวันก็.. มาจากเรา" ผมอ้อมแอ้มตอบไป 

"...แต่แกคบกับพี่กล้าอยู่นะ แกจะมาชอบเราได้ไง" 

"เราไม่ได้คบกับกล้า มันแค่อยากจะปฏิเสธเธอ" 

"เราคิดไว้อยู่แล้ว" 

"เราชอบเธอมานานแล้ว เธอพอจะ.. ให้โอกาสเราหน่อยได้ไหม" 

"...ก็ได้ เราจะลองคุยกับแกดู" กรีนหยุดคิดแปปนึงก่อนจะให้คำตอบที่ผมพอใจออกมา 

"เธอพูดจริงนะกรีน ไม่ได้หลอกเราใช่ป่ะ" 

"อื้ม" 

"ขอบใจนะ ที่ให้โอกาสเรา"

**Petkla part.**  

ผมนั่งอยู่ใต้ต้นไม้คนเดียวพลางมองรูปผู้หญิงคนนึงในโทรศัพท์ จริงๆแล้วกรีนก็น่ารักดีนะ แต่ที่ผมไม่รับรักเธอก็เพราะผู้หญิงในรูปคนนี้  

เธอคือสา.. แฟนเก่าของผมเอง เราเพิ่งเลิกกันได้ไม่นาน และเป็นเหตุผลที่ผมย้ายหนีมาเรียนที่นี่

"จะเริ่มใหม่กับใครได้อีกวะ" นึกถึงทีไรก็ยังเจ็บไม่หาย

Rrrrrrrrrrrr~ 

"ฮัลโหลว่าไงเต้" ผมรับสายจากเพื่อนสนิทสมัยม.ต้นที่โทรเข้ามาพอดี 

"(ไงกล้า ทำไรอยู่)" 

"ก็นั่งเล่นอ่ะ คาบว่าง" 

"(เป็นไงบ้างโรงเรียนใหม่ เสียดายถ้าแม่ให้กูย้ายคงได้ไปอยู่เป็นเพื่อนมึงแล้ว)" 

"ไม่เป็นไร โรงเรียนใหม่กูโอเคดี กลุ่มเพื่อนกูตอนนี้ก็ดี" 

"(คิดถึงมึงว่ะ แม่งกูเห็นสาควงแฟนใหม่ทุกวันแล้วเจ็บใจแทนมึง)" 

"..." 

"(เสาร์นี้ว่างป่ะ เจอกันหน่อยดิ)" 

"ต้องดูก่อนอ่ะ แต่น่าจะไม่ว่าง" 

"(อืม.. งั้นไม่เป็นไร รอมึงว่างวันอื่นก็ได้)" 

"อื้อ เรื่องสามึงก็.. อย่าไปอะไรกับเขามากนักเลย" 

"เออๆ กูวางนะ ต้องเข้าห้องละ"

ติ๊ดๆ

------------ตััด-------------

ประกาศจากไรท์: เนื่องจากEp. 3ที่เป็นตอนถัดไป ไรท์ลงตอนเว็บล่มพอดีเลยขัดข้องเบิ้ลเป็น2รอบให้เฉย พอจะเข้ามาแก้หรือลบก็ทำไม่ได้แล้ว เพราะฉนั้นให้เลือกอ่านแค่อันเดียวพอเพราะมันซ้ำกัน ขอบคุณครับ

ความคิดเห็น