YINGPREM

สวัสดีทุกคนฮับ คนโปรดเป็นนิยายที่อาจจะหาสาระไม่ได้ แต่ก็หวังว่าคุณจะสนุกกับการอ่านเรื่องนี้ <3

ชื่อตอน : [คนโปรด : 28]

คำค้น : คนโปรด

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.2k

ความคิดเห็น : 62

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2561 02:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[คนโปรด : 28]
แบบอักษร

​คนโปรด 28

“ฮิ้วววววว” เสียงโห่แซวดังขึ้นคับห้องจากไอ้เพื่อนๆตัวเหี้ยของผม ลูคัสยิ้มๆไม่พูดอะไรแต่รับชนแก้วเพื่อนๆผมทุกคน ไม่นานทุกคนก็หันไปเฮฮาร้องคาราโอเกะดื่มกินกันต่อ

“อวดผัวเก่ง”ผมหันไปถลึงตาใส่ไอ้ตี๋พร้อมชูนิ้วกลางให้มันทั้งสองข้าง

“มึงยิ่งกว่ากูอีก แรดฉิบหาย”ด่ามันคืนไปเล็กน้อย

“กูก็ไม่ได้ว่ากูเรียบร้อยนี่”มันยักไหล่ให้ ผมกำลังจะอ้าปากเถียงมันต่อแต่ลูคัสก็สะกิดแขนเรียกผมไว้ก่อน

“มิทตี้ พี่ออกไปคุยโทรศัพท์แปบหนึ่งนะ”

“อืมๆ”ผมพยักหน้ารับ ลูคัสยิ้มๆแล้วลุกออกไป

“ปกติมึงเป็นแบบนี้ตลอดเลยหรอ?”ไอ้ตี๋เซนท์ถามขึ้น

“อะไร?”

“ก็เวลาเฮียคุยโทรศัพท์มึงไม่เคยถาม ไม่เคยสงสัยเลยหรอว่าเขาคุยกับใคร”

“มันคุยงาน”ผมตอบออกไปตามที่คิดแทบจะทันที

“ทุกครั้งเลยนะหรอ?มึงจะแน่ใจได้ยังไงว่าเขาไม่ได้คุยอย่างอื่นนอกจากเรื่องงาน นี่กูไม่ได้เสี้ยมนะเว้ย”

“มึงกำลังเสี้ยมกูเลยสัส!!”ตอนแรกผมก็ไม่ได้คิดอะไรเลยนะ แต่ตอนนี้กูเริ่มคิดละ!

“ฮ่าๆๆ มึงไม่คิดอะไรก็ดีแล้ว จะได้ไม่ต้องคิดมากไง”ไม่ทันแล้วเพื่อน

“ต่อให้กูคิดกูก็ทำไรแม่งไม่ได้อยู่ดี เคยเช็คโทรศัพท์มันซะที่ไหนล่ะ”ผมเพิ่มระดับเสียงให้ดังขึ้นอีกนิด เพราะเสียงโหยหวนจากการร้องคาราโอเกะของไอ้เคลวิน

“ลองขอดูดิ ถ้าเขารักมึงยังไงเขาก็ยอมเชื่อกูๆ”ผมละเกลียดจริงกับไอ้คำว่าเชื่อกูๆของมันเนี่ย ทำกูเจ็บตัวมาหลายทีละ

“มิทตี้เป็นอะไร?ทำไมทำหน้าเครียดแบบนั้น”ลูคัสเดินกลับมานั่งข้างผมเมื่อไหร่ไม่รู้ เอ่ยทักผมคิ้วขมวด

“เปล่าๆเวียนหัวนิดหน่อย”

“ไหวไหม?”

“อืม ลุค...ผมขอยืมมือถือหน่อยดิ”

“ของตัวเองล่ะครับ?”

“ไม่อยากใช้ ขอยืมของพี่ไม่ได้หรอ?”ผมเลิกคิ้วถามอย่างใจกล้า ลูคัสเหลือบสายตามองไปทางไอ้ตี๋นิดๆแล้วกระตุกยิ้มมุมปากให้ผมก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์มือถือยื่นให้ผม

“รหัสปลดล็อคคือวันเดือนปีเกิดมิทตี้”ผมรับโทรศัพท์ลูคัสมาปลดล็อคตามที่เขาบอก ครั้งก่อนที่ยืมมาถ่ายรูปผมก็ไม่ได้ค้นอะไร แต่คราวนี้ผมค้นทุกอย่างแล้วคือไม่มีแอปพลิเคชั่นที่เป็นโซเชี่ยลมีเดียเลย มีแต่แอปเช็คหุ้นหรืออะไรเกี่ยวกับการงานเขาซะส่วนใหญ่ ประวัติโทรออกมีชื่อผมซะส่วนใหญ่มีบ้างที่เป็นเบอร์โย ส่วนประวัติการโทรเป็นชื่อที่ผมไม่รู้จัก

“ที่โทรมาล่าสุดคือคุณนิโค จากบริษัทอสังหาฯในอังกฤษ ส่วนเบอร์นี้เป็นสายจากบริษัทเนลสัน แล้วก็เบอร์นี้เป็นชื่อย่อของเจ้าของสัมปทานก๊าซธรรมชาติใน...”ลูคัสเอียงตัวมาชิดผมก่อนจะจิ้มนิ้วบนหน้าจอไล่บอกทีละชื่อๆ ผมรีบกดปิดโทรศัพท์คืนให้เขาทันที แล้วยังรู้สึกเขินๆแปลกๆที่ผมทำตัวแม่งอย่างกะผู้หญิงที่ต้องคอยเช็คโทรศัพท์ผัว...ไม่น่าเชื่อไอ้เหี้ยเซนท์เลยจริงๆ

“อ้าว ไม่ดูต่อแล้วหรอ?”

“ไม่เอา พอแล้ว”ผมหันหน้าหนีพร้อมยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม

“เช็คได้ ถ้ามันจะทำให้มิทตี้สบายใจพี่ยินดี”ลูคัสเอื้อมมือมาขยี้ศีรษะผมเบาๆ

“ก็บอกว่าไม่เช็คแล้วไง!”ผมเหวี่ยงเสียงใส่ลูคัสกลบเกลื่อนเรื่องน่าอาย

“โอเคครับๆไม่เช็คก็ไม่เช็ค”

“ทีพี่ก็ยังเคยเช็คของผมเหมือนกันนั่นแหละ”ผมจำได้ว่ามันลบไลน์รายชื่อสาวๆที่ผมคุยด้วยทิ้งหมดเลย

“พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรไง...ฟอด!”ลูคัสดึงไหล่ผมไปพิงอกตัวเองก่อนจะยื่นหน้ามาหอมแก้มผมเร็วๆทีหนึ่งแล้วกอดคอผมไว้หลวมๆ ผมเงยหน้ามองลูคัสนิดๆแต่ก็ไม่ได้ปัดมือมันออก เพียงขยับตัวเอนหลังพิงอกแกร่งให้ถนัดขึ้น

“แฮ่มๆ ขอโทษที่ขัดจังหวะสวีทนะครับ แต่กูขออนุญาตถามว่าวันเกิดมึงที่จะถึงนี้จะจัดที่ไหนครับ”ไอ้ตี๋ถามขึ้นเสียงไม่เบานัก ทำให้คนอื่นๆในห้องหันมาสนใจผมบ้าง

“ยังไม่รู้เหมือนกัน”

“จัดที่นี่ไหมล่ะ?”ไอ้ตี๋เสนอ

“ที่นี่ของมึงหรา ถามผัวมึงละยัง?”

“ของๆกูก็เหมือนของๆป่องนั่นแหละ”ไอ้ดีสปอยเมียสุดจริง

“จบนะ ตามที่ผัวกูบอกเลย”

“กูเกลียดความลอยหน้าลอยตาของมึงฉิบหายไอ้ตี๋”ผมโน้มตัวไปดีดหน้าผากมันด้วยความหมั่นไส้

“โอ้ย!ดีดูมันแกล้งกู”

“สมิธ!มึงอย่าแกล้งมัน”ไอ้ดีปรามผมดุๆ ดีนะไม่ลุกมาต่อยปากกู

“สำออยเกินไปละไอ้ตี๋”

“ก็กูอ่อนแอ”มันทำท่าบิดตัวไปมา

“เดี๋ยวกูถีบ เลิกทำเหอะกูจะอ้วก”

“ฮ่าๆๆ ตลกว่าไงครับเฮีย”ไอ้เซนท์หันหน้าไปถามลูคัสแทน

“อ้าว!ไม่ถามกูแล้วอ่ะ?”

“ถามเฮียอ่ะถูกแล้ว ถ้าเฮียไม่ให้มึงคิดว่ามึงจะได้มาเหรอ”

“ทำไมกูจะมาไม่ได้”

“แน่ใจ?”เสียงลูคัสกระซิบถามข้างหู

“ไหนบอกจะตามใจ”

“พี่ก็ตามใจมิทตี้ตลอด”ลูคัสบีบจมูกผมเบาๆเหมือนหมั่นเขี้ยว

“หึ!ให้มันจริง”

“สรุปจัดที่นี่นะ เดี๋ยวกูจัดการให้มึงเอง”

“เออ เต็มที่เลย”

“ว้าวๆป๋ามิทก็มาว่ะ”เสียงเพื่อนคนหนึ่งดังขึ้น

“ผัวมันจ่ายเหอะ”

“ไอ้เหี้ย”อวยพรมันไปอีกคำ

“หรือไม่จริง?”

“…”แล้วทำไมทุกคนต้องเงียบเพื่อฟังกูด้วยเนี่ย

“เอออออ แดกได้เต็มที่ผัวกูจ่าย พอใจยัง!!!”

“เฮ้ๆๆวันเกิดไอ้สมิธเฮียเลี้ยงว่ะ”

“ผัวทุ่มชะมัดเลยว่ะ วู้ๆๆ”

“ได้แดกเหล้าฟรีอีกแล้วโว้ย!!”

...และอีกหลายสารพัดประโยคไม่น่าออกอากาศจากไอ้พวกเพื่อนหลายยำ!!!

+++++++++++++++++++++

ผมกลับถึงห้องประมาณตี 3 กว่าๆในสภาพมึนเมาเล็กน้อย...ลูคัสกำลังลากผมเข้าห้องนอนอย่างทุลักทุเล คือพอรู้เรื่องบ้างนะแต่ควบคุมตัวเองไม่ได้เลยว่ะ!

“มิทตี้นิ่งๆก่อนอย่าเพิ่งนัวเนียครับ”

“อื้มมม ง่วงงงงงง”

“เดี๋ยวจะไม่ได้นอนเพราะเลื้อยนะที่รัก”

“จะทำอะไรเค้าอ๋ออออ?”

“คิดว่าเราควรทำอะไรกันดีล่ะหื้ม?ฟอด!!”ข้างขมับผมถูกหอมหนักๆจากอีกคน ไวเท่าความคิดผมก็เกี่ยวคอเขเข้ามาใกล้แล้วแนบริมฝีปากชิดกับปากบางอีกคน ราวกับสติของลูคัสได้ขาดลงในวินาทีนั้น เขาอุ้มผมขึ้นขณะที่เรายังบดจูบใส่กันสองขาผมเกี่ยวเข้าที่เอวสอบโดยอัตโนมัติ ขายาวของลูคัสนำพาผมเข้าสู่ห้องนอนอย่างรวดเร็ว

ผมไม่รู้ตัวเลยว่าอีกคนปลดเปลื้องเสื้อผ้าเราสองคนออกจากตัวตอนไหน แต่สติเริ่มกลับมาก็ตอนที่อีกคนขยับกายเข้าออกในตัวผม ความเสียวกระสันแล่นปราดไปทั่วร่างยันสมองเรียกสติผมกลับมาอีกครั้ง

“อ๊ะ อื้อ ลุค พี่ลักหลับกูหรอ อ๊า!”

“มิทตี้ยังไม่หลับ พี่ไม่ถือว่าลักหลับนะครับเด็กดื้อ จุ๊บ!”แล้วมันก็โน้มตัวมาจุ๊บเหม่งผมก่อนจะสอดกายเข้ามาลึกยิ่งกว่าเดิมจนผมเผลอร้องครางระงมออกมาอย่างน่าอาย

“แต่ผมยัง อ๊ะ! ไม่อนุญาต อื้อออ!”

“งั้นพี่ไม่ทำต่อดีไหมเพราะมิทตี้ไม่อนุญาตให้ทำ”ผมเผลอชักสีหน้าใส่ลูคัสโดยไม่รู้ตัว แม่งมาเสือกจะหยุดอะไรตอนนี้วะเนี่ย

“อย่ามากวนได้ป่ะ ถ้าไม่ทำก็ไม่ต้องทำอีกตลอดไปเลย!”

“โอ๋ๆไม่งอนนะ พี่ขยับแล้วนะครับ”ลูคัสขยับสะโพกอีกครั้ง ทำให้ความเสียวซ่านที่ค้างเติ่งเมื่อกี้เริ่มวิ่งวนไปทั่วกายอีกครั้ง เลือดผมสูบฉีดหนักขึ้น หัวใจก็เต้นรัวเร็ว จังหวะที่ลูคัสกระแทกลงมาถี่รัวราวกับร่างกายถูกไฟฟ้าอ่อนๆช็อตเป็นระลอกๆ ผมเสียวซ่านจนถึงขีดสุดจนกระทั่งปลดปล่อยออกมาโดยที่มือไม่ได้แตะต้องกลางกายเลยแม้แต่น้อย

“แฮ่กๆ อื้อออ”

“ไม่รอพี่เลย”

“ก็มันเสียว”ผมตอบออกไปตามตรงด้วยความเหนื่อยหอบ

“น่ารักอีกแล้ว จะให้พี่หลงไปถึงไหนหื้ม?”ลูคัสโน้กายมาหอมข้างขมับผมทั้งสองข้าง ผมจึงใช้แขนเหนี่ยวต้นคอเขาไว้แล้วรั้งมาจูบปากกันอย่างดูดดื่ม ผมเป็นคนเริ่มสอดลิ้นเข้าไปในโพรางปากลูคัสก่อน ลิ้นเราเกี่ยวพันสลับกันอย่างเร่าร้อน ริมฝีปากผมถูกอีกคนจูบดูดแรงๆด้วยความหื่นกระหายตามอารมณ์ดิบเถื่อนที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ส่วนล่างของลูคัสก็ขยับเข้าออกหนักหน่วงเล่นเอาผมจุกท้องน้อยไปหมด

พั่บๆๆๆๆ

“อื้อ! ลุคเบาๆ อ๊ะ!จุก!”

“พี่ขอโทษ ทนอีกนิดนะเด็กดี ใกล้แล้ว...ฮืม!”ลูคัสครางต่ำในลำคอ เขาเคลื่อนริมฝีปากมาดูดต้นคอผมแรงๆจนเจ็บจี๊ดนิดๆ ลูคัสจับขาผมข้างหนึ่งพาดบ่ตัวเอง ส่วนอีกข้างเกี่ยวเอวสอบเขาไว้ ลูคัสกระแทกหนักๆรัวเร็วขณะเดียวกันมือเรียวก็กอบกุมน้องชายผมที่เริ่มแข็ง ชักรูดรัวเร็วไม่แพ้กัน ผมตาพร่าเบลอร้องครางออกมาเพราะรู้สึกจะเสร็จอีกครั้ง  ไม่นานผมก็รับรู้ได้ถึงของเหลวอุ่นๆที่ถูกฉีดพ่นออกมาอัดแน่นเต็มช่องทางและผมจึงตัวกระตุกเสร็จตามลูคัสไปติดๆ

“มิทตี้ของพี่น่ารักที่สุด จุ๊บ!”ลูคัสก้มมาจูบผมหนักๆอีกรอบ

“อื้ม พอแล้วลุกออกไปเลย จะนอน!”ผมเริ่มกลับมาเหวี่ยงอีกครั้งเพราะง่วงและเหนื่อยมาก รู้ตัวนะว่าทำนิสัยไม่ดี แต่อีกคนก็ตามใจอ่ะ จะโทษผมคนเดียวก็ไม่ได้นะเว้ย

“โอเค จะอาบน้ำไหม?”

“ไม่ไหวแล้ว ง่วงมากๆ”ผมพูดขณะที่ตาหลับลงไปแล้ว สติก็ใกล้จะหลุดเต็มทีทั้งๆที่เหนียวตัวมาก

“พี่จะเช็ดตัวทำความสะอาดข้างในให้จะได้หลับสบายไม่ปวดท้องด้วย มิทตี้หลับเลยก็ได้”

“อืม ขอบคุณ”

“ฝันดีครับที่รักของพี่”

++++++++++++++++++++++

คิดถึงงงงงงง ขอโทษทุกคนมากๆนะคะที่หายไปนาน ไม่รู้จะแก้ตัวยังไงเอาเป็นว่าก็คำตอบเดิมๆคือเปรมเรียนหนักมากกกก และงานเยอะมากกว่า ฮ่าๆๆ ตอนแรกว่าจะมาลงหลังจากที่ลงอีบุ๊คแล้ว แต่อีกบุ๊คเปรมไม่เสร็จสักทีแบบว่าอยากเปลี่ยนหลายอย่างเพราะเป็นคนหลายใจอยากใส่ทุกอย่างที่คิดออกแต่ไม่ค่อยมีเวลาไงเลยเลื่อนแล้วเลื่อนอีกจนน่าจะไปจบที่สิ้นเดือนแทน เปรมก็ไม่อยากให้คนอ่านรอแล้วแหละค่ะ และเพื่อเป็นการไถ่โทษที่ช้า เปรมจะลงตอนพิเศษให้อ่านกันฟรีอีก1ตอนหลังตอนจบนะคะ อยากอ่านช่วงเวลาแบบไหน คู่ใครก็ได้ สามารถเม้นบอกเปรมได้นะคะ...รัก...เปรม

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น