valen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา1

ชื่อตอน : ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2561 02:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา1
แบบอักษร

“มึงไม่ไปกับพวกกูใช่มั้ย”แพมเด็กสาวในชุดเด็กม.ปลายถามคำถามเดิม ๆ กับเพื่อนสาวคนสนิททุก ๆ อาทิตย์

“ไม่อ่ะ พวกมึงไปเหอะ”และคำตอบเดิม ๆ ก็ออกจากปากเล็ก ๆ ของวีนัส

“งั้นมึงจะไปอยู่ไหนวะ?”แพมเพื่อนสาวในกลุ่มทุกคนต่างรู้กันดีว่าเพื่อนสาวของพวกเธอออกจะอินดี้ไปสักหน่อย

“คงไปห้องสมุดไม่ก็ไปหาที่นอนแถวสวนหลังโรงเรียนแหละ ฮ้าว!!! งานเลิกละก็โทรมาละกัน”วีนัสยกมือขึ้นปิดปากหาวเล็กน้อยก่อนจะโบกมือลาเพื่อน ๆ เมื่อทุกคนเดินออกมาเด็กสาวก็รีบคว้าสายหูฟังจัดการสอดเข้ามาไว้ใต้เสื้อนักเรียนตัวขาวและจัดการเสียบเข้ากับมือถือเครื่องบางก่อนจะกดเข้าแอปเพลงทันที

ทุกวันศุกร์คาบสุดท้ายจะเป็นอะไรที่โรงเรียนแห่งนี้จะเงียบมากเพราะนี่คือ คาบเสรี ชั่วโมงที่ปล่อยให้นักเรียนทุกคนพักผ่อน และเป็นช่วงเวลาที่นักเรียนเกือบทุกคนจะไปรวมตัวกันที่โรงยิมเพื่อเต้นกันไปกับกลุ่มวงดนตรีจากกลุ่มนักเรียนทั้งจากชมรมดนตรีและนอกชมรม

วีนัสเดินตรงมาที่ห้องสมุดที่โปรดสำหรับเธอแต่พอมาถึงกลับไม่เป็นดั่งใจเพราะป้ายกระดาษเอสี่ตัวหนังสือขนาดใหญ่ตรงหน้าที่บ่งบอกว่าวันนี้ ปิด

“เฮ้อ ไปหาที่นอนเอาละกัน”วีนัสพิมพัมบ่นกับตัวเองเบา ๆ และเดินลงจากอาคารไปยังสวนสำหรับวิชาเกษตรซึ่งมักจะไม่มีคนในเวลาแบบนี้ ซึ่งสวนแห่งนี้ก็ไม่เคยทำให้เธอผิดหวัง ต้นไม้สูงหลายต้นที่สร้างร่มไปในตัว รางผักของเหล่าเด็กม.ต้น บ่อปลาเล็ก ๆ พวกนี้ให้อารมณ์เงียบสงบอย่างที่เธอชอบ

“อื้อออ พี่ไนท์เดียวก็มีคนมาเห็นเข้าเอาหรอกค่ะ”

“แน่ใจนะว่าจะพอตอนนี้จริง ๆ”คำถามจากเด็กหนุ่มทำเอาหญิงสาวในอ้อมแขนนั้นหัวเราะคิกคักออกมา เสียงชายหญิงดังแว่วเข้ามาในหูข้างที่ไม่ได้เสียบหูฟังเรียกให้เด็กสาวหันไปมองทันทีก่อนจะสบตาเข้ากับชายหนุ่มในชุดม.ปลายที่กอดจูบกับหญิงสาวอยู่ ชายหนุ่มเมื่อเห็นว่าเป็นแค่เด็กนักเรียนก็ไม่ได้แสดงท่าทางสนใจอะไรแค่มองกลับไปด้วยสายตานิ่ง ๆ ซึ่งทางวีนัสก็ไม่ได้แสดงท่าทีใส่ใจกับการกระทำของคนทั้งคู่อะไรแค่เดินต่อไปทางเดินจนสุดสวนแล้วทิ้งตัวนั่งพิงกับต้นไม้แล้วหยิบขนมกับหนังสือนิยายในกระเป๋าออกมาอ่าน



คลืด คลืด

แรงสั่นจากมือถือที่วางอยู่บนต้นขาปลุกหญิงสาวในตื่นขึ้น

“ฮ้าว!!! ไงมึง”วีนัสกรอกเสียงไปพร้อมกับบิดไล่ความเมื่อยออกไป

“ตื่นเว้ย ๆ ไปหาไรแดกกันเจอกันประตูหน้านะ”เสียงมิ้ลเชคดังแข่งกับเสียงรอบข้าง

“เออ ๆ เดียวรีบไป”วีนัสตัดสายเพื่อนพร้อมกับมองถุงขนมกับหนังสือที่ตกอยู่ข้าง ๆ ลำตัว

“เผลอหลับไปตอนไหนวะเนี่ย”วีนัสบ่นไปพลางมือก็กอบโกยห่อขนมทั้งหลายที่วางเกลื่อนอยู่รอบ ๆ ยัดใส่กระเป๋าเป้และรีบเดินไปหากลุ่มเพื่อนที่ประตู

“ไงมึงแดกไปกันดี”

“อยากกินส้มตำว่ะ”แพม

“กูอยากแดกไอติม!!!”มิ้ลเชค

“กูจะกินเค้ก!!!”ครีมพาย

“มิ้ลบ้านมึงเปิดร้านนมร้านไอติมบ้านมึงก็มีจะร้องไปแดกที่อื่นทำเพื่อ!!”

“กูก็อยากแดกที่อื่นบ้างมั้ยล่ะมึง”

“มึงก็แยกกันไปซื้อแล้วไปหาที่แดกที่อื่นซะมันก็สิ้นเรื่อง”พอวีนัสพูดจบคำสายตาเขม่นพร้อมกับหน้าเหวอ ๆ ขอเพื่อนทั้งสี่ก็จับจ้องมาที่หญิงสาวทันที

“กู พูดอะไรผิด?”วีนัสเลิกคิ้วเล็กน้อยอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนถึงมองมาแบบนี้เหมือนกัน

“มึงไม่เข้าใจอ่ะ มันไม่ได้ฟิว”

“ใช่มึง กูอยากแดกเค้กใช่ปะแล้วมึงถ้าซื้อไปแดกข้างนอกมันก็จะเป็นแค่การแดกเค้กเฉย ๆ ไง”

“แล้วมึงจะแดกเค้กหรือมึงแดกอะไรกันแน่พาย”วีนัสแซวครีมพายออกมายิ้ม ๆ เพราะพอจะรู้ว่าเพราะอะไรเพื่อนสาวเธอถึงอยากจะไปร้านเค้กนั้นนักหนา

“น่าก็พี่เค้าน่ารักดีนี่แค่มองก็ฟินแล้ว”ครีมพายพูดออกมายิ้ม ๆ

“ใช่มึงแล้วของกูไอติมใช่มั้ย มึงคิดนะว่าแดดขนาดนี้ไอติมกูจะไม่ละลายก่อนหรอวะ”มิ้ลเชคพูดเหตุผลของตัวเองออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง

“งั้นพวกมึงรีบเลือกกันเลยกูหิว เดียวก็ได้ไปจบที่ร้านป้าเหมือนเดิม”วีนัสส่ายหัวเล็กน้อยไม่ได้ว่าจะรำคาญเพื่อนหรืออะไรเพราะนี่คือเรื่องปกติของกลุ่มพวกเธอไปซะแล้วที่จะมานั่งเถียงกัน



“หึ จบกันได้ไกลมาก!!!สึด”วีนัสพูดออกมาขำ ๆ แล้วจิ้มหมึกนึ่งมะนาวในจานตรงหน้าเข้าปากพร้อมกับหันไปมองกลุ่มผู้คนหลากหลายวัยที่เดินเล่นตามชายหาด

“เออน่ากินกันเสร็จก็ไปเดินถนนคนเดินกันต่อไง”แพมพูดขึ้นยิ้ม ๆ ก่อนที่กลุ่มเด็กสาวจะพากันนั่งคุยนั่งกินกันรอเวลาร้านค้าตั้งอีกสักพัก

“...นัส วีนัส ตื่นเว้ย เย็นแล้วไปเดินตลาดกัน”ครีมพายที่นั่งอยู่เปลยาวข้าง ๆ สะกิดปลุกเพื่อนสาวขี้เซาเบา ๆ

“กี่โมงละวะ”

“จะทุ่มละ”มิ้ลเชคตอบกลับ

“เออไปดิ ฮึบ เมื่อยตัวชิบหาย”วีนัสลุกขึ้นยืนแล้วบิดตัวไปมา

“เฮ้อ กูคบกับมึงมาก็นานละนะกูก็ยังไม่เข้าใจว่ามึงนอนไปได้ยังไงกันทั้งวัน”ครีมพายพูดแซว ขณะพากันเดินไปยังถนนคนเดิน ตลาดนัดเรียบชายหาดไม่ไกลจากที่พวกเธอนั่งกันนัก

“เออจริง แม่งว่างหน่อยหลับ ไม่หลับก็อ่านหนังสือ หน้ามึงแม่งโครตไม่เหมาะกับการเป็นหนอนหนังสืออ่ะมึง”

“แล้วหน้าอย่างกูนี่ควรเป็นอะไรดีวะ”วีนัสหันมาถามแพมอย่างขำ ๆ ไม่ได้นึกโกรธอะไรเพื่อน

“เออว่ะ ไม่รู้ว่ะ”สี่สาวเดินเกาะกลุ่มกันดูของไปมาเรื่อย ๆ อย่างไม่ได้รีบร้อนอะไรกันมากนัก เสียงดนตรีสดจากเวทีเล็ก ๆ ของชายหาดดังคลอให้ได้ยินมาเรื่อย ๆ ลมเย็น ๆ เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังให้ได้ยินเป็นระลอก ๆ

“มึงดูกันไปก่อนนะ อยากกินกล้วยว่ะ”วีนัสบอกกลุ่มเพื่อนสาวที่ยืนดูเสื้อผ้าอยู่ เมื่อเพื่อน ๆ พากันส่ายหน้าหญิงสาวก็ตรงไปร้านขนมปังรูปทรงกล้วยที่สอดไส้ข้างในที่อยู่ไม่ไกลจากกลุ่มเพื่อน

“ป้าคะเอาครีมอันนึง ใบเตยอัน กล้วยสองอันค่ะใส่ถุงให้หน่อยนะคะ”

“จ่ะ”วีนัสยิ้มรับป้าคนขายเล็กน้อยและหยิบมือถือในกระเป๋ากระโปรงขึ้นมากดเล่นเพื่อรอเวลา

“กินหมดหรอ”วีนัสได้ยินเสียงเหมือนคนคุยกันอยู่ไม่ไกลแต่ก็ไม่ได้คิดจะเงยหน้าขึ้นมามอง เพราะไม่ได้คิดว่าเจ้าของเสียงจะคุยกับตนเอง

“เฮ้ยน้องเค้าเมินมึงว่ะไอ้ไนท์”

“หวาย ๆ ๆ ๆ ไอ้คุณไนท์แป๊กครับผม”

“หนูจ๊ะได้แล้วแปดสิบจ่ะ”

“ขอบคุณค่ะ”วีนัสส่งเงินให้พร้อมกับรับถุงขนมร้อน ๆ มาถือไว้แล้วเดินกลับมาทางซอยร้านเสื้อผ้าที่กลุ่มเพื่อนสาวเลือกดูอยู่

“เหี้ย!!ร้อน”วีนัสสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อกัดเข้าไปที่ขนมปังที่เพิ่งปิ้งเสร็จใหม่ ๆ

“เหี้ยแม่งตลกดีว่ะ”มิกค์พูดขึ้นขำ ๆ อย่างไม่ใส่ใจแล้วหันไปคุยเล่นกับกลุ่มเพื่อนต่อ แต่สำหรับมิดไนท์ ภาพเด็กสาวผมรวบหางม้ากับชายเสื้อหลุดรุ่ยออกมานอกชายกระโปรงตัวยาวเรียบ ๆ กับสะดุดตาเค้าเอาอย่างมาก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น