คีตาอักษร

ขอขอบคุณที่ช่วยสนันสนุนนะคะ

บทที่ 10 ผู้ร้ายปากแข็ง.. 25%

ชื่อตอน : บทที่ 10 ผู้ร้ายปากแข็ง.. 25%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 409

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ย. 2561 23:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10 ผู้ร้ายปากแข็ง.. 25%
แบบอักษร

​จุฑาธช ขับรถยนต์คันหรูเลี้ยวจอดสนิทลงที่ หน้าบ้านนราเกรียงไกร ชายหนุ่มเปิดประตูรถ ก้าวเดินตรงเข้าไปข้างในบ้านอย่างเร็วไว “ป้านวลอยู่ไหน??” จุฑาธช ร้องถามคนงานที่กำลังปัดกวาดเช็ดถูกทำความสะอาดบ้านอยู่ห้องโถง “อยู่ห้องครัวค่ะ” คนงานหญิงคนหนึ่งหันมาตอบคำถาม ด้วยสีหน้าท่าทางงงๆ สงสัย กับท่าทีรีบร้อนของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ้านายอีกคนของบ้านนี้

“ป้านวลรู้ไหมว่าดาวย้ายไปอยู่ที่ไหน??” จุฑาธช เข้ามาในห้องครัว ซึ่ง นวลฉวี กำลังควบคุมคนงานหญิงทำความสะอาดห้องครัวอยู่ ก็ต้องสะดุ้งตกใจ เพราะไม่ทันคาดคิดว่า จุฑาธช จะเข้ามาและแถมยังมาถามเรื่องการย้ายที่อยู่ ฉันทพิชญา เอากับตนเองอย่างนี้

“อุ้ย!! คุณธช ป้าตกใจหมดเลยค่ะ” นวลฉวี อุทานพร้อมกับยกมือขึ้นทาบอก “ว่าไงล่ะครับป้า ป้าพอรู้ไหมว่าดาวย้ายออกไปอยู่ที่ไหน??” จุฑาธช ไม่สนใจเรื่องตกใจไม่ตกใจ ที่เขาสนใจคือคำตอบที่เขาจะได้รับต่างหาก จึงเซ้าซี้เร่งเร้า นวลฉวี อีกรอบ

“เอ่อ!! คือ.. ป้าไม่รู้หรอกคะ ว่าหนูดาวไปอยู่ที่ไหน ป้าไม่ได้ถามน่ะค่ะ ทำไมคุณธชไม่ถามคุณราชดูล่ะคะ? ท่านอาจจะรู้ก็เป็นได้นะคะ” หากว่า เอกราช ไม่สั่งห้ามไม่ให้พูดเรื่องที่อยู่ของ ฉันทพิชญา ไว้ก่อนหน้านี้ นวลฉวี ก็คงตอบตามความจริงไปแล้ว

ซึ่งทำไม นวลฉวี จะไม่รู้เรื่องระหว่าง จุฑาธช กับ ฉันทพิชญา ล่ะ นวลฉวีรู้ดีเลยทีเดียวล่ะ ก็ชายหนุ่มผู้ยืนอยู่ตรงหน้านี้ เล่นมาขอเอากุญแจสำรองห้องนอนของ ฉันทพิชญา กับเธอนี่แหละ ไม่บอกเหตุผลด้วยว่าจะเอาไปทำไม และจากตอนนั้นถึงตอนนี้ ชายหนุ่มก็ยังไม่ได้ให้คืนกลับมาเลย

หนำซ้ำที่เห็นจะๆ ตา ก็ตอนที่ชายหนุ่มเปิดประตูห้องนอนของ ฉันทพิชญา ออกมาตั้งแต่ไก่โฮ่ทุกเช้านั้นด้วย นวลฉวี จึงไม่มีข้อสงสัยใดๆ ในใจอีก และก็อดสงสารหนูดาวของเธอไม่ได้ ไหนจะมาโดนรังแกทั้งร่างกายและจิตใจอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน หนูดาวของเธอจากไปอย่างนี้น่ะดีแล้ว อะไรๆ มันอาจจะดีขึ้นมาบ้าง ไม่ตึงเครียดอึมครึมเหมือนที่แล้วๆ มา

“ผมถามแล้วคุณพ่อไม่ตอบ” จุฑาธช พูดอย่างหงุดหงิด และเกิดความกลัดกลุ้มร้อนรนใจขึ้นมา “แล้วคุณธชจะอยากรู้ไปทำไมล่ะคะ คุณธชไม่รักไม่ชอบหนูดาวไม่ใช่หรือคะ ก็ปล่อยหนูดาวเธอไปซะเถอะคะ” นวลฉวี พูดแค่นั้น แต่ในใจนั้นอยากจะพูดออกมามากกว่านั้นอีก แต่ก็ต้องห้ามไว้ เพราะยังไงชายหนุ่มตรงหน้าก็ได้ชื่อว่าเป็นเจ้านายคนหนึ่งของเธออีกคนเหมือนกัน จึงต้องนอบน้อมให้เกียรติ

“ป้าก็รู้นี้ว่าดาวเป็นเมียผม จะให้ผมปล่อยได้ยังไง!!” จุฑาธช พูดอย่างไม่คิดจะรับฟัง กับเหตุและผล นวลฉวี พูดมานั้นเลยสักนิด “แต่คุณธชก็ไม่ได้รักหนูดาวนี่คะ” นวลฉวี เถียงกลับบ้าง เพื่อเป็นการปกป้องคนที่เธอรักเอ็นดู

“ใครบอกว่า!!....” จุฑาธช พูดออกมาได้แค่นี้ ก็ต้องหยุดคำพูดค้าง อย่างตกใจในความรู้สึกของตนเอง ‘นี้เขาจะพูดว่าอะไรออกมา บอกว่ารักอย่างนั้นเหรอ!!?? ไม่นะ ไม่ใช่แน่ๆ ที่เขาเป็นอยู่อย่างนี้ ก็เป็นเพราะว่ายังคงหลงและยังไม่อิ่มต่างหากล่ะ’ ยัง! ยัง! ความมีทิฐิในตัวชายหนุ่มยังมีอยู่มาก จึงยังไม่ยอมรับอะไรง่ายๆ

“ป้าไม่รู้แล้วมีใครรู้บ้างไหมล่ะ??” จุฑาธช ตั้งสติได้ไม่คิดจะพูดต่อ เสพูดไปอีกทาง “ไม่มีใครรู้หรอกค่ะ” นวลฉวี พูดอย่างรัวเร็วโดยไม่ต้องคิดไตร่ตรองเลย และนั้นทำให้ จุฑาธช หงุดหงิดใจมากขึ้นไปอีก ที่ไม่ได้คำตอบถามที่เขาต้องการ หันหลังเดินจ้ำๆ ออกไปจากห้องครัวนั้นอย่างเร็วไว

“เฮ่ออ!!.... คุณธชนะคุณธช ผู้ร้ายปากแข็งจริงๆ จะมีทิฐิอะไรนักหนาก็ไม่รู้นะ ระวังเถอะวันหนึ่งหากรู้จิตใจตัวเองแล้ว วันนั้นจะเป็นวันที่สายเกินไป แล้วจะเสียใจเอาภายหลัง” นวลฉวี มองตามหลังแกร่งบึกบึนนั้นไป ส่ายหน้าไปมา พร้อมกับบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น