ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 11

คำค้น : อาคราม เพลย์เยอร์ อาหลาน ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.1k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ย. 2561 17:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11
แบบอักษร

WTF! :: 11

"นี่..สักทุ่มออกไปนั่งหลังบ้านมั้ย?ชั้นอยากตากอากาศข้างนอกหน่อย" อาครามเดินออกมาพลางเช็ดผมไปพลาง ผมมองอาครามอึ้งๆก่อนเบือนหน้าหนี...ร่างกายกำยำสมส่วนมีหยดน้ำเกาะพราวตามอกกว้างและหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามที่เอวสอบมีผ้าเช็ดตัวพันรอบอย่างหมิ่นเหม่..พลาดหลุดขึ้นมานี่..ไม่อยากจะคิดเลย

"ตามใจสิครับ..ผมยังไงก็ได้"

"นี่..เลิกตึงใส่ชั้นได้แล้วน่า" อาครามนั่งลงข้างๆแล้วก้มลงมาจนปลายจมูกแตะกัน ผมยกมือดันหน้าอาครามออกห่างแล้วกลิ้งไปอีกฝั่ง

"สิ่งที่อาครามให้ผมทำวันนี้..มันฝังใจผมนี่ครับ" ถึงอาครามจะขอโทษและให้สัญญาแต่ผมก็ยังไม่หายเคืองอยู่ดี

"เฮ้อ..ต้องทำยังไงถึงจะหาย?"

"ช่างมันเถอะ อาครามไปแต่งตัวเถอะ..เอาเสื้อพ่อใส่ก่อนก็ได้อยู่ในห้องของเขาน่ะครับ" อาครามพยักหน้าแล้วเดินออกไปห้องพ่อ..ผมถอนหายใจก่อนเปิดลิ้นชักหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดเครื่อง..กล้าปิดเครื่องผมได้ยังไงวะ!

"หืม...แม่โทรมางั้นหรอ?" อดแปลกใจไม่ได้ที่แม่โทรหา...เราไม่ได้เจอกันเป็นปีๆเลยนะได้แต่ส่งจดหมายหากัน...แม่เลี่ยงที่จะฟังเสียงผมแต่ผมไม่ลืมที่จะเขียนเบอร์ลงไปเผื่อแม่เปลี่ยนใจ...แล้ววันนี้แม่ก็โทรมา..ผมรีบโทรกลับทันทีรอไม่ถึงห้านาทีทางปลายสายก็กดรับ

(เอ่อ...เพลย์ใช่มั้ยลูก?)

"...ครับ..แม่"

(อ่า..ดีจัง..เอ่อ..แม่ไปหาเราได้มั้ย?)

"จะมากลับใครครับ"

(...ครอบครัวแม่น่ะ) ผมเงียบเผลอกำมือโดยไม่รู้ตัว..ครอบครัวหรอ..คำนี้เจ็บชิบ..ตลอกเวลาผมอยู่ตัวคนเดียวมาตลอดแต่แม่กลับมีครอบครัว..หึ ยุติธรรมดีจริง

"อย่าเลยครับ..จะเอามาเย้ยผมงั้นหรอ?แม่อยู่ในที่ของแม่เถอะ" ทั้งๆที่วาดเอาไว้ว่าแม่โทรมาเพราะอยากคุยกับผมอยากได้ยินเสียงกันแต่แท้จริงแล้วไม่ใช่เลย

(เพลย์...แม่)

"แค่นี้นะครับผมจะนอนกับอาครามแล้ว"

(คราม?! น้องของพี่โคมน่ะหรอ!ทำไมลูกอยู่กับเขา)

"ตั้งแต่พ่อเสีย..อาครามดูแลผมมาตลอดสิบปีไม่แปลกนี่ถ้าผมจะนอนกับเขา" พูดไปยิ้มไป..ไม่ใช่ยิ้มที่แสดงความดีใจ..ไม่ใช่ยิ้มเขินอาย..แต่มันคือยิ้มของความสะใจ!..มันอาจจะบาปที่ผมเหมารวมแม่ไปด้วยแต่ผมไม่สน..คนที่ผมสนมีแค่อาครามคนเดียว

(เพลย์!..นี่ลูก...!?)

"ถ้าจะพูดให้ถูก...เราเป็นผัวเมียกันครับ" ตัดสายทันทีที่พูดจบแม่โทรกลับมาหลายสายจนผมรำคาญและปิดเครื่องในที่สุด..แม่..ถ้าแม่มาเร็วกว่านี้...บางทีผมอาจจะอยู่กับแม่แล้วเป็นเด็กดีของแม่ก็ได้...

"ไปหรือยัง?" ผมหันมองอาครามแล้วยิ้มนิดๆก่อนพยักหน้าเก็บโทรศัพท์ใส่ลิ้นชักเหมือนเดิมแล้วลุกไปหาอาคราม

"แต่ผมเริ่มหิวแล้ว...ในบ้านก็ไม่มีอะไรเลยออกไปซื้อของที่ซุปเปอร์ฯกันนะครับ" อาครามพยักหน้าผมเลยกลับเข้ามาหยิบกระเป๋าเงินแล้วลากอาครามออกบ้านมา..ท้องฟ้าเริ่มมืดอากาศก็เริ่มเย็นแถมดูแล้วเหมือนฝนจะตกเลยนี่ผมออกมาผิดจังหวะหรือเปล่า?

"รีบเถอะ ชั้นว่าอีกสักพักฝนตกแน่" ผมพยักหน้าเห็นด้วยแล้วรีบเร่งจังหวะการเดินให้เร็วพอถึงซุปเปอร์ฯก็หยิบๆใส่ตะกร้ามาแบบไม่ได้คิดทั้งของสดของคาวและขนมหวานคิดเงินเสร็จก็รีบพากันเดินกลับแต่ไม่ทันก้าวถึงสิบก้าวฝนก็เทลงมาทันที

ซ่า...ซ่า...ครืนน!~

เสียงฝนเสียงฟ้าร้องดังกระหึ่มทั่วพื้นที่ผมกระชับของในมือแล้วเดินฝ่าฝนออกมาอาครามเดินตามหลังอย่างสบายใจไม่ได้กลัวเลยสักนิด

"อาคราม! เร็วๆได้มั้ย!" หันไปโวยใส่ก่อนจ้ำเท้าเร็วๆแต่อาครามยังเหมือนเดิมคือเดินหน้ามึนตามหลังมา

"ไม่คิด...ว่ามันโรแมนติกบ้างหรือไง?" ผมกรอกตาเซ็งๆหยุดเดินแล้วหันกลับไปมอง

"โนแมนติกบ้าอะไรล่ะอาคราม! ฟ้าร้องดังขนาดนี้ยังจะโรแมนติกอีกหรอ!?" อาครามไม่ตอบเอาแต่ยิ้มให้และพอหยุดตรงหน้าผมแขนแกร่งก็ตวัดเกี่ยวเอวเข้าไปใกล้จนลำตัวแนบชิดกันก่อนกดจูบลงบนกลีบปากบางบดเบียดหนักๆจนแทบลืมหายใจลิ้นร้อนสอดเข้ามาเกี่ยวเก็บความหวานในโพรงปากพลางเกี่ยวรัดดึงลิ้นเล็กเล่นอย่างสนุก..ผมเริ่มหอบหนักขาเริ่มหมดแรงโชคดีที่ฝนตกเลยทำให้มองเห็นไม่ชัด..ไม่งั้นดังแน่

"อื้ออ...อืมมม"

"อืม..." อาครามยังคงจูบไม่หยุดฝนก็ตกลงมาเรื่อยๆ..ผมเม้มปากเเน่นแล้วพยายามขยับหน้าหนี

"แฮ่กๆ..อาทำอะไรเนี่ย!ไม่เห็นหรอว่าฝนตก!" ตะโกนเสียงดังแข่งกับเสียงฝน อาครามยักไหล่ก่อนแย่งของไปถือแล้วดึงมือผมให้ไปสัมผัสกับส่วนกลางลำตัวของอาคราม...ท..ที่ตอนนี้เริ่มมีการตอบสนอง

"แค่จูบแก...ชั้นก็ตื่นแล้ว..ลองเซ็กส์กลางสายฝนดีมั้ย?" ไม่รอคำตอบอาครามก็ลากผมกลับบ้านด้วยความเร็วทันที ผมมองแผ่นหลังกว้างแล้วถอนหายใจ..นี่ผมต้องเจออีกแล้วสิ?...แต่บางที..อาจจะโอเคก็ได้นะ...กลางสายฝนน่ะ

"อ...เอาของไปเก็บก่อนสิอา!" รีบเบรคทันทีเมื่อเข้าบ้านมาแล้วอาครามลากผมตรงไปที่สระว่ายน้ำหลังบ้าน อาครามหันมองก่อนพยักหน้าแต่สายตาบ่งบอกว่าขัดใจสุดๆ ผมถอนหายใจแล้วเข้าห้องครัวเอาของสดแช่ตู้เย็นส่วนที่เหลือจัดวางใส่ชั้นให้เรียบร้อยผมทำให้ช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้

"เสร็จหรือยัง!?" ผมสะดุ้งหันมองแล้วยิ้มแหยๆก่อนพยักหน้า

"ค..ครับเสร็จแล้ว" เพียงแค่นั้นอาครามก็เข้ามาลากผมออกไปหลังบ้านทันที...ผมมองสระน้ำสลับกับอาครามก่อนกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ..นี่มันบ้าชัดๆ!อาครามจะทำจริงๆงั้นหรอตอนนี้น้ำในสระเริ่มปริ่มขอบอ่างเนื่องจากได้รับน้ำฝนเข้าไปมันเลยเพิ่มปริมาณขึ้นเรื่อยๆอาครามหันมาแล้วถอดเสื้อที่เปียกออกตากด้วยกางเกงและชั้นในก่อนกระโดดลงสระ

ตูม~

"ลงมาสิ" อาครามโผล่ขึ้นมามือหนาเสยผมไปด้านหลังเอ่ยชวนผมยิ้มๆ ผมส่ายหัวแต่ก็ต้องเปลี่ยนใจพยักหน้าแทนเมื่อสบตากับอาคราม..ผมค่อยๆถอดเสื้อยืดออก..อายโคตรเลยที่ต้องมาถอดต่อหน้าอาคราม

"เอ่อ...อาครามหันไปก่อน!" ผมบอกเสียงดังแข่งกับเสียงฝน อาครามหัวเราะแต่ก็ยอมหันหลังให้ผมรีบใช้จังหวะนี้ถอดกางเกงและชั้นในออกก่อนลงสระไปเงียบๆ

"เสร็จหรือยัง?"

"ส..เสร็จแล้ว!" เย็นมาก...ผมจะแข็งตายมั้ยเนี่ย อาครามหันมาแล้วดึงผมเข้าไปกอดก่อนพาผมไปในส่วนที่ลึกที่สุดผมรีบยกแขนโอบรอบคอหนาไว้ทันที...ตั้งแต่เสียพ่อไปผมก็ไม่เคยลงเล่นที่สระนี้อีกเลย..เพราะทุกครัั้งผมจะเล่นกับพ่อและพ่อจะพามาที่จุดที่ลึกที่สุด...ตอนนี้อาครามกำลังทำแบบนั้นเลย

"เป็นไง?...ชอบหรือเปล่า?"

"ใครจะชอบเล่า!กลางฝนแบบนี้...ไม่สบายกันพอดี" เม้มปากแน่นก่อนเบียดตัวเข้าหาเมื่อรู้สึกว่า...หนาวกว่าเดิม

"หนาว?...อีกแปปเดียวก็หายแล้ว" สิ้นคำอาครามก็ว่ายเข้าข้างสระและทันทีที่หลังผมสัมผัสกับขอบสระอาครามก็กดจูบลงมาทันทีแบบไม่ให้ได้ตั้งตัว..ฝ่ามือหนาลูบไล้ผิวกายใต้ผืนน้ำไปมาก่อนเลื่อนลงบีบก้นหนักๆ..ผมสะดุ้งเล็กน้อยกรีดเล็บลงบนท้ายทอยอาครามเต็มแรง

"อึก..อื้มม" ตัวสั่นนิดๆเมื่อรู้สึกว่าปลายนิ้วถูวนรอบๆช่องทางนิ้วเรียวค่อยๆกดสอดเข้ามาสองนิ้วแล้วขยับควานอย่างไม่สนว่าผมพร้อมหรือไม่ ช่องทางตอดรัดสิ่งแปลกปลอมไม่หยุด..ผมเริ่มหายใจไม่ออกอาครามถึงยอมถอนจูบออกแล้วเปลี่ยนมาไซร้คอผมแทน ผมเงยหน้าขึ้นยกขาเกี่ยวเอวหนาไว้..ผม..ผมไม่ไหวแล้วนะ..มันหมดแรง

"อ๊ะ..อา..อาคราม..ฮึก..อ๊า..พ..พอนะ...อื้ออ"

"งั้นชั้นจะใส่แล้วนะ" ผมพยักหน้าหลับตาแน่นอาครามค่อยๆกดสะโพกผมให้ครอบแกนกายใหญ่ช้าๆแต่พอทำในน้ำมันช้ากว่าปกติ

"อื้อ...อ..อาคราม..ขึ้นข้างบนได้มั้ย?" ถามเสียงสั่น อาครามไม่ฟังผมมือหนากดสะโพกผมลงพร้อมๆกับสวนสะโพกเข้ามาจนแกนกายใหญ่ผลุบหายเข้ามาในช่องทาง..ผมหอบหนักกว่าเดิมเมื่อรับรู้ถึงความคับแน่นที่จุกยันท้องน้อยอาครามกัดฟันแน่นก่อนเริ่มขยับสะโพกช้าๆหน้าท้องแกร่งแนบชิดเสียดสีกับแกนกายผมไปมาความเสียววิ่งพล่านทั่วตัว...สายฝนทังคงเทมาไม่หยุดและดูเหมือนจะแรงขึ้นแถมผมเริ่มแสบผิวเเล้วสิ

"อ๊ะ..อ่ะ..อาคราม..อื้ออ..ม..มัน..อ๊ะ" มันจุกและแน่นมาก..ไม่รู้ว่าเป็นเพราะทำในน้ำหรือเปล่ามันเลยดูเชื่องช้าและอึดอัดกว่าบนเตียงมากโข

"ฮื่ม...ขยับยากชิบ..อ่าห์" อาครามครางต่ำแล้วเร่งจังหวะเร็วขึ้นพอเท่าที่ทำได้ผมขยับกอดอาครามแน่นจนยอดอกแนบชิดถูไถกันไปมาจนแข็งชัน..ผมเงยหน้ามองท้องฟ้ากระพริบตาถี่ๆไล่น้ำฝนก่อนก้มหน้าซบอกกว้าง...คืนนี้..ฝนท่าจะตกยาวยันเช้า

"อาคราม..อื้ิออ..ผม..อ๊ะ..หนาว..อ่ะ" ยิ่งดึกอากาศยิ่งเย็นตัวผมเองก็สั่นแล้วด้วยอาครามกดจูบบนไหล่ไล่ขึ้นมาที่ต้นคอ

"ทนอีกนิดนะ..อืม..ไหวใช่มั้ย?"

"อื้ออ..ว..ไหว..อ๊า..อ่ะ..ผมไหว" อาครามกระชับสะโพกผมแน่นแล้วขยับกระแทกเข้ามาเรื่อยๆไม่หยุดแรงดันใต้น้ำทำให้อาครามขยับได้ลำบากแต่มันก็ไม่เป็นอุปสรรคสำหรับอาครามเลยสักนิดและผมกังวล...กลัวว่าทำในน้ำแล้วช่องทางผมมันจะดูดของอาคราม...แบบนั้นน่ะ...น่าอายมากๆเลยนะ

"อ่าห์..เพลย์..อืม..แกห้ามดูดชั้นเด็ดขาด..เข้าใจ?" กระซิบข้างหูพลางกัดเม้มเบาๆผมพยักหน้ารับเบือนหน้าหลบริมฝีปากหนาอาครามหัวเราะหึๆก่อนขยับถี่รัวแกนกายใหญ่กระตุกแรงๆจนรู้สึกได้

"อ๊ะ..อ๊ะ..อาคราม..อื้ออ..ไม่ไหว..อ๊ะ..จะออกแล้วนะ" จิกเล็บบนหลังกว้างกรีดลากเป็นทางยาวเมื่อแกนกายกระตุกแรงๆร่างกายเสียววูบ

"ฮื่มม..งั้นพร้อมกับชั้น..อืม" ผมทิ้งตัวพิงขอบสระอย่างหมดแรงยกแขนปิดหน้าพลางส่งเสียงครางไม่หยุดอาครามเร่งจังหวะเร็วขึ้นอีก..ผมละมือจับแกนกายตัวเองขยับรูดเร็วๆกดปลายนิ้วถูรอบๆส่วนหัวกระตุ้นให้ออกเร็วขึ้น...

"อ๊ะ..อาคราม..อื้ออ...จะ..ออก..อ๊ะ..แล้ว..อ๊าาา!"

"ฮื่มม...อ่าห์!" น้ำรักสีขาวขุ่นปล่อยออกมาเต็มมือก่อนละลายหายไปกับน้ำอาครามขยับกระแทกสองสามครั้งแล้วปล่อยเข้ามาในตัวผมทั้งหมด...ก่อนค่อยๆขยับเอาแกนกายออกไป

"แฮ่กๆ..พาผมกลับเข้าข้างในเลย..หนาวจะแย่"

"ครับๆ คุณชาย" อาครามยิ้มขำแล้วอุ้มผมขึ้นนั่งขอบสระก่อนตามขึ้นมา ผมรีบหันหน้าหนีทันที..ก็อาคราม...โป๊อยู่นี่..ให้ตายก็ไม่ชิน

"เห้ย!..บอกก่อนสิอา!..ผมตกใจนะ" ตีไหล่กว้างแรงๆอยู่ๆก็อุ้มผมขึ้นแบบไม่บอกกล่าว อาครามยักคิ้วกวนๆแล้วเดินเข้าบ้าน...สภาพเราสองคนนี่...ไร้เสื้อผ้ากันทั้งคู่

"แกจะอาบน้ำอีกหรือเปล่า?"

"อาบสิ..อาครามเตรียมยาให้ผมด้วยเลยนะผมขะกินดักไว้"

"เออๆ เดี๋ยวชั้นเตรียมให้..ไปอาบน้ำไป" อาครามปล่อยผมลงแล้วจูบเบาๆที่หน้าผสกก่อนหยิบผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวแล้วออกไปเตรียมยาให้ ผมมองตามก่อนหันกลับมาหยิบผ้าเช็ดตัวของตัวเองแล้วเข้าห้องน้ำ...อาครามจะดีกับผมไปตลอดหรือเปล่านะ

พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จอาครามก็กลับเข้ามาพร้อมกับข้าวต้มและยา..ผมขมวดคิ้วมองงงๆอาครามยิ้มแล้ววางถาดไว้บนโต๊ะหัวเตียง

"ชั้นทำเองน่ะ ไม่รู้จะอร่อยหรือเปล่า"

"อาครามทำเป็นหรอ?..พึ่งรู้นะเนี่ย" ผมยิ้มขำแล้วนั่งลงบนเตียงอาครามเดินมานั่งข้างๆก่อนหยิบถ้วยข้าวต้มมามาถือไว้แล้วตักข้ามต้มมาเป่าก่อนยื่นช้อนมาตรงปากผม

"เอ้า กินซะ..ชั้นจะได้ไปอาบน้ำบ้าง"

"อาครามก็ไปอาบสิ..ผมกินเองได้"

"อย่าเถียง รีบๆกินซะ" ผมเบ้ปากแต่ก็ยอมกินข้าวต้มที่อาครามป้อน

"อืม...อร่อยเหมือนกันแฮะ"

"จริง? โล่งหน่อย..กินเยอะๆล่ะ" พยักหน้ายิ้มๆอาครามป้อนผมจนหมดถ้วยแล้วตามด้วยยาแก้ไข้

"ไปอาบเลย" ผลักเบาๆ อาครามวางถ้วยลงที่เดิมแล้วลุกขึ้นเข้าห้องน้ำไป ผมล้มตัวนอนดึงผ้าห่มมาคลุมตัว...เอาล่ะสิกินยาดักไปแล้ว..ไข้มันจะมามั้ยนะ..ถ้าผมเป็นไข้ผมคงอดไปจัดการตุลย์แน่ๆ...ขอล่ะอย่าเป็นไข้เลยนะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}