ไม้พาย

เรื่องนี้ไรท์ติดเหรียญวันที่ 25 ไม่ได้เปิดอ่านฟรี 1 ชั่วโมง เหมือนเรื่องอื่นๆนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันค่ะ

ชื่อตอน : 1---ใกล้ตัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.2k

ความคิดเห็น : 53

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ย. 2561 14:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1---ใกล้ตัว
แบบอักษร

"ปึง!!"

เสียงลูกฟุตบอลอัดกระแทกเข้ากับรั้วเหล็กในขณะที่เนตรดาว​เดินมาถึงจุดนั้นพอดิบพอดี

"ว๊าย!! อกอีแป้นหลานอีปริกตกแตก!!" เนตรดาวสาวน้อยหน้าตาน่ารักตกใจทิ้งหนังสือในมือยกมือป้องศีรษะพร้อมอุทานออกมาดังลั่น

"เป็นอะไรมั้ยครับ โทษทีที่ทำน้องตกใจ" ยูเด็กหนุ่มวัย18 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่หกห้องคิงรีบวิ่งออกมาเมื่อเห็นเด็กสาวตกใจจนทิ้งข้าวของในมือจนสิ้น

"มะ มะ ไม่เป็นไรค่ะ แค่ตกใจไม่ได้เป็นอะไร ขอบคุณมากค่ะพี่ หนูเก็บเองก็ได้" เนตรดาวละล่ำละลักตอบออกไป อันที่จริงเธออายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนีไปแล้วด้วยซ้ำ เพราะเมื่อครู่เธอหันไปมองด้วยหางตา ในสนามมีแต่รุ่นพี่ผู้ชายทั้งนั้น ทุกคนล้วนมองมาทางเธอ

เนตรดาวรีบเก็บหนังสือและแฟ้มงานมาถือไว้

"ยังไงพี่ก็ต้องขอโทษจริงๆเตะอัดมาซะแรงเลย ถ้าไม่มีลูกกรงกั้นไว้ต้องโดนหัวน้องแน่ๆ"

"แต่มันก็ไม่โดนนี่คะ ขอบคุณที่ช่วยเก็บ ไปก่อนนะคะ" เนตรดาวรีบชิ่งออกจากบริเวณนั้นในทันทีเพราะรับรู้ได้ถึงสายตาที่จับจ้องมายังเธอนับสิบคู่

"ฮิ้ว.....ไอ้ยูจีบน้องเขาเหรอวะ หูย..แม่งน่ารักว่ะ" เสียงเอ่ยแซวดังขึ้นเมื่อยูเดินกลับเข้าไปในสนามบอล

"ไอ้เชี่ย! มึงไม่เห็นเหรอวะว่าน้องเขาตกใจขนาดไหน"ยูตอบออกไปแต่บนใบหน้ากลับมีรอยยิ้มน้อยๆประดับไว้

"ไอ้เชี่ยไมก็อีกคน มองตามขนาดนั้นมึงก็ถอดวิญญาณออกจากร่างตามน้องเขาไปเถอะ ยังจะเล่นมั้ยบอลเนี่ย" ไมตรีชักสายตาที่มองตามเด็กสาวเมื่อครู่กลับมาด้วยสายตาเรียบนิ่งไม่บ่งบอกถึงอารมณ์ใดๆ เขายกขวดน้ำขึ้นมาดื่มก่อนจะลุกขึ้นวิ่งลงไปในสนามเตะบอลกับเพื่อนๆเหมือนเมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

...........................................................

เนตรดาวเดินกินลูกชิ้นปิ้งน้ำจิ้มรสเด็ดที่ขายอยู่หน้าที่เรียนพิเศษของเธอ เด็กสาวหยิบโทรศัพท์สมาร์ทโฟนขึ้นมาดูเวลา

"โห! จะทุ่มนึงแล้วเหรอเนี่ย" เนตรดาวกึ่งวิ่งกึ่งเดินรีบไปหาซื้อของกินที่ตั้งขายริมถนนเพิ่มเพราะคืนนี้เธอต้องอยู่คนเดียว เนื่องจากพ่อกับแม่ต้องไปเฝ้าบ่อปลาที่ฉะเชิงเทราเพราะพรุ่งนี้ได้ฤกษ์จับปลาถึงสองบ่อ อันที่จริงเธอก็อยากไปด้วยแต่พ่อแม่เห็นว่าเธอโตแล้วไหนจะเพิ่งย้ายเข้ามาเรียนที่นี่อีก จึงไม่อยากให้เธอขาดเรียน เนตรดาวหิ้วถุงข้าวมันไก่กับบัวลอยไข่หวานเดินตรงดิิ่งไปยังวินมอเตอร์ไซค์หน้าปากซอย

"เข้าซอย20ค่ะ" เสียงใส่เอ่ยออกมาทั้งๆที่ปากยังเคี้ยวลูกชิ้นตุ้ยๆๆ มุมปากเล็กๆนั่นยังเห็นคราบน้ำจิ้มลูกชิ้นติดอยู่ประปราย เธอขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายดังเช่นทุกวัน เนตรดาวเงยหน้าขึ้นเนื่องจากเธอกลิ่นหอมอ่อนๆลอยมาจากคนขับ เด็กสาวทำจมูกฟุดฟิดใกล้ๆกับต้นคอของคนขับอยู่พักใหญ่ก่อนจะกลับมานั่งนิ่งดังปกติ

แหม....เดี๋ยวนี้วินมอร์ไซค์ไม่เหม็นอับแล้วเหรอ ปกติกลิ่นเหงื่อไคลกลิ่นอับจากหมวกกันน็อกฟุ้งตลบอบอวลจนเธอแทบจะเป็นลม

เนตรดาวพยักหน้าแสดงความพึงพอใจออกมา

ไม่นานล้อรถก็หยุดหมุนตรงหน้าบ้านของเธอ เนตรดาวรีบส่งเงินให้ก่อนวิ่งปรี่เข้าบ้านไม่ทันได้สังเกตุว่ามอเตอร์ไซค์รับจ้างคันนั้นขับเข้าไปจอดในบ้านหลังถัดไป

เนตรดาวรีบทำการบ้านทั้งของโรงเรียนและของที่เรียนพิเศษอย่างรวดเร็ว เธอเป็นเด็กหัวดี ไม่อย่างนั้นคงสอบเข้าโรงเรียนดังที่เรีียนอยู่ไม่ได้เป็นแน่ แต่แม่ของเธอก็ยังเคี่ยวเข็ญให้ไปเรียนพิเศษ ด้วยกลัวว่าจะเรียนไม่ทันเด็กในกรุงเทพๆ

"เฮ้อ!เสร็จสักที" เนตรดาวรีบเก็บการบ้านก่อนลงมาเดินสำรวจรอบๆบ้าน เธอเป็นเด็กต่างจังหวัดจึงไม่ค่อยกลัวอะไรมากมาย เธอลงมาดูให้แน่ใจว่าประตูหน้าต่างไม่มีปัญหา ก่อนปิดบ้านขึ้นห้องนอนหยิบไอแพดเปิดดูซีรีย์เกาหลีที่เธอชื่นชอบ

เนตรดาวไม่รู้ตัวเลยว่าทันทีที่เธอปิดไฟ หน้าต่างชั้นบนของบ้านติดกันก็ปิดลงทันที


"พี่ไล พี่ไลคนสวยยจ๋า พี่ไลอยู่มั้ย" เสียงหวานเจื้อยแจ้วยืนเรียกพี่สาวข้างบ้าน ตอนนี้เธอถือวิสาสะเดินเข้ามาพร้อมกะละมังปลาในมือ แม่ของเธอกลับมาเมื่อเช้าทั้งยังใช้ให้เธอเอาปลามาฝากข้างบ้านอีกด้วย ปลานิลและปลาทับทิมดิ้นกระแด่วๆจนโคลนที่หลงเหลืออยู่เล็กน้อยกระเด็นใส่ใบหน้าขาวอมชมพูเป็นจุดๆ

"อ้าวน้องเนตรนั่นเอง มีอะไรจ๊ะ"

"แม่ให้เอาปลามาให้ค่ะพี่ไล"

"ขอบใจจ้า ไลลารับกะละมังปลาเอาไปตั้งไว้ข้างบ้าน ส่วนเนตรดาวเดินไปที่หน้าต่างกระจกบานที่ใกล้ที่สุด เธอยู่ปากอย่างน่าเอ็นดูก่อนจะใช้มือข้างที่ไม่สกปรกปาดโคลนจุดเล็กๆบนใบหน้าออก เธอหันซ้ายหันขวา ทำหน้าตาเซ็กซี่เหมือนดาราเกาหลีใส่กระจก ก่อนจะยิ้มแฉ่งมองว่ามีอะไรติดฟันมาบ้างหรือไม่ ก่อนจะนึกขึ้นได้

"อ้อ พี่ไลเวลาเอาปลาไปทำกับข้าวไม่ต้องเอาไปให้บ้านหนูนะ กินปลากันเบื่อแล้วพี่" ไลลาหัวเราะออกมาเด็กสาวคนนี้น่ารักจริงๆ คิดอะไรก็บอกมาตรงๆทั้งน้ำเสียงที่ใช้ยังรื่นหูน่ารักน่าเอ็นดูเสียจริง ไลลาเทปลาใส่กะละมังของตัวเองก่อนจะล้างใบของเนตรดาวให้สะอาดแล้วจึงเอาผักสวนครัวที่เธอปลูกไว้ใส่ลงไปในกะละมังจนเต็ม

"หูย พี่ไลก็....ไม่ต้องหรอก"

"เอาไปเถอะจ้ะ พี่ก็มีให้แค่นี้แหละ"

"ขอบคุณนะคะ งั้นหนูไปก่อนเดี๋ยวไปโรงเรียนสาย" ไลลามองเด็กสาวในชุดม.ปลาย ขนาดพอดีตัว แล่นฉิวกลับเข้าบ้าน แต่แล้วเธอก็นึกขึ้นได้หันไปมองไมตรี

ไมตรียืนล้างจานอยู่ในครัวซึ่งตรงกับบานกระจกที่เนตรดาวมายืนแอคติ้งฉีกยิ้มพอดิบพอดี

"ไมน้องเขาเรียนที่เดียวกับไมเปล่า"

"ครับ"

"งั้นพาน้องเขาไปด้วยสิ" มือที่กำลังล้างจานอยู่ชะงัก ไมตรีก้มหน้าล้างจานต่อไปก่อนจะตอบพี่สาวออกมาเสียงเบา

"แบบนั้นมันไม่ดีหรอกพี่ไล ไม่ดีเลย เนตรจะลำบากเปล่าๆ" ไลลาเอียงศีรษะมองน้องชายอย่างไม่เข้าใจ แต่อยากจะถามเหลือเกินว่าไม่ดียังไง แต่ในเมื่อน้องชายเธอบอกออกมาอย่างนั้น มันคงมีเหตุผล ไม่อย่างนั้นน้องชายของเธอก็คงไม่พูดออกมา 

..............................................................



มองข้างบ้านแป้บ.......

มาบ้างไม่บ้างนะคะ ช่วงนี้ก็วันเว้นวันสลับกับอีกเรื่อง


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}