แมรี่แลนด์

Welcome to the world of Maryland. ขอต้อนรับสู่โลกของแมรี่แลนด์ นิยายรักอีโรติกแบบวัยรุ่น ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและรับชมนะคะ หากผิดพลาดประการใด แมรี่ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

ชื่อตอน : EP:26 NC+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.5k

ความคิดเห็น : 60

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ย. 2561 18:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP:26 NC+
แบบอักษร


“...อ่า..ซี๊ดด..อืมส์...”

แจ๊ะ แจ๊ะ

“ซี๊ดด...”

ร่างสูงของชายหนุ่มหล่อล่ำนอนแผ่ครางระทวยอยู่ในห้องนอนส่วนตัวที่บ้านในเมริกาในตอนเช้าตรู่ ในมือใหญ่ถือสมารทโฟนเครื่องสีดำสนิทไว้มั่น

ดวงตาคมกริบจ้องมองหน้าจอสี่เหลี่ยมที่กำลังเล่นภาพวิดีโอความยาวเพียงไม่กี่วินาที แต่เขาเปิดดูวนไปมาวันละหลายร้อยรอบ

มืออีกข้างกำรอบลำเอ็นที่ตั้งชูชันกระถดหนังหุ้มขึ้นลงด้วยความเร็วราวกับลูกสูบ

พั่บ พั่บ พั่บ

น้ำหล่อลื่นเริ่มไหลปริ่มออกมาตามหัวหยักบานใหญ่ ร่างแกร่งเกร็งตัวอย่างเสียวซ่าน ท่อนบนเปลือยเปล่าเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อใส่เพียงบ๊อกเซอร์ตัวเดียว มีดุ้นเนื้อโผล่ออกมายั่วตรงรอยแยกของกางเกง

หัวเห็ดบานแดงกระตุกหงึกหงักมันวาวไปด้วยน้ำสีใสที่ไหลปริ่มอาบรดอย่างรัญจวน

ในหัวจินตนาการแต่ภาพคนตัวเล็กที่ฝังแน่นอยู่ในหัวไม่ยอมออกไปไหน ร่างนุ่มนิ่ม กลิ่นหอมอ่อนๆ กับนมใหญ่เท่าภูเขาไฟ...

นี่ไม่ได้อวยยัยนั่นนะ...

ไม่ได้อวยจริงๆ ซี๊ดดด....

ชายหนุ่มอาศัยคลิปวิดีโอที่ถ่ายเก็บไว้ตอนซั่มยัยนั่นในห้องน้ำช่วยตัวเองมาตลอดห้าเดือน ใช่ ห้าเดือนมันเป็นเวลาที่ยาวนานมากสำหรับผู้ชายคนหนึ่ง เขาเริ่มรู้สึกว่าทำแบบนี้กับใครไม่ได้อีกแล้ว...ไม่รู้สิ...มันรู้สึกผิดในใจ...

ดวงตาคมจ้องมองคลิปสั้นๆที่เขาถ่ายตอนถอนลำเอ็นออกมาจากรูแดงๆของเมีย ตอนนี้เขาพูดได้เต็มปากว่ายัยนั่นละเมียตัวจริง...

น้ำขาวขุ่นทะลักทะลายออกเปื้อนกระโปรงเจ้าหล่อน ซี๊ดดด....

“อ่าาส์...ซี๊ดด...”

พั่บ พั่บ พั่บ

แจ๊ะ แจ๊ะๆ

“ใกล้แล้วที่รัก...ซี๊ดด..โม....”

ภาพรูแดงๆที่เต็มไปด้วยน้ำกามของเขามันช่างยั่วตัณหาให้เร่งมือหยาบๆนี่เหลือเกิน ท่อนแขนกำยำขยับข้อมือชักรูดแก่นกายระรัวรุนแรงดังพั่บๆจนขึ้นกล้าม

ซี๊ดดดด ใกล้แล้ว......

อีกนิดที่รัก....ซี๊ดดด.....


ครืดดด ครืดดดด

“ชิป!!! ใครวะแม่งง!!”

ภาพเร้าอารมณ์บนหน้าจอโทรศัพท์เปลี่ยนไปเป็นสายเรียกเข้ามีหน้าของไอ้เด็กเกรียนลูกน้องที่มหาลัยเต็มจอสี่เหลี่ยม ความเป็นชายแทบหดลงเหลือสองนิ้ว หมดอารมณ์ เซงชิปหาย....

มือหนารีบกดรับสายทันที ในใจคิดบัญชีกับไอ้นี่เอาไว้ หากไม่มีเรื่องสำคัญหรือคอขาดบาดตายนะ พ่อจะส่งคนไปยำมันถึงที่เลยเอาให้เรียนไม่จบเลยไอ้นี่

ติ๊ด

“ว่าไง!!”

กระแทกเสียงลงไปด้วยความเกรี้ยวกราดเต็มอัตรา แต่วินาทีต่อมาจากใบหน้ายับยู่ยี่เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียม

“เออ กูจะบินกลับเดี๋ยวนี้”

พูดจบชายหนุ่มก็วางสายด้วยหัวใจที่เต้นระรัว เขายอมรับว่าวันแรกที่เธอหายไปนั้นคลั่งมากในระดับหนึ่ง เวลาผ่านไปได้วันเดียวเขาก็ลองกลับไปใช้ชีวิตตามปกติ

แต่ที่ไม่ปกติคือใจที่มันเริ่มรู้สึกวูบๆโหวงๆ เบื่อสภาพแวดล้อมแบบนั้น เบื่อหน้าผู้หญิงคนอื่น เบื่อผับ เบื่อเสียงเพลง เบื่ออะไรหลายๆอย่างจนทนอยู่ที่คอนโดไม่ได้ต้องขายทิ้งเพราะมันทำให้คิดถึงยัยนั่นจนแทบประสาทแดก

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร วันนั้นเขาเหมือนจะเป็นบ้าที่ติดต่อหายัยนั่นไม่ได้ ไปถามกับเพื่อนของหล่อนก็ไม่มีใครรู้ มารู้ทีหลังว่าเธอเปลี่ยนเบอร์ และมีไลน์ใหม่ แต่เขาก็ไม่กล้าจะทักไปหรือโทรไปกลัวว่าจะทำให้เรื่องมันแย่ลงไปกว่านี้...

เขาจึงเลือกที่จะรอ...รอเวลาให้ทุกอย่างมันกลับมาเหมือนเดิมแล้วเขาจะกลับไปเริ่มต้นใหม่

เริ่มจีบยัยนั่นใหม่...


.........


ร่างบางเดินออกมาจากห้องเรียนในตอนเย็น มีกลุ่มเพื่อนแก๊งเดิมนั่งจับกลุ่มเม้ามอยเรื่องผู้ชายที่กำลังเดินผ่านไปมาอย่างออกรส

“อีโม!!!!”

ทั้งสามคนประสานเสียงเรียกเธอ ก่อนจะลุกวิ่งสี่คูณร้อยมากระโดดกอดอย่างไว อีพีนัทไถลลงพื้นหญ้านั่งกอดขาเธอเป็นวักเป็นเวร

“คิดถึง!!! ฮือๆๆ”

“อีโม!!”

“เออๆ พวกมึงจะร้องไห้ทำไมวะ”

“ก็กูรู้สึกผิด”

“เออ เรื่องมันผ่านไปแล้ว แล้วมึงก็ไม่เกี่ยวด้วย เลิกโทษตัวเองเถอะ พวกมึงก็ด้วย”

“โอเคแล้วใช่มั้ยอีโม”

“กูโอเคมากอีข้าว”

มือบางยกลูบหัวเพื่อนเบาๆ พวกมันดูโตขึ้นมาก ก็นะขึ้นปีสุดท้ายกันแล้วอีกไม่กี่เดือนก็จะจบออกไปดูแลกิจการในครอบครัวกันแล้ว เวลาที่เหลือจากนี้เธอคงเหงาน่าดู

“เป็นไงบ้างพวกมึง”

“ก็เรื่อยๆว่ะ ไม่มีมึงอะหมดสนุกเลย”

“เอาน่า..กลับมาแล้วนี่ไง..”

“อื้อ...”

“อีโม เฮียวอมันชวนเราไปปาตี้ที่บ้านมัน”

“อีนัท มึงดูอารมณ์อีโมก่อนดีมั้ยวะ ก่อนจะถามเรื่องปาตี้ไรเนี่ย” โซดาพูดขึ้นพลางจิ้มไปที่หัวกระเทยมัน

“ก็กูอยากให้ไปกับครบอะ แต่ถ้ามึงยังไม่พร้อม...”

“ไม่เห็นเป็นไรหนิ กูก็คิดถึงเฮียมันจะตาย”

โมลิบีพูดแทรกขึ้น แน่นอนเธอโอเคอยู่แล้วถึงเฮียมันจะเป็นต้นเหตุแต่มันก็ส่งข้อความมาขอโทษเธอทุกวัน เรื่องที่เธอดรอปเรียนก็เป็นประเด็นร้อนแรงในวงคณะ

บ้างก็ว่าท้อง บ้างก็ว่าถูกผู้ชายทิ้ง แต่เรื่องพวกนั้นเธอไม่เก็บมาใส่ใจอยู่แล้ว เรื่องเป็นยังไงเธอรู้ตัวเองดี เธอทำอะไรลงไปนั่นคือสิ่งสำคัญ

และหลายคนก็รู้สึกผิดไปตามๆกัน เฮียวอคนแรกเลย มันแทบจะเอาพวงมาลัยมากราบขอคมาเธอที่เป็นคนพาเธอไปรู้จักผู้ชายคนนั้นจนต้องดรอปเรียนหนี ก็นะ เฮียวอมันก็ได้รับผลกรรมอยู่ ได้ข่าวว่าเมียก็หนีหายเข้ากลีบเมฆ...

ตอนนี้เขาคนนั้นคงกลับไปใช้ชีวิตอย่างเคยสินะ ไม่สิ ห้ามคิด ตอนนี้เธอเริ่มต้นใหม่แล้ว

“มึงจะไปกับพวกกูจริงนะ!!”

“เออ แต่...” เธอทำอ้ำอึ้ง ไม่รู้จะบอกพวกมันยังไง จะว่าเธอแรดไปรึเปล่า

“แต่อะไร..” สามคนตั้งใจจดจ่อที่จะฟังมาก

“แต่กูพาแฟนกูไปด้วยนะ คิก~..”

พูดจบร่างบางเดินแยกไปหาผู้ชายร่างสูงหล่อขาวหน้าตาเหมือนอปป้าละลายใจ เขาที่ยืนรอเธอได้สักพักแล้ว ก็นะเรียนห้องเดียวกัน เสคเดียวกัน บอกแล้วไงเธอเหมือนกลับไปเป็นรุ่นน้องอีกครั้ง

“ห๊ะ!!!! น้องบอย!!!!”

“ตายแล้วแม่จะเป็นลมค่ะลูก!...”

“กะเทย!!”

เธอได้ยินเสียงตกใจของยัยพวกนั้น ก่อนจะเดินไปคล้องแขนล่ำๆพลางโบกมือบ๊ายบายแล้วทำท่าทางว่าจะโทรหาพวกมัน

ดัดจริตมากกกก....อีโม.....



..............

🧡

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}