Da-Ra

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คนที่ช่วยชีวิต

ชื่อตอน : คนที่ช่วยชีวิต

คำค้น : เอเรส

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.พ. 2563 15:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนที่ช่วยชีวิต
แบบอักษร

​MY WOLF 4

.

.

EMILY PART.

เอเรสขับรถต่อมาเรื่อยๆ จนมาถึงท่าเรือ ที่มีคนจำนวนไม่น้อยยืนรออยู่ ทันทีที่เอเรสลงไปจากรถ ปืนก็ถูกชักออกมาเพื่อป้องกันเขาทันที

"เดี๋ยวสิ! แล้วฉันล่ะ!?" ฉันรีบลงรถตามเขามาก่อนจะถามทันทีที่เอเรสกำลังจะเดินไปขึ้นเรือ

"ไปโรงพยาบาลของเธอสิ อยากไปนักไม่ใช่รึไง?" เขาถามกลับมานิ่งๆ แต่ประโยคแบบนี้มันกวนประสาทกันชัดๆ

"แล้วฉันไปคนเดียวได้ที่ไหนล่ะ!" ฉันย้อนถามอย่างอารมณ์เสีย บรรดาลูกน้องของเขาก็มองมาอย่างแปลกใจทันที

คงอยากจะรู้ว่าคนที่สวยมากๆอย่างฉัน เป็นใคร งั้นก็ขออธิบายนิดนึง

"ฉันพึ่งโดนยิงเพื่อช่วยชีวิตนาย.. ให้ตายเถอะ ถ้าย้อนเวลาไปได้ฉันก็จะไม่ช่วยนาย แล้วปล่อยให้นายตายๆไปเลย" ฉันพูดกับเอเรส แต่ตั้งใจให้ทุกคนได้ยิน

"...."

"แต่ที่ฉันยอมช่วยเพราะฉันใจดี และเห็นแก่ความเป็นเพื่อนมนุษย์ของเรา"

"...."

"น่าผิดหวังจริงๆ คนที่นี่เป็นพวกชอบเนรคุณหรือไง?" ฉันถามและบีบน้ำตาออกมา โชคดีจังที่ฉันแอคติ้งเก่ง

บทพูดก็คิดได้ไม่ยาก ถึงฉันจะไม่ได้ตั้งใจจะช่วยเขา แต่ฉันก็ช่วยไปแล้ว เขาไม่รู้หรอกว่ามันบังเอิญ

อีกอย่างหนึ่งที่ต้องยกเรื่องบุญคุณขึ้นมาพูด เพราะถ้าเขาเหมือนพี่ชายของฉันจริงๆ เขาไม่มีทางปล่อยคนที่ช่วยชีวิตให้เป็นอันตรายไปหรอก

หึ..คนอะไรฉลาดชะมัด 😎

"ตามมา"

"^^" เอเรสพูดนิ่งๆ แล้วเดินนำขึ้นเรือไป ฉันก็รีบตามเขาไปอย่างอารมณ์ดี.. ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ

..ตกลงแล้วฉันจะเอาคนนี้ 😍

 

ฉันนั่งเรือมากับเอเรสกับลูกน้องสองคนและคนขับเรือหนึ่งคน

เพราะว่ามันเป็นเหตุฉุกเฉินมั้ง เขาถึงได้นั่งเรือลำเล็กกลับเกาะ เพราะว่ามันรวดเร็วกว่า

แต่ปัญหาก็คือ เสื้อเกาะอกของฉันไม่ได้ออกแบบมาเพื่อรับลมทะเล และกระโปรงที่ถูกฉีกก็ร่นขึ้นมาจนสั้น

ประกอบกับแผลที่เริ่มระบม ตอนนี้ฉันทั้งหนาว และตัวสั่นไปหมด

พรึ่บ!

ในตอนนั้นเองเอเรสก็โยนเสื้อแจ็คเก็ตของเขามาให้กับฉัน

"เห็นแก่ที่ช่วยชีวิตฉันไว้หรอกนะ" เขาพูดนิ่งๆ

"ห่มให้หน่อยสิ"

"?"

"ฉันเจ็บแขน" ฉันเจ็บจริงๆนะ แต่ว่าทำตัวให้ดูน่าสงสารมากกว่าเดิมนิดหน่อย

"...." เอเรสไม่ตอบอะไร แต่สุดท้ายก็ยอมหยิบเสื้อมาคลุมตัวฉันเอาไว้ดีๆ แล้วกลับไปนั่งที่เดิม

"ขอบคุณนะ" ฉันบอกเขา แต่หมอนั่นก็เมินฉัน แล้วมองออกไปที่ทะเล ฉันสวยกว่าทะเลตั้งเยอะ ทำไมถึงกล้าเมินกันยะ-^-

หลังจากนั้นไม่นาน เรือก็ขับมาถึงเกาะ และถ้าเดาไม่ผิด เกาะนี้ก็คือ wolf island สินะ ..ได้มาเหยียบเร็วกว่าที่คิดแฮะ

ตึกๆๆ ทันทีที่พวกเรามาถึง ก็มีคนจำนวนหนึ่งวิ่งมาหาเอเรสทันที ฉันรู้จักทุกคนนะเพราะศึกษาประวัติของเอเรสมาแล้ว

แต่ว่า..ไม่คิดว่าทุกคนจะหล่อ หุ่นดี และน่ากินขนาดนี้ เอาจริงๆฉันได้หมดทุกคนเลยนะ มัดรวมกันมาเลยก็ได้ ><

"เป็นอะไรมั้ย!? ลิซบอกแล้วไงว่าให้พาคนไปด้วย" อลิซ น้องสาวของเอเรสพูดขึ้นมาทันที ได้ยินมาว่าเธอจะมาที่wilเดือนละไม่กี่ครั้ง

เพราะสามีและลูกอยู่ที่กรุงเทพฯหมด ฉันคงมาในจังหวะนั้นพอดีสินะ แต่ช่างเรื่องผู้หญิงเถอะ ฉันสนใจผู้ชายมากกว่า

"เรสไม่เป็นไร"

"พอดีฉันช่วยเขาเอาไว้ได้ทันน่ะ" ฉันพูดแทรกขึ้นมาทันที

"ใครหรอ?" สายตาของทุกคนมองฉันอย่างตั้งคำถามกันทันที ฉันเลยเล่าให้พวกเขาฟังแทนเอเรส เพราะหมอนั่นไม่ยอมพูดอะไรเลย-_-

"ฉันช่วยผลักเขาให้หลบกระสุน กระสุนเลยมาโดนฉันแทน"  ฉันพูดต่อ แล้วโชว์แผลให้ทุกคนเห็น

"ตายแล้ว! ทำไมถึงไม่รีบบอกล่ะ" อลิซพูดอย่างตกใจ แล้วขยับมาดูแผลของฉันใกล้ๆ

"พาไปให้หมอทำแผลก่อนเถอะ" ราชันพูดขึ้นมา

"ฉันไม่เป็นไร ^.^" ฉันหันมายิ้มหวานให้ราชันทันที

"ไม่เป็นไรได้ไง แผลลึกจะตาย ขนาดมัดแบบนี้เลือดยังไม่ยอมหยุดเลย" อลิซพูดขึ้นมาอีกครั้ง ฉันไม่ได้พูดกับเธอเลยนะ ยุ่งชะมัด-_-

"คือ..ฉันอยากทำความรู้จักกับทุกคนก่อน ^^"

"ไว้ทีหลังก็ได้"

"แต่.." วูบบบ อยู่ๆฉันก็รู้สึกหน้ามืดขึ้นมา ก่อนที่โลกมันจะหมุนๆแปลกๆ

"คุณคะโอเคมั้ย?"

"ฉัน.." พรึ่บ!!

เอมิลี่ล้มลงไปต่อหน้าต่อตาของทุกคน เพราะว่าเสียเลือดไปค่อนข้างเยอะ บวกกับอาการไข้ที่เพิ่มสูงขึ้นมาระหว่างที่นั่งเรือ แต่เธอกลับไม่รู้เรื่องเลย เพราะมัวแต่สนใจเอเรสอยู่

"เอาไงดีเรส?" อลิซเงยหน้าขึ้นมาถามเอเรส

"ให้คนพาไปที่ห้องพยาบาล"

"ได้ไง! เขาช่วยชีวิตเรสไว้นะ"

"พาไปบ้านกูก็ได้นะ" นิโคลัสพูดขึ้นมา เพราะจากตรงนี้ไปบ้านพักของเขาน่าจะเร็วที่สุด

"นิคไม่ต้อง ที่เขาต้องมาเจ็บตัวแบบนี้ก็เพราะช่วยชีวิตเรส เพราะงั้นเรสก็ต้องเป็นคนดูแล"

"ไม่เอา" เอเรสปฏิเสธทันควัน เพราะเขาไม่ถูกชะตากับผู้หญิงคนนี้เลยจริงๆ เป็นผู้หญิงก็ควรจะทำตัวดีๆสิ ไม่ใช่อ่อยผู้ชายไม่เลือกหน้าแบบนี้

ตอนมองเพื่อนๆของเขา ก็จ้องที่จะกิน ผู้หญิงแบบนี้มีด้วยหรือไง?

"ไม่ได้! พ่อเคยสอนว่าไงจำไม่ได้หรือไง!"

"อย่ามาอ้างพ่อนะลิซ -_-"

"พอๆ จะมาทะเลาะกันเพื่ออะไร? ตอนนี้เธออาการแย่ลงแล้ว" ราชันพูดขึ้นมา แล้วเอามือแตะไปที่หน้าผากของคนที่หลับอยู่เบาๆ

"ตัวร้อน ไข้ขึ้นสูง เสียเลือดแบบนี้ ถ้าไม่รีบจะช็อกนะ" ราชันอธิบายต่อ ใจจริงเขาก็อยากจะรีบช่วยเธอ

แต่ดูเหมือนเอเรสจะไม่ค่อยชอบใจ เขาเลยยังไม่ทำอะไร คนอื่นๆก็คงจะคิดเหมือนกัน

เพราะว่าเอเรสเป็นหัวหน้า การที่จะทำอะไรโดยที่หัวหน้าไม่เห็นด้วย ถือว่าเป็นเรื่องที่ผิดสุดๆเลย เพราะมันเหมือนขัดคำสั่งยังไงล่ะ

"ราชันพาไปที่บ้านของเรสเลย" อลิซออกคำสั่งแทน

"!!?"

"นิคไปตามหมอมา ด่วนเลย!"

"ลิซจะมาทำตามใจตัวเองแบบนี้ไม่ได้นะ" เอเรสพูดอย่างไม่พอใจ

"แล้วไง เรสจะขัดใจลิซงั้นหรอ?"

"...."

"จะให้ลิซพาอันนากับอเดลไปอยู่ที่อังกฤษเลยดีมั้ย?"

"เฮ้ย อย่าขู่เรื่องนี้ดิ"

"งั้นเรสก็ต้องตอบแทนเขา เขาช่วยชีวิตเรสไว้นะ"

"แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่น่าไว้ใจไง"

"เรสกลัวผู้หญิงแค่คนเดียวงั้นหรอ?"

"ไม่ได้กลัว"  เอเรสปฏิเสธเสียงแข็ง

"งั้นตอนนี้ก็ช่วยก่อน ไว้ให้ราชันไปตามสืบทีหลังก็ได้หนิ"

"..."

"นะเรส ลิซขอ" สิ่งที่ตอนนี้เอเรสคิดก็คือ อลิซไม่ได้กำลังขอ แต่กำลังบังคับเขาต่างหาก จริงๆเลย! นี่น้องสาวหรือแม่กันแน่!

.

.

.

🐺🐺🐺

#เอมิลี่คืออวยตัวเองเก่งงงง

ความคิดเห็น