Aliyah.P
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

NIGHTSHADE’S STORIES 🥃 [No.4] VAYO x ROSÉ ขอบคุณทุกการสนับสนุนนะคะ 💰⭐️🔑

ชื่อตอน : UNFAITHFUL 🥀 Ep.4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 15k

ความคิดเห็น : 107

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ธ.ค. 2561 12:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
UNFAITHFUL 🥀 Ep.4
แบบอักษร

ปัจจุบัน..


@ AIRPORT


“Thailandddd~!”


ลิซพูดออกมาอย่างดีใจพอเราเหยียบพื้นที่ประเทศไทย แถมยังหันมายิ้มกว้างให้ฉันแบบตื่นเต้นมากเพราะเราไม่ได้กลับมาที่นี่กันนานพอสมควรตั้งแต่ไปเรียนไฮสคูลที่นู่น


“ไหนบอกจะมีราชรถมาเกย?”


ฉันถามออกไปเพราะเห็นลิซบอกไว้ก่อนหน้านี้ว่าบรรดาเฮียๆจะมารอรับเรา ซึ่งก็ไม่ได้เจาะจงไงว่าจะเป็นใคร เฮียพาย เฮียบีท หรือ..เฮียโย


เอาจริงตลอดเวลาบนเครื่อง สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดคือการต้องเจอเฮียโยนี่แหละ เพราะตั้งแต่วันนั้นฉันเป็นฝ่ายเลือกที่เลี่ยงเขาเอง ขนาดวันที่เฮียโยกลับไทย..ทั้งที่ตกลงกันไว้แล้ว ฉันยังเลือกไม่ไปส่งเขาที่สนามบินด้วยซ้ำ ก็มันไม่รู้จะพูดยังไง อารมณ์ตอนนั้นมัน..ไปไหนไม่เป็น ทำไรไม่ถูก ส่วนตอนนี้..ก็แค่ดีขึ้น ไม่ได้ตัดใจง่ายขนาดนั้น


“แป๊บนะ ลิซตามก่อน”


ลิซพูดแล้วก้มหน้ากดมือถือยิกๆอยู่สักพัก แต่ดูท่าทางจะไม่ได้เรื่องแฮะ เพราะยัยนี่ดูหน้ามุ่ยขึ้นมาทันตา สงสัยจะโดนเบี้ยวจริงๆละมั้ง


“กลับเองเหอะขี้เกียจรอ”


ฉันตัดบทไปดื้อๆ เพราะพอจะรู้แหละว่าบรรดาเฮียๆตอนนี้ฮ็อตกันขนาดไหน ไม่น่าจะว่างมารับเราได้หรอก


พูดจบฉันก็ลากกระเป๋าตัวเองเดินนำออกมา ลิซเองก็รีบคว้ากระเป๋ากึ่งเดินกึ่งวิ่งตามมาเหมือนกัน แต่พอเราเดินออกมาได้สักพักก็เจอกับร่างสูงของคนสองคนที่คุ้นตายืนกดมือถือชิลๆและหันมองซ้ายมองขวาแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร


“เฮียยยยย~”


ลิซที่เห็นเหมือนกันกับฉันส่งเสียงเรียกเฮียทั้งคู่ออกไป แล้วพวกเขาก็เงยหน้าขึ้นมา และเดินตรงเข้ามาหาพวกเราที่ยืนอยู่ เช่นเดียวกับลิซที่ลากกระเป๋าเดินเข้าไป.. จากที่มองรอบๆคร่าวๆและเห็นว่าไม่มีวี่แววของใครอีก ฉันเลยโล่งใจนิดหน่อยแล้วลากกระเป๋าตัวเองเดินตามลิซไปเงียบๆ


“ไม่ได้มา”


พอฉันเดินเข้าไปใกล้ เฮียพายก็พูดออกมาอย่างรู้ทัน แต่ฉันก็ไม่ได้พูดอะไร แล้วเฮียพายก็คว้ากระเป๋าในมือฉันไป ส่วนเฮียบีทก็คว้ากระเป๋าลิซ แล้วหันมายักคิ้วให้ฉันสองสามทีเป็นเชิงทักทาย ก่อนจะหันไปคุยกับลิซต่อ ฉันที่เดินอยู่ข้างเฮียพายเลยเอ่ยชวนเขาคุยไปตามปกติ ถึงจะไม่ค่อยได้เจอแต่เราก็คุยกันตลอด


“เป็นไงมั่งเฮีย เห้ยหรือต้องเรียก..รุ่นพี่พายุ Nightshade?”


ฉันแกล้งกวนเขาไปงั้นแหละ เห็นว่าตอนนี้ฮ็อตใหญ่ละไง นี่ว่าจะขอถ่ายรูปคู่กับลายเซ็นไว้ให้สาวๆใน ม. อิจฉาเล่นหน่อย


“เรียกไรก็ได้ สบายดี” เฮียพายตอบกลับมาสั้นๆ แล้วลากกระเป๋าเดินต่อไปอยู่แบบนั้น ฉันก็พยักหน้าตอบไป


“แล้ว...”


ฉันกำลังจะพลั้งปากพูดไป แต่รีบหยุดมันไว้ได้ทัน ทำไมอยู่ๆถึงนึกอยากถามเรื่องเฮียโยขึ้นมานะ เกิดอยากรู้ว่าเขาเป็นยังไงทั้งที่ฉันอดทนไม่สนใจเขามาได้ตั้งนาน


“เหมือนเดิม”


เฮียตอบกลับมาแบบรู้ทัน ฉันก็รับฟังแต่ไม่ได้พูดอะไรเหมือนเดิม เลยกลายเป็นเขาที่ปกติพูดน้อยจะตายเป็นฝ่ายพูดต่อ


“ทำใจได้แล้ว?”


หึ.. พูดน้อยแต่พูดตรงและทิ่มแทงกันได้ดีตามเคยเลยจริงๆ ฉันเลยหันไปมองเฮียนิดหน่อยแล้วตอบกลับไป


“ปีเดียวเนี่ยหรอ?”


ฉันตอบคำถามเฮียพายด้วยคำถามไปแบบเซ็งๆ ปีหนึ่งของบางคนมันคงทำอะไรได้มากมาย แต่กับฉันยิ่งพยายามเท่าไหร่ก็ดูจะยิ่งแย่ลงไม่รู้ทำไม


“แล้วยังติดต่อ...”


“ไม่!” ฉันชิงตอบออกไปเสียงเข้มอย่างรู้ดีว่าเฮียพายจะถามอะไร


ฉันกับเฮียโยมีช่องทางติดต่อกันมากมาย IG Facebook Line และอะไรต่อมิอะไร แต่เชื่อมั้ยหลังจากวันนั้น.. แม้แต่จะกด Like ให้กันสักครั้งก็ยังไม่มีเลย Comment สักประโยคยิ่งไม่ต้องพูดถึง แต่เฮียโยก็ยังเป็นรายการโปรดที่เด้งขึ้นมาบนหน้า Feed ของฉันซ้ำๆ และฉันก็นั่งมองมันทุกวันมาเป็นปีๆ แบบไม่คิดจะ Unfriend หรือ Unfollow ไม่รู้ทำไม..


“คิดยังไงถึงตามมันมา” เฮียพายถามออกมาเสียงเรียบ ฉันเลยสวนกลับไปทันควัน


“ตามลิซ”


“แค่ลิซ?” พอฉันพูดไปแบบนั้นเขาก็ถามซ้ำออกมาอีกจนฉันเขวไปและพูดอะไรไม่ออก


“.....”


ก็จริงแหละนะ ที่จริงไม่ใช่แค่ตามลิซ.. ถ้าให้พูดตรงๆส่วนหนึ่งที่ทำให้ฉันตัดสินใจมาที่นี่ก็เป็นเพราะเฮียโยเคยสั่งเอาไว้ตั้งแต่วันนั้น


‘รีบตามไปล่ะไอ้แสบของเฮีย’


ทุกคำพูดของเขาเหมือนเป็นคำสั่งที่ถูกป้อนใส่โปรแกรมที่เป็นกลไกการทำงานในร่างกาย สุดท้ายวันนี้ฉันก็มาอยู่ที่นี่ แต่มันชัดเจนได้ทันทีว่าถึงตอนนี้ก็ไม่มีไง ไม่มีเฮียเหมือนเดิมแล้วไง หึ...


“แน่ใจว่าทนได้?”


เฮียพายมองท่าทางของฉันและถามออกมาเสียงเรียบด้วยแววตาที่ดูเห็นใจ แต่ฉันก็ไม่ได้ตอบอะไรไปเหมือนเดิม เอาจริงๆถ้ามันจะเป็นงี้ก็คงต้องปล่อยให้มันเป็นไป ฉันล้ำเส้นเพื่อนเองแล้วจะทำอะไรได้ ถ้าวันนั้นไม่พูดไปก็ไม่เป็นเรื่องไง


“.....”


“ถ้าเจอจะไม่หวั่นไหว?”


เฮียยังขยี้ซ้ำมาอีกทีเหมือนตั้งใจจะให้ฉันพูดออกไปให้ได้ ฉันเลยเลือกจะตัดบทไปด้วยประโยคเดียวแล้วทำเป็นไม่สนใจ


“เฮียรู้.. จะเซ้าซี้ให้ได้อะไร” พอได้ฟังเขาก็มองมา พร้อมกับพยักหน้ารับรู้และเงียบไป


มันเป็นแบบนั้นจริงๆ ถ้าเฮียพายไม่รู้ก็ไม่มีใครรู้แล้วแหละ เห็นเฉยๆแบบนี้เขาสังเกตอาการผิดปกติของฉันได้ตั้งแต่ออกจากห้องนอนเฮียโยในคืนนั้นแล้วด้วยซ้ำ..


แล้วตั้งแต่วันนั้น เฮียพายที่ดูเงียบมากก็กลายมาเป็นที่ปรึกษาหัวใจฉันขึ้นมาแบบฉับพลัน เฮียรู้ดีตั้งแต่ที่ฉันแอบชอบเฮียโย รู้ว่าสมุดบันทึกของฉันเต็มไปด้วยข้อความอะไรมากมาย ซึ่งบางทีเฮียพายนี่แหละตัวดี แอบเอาข้อความของฉันมาแซวด้วยคำพูดเรียบๆเวลากวนกันน่าโมโหจะตาย และสุดท้ายเฮียพายรู้เรื่องที่เกิดขึ้นในห้องนอนวันนั้นที่ฉันโดนปฏิเสธแบบไม่มีเยื่อใยนั่นด้วย


แต่จะว่าไปมีเรื่องที่เขายังไม่รู้.. คือสร้อยข้อมือที่ทุกวันนี้ฉันยังใส่อยู่และไม่เคยถอดเลย..เฮียโยเป็นคนให้ ซึ่งรายละเอียดเล็กน้อยนี้ฉันว่ามันไม่ได้สำคัญอะไรเลยไม่ได้บอกไป แต่ลึกๆก็แอบสงสัยตัวเองอยู่ร่ำไปว่าจะยังใส่มันไว้ทำไม.. ทั้งที่คนให้อาจจะลืมไปแล้วก็ได้


“เย็นนี้ต้องรวมตัวแล้ว~” ระหว่างที่ฉันเดินคิดอะไรเพลินๆ เฮียบีทก็พูดขึ้นมา เฮียพายก็พยักหน้าและหันมาหาฉัน


“ได้.. เจ้าบ้านจัดการนะ โรสลิซเป็นแขก”


เป๊าะ!


“จัดดิรอไร” แล้วเฮียบีทก็ดีดนิ้วออกมาอย่างปิ๊งไอเดีย ก่อนจะหันไปหาเฮียพาย แล้วส่งยิ้มไปอย่างโยนหน้าที่นี้ไปให้


“ชอบเลขไร” เฮียพายหันไปหาลิซที่ยืนทำหน้านิ่งๆอยู่ แล้วลิซก็ทำหน้างงๆ ตอบกลับไป


“9” ..พอลิซตอบมาแบบนั้นฉันก็สวนไปแบบรู้ทัน


“9 ไม่ได้ นั่น Ztudio Nightshade”


อย่างที่บอกฉันติดตามพวกเขา ก็เลยพอจะรู้ว่า Lifestyle ของเหล่าเฮียๆเป็นไง ซึ่งมันก็ไม่ต่างจากตอนอยู่เมกาเท่าไหร่ ส่วนเฮียบีทถึงไม่ได้อยู่ Nightshade แต่เขาเป็นสมาชิกวงดนตรีมหาลัยที่สาวๆกรี๊ด รองๆจากแก๊งค์เทพเจ้าเลย


“งั้น 8 ก็ได้ Infinity”


ลิซพูดแล้วหันมองเฮียพาย เฮียก็พยักหน้าให้ แล้วหยิบมือถือมากดอะไรยุกยิกก่อนจะตอบกลับมา


“2 ทุ่ม VIP#8 ให้ไปรั....”


“ไม่ต้องมารับ..” เฮียพายยังพูดไม่ทันจบฉันก็ขัดขึ้นมาซะก่อน แล้วลิซก็พูดต่ออย่างรู้ทัน


“...ลิซรู้นะ พวกเฮียไม่กลับกับเราแน่ๆ -_-”


พอได้ยินพวกฉันพูดแบบนั้น ทั้งเฮียพายและเฮียบีทต่างก็หลุดยิ้มอย่างขำๆ แหงล่ะ! ตอนอยู่เมกาพวกเฮียก็เทพวกฉันทุกที ไปกับเราแต่หิ้วสาวกลับตลอด เฮียบีทยังอยู่ต่อรอเรากลับก่อนได้ แต่เฮียพาย เฮียโยเนี่ยไวจัด!


“ตามนั้น”


แล้วเฮียพายกับเฮียบีทก็เดินลากกระเป๋าอย่างสบายใจ แล้วพวกเขาก็ไปส่งพวกฉันที่คอนโดที่พ่อกับแม่จัดการไว้ให้ ก่อนที่เฮียๆจะแยกย้ายกันกลับไป..






# ตั้งสติก่อนเม้นท์นะคะ อย่ามาคอมเม้นท์ดราม่าในเรื่องนี้เลยค่ะ เพราะคอมเม้นท์เรื่องอื่นมันดราม่าพอแล้ว เรื่องนี้เราขออยู่แบบสันติ

ความคิดเห็น