ผู้หญิงตัว M

รู้สึกยังไง ได้โปรด เถอะ นะ โปรดบอกฉันที

ชื่อตอน : ตอน จบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 139

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ย. 2561 07:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอน จบ
แบบอักษร

ตอน จบ




ฉันลุกขึ้นยืนสลัดทุกความรู้สึกที่รับรู้จากเหตุการณ์ที่ผ่านมา ความรู้สึกเจ็บปวด ความทุกข์ทรมาน ความอึดอัด ความวังวล ความกลัว ความเสียใจ ให้หลุดออกไปจากจิตใจ คงไว้ซึ่งหัวใจที่ยังเต้นอยู่ข้างใจอกซ้าย




รอยยิ้มครั้งแรกของวันนี้ก็ฉายขึ้นที่มุมปาก ความมั่นใจก็หลั่งไหลมาเต็มเปี่ยม ฉันรีบเดินไปหยิบกระเป๋าเดินทางใบใหญ่มาแล้วทิ้งลงฟูกที่นอน จากนั้นก็ควานเก็บเอาข้าวของที่จำเป็นเสื้อผ้า และของใช้ เพียงไม่มากชิ้น จัดลงกระเป๋าอย่างเป็นระเบียบเพียงเวลาไม่นาน


“เรียบร้อย” ฉันยืนจ้องขเม้งมาที่กระเป๋าใบใหญ่บนเตียงที่ถูกปิดลงเรียบร้อย


“เอาล่ะ พร้อมออกเดินทาง..........”


ฉันเดินหิ้วกระเป๋าใบใหญ่ออกจากห้องนอนแล้วลากกระเป๋าใบหนานี้ขึ้นบนรถเก๋งด้านหลัง


“หนักเป็นบ้าเลย ให้ตานซิ อ่า.....” เสียงบนพึมพรำกับตัวเอง


“พร้อมออกเดินทางแล้ว .............”


ฉันค่อยๆ ขับรถเคลื่อนออกมาจากบ้านหลังนี้ไปโดยไม่ได้สั่งลาใครสักคน แม้แต่แม่ของตัวเองฉันก็ไม่ได้เอ่ยคำร่ำลาเหมือนกัน ฉันออกมาจากบ้านมาทั้งๆ ที่ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำ


ฉันขับรถไปได้สักพักบนถนนเส้นทางอันกว้างใหญ่นี้ แล้วจึงเปลี่ยนมาค่อยๆ ขับรถให้ช้าลง ส่วนมือทั้งสองก็จับมั่นที่พวงมาลัยรถ ฉันจึงผละมือออกข้างหนึ่ง เพื่อมาหยิบมือถือที่วางอยู่ข้างๆ ตัวขึ้นมา พร้อมเหล่ตามองมันเล็กน้อย ในขณะที่ยังต้องมองท้องถนนด้วยไปด้วยพร้อมๆ กัน เมื่อมือถือมาอยู่ในมือของฉันแล้ว ฉันไม่รีรอ รีบกดพิมพ์ข้อความที่อัดอั้นอยู่ในใจบรรยายความรู้สึกมันออกมาผ่านทางข้อความทันที นิ้วโป้งที่ประสาทสัมผัสสั่งการก็จิ๋มนิ้วลงตัวอักษรบนหน้าจอสี่เหลี่ยม ลงที่ละตัวๆ แล้วคำเล็กๆ เหล่านั้นจึงค่อยๆ มาประกอบร้อยเรียงเป็นถ้อยคำในความคิดของฉัน


แม่ : หนูขอเวลาอยู่กับตัวเองสักพักนะค่ะแม่ หนูขอออกไปใช้ชีวิตข้างนอก แม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะค่ะ หนูรักแม่นะค่ะ


(ส่งข้อความ)




“หนูคิดว่าแม่คงเข้าใจหนูนะค่ะ”


และอีกคน








พี่กราฟ : พี่กราฟค่ะ หนูไม่ได้โกธร ไม่เกลียดอะไรพี่นะค่ะ หนูเข้าใจดีค่ะ หนูเองด้วยซ้ำที่ต้องเป็นฝ่ายรู้สึกผิด หนูขอโทษเรื่องราวที่ผ่านมาที่ทำอะไรบางอย่างให้พี่รู้สึกระแคะระคายในใจ นะค่ะ หนูขอเวลาอยู่กับตัวเองสักพักนะค่ะ แล้ววันหนึ่งที่หนูพร้อมหนูจะกลับไป ในฐานะ น้องสาวของพี่ชายค่ะ


(ส่งข้อความ)




หมอพาย : เรื่องราวที่ผ่านมามายเองก็ต้องขอโทษพี่พายด้วยนะค่ะ มายเองก็รู้สึกผิดในเรื่องราวนั้นๆ เหมือนกัน ตอนนี้มายขอเวลาอยู่กับตัวเองสักพักนะค่ะ ให้ความรู้สึกข้างในมันดีขึ้น แล้วมายจะกลับไป เป็นน้องสาวของพี่หมอนะค่ะ


(ส่งข้อความ)




ความรู้สึกโลงอกในใจก็เผยเป็นรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของฉันแทน ฉันจึงค่อยๆ วางมือถือลงที่เบาะด้านข้าง แล้วตั้งใจมาสาวพวงมาลัยต่อ ขับรถต่อไปในท้องถนนที่ยาวไกลเส้นนี้ การเดินทางครั้งนี้ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปไหน ไม่ได้มีจุดหมายปลายทางอะไรเลย ขอแค่ขับแบบนี้ไปเลยเรื่อยๆ แบบไม่ต้องคิดอะไร


ฉันไม่เคยได้สัมผัสกับความรู้สึกแบบนี้มานานแค่ไหน ฉันเองก็ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกัน


การปล่อยวาง มันรู้สึกแบบนี้นี่เอง มันไม่มีหน้าตาเป็นรูปร่างที่สัมผัสได้ แต่ฉันรู้สึกได้ในหัวใจ


ความเบาโล่งของสมองที่ไม่ต้องคิดอะไร ให้ปวดหัว ให้วุ่นวาย มีอิสระในทุกอย่าง อยากทำอะไรก็ทำตามใจตัวเอง อย่างอิสระ


และวันหนึ่งฉันจะกลับบ้านไป เมื่อหัวใจของฉันมันถูกรักษาดีแล้วจากรอยแผลในใจ


“แล้วหนูจะกลับนะแม่”


...................




เรื่องราวของความรัก ทุกความสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงกันจากคนสองคนถ่ายทอดออกไปแผ่กระจายเป็นวงกว้าง เป็นหลายๆ คน และแน่นแฟ้นขึ้นเมื่อมีสถานะเรียกที่ชัดเจนในสังคม แม้ในระหว่างทางของความรักมันจะไม่ได้สวยงาม เรียบหรู ดั่งฝัน เหมือนตอนเริ่มต้นที่เจอกันแรกๆ จากจุดจบของความรัก เป็นการเริ่มต้นของความแค้น ที่ไม่ยอมปล่อยวางเสียทีของมาย มันก็นำมันซึ่งความทุกข์ทรมานในจิตใจที่ถูกไฟเผา อย่างไร้ความปราณี แต่เหตุใดเล่า ผู้คนถึงพากันไขว่คว้าหามันหนักหนา


“ความรัก”


รู้สึกยังไง


ได้โปรด...........................บอกไรท์ที


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น