Iiiiiiiloma

ชอบกดไลค์ ใช่กดติดตาม คอมเมนต์ให้กำลังใจไรท์กันได้นะคะ 💗

ตอนที่8 ขอบคุณนะ

ชื่อตอน : ตอนที่8 ขอบคุณนะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2561 17:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่8 ขอบคุณนะ
แบบอักษร

หลังจากที่เขาอุ้มฉันกลับมาถึงบ้าน ร่างของฉันก็ถูกวางไว้บนโซฟาในบ้านพักของเขาอย่างเบาๆ 

"นั่งรออยู่นี่แหล่ะฉันไม่อยากให้เลือดของเธอเปรอะพื้นบ้านไปมากกว่านี้"

"จ้า จ้า จ้า"

ฉันตอบเขา 'ใครมันจะอยากเดินไปไหนในเมื่อสภาพเท้าเป็นแบบนี้โง่รึป่าว?' ฉันคิดในใจแต่ไม่ได้พูดออกไป 

เขาเดินกลับมาหาฉันอีกรอบพร้อมกล่องยาในมือและกาละมังใบใส่น้ำมาด้วย 

"เอาเท้าจุ่มน้ำล้างเลือดก่อน เดี๋ยวฉันทำแผลให้" 

ฉันพยักหน้าก่อนจะค่อยๆเอาเท้าจุ่มลงไปในกาละมัง แต่ก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อถูกฝ่ามือของเขาจับที่ฝ่าเท้า

"ทะ...ทำอะไรอะ=///=?" มันเขินๆยังไงไม่รู้เมื่อเขามาจับที่เท้าของฉัน 

"ก็ล้างเลือดไงไม่เห็นหรอว่าเลือดเธอมันเริ่มแห้งแล้ว" 

ฉันนั่งมองเขาที่ค่อยๆใช้ผ้าเช็ดซับน้ำที่เท้าฉันออกก่อนจะวางเท้าฉันลงอย่างเบามือ หัวใจของฉันมันดันเต้นแรงขึ้นมาเสียดื้อๆ ฉันเม้มมากแน่นเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังจะยิ้มออกมาเพราะรู้สึกมีความสุขแปลกๆเกิดขึ้นในใจ ให้ตายสิ! อย่านะ อย่านะยัยเฟีย ฉันพยายามห้ามใจตัวเอง เบือนสายตาไปทางอื่น

"ฉันจะทำแผลแล้วนะ"

"อื้ม"

ฉันตอบเขาแบบไม่หันหน้าไปมองกลัว กลัวจะหวั่นไหวกับคนกับตรงหน้า แต่แล้วฉันก็ต้สะดุ้งเมื่อสัมผัสถึงความแสบจากปฏิกิริยาของเส้นประสาทเมื่อแผลของฉันถูกสำลีที่ชุบแอลกอฮอล์เช็ดบริเวณฝ่าเท้า

"โอ้ยแสบบบบบ TOT เบาๆมือหน่อยสิ!"

"นี่ฉันก็เบามือแล้วนะแต่พวกเปลือกหอยนี่บาดลึกได้ที่อยู่เหมือนกัน"

"โอ้ย แสบ แสบมากเลย ซี๊ดดด"

ฉันเอามือจับที่หน้าขาของตัวเองพยายามกัดริมฝีปากสะกัดกลั้นความแสบเอาไว้

"อยู่นิ่งๆและก็อดทนหน่อย เหลืออีกนิดเอง"

"ฉันแสบมากเลยไม่ไหวTOT พอเถอะนะ" 

"ไม่ได้! เกิดเธอติดเชื้อจนต้องตัดเท้าสองข้างขึ้นมาจะทำยังไง? ฉันไม่อยากจะมานั่งดูแลคนพิการตลอดชีวิตหรอกนะ"

"ปากดี ฮืออออTOT"

เม็ดน้ำตาเริ่มไหลออกจากตาของฉันเป็นหยดๆเพราะความแสบทรวงของฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ทำหน้าที่ฆ่าเชื้อโรคตามแผลของฉันอยู่ 

"..." สายตาสีนิลของเขาจ้องมองมาที่ฉันนิ่งเรียบ 

"มองอะไร? รีบทำสิ ฉันจะได้เจ็บทีเดียว!"

"เธอนี่แปลกดีนะ" 

"อะไรอีกละ? ซี๊ดดดด แสบเว้ยยย!"

"ตอนโดนเปิดซิงไม่เห็นน้ำตาจะร่วงขนาดนี้"

"มะ...มันใช่เวลาจะมาพูดแบบนี้ที่ไหนเนี้ย=///=!!"

ฉันเหวใส่เขาทันที ไอ้ประโยคแบบนั้นทำไมเขาพูดมันออกมาได้อย่างหน้าตาเฉย เขาไม่กระดากปากบ้างรึไง? เขาไม่อายแต่ฉันอาย T-T

"อ่ะ นั่งนิ่งๆสิ เช็ดแอลกอฮอล์เสร็จแล้วเหลือแค่ทาเบตาดีนเท่านั้น ค่อยพันแผล"

"อื้ม"

พูดจบเขาก็เอาสำลีชุบเบตาดีนทาที่ฝ่าเท้าของฉันทั้งสองข้าง ก่อนจะค่อยๆถูลงอย่างเบามือ ไออุ่นจากฝ่ามือของเขาที่ไหลผ่านเท้าเข้ามาในร่างกายทำให้หัวใจฉันเต้นแรงอีกครั้ง พร้อมนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวานตอนบ่ายแก่เข้ามา 

"อ่ะเสร็จแล้วพอเดินได้มั้ย?"

เสียงทักของเขาทำให้ฉันหลุดออกจากภวังค์ความคิดของตัวเอง ฉันมองผ้าพันแผลที่เท้าของตัวเองอย่างชั่งใจ ฉันรู้สึกเหมือนว่าเขาจะพันหนาเกินไปรึป่าว? แต่ก็ชั่งเถอะถ้ามันไม่เจ็บก็ดีแล้วแหล่ะ

"ไม่เจ็บ คงไม่เป็นไรแล้วแหล่ะ"

"เห้อ เพราะหนีฉันนั้นแหล่ะทำให้เธอต้องเจ็บตัว ฉันอุตส่าห์เตือนแล้วนะ"

"นี่! ถ้าไม่ใช่เพราะนายจะพยายามปล้ำฉัน ฉันก็ไม่วิ่งหนีแบบนั้นหรอก-^-"

"ใครจะปล้ำเธอ? เธอเป็นเมียของฉันเรื่องเซ็กส์มันก็เรื่องปกติ"

"แต่ฉันไม่ใช่เมียนายโว้ยยยย!!!"

"ได้กันแล้วคิดจะไม่รับผิดชอบกันใช่มั้ย?"

"อย่ามายัดเยียดความผิดให้ฉันนะ!=////="

"ไม่รู้ ไม่สน"

พูดจบเขาก็รีบเข้ามาช้อนอุ้มร่างของฉันให้อยู่ท่าอุ้มเจ้าหญิงอีกครั้ง 

"เห้ยทำอะไรของนายเนี้ย!?"

"จะพาขึ้นไปห้องนอน เท้าเป็นแบบนี้อยู่คิดว่าจะเดินไหวหรอ?"

"ยังไม่ทันได้เดินเลยจะรู้ได้ไงว่าไหวไม่ไหว!?"

"เธอนี่มันเสียงดังน่ารำคาญจริงๆ"

"รำคาญก็ปล่อยฉะ..!!!"

ฉันยังพูดไม่ทันจะจบจู่ๆเขาก็ฉกริมฝีปากของฉันไปครอบครองอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ลิ้นร้อนๆของเขาเข้ามาในโพรงปากของฉันก่อนจะออกแรงดูดดึงในเบาๆอย่างเบาบาง 

"เลิกเถียง ไม่งั้นฉันจะทำมากกว่าจูบ!"

".////."

ฉันไม่กล้าจะตอบโต้เขาเลยอ๊า หัวใจเต้นระรัวแทบจะหลุดออกมาจากอกของฉัน ทำไมฉันชักจะหวั่นไหวกับการกระทำของเขาขนาดนี้กันนะ เริ่มไม่เป็นตัวของตัวเองลงทุกทีๆ 

ฉันยอมให้เขาพาร่างของฉันขึ้นไปห้องนอนอย่างเงียบๆ เมื่อถึงเตียงเขาก็ค่อยๆวางตัวฉันลงอย่างเบามือ

"หิวรึป่าวตั้งแต่เช้ายังไม่ได้กินอะไรเลยนี่จะเที่ยงแล้ว?"

"อะไรก็ได้เอามาเถอะ ไม่ต้องพยายามใส่ผงชูรสให้มันอร่อยก็พอจืดๆฉันก็กินได้" 

"ครับๆ งั้นรอก่อนเดี๋ยวจะไปหามาให้กิน"

เขาทำท่าโอนอ่อน ก่อนจะหันหลังพาร่างของตัวเองออกไปจากห้องเพื่อไปหาอาหารมาให้ฉัน

"ดะ...เดี๋ยว"

"?" เขาหันหน้ากลับมามองฉันก่อนจะเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่ามีอะไร

"อะ..เอ่อ..  ขอบคุณนะ -//-"

ทำไมรู้สึกอายจังแค่คำว่า'ขอบคุณ'เอง รู้สึกมันพูดยากกับคนตรงหน้าแหะ เขาไม่ตอบอะไรนอกจากยิ้มบางๆให้ฉัน

ให้ตายสิคนบ้าอะไรแค่ยิ้มทีเดียวฉันก็แทบจะละลายแล้วY///Y ไม่ปฏิเสธเลยว่าเขาหล่อจริงๆ เขินจะแทบจะขุดดินแล้วเอาตัวแทรกลงไปให้ถึงใจกลางโลกแล้ว

"ไม่เป็นไร เพื่อเมียฉันทำได้ทุกอย่างแหล่ะ"


ความคิดเห็น