แมรี่แลนด์

Welcome to the world of Maryland. ขอต้อนรับสู่โลกของแมรี่แลนด์ นิยายรักอีโรติกแบบวัยรุ่น ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและรับชมนะคะ หากผิดพลาดประการใด แมรี่ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

ชื่อตอน : EP:23

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.5k

ความคิดเห็น : 54

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2561 16:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP:23
แบบอักษร

คนหนังหนาแทบไม่รู้สึกที่ใบหน้า ตาเขาจ้องติดอยู่กับหน้าอกตู้มๆที่หอบขึ้นลงกับรูฟิตๆที่ตอดท่อนเอ็นอยู่ด้านล่าง

“ชิป! ลืมใส่ถุง”

เพี๊ยะ!!! อีกดอก...

“พี่มันเหี้ย! ออกไป!” ร่างเล็กดีดดิ้นไม่สนใจว่าช่วงล่างจะโป๊เปลือยแค่ไหน ตอนนี้เธอขอแค่หลุดพ้นเรื่องบ้าๆนี่ออกไปเสียทีเถอะ

“โม! หยุดดิ้น!”

เพี๊ยะ!! มือบางฟาดไปที่แก้มสากอีกครั้งจนหน้าขาวๆของเขาเกิดรอยแดงเป็นปื้น

“โม!!”

ตะคอกเสียงดังลั่นเส้นเลือดขึ้นตามลำคอแกร่ง แต่เธอไม่สนใจหรอก ไม่อยากจะเสวนาอะไรด้วยทั้งนั้น ทุเรศตัวเอง

“..ฮึกก...ฮือ...ออกไปไอ้พี่เหี้ย!!”

หญิงสาวร้องไห้ออกมาอย่างโมโห มั่วแล้วยังไม่รู้จักป้องกันอีก เธอกินยาคุมจนจะเป็นมะเร็งตายอยู่แล้วเขารู้บ้างมั้ย

แล้วนั่นเขายกมือถือขึ้นมาทำไม อย่าบอกเธอนะว่าจะถ่ายคลิป ไม่ยอมจริงๆด้วย ก่อนที่มือเล็กจะทันได้แย่งสมารทโฟนสีดำสนิทรุ่นใหม่เอี่ยม มือใหญ่ก็ส่องจอไปที่จุดเชื่อมต่อก่อนจะ

บ๊อก!

เสียงท่อนแข็งแรงหลุดออกส่งผลให้น้ำกามไหลทะลักออกมาเป็นสายเปรอะลงชักโครกและกระโปรงนักศึกษาเธอจนเปียก จากนั้นเขาจึงกดปิดแล้วเก็บมือถือเข้าไปในกางเกงยืนส์ยี่ห้อดัง ร่างเล็กผลักเขาออกแล้วรีบยันตัวลุกขึ้น

“เก็บไว้ดูตอนชักว่าว”

“เอามานี่! ไอ้บ้าเอ้ย!” ถลาจะไปแย่งแต่ถูกกดติดชักโครกไว้

“เช็ดก่อน จะรีบไปไหน โม!! หยุดดิ้นสักทีสิวะ!”

เสียงเข้มตะคอกใส่เมื่อเธอไม่ยอมให้เขาจับต้องร่างกาย เอาแต่ถีบร่างสูงใหญ่สะเปะสะปะ มารู้ตัวอีกทีก็ถีบไปที่กล้ามหน้าท้องที่เป็นมัดๆของเขาถอยไปหนึ่งก้าว

“ออกไปเลย!!”

ร้องบอก อึดอัดใจเหลือเกิน ถึงแม้เขาจะถ่ายแบบไม่เห็นหน้าแต่นั่นมันก็ภาพลามกทั้งนั้น เหี้ยจริงๆ

“ก็ออกไปด้วยกันดิ ร้องไห้ทำไม”

เขาไม่สนน้ำตาของผู้หญิงหรอกนะ ไม่เคยรู้สึกอะไรกับสิ่งนั้นเลยด้วย แค่ถ่ายเก็บไว้ดูเล่นจริงๆ ไม่คิดจะปล่อยอยู่แล้ว เพราะเขาไม่เคยแตกในใส่ผู้หญิงคนอื่นไง ครั้งนี้เลยอยากเก็บไว้ดูเอง รูแดงๆทำเขาของขึ้นทุกทีจนอยากเก็บไว้ดูตลอดอะเข้าใจมั้ย

“ไอ้พี่เหี้ย...ฮึก...”

“เลิกพูดจาไม่น่ารักทีเถอะ”

ชายหนุ่มพูดอย่างหัวเสีย ตาคมจ้องร่างเล็กที่กำลังดึงกางเกงในมาเปิดโหนกนูน ก่อนจะยื่นมือหนาออกไปช่วยติดตะขอเสื้อชั้นใน ตามมาด้วยรังดุมเม็ดเล็ก

นมใหญ่เหี้ยๆ...

หุ่นนาฬิกาทราย...

หน้าเล็กเหมือนตุ๊กตาชิป...

โมลิบีใช้จังหวะตอนเขาจ้องเต้าอวบๆผลักร่างใหญ่ออกห่างแล้วแทรกตัวออกมาจากห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

“เฮ้!..โม! เลิกงานที่คณะแล้วรอฉันที่นั่นเข้าใจมั้ย จะพาไปซื้อของที่อยากได้ เฮ้! ฟังอยู่รึเปล่าวะ!! โม!!”

เสียงเซ็กซี่ของร่างสูงตะโกนตามหลังมาขณะกำลังรูดซิปกางเกงขึ้น หญิงสาวหันไปชูนิ้วกลางให้ก่อนจะวิ่งออกไปจากตรงนั้นอย่างไว

ติ๊งง!...

LINE : Agriculture Girl (4)

Peanutty : อีโม! มึงหายหัวไปไหนเนี่ย!

Soda : วันนี้กูไม่ได้ไปเฝ้าบูธด้วยนะอีโม เจอกันตอนเย็น

Peanutty : ชะนีมึงจะไปไหน ทำไมไม่มาช่วยอีโม

Soda : วันนี้กูเข้าแลบ นัดเพื่อนในกลุ่มแลบไว้ว่ะ โทษที

Molibi : เออๆ ไม่เป็นไร กูถึงบูธละ อยู่กันตั้งหลายคน น้องๆมาช่วย

Soda : โอเคร

Riceberry : เจอกันเย็นๆ เลี้ยงปิดงาน

Molibi : เคร

Peanutty : คร้า

Soda : เครๆ

จบการสนทนากับกลุ่มเพื่อน

“อีโมมึงไปไหนมาคะ” นั่นเสียงพีนัทสาวสวยในร่างชาย มันก็นั่งอยู่ข้างๆเธอเมื่อกี้ หลังจากแชทมาถามก็เจอกันทันที

“เข้าห้องน้ำ”

“ห้องน้ำอะไร รอยดูดเต็มคอ” ชี้ไปที่รอบคอ

“เหี้ย!!!!”

ใจหาบวาบ หน้าซีดเผือดรีบตะครุบปิดที่ลำคอระหงอย่างตื่นกลัว ไอ้บ้านั่นดูดคอเธอแรงขนาดนั้นเลยหรอไม่เห็นจะจำได้ แต่ถ้าเป็นตรงนมนั่นก็ว่าไปอย่างดูดเป็นจ้ำเลยแหละตรงนั้น

“กูล้อเล่น....”

“อีนัท!!” ปล่อยไก่ตัวใหญ่มาก พีนัทหรี่ตามองจับผิด เธอพลาดอีกแล้วสิเนี่ย โง่แท้ โง่จริงๆ อีโมเอ้ย!

เฮ้อ....

“เป็นไงมาไง กูรู้ว่ามึงไม่ใช่พวก-หรี่มั่วผู้ชาย เฮียแมนอ่อ...กูเห็นเฮียมันลอยไปลอยมาแถวนี้”

พีนัทถามออกมาตรงๆแบบนี้จะให้เธอทำไง เพราะมันก็จริง เสียซิงให้ไอ้พี่มันคนก็รู้กันทั้งมอ แทบจะไลฟ์สดประกาศ หลักฐานก็อยู่ที่ข้อมืออีกชิ้น

“อืม...”

ตอบไม่เต็มเสียง เธอเป็นผู้หญิงมันก็ต้องมีอายกันบ้างรึเปล่า จะให้กระดี้กระด๊าบอกว่า ‘ใช่คร้าเพื่อน...กูไปเอากับผู้ชายมาคร้า มันส์หยด’ งี้หรอ เฮ้อ อีโมไม่ไหวหรอกนะ

“แล้วมึงจะเอาไง จะปล่อยเฮียมันเอาฟรีๆยังงี้หรอ”

“กูปฏิเสธแล้วนัท กูสู้แรงไอ้พี่เหี้ยนั่นไม่ได้ มึงเข้าใจกูมั้ยอีพีนัท”

“มันก็จริง มึงตัวแค่นี้ ใหญ่แต่นม จะเอาอะไรไปสู้ไอ้เฮียมันได้ว่ะ” เอานมใหญ่ๆวิ่งชนก็มีแต่เสียท่า

“อืม...” เธอไม่โกรธหรอกที่เพื่อนพูดมา มันก็จริงทุกอย่างนั่นแหละ

“ผู้ชายแม่งเหี้ย มึงก็อย่าให้ไอ้เฮียมันเอาฟรีๆสิวะ เรียกร้องอะไรบ้าง”

“เรียกร้องอะไรวะ ถ้าเป็นพวกของแพงๆกูไม่เอาหรอกนะอีนัท ไม่ต่างจากกูขายตัวเลย กูละอายใจว่ะ กูทำไม่ได้”

“อีโมเอ้ย...” เป็นผู้หญิงก็ลำบากจริง ยิ่งผู้หญิงแบบอีโมแล้วนั้นแค่เพื่อนจะออกเงินให้มันไปเที่ยวทะเลด้วยกันมันยังไม่เอาเลย คิดมากสุด...

“ช่างเหอะมึง ทำทานไป”

บอกปัดไปอย่างไม่ใส่ใจ เธอควรจะโฟกัสที่เรื่องเรียนมากกว่าเรื่องผู้ชายเหี้ยๆที่มีแค่สากกระเบืออันใหญ่แล้วก็เงินทองกองโต

“หือ..มาเยเพื่อนกูตอนเ-ี่ยน ทั้งๆที่สาวในสต๊อกเฮียแกนะเหยียบร้อยเหยียบพัน” พีนัทพูดขึ้น วันก่อนก็เห็นนั่งนัวผู้หญิงในผับ แทบจะขึ้นขี่ขึ้นขย่มกันอยู่แล้ว

“พอเหอะ กูอาย”

“แต่กูไม่ยอมแน่ค่ะลูกสาว” พีนัทพูดขึ้น

“ไม่ยอมแล้วจะทำไงได้วะ กูไม่อยากยุ่งเกี่ยวอะไรอีกแล้วเว้ยกะเทย”

จะให้เธอไปโวยเอาเรื่องว่า ‘นี่เฮียแมน เฮียต้องรับผิดชอบโมนะ โมเสียซิงให้เฮียนะ! แต่งงานกันเถอะ’ งี้หรอ เฮ้อ.......ต่ำตมขั้นสุดจริงๆ....

“เดี๋ยวกูจัดการเอง มึงอยู่เฉยๆเหอะ”

“มึงจะทำอะไรอีพีนัท” รู้สึกร้อนๆหนาวๆ หรือฝนจะตกหรือจะเข้าหน้าหนาวแล้ววะ

“พี่โมครับ รบกวนช่วยบอยทอนเงินหน่อยได้มั้ยครับ” ชายหนุ่มร่างสูงปีสอง ที่เธอเคยบอกว่าสูงหล่อขาวตี๋สเปคอีโมไง คริ~

“เอ้อ โทษที ได้สิ”

โมลิบีเลิกใส่ใจ มัวแต่นั่งสนทนาเรื่องเน่าๆจนลืมน้องลืมนุ่งไปเลย ไม่ได้ๆต้องโฟกัสเรื่องเรียนกับเด็กหนุ่ม เอ้ย! ไม่ใช่ๆ น้อง...ไม่ใช่สิ เห้อ ช่างเถอะ...


...............

อ่านเพื่อความบันเทิงค่ะ

❤️❤️✌️✌️

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}