Iiiiiiiloma

ชอบกดไลค์ ใช่กดติดตาม คอมเมนต์ให้กำลังใจไรท์กันได้นะคะ 💗

ชื่อตอน : ตอนที่6 สับสน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2561 11:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่6 สับสน
แบบอักษร

​ฉันตื่นขึ้นมาในสภาพกึ่งเปลือย อาการเจ็บบริเวณท้องน้อยและขาหนีบเล่นงานจนฉันต้องเอามือมากุมหน้าท้องเอาไว้ สายตาของฉันไปสะดุดเข้ากับเลือดที่เป็นดวงๆอยู่บนผ้าปูเตียง มันตอกย้ำว่าฉันสูญเสียอะไรไป 

ขอบตาของฉันเริ่มร้อนขึ้นเพราะม่านน้ำตาก่อตัวกันหนาก่อนจะปล่อยให้มันเป็นเม็ดหยดไหลลงมาอาบใบหน้า

ทำไมฉันต้องมาถูกผู้ชายที่เรียกได้ว่าแทบจะแปลกหน้าคนนี้มาขืนใจของฉันด้วย ฉันพยายามสะกดกลั้นความรู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจ ใช้หลังมือปาดน้ำตาที่ไหลเปรอะใบหน้าออก และพยายามหยิบเสื้อผ้าและชุดชั้นในจัดให้มันเข้าที่เข้าทาง 

แกร๊ก แอด~ 

ประตูห้องถูกเปิดพร้อมกับร่างสูงของชายที่เพิ่งขืนใจฉันไปหยกๆ ในมือของเขามีถาดอาหารเข้ามา ฉันเองก็เพิ่งสังเกตว่านี่มันก็เริ่มหัวค่ำแล้ว 

เขาเดินเอาอาหารมาวางไว้บนโต๊ะหัวเตียงก่อนจะพาตัวเองมานั่งลงบนเตียงข้างๆฉัน ดวงตาสีนิลของเขามองมาที่ฉันอย่างนิ่งเรียบไม่แสดงสีหน้าอะไรออกมา 

"กินข้าวซะ" 

"ไม่! ฉันไม่หิว!!"

ฉันตวาดเสียงพร้อมกับเบือนหน้าหนีเขา ฉันเกลียด เกลียดเขา เกลียดคนตรงหน้าที่ทำร้ายฉัน ไม่อยากเห็นหน้าเขาแม้แต่วินาทีเดียวเลยด้วยซ้ำ แต่ความคิดต้องหยุดเมื่อเขาใช้มือหนามาจับที่ปลายคางของฉันและรั้งมันทำให้ฉันต้องหันไปมองใบหน้าของเขาอย่างช่วยไม่ได้

"แต่เธอต้องกิน เพราะเธอต้องกินยา!"

"ยา ยาอะไรฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย!"

"ปวดไม่ใช่รึไง?"

ฉันนิ่งไม่ตอบโต้อะไรเขานี่เขารู้หรอว่าฉันปวดท้องน้อยจากการมีเซ็กส์ครั้งแรก เขาถอนหายใจยาวออกมา นี่ฉันแอบคิดไปเองรึป่าวว่าท่าทางของเขาเปลี่ยนไป จากแววตาท่าทางที่แสนดูถูกและเหมือนขยะแขยงคนแบบฉันมันหายไป เหลือเพียงท่าทีที่นิ่งงัน เรียบสงบแทน

"กินข้าว กินยาซะแล้วก็นอน ฉันไม่ทำอะไรเธอแล้วถึงต่อให้อยากเธอเองก็คงยังไม่ไหว" 

"ไอ้บ้าO///O !"

พูดจบฉันก็คว้าหมอนเขวี้ยงใส่คนตรงหน้าทั้งโมโห ทั้งอายกับคำพูดของเขานี่เขากล้าพูดเรื่องแบบนี้ออกมาได้หน้าตาเฉยเลย

"อย่าแผลงฤทธิ์เยอะ กินๆจะได้หาย เพราะถ้าเกิดฉันอยากซ้ำ เธอนั้นแหล่ะที่จะเจ็บตัว!"

พูดจบเขาก็เดินออกไปจากห้องนอนปล่อยให้ฉันนั่งกับโจ๊กที่มีไอร้อนออกมาบ่งบอกว่ามันกำลังสดใหม่น่ารับประทานอยู่ ข้างๆชามโจ๊กก็มียาพาราวางอยู่เม็ดหนึ่งด้วย 

จะว่าเป็นคนใจดี เป็นห่วงคนอื่นก็อาจจะใช่ จะว่าเป็นคนจองหอง หยิ่งพยอง เจ้าอารมณ์ก็ถูก แต่ที่แน่ๆสำหรับฉันคือเขาเป็นคนเลว และเกลียดเขามากแต่ไอ้ท่าทางของเขาทำไมฉันกลับรู้สึกเกลียดเขาไม่ลง 

ช่างเถอะ! กินข้าวกินยา ฉันค่อยๆหยิบโจ๊กขึ้นมาใส่ปากรับรู้ได้ถึงรสชาติจัดจ้านของผงชูรสทันที ฉันบอกตรงๆว่าฉันค่อนข้างจุกจิกกับเรื่องอาหารการกินมาก ถ้าผงชูรสมากเกินไปมันไม่ดีต่อสุขภาพผมของฉัน ฉันก็จะไม่กินมัน แต่สถานการณ์นี้คงเลือกมากไม่ได้ นอกจากกินมันไปก่อน พร้อมกับกินยาทันทีเมื่อกินโจ๊กในชามหมด


(Romeo's Part)

ผมเดินออกมาจากห้องนอนที่มียัยมารร้ายอยู่ในนั้น กะว่าจะพามาทรมารทำให้หล่อนทุรนทุรายกลับกลายเป็นว่าตัวเองมารู้สึกเป็นห่วงเป็นใยหล่อนซะงั้น 

หลังจากที่ผมขืนใจเธอจนสำเร็จผมควรจะสะใจสิ แต่แปลกที่กลับรู้สึกผิดและเป็นห่วงขึ้นมาซะงั้น ผมไม่ปฏิเสธหรอกว่าตอนกำลังเมคเลิฟกับเธอทำให้ผมมีความสุขมากจนแทบกระอักจนตายเลย ร่างกายของเธอแม้ว่าจะไม่ได้แสดงลีลาร้อนรักอะไรมากแต่ทำให้ผมเสียวสะท้านได้คงจะเป็นเพราะว่านี่เป็นครั้งแรกของเธอ 

ใบหน้าสวยคมดุจนางพญาเมื่อไม่มีเครื่องสำอางตกแต่งมันก็ไม่ได้ทำให้เธอดูแย่ลงเลย กลับกันผมว่าหน้าสดของเธอดูสะสวยมีความหวานน่ารักมากกว่าด้วยซ้ำ และมันก็เซ็กซี่มากเมื่อดวงตานั้นฉ่ำวาวพร้อมแก้มขึ้นสีแดงระเรื่อ คิดแล้วก็อยากกลับไปซ้ำ

ก่อนหน้านี้ที่ผมจะเปิดประตูเข้าไปเอาอาหารและยาให้เธอก็แอบเห็นว่าเธอเองก็ร้องไห้เป็น ก่อนเธอจะรีบปาดน้ำตาพยายามไล่ม่านน้ำตาและปกปิดความอ่อนแอของตัวเองให้เห็น

ให้ตายสิผมควรจะทำยังไงดีเมื่อความรู้สึกของตัวเองเริ่มไม่มั่นคงหลังมีเซ็กส์นี่ผมคงหลงเสน่ห์ของเธอเข้าให้แล้วใช่มั้ย? ตั้งเป้าไว้สิไอ้โรม ยัยนั้นทำร้ายน้องสาวแกนะ แกต้องจัดการให้สาสมกับสิ่งที่เจ้าหล่อนทำไว้ อย่าไปเห็นใจเพียงเพราะแกไปพรากพรหมจรรย์ของหล่อนอย่างไม่เต็มใจ จำเอาไว้ว่าผู้หญิงตรงหน้าร้ายกาจมากแค่ไหน

(Romeo's part end)

ความคิดเห็น