กัลย์ดิษฐ์(fah-sai)

ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

บทที่35.1 ของขวัญที่มีค่า

ชื่อตอน : บทที่35.1 ของขวัญที่มีค่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.7k

ความคิดเห็น : 76

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2561 09:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่35.1 ของขวัญที่มีค่า
แบบอักษร

“มึงออกไปได้แล้วไอ้หมอ กูจะนอนกับเมีย” ราฟาเอลเอ่ยเมื่อเข้ามาภายในห้องพักของหญิงสาว โดยที่เธอยังนอนหลับใหลไม่รู้เรื่องราวว่ากำลังมีผู้เข้ามารบกวนเธอ 

“จะไปนอนเบียดกันทำไม ให้น้องทรายพักผ่อนสบายๆหน่อยสิวะ” ภัทรพลส่ายหน้าระอาคนหลงเมีย 

“มึงก็กลับไปนอนกอดจันทร์เจ้าดูสิ จะได้รู้ว่านอนเบียดกับเมียนั้นมันรู้สึกดีแค่ไหน”  

“บอกแล้วไงว่าจันทร์เจ้าไม่ใช่เมีย ก็แค่ผู้หญิงที่พ่อกูจับคู่มาให้ และกูก็ไม่อยากนอนกอดยายนั่นด้วย” ภัทรพลยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ 

“เออ…แล้วแต่มึง ไม่อยากนอนกอดก็คงไม่ได้ตามนั้นแหละ เพราะเห็นจันทร์เจ้าบอกว่าจะไปซัมเมอร์ที่อังกฤษเดือนนึงนี่เนอะ เผลอๆไปเจอฝรั่งหนุ่มหุ่นเซ็กซี่ขยี้ใจจะเปลี่ยนใจเลิกตอแยมึง แบบนั้นคงสมใจมึงแล้วสิ” ราฟาเอลเอ่ยพลางเหลือบมองใบหน้าเพื่อนที่ดูจะกระอักกระอ่วนอยู่ไม่น้อยที่ได้ฟังเขาพูดแบบนั้น 

“พูดมากจังวะ กูไปก็ได้” ภัทรพลเอ่ยอย่างนึกหงุดหงิดใจ ก่อนจะรีบเดินออกไปทันที 

“ปากแข็งไปเถอะ สุดท้ายก็หนีไม่พ้น” ราฟาเอลมองเพื่อนที่เดินออกไปพลางเอ่ยพึมพำเบาๆ รู้ดีว่าสุดท้ายแล้วเรื่องราวของเพื่อนก็ไม่พ้นต้องลงเอยแบบเขาเป็นแน่ 

และเมื่อในห้องเหลือเพียงแค่เขากับหญิงสาวสุดที่รักที่กำลังหลับใหล ราฟาเอลจึงค่อยๆลุกพาตัวเองขึ้นไปบนเตียงนอน แล้วเอนกายนอนข้างๆร่างบอบบาง 

“………” ไร้ถ้อยคำใดๆที่เขาจะกล่าว ทั้งๆที่มีเรื่องราวร้อยพันแต่กลับพูดมันออกไปไม่ได้สักคำ ได้แต่โอบกอดเธอไว้แนบกาย จูบซับขมับบางซ้ำแล้วซ้ำเล่า กระชับกอดเธอให้แน่น ทดแทนความใจหายก่อนหน้าที่คิดว่าจะไม่ได้กลับมาพบกันอีกแล้ว 

“พี่รักหนูนิด” ราฟาเอลเอ่ยด้วยเสียงพร่าเครือ หลังจากผ่านช่วงวินาทีเป็นวินาทีตายมาอย่างฉิวเฉียด เขาก็ตั้งมั่นว่าจะใช้ทุกวินาทีหลังจากนี้เพื่อเธอและลูกตลอดไป 

“พ่อรักพวกหนูด้วยนะ” ราฟาเอลเลื่อนมือข้างหนึ่งไปลูบที่หน้าท้องของหญิงสาวอย่างรักใคร่ทะนุถนอม 

“อือ…” หญิงสาวที่เริ่มรู้สึกถึงการรบกวนส่งเสียงท้วงเบาๆในลำคอพลางขยับกายเล็กน้อย และในที่สุดก็ลืมตาตื่นขึ้นมา 

“พี่ราฟ” ละอองทรายก้มมองมือหนาที่โอบอยู่รอบเอว ก่อนจะรีบพลิกตัวหันมาหาชายหนุ่มทันที 

“พี่ทำหนูนิดตื่นเลย พี่ขอโทษนะ” ราฟาเอลเกลี่ยปลายนิ้วลงที่แก้มนวลแผ่วเบา จ้องมองสบตาเธอด้วยน้ำตาคลอ  

“………” ละอองทรายไม่ได้เอ่ยคำใด เพียงแต่กอดชายหนุ่มเอาไว้ แล้วซบใบหน้าลงที่อกกว้างของเขา 

ใช่ว่าเขาจะรู้สึกใจหายคนเดียว เธอเองก็รู้สึกไม่ได้ต่างกัน  ตอนที่เห็นเขาถูกยิงและเธอจมน้ำลงไป ตอนนั้นเธอเสียใจมาก หากแต่ไม่ได้เสียใจที่ต้องตาย แต่เสียใจที่ไม่อาจมองหน้าเขาเป็นครั้งสุดท้ายได้อย่างเต็มตา และไม่อาจเอ่ยคำบอกลาได้แม้แต่คำเดียว 

“ไม่ร้องนะคนดีของพี่ เราปลอดภัยแล้วนะ ไม่มีเรื่องเลวร้ายอะไรต่อไปแล้ว” ราฟาเอลกระชับกอด แล้วลูบที่แผ่นหลังบางอย่างต้องการปลอบประโลม 

“ค่ะ” ละอองทรายเอ่ยออกมาสั้นๆพลางพยักหน้ารับเบาๆ โดยที่ยังอิงแอบอยู่แนบอกของเขาแบบนั้น  

“ต่อไปนี้พี่สัญญานะ พี่จะไม่ให้เรื่องราวแบบนี้เกิดขึ้นอีก พี่จะปกป้องดูแลหนูนิดกับลูกๆเอง”  

“ลูกๆ?” ละอองทรายได้ฟังก็ผละออกจากอ้อมอกของชายหนุ่ม ก่อนจะเงยหน้าไปสบตากับเขาด้วยความสงสัย 

“หนูนิดยังไม่รู้เหรอ” ราฟาเอลมองหน้าหญิงสาวด้วยความสงสัยมากกว่า หรือว่าเขาโดนไอ้เพื่อนตัวดีแกล้งอำเล่นกันแน่ 

“พี่ภัทรเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟังแล้วค่ะ แต่ที่พี่ราฟพูดว่าลูก…” ละอองทรายเอ่ยอย่างพยายามนึกคิดว่าเธอพลาดอะไรไปหรือเปล่า เพราะตอนที่นักประดาน้ำช่วยเธอขึ้นมาจากทะเลมาเจอภัทรพล เขาก็บอกว่าไม่ต้องห่วงทุกอย่างคือแผนการที่เขาและเมฆาเตรียมไว้ ราฟาเอลจะปลอดภัย และให้เธอไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลก่อนเพราะเธอดูอ่อนแรงเต็มทน 

พอมาถึงโรงพยาบาล สติเธอก็เหมือนใกล้จะดับลงทุกที เธอเริ่มไม่รับรู้อะไร รู้เพียงแต่มีหมอและพยาบาลเข้ามารุมล้อมรอบกาย เพียงแค่นั้นเธอก็ไม่รู้อะไรอีกเลย มารู้สึกตัวอีกทีก็มานอนอยู่บนเตียงนี้กับเขานั่นเอง 

“เรากำลังจะมีลูกด้วยกันไง ลูกมาแล้ว ลูกอยู่ในนี้” ราฟาเอลบอกกับหญิงสาว พลางจับมือเธอไปวางทาบที่หน้าท้องของเธอเอาไว้ 

“จริงเหรอคะ ลูก…ลูกอยู่ในนี้…” ละอองทรายเอ่ยติดๆขัดๆ ทั้งดีใจและก็สับสนเพราะไม่คิดว่าจะเป็นไปได้ 

“ไอ้หมอบอกว่าหนูนิดท้องได้จะครบเดือนแล้ว” ราฟาเอลเอ่ยต่อ 

“หนึ่งเดือน…” ละอองทรายทวนคำพลางนึกถึงระยะเวลา และก็เข้าใจทันทีว่าปฏิบัติการทำนายน้อยที่เชียงใหม่ตอนนั้นคงได้ผล เพราะเธอทานยาคุมผิดเวลาก็คงหลุดมาตอนนั้นทันที 

“หรือไอ้หมอมันจะแกล้งอำพี่ พี่ว่าพี่ไปตามหมอมาตรวจร่างกายหนูนิดอย่างละเอียดดีกว่านะ” ราฟาเอลขยับกายลุกขึ้นนั่ง เพราะเริ่มร้อนรนกลัวว่าจะดีใจเก้อ 

“ไม่ต้องหรอกค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้หมอก็คงมาตรวจหนูนิดอีกที อีกอย่างตอนนี้หนูนิดเพลียมากเลยค่ะ” ละอองทรายบอกด้วยเสียงเนือยๆ รู้สึกอ่อนแรงจนตาจะปิดลงเสียให้ได้ 

“โอเค ถ้างั้นนอนนะคนดี” ราฟาเอลเอนกายลงนอน แล้วดึงเธอมากอดไว้ตามเดิม 

“หนูนิดดีใจนะคะ ที่เราได้กลับมาเจอกันอีก และดีใจที่สุดที่เราไม่ได้เจอกันแค่สองคน แต่เพิ่มเป็นสาม” ละอองทรายกระชับกอดเขา ตาสวยหลับพริ้มและปากเล็กก็ประดับด้วยรอยยิ้มสุขใจ 

“ใครว่าสามล่ะ สี่ต่างหาก”  

“สี่?” ละอองทรายผละออกมาทำตาโตใส่ชายหนุ่มอีกครั้ง 

“ไอ้หมอบอกว่าเราได้ลูกแฝด” ราฟาเอลตอบด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข 

“จริงเหรอคะ ลูกมาสองคนจริงๆเหรอคะ” ละอองทรายเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น 

“น้ำยาพี่ดีอะเนอะ” ราฟาเอลพยักหน้าและตอบออกมาอย่างภาคภูมิ 

“หมั่นไส้” ละอองทรายเบ้ปากใส่น้อยๆ ก่อนจะนอนซบลงที่อกเขาตามเดิม 

“อยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆจัง อยากเห็นผลตรวจกับตาว่าลูกเรามาแล้วจริงๆ” ราฟาเอลเอ่ยอย่างอดตื่นเต้นไม่ได้  

“ขอบคุณนะคะ” ละอองทรายเงยหน้าไปจูบที่แก้มสากเคราของชายหนุ่มแผ่วเบา 

“ขอบคุณเรื่องอะไรหื้ม”  

“ขอบคุณที่พี่ราฟคอยให้สิ่งดีๆกับหนูนิดมาเสมอ พี่ราฟให้โอกาส ให้ชีวิตใหม่ ให้ความเมตตา ให้ความรักกับหนูนิด และตอนนี้ก็ให้ของขวัญที่มีค่าที่สุดในชีวิต” ละอองทรายตอบพลางจับมือเขามาวางทาบที่หน้าท้องของเธอโดยมีมือเธอวางทาบอยู่บนมือเขาอีกที 

“พี่ก็ขอบคุณเหมือนกัน ขอบคุณที่หนูนิดเป็นเด็กดีมาเสมอ กระทั่งมาเป็นภรรยาที่ดี และต่อไปนี้ก็จะเป็นคุณแม่ที่ดีด้วยนะ” ราฟาเอลกดจูบที่หน้าผากมนด้วยความรักใคร่ 

“ค่ะ หนูนิดจะทำทุกหน้าที่ให้ดีที่สุด”  

“พี่รักหนูนิดนะ”  

“หนูนิดก็รักพี่ราฟค่ะ” ละอองทรายหอมลงที่แก้มสากเคราอีกครั้ง ก่อนจะนอนซบเขาไว้ตามเดิม อบอุ่นหัวใจและมีความสุขเป็นที่สุด 

ไม่เคยคิดไม่เคยฝันว่าเด็กกำพร้าอย่างเธอ จากเด็กที่กำพร้าแม่ เด็กที่ไม่เคยได้รู้จักพ่อ ไม่รู้จักคำว่าครอบครัวที่แท้จริง จะมีโอกาสได้พบเจอสิ่งสวยงามเหล่านี้ ตอนนี้เธอกำลังจะได้พบคำๆนั้นแล้ว คำว่าครอบครัว ครอบครัวที่เต็มไปด้วยความรัก ครบครัวที่สมบูรณ์ของเธอเอง...


*****************************************

มาแล้วค่า รีบปั่นรีบมา เดี๋ยวถ้าปั่นทันจะลงให้อีกตอนน๊า^^

มาตามดูกันว่า คุณราฟจะได้นายน้อยหรือนายหญิงน้อย แล้วเบบี๋จะแผลงฤทธิ์เดชอะไรใส่คุณพ่อหรือเปล่า อิอิ😊😊😊



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น