KO.R

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 34 เบอร์นั้นเลยเหรอะ!!

ชื่อตอน : ตอนที่ 34 เบอร์นั้นเลยเหรอะ!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2561 13:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 34 เบอร์นั้นเลยเหรอะ!!
แบบอักษร

ตอนที่ 34

เบอร์นั้นเลยเหรอะ**!!**

“อาจารย์ขาๆ”

“ว่าไง คิมหันต์”

“เพื่อนหนูขอลาป่วยคะ”

“เชตุวันหนะเหรอ”

“คะอาจารย์”

 “อ้าว เป็นอะไรหนะ”

“ตกต้นนนนนนไมมมมม้ คะอาจารรรย์”

“ต๊ายยย กระดูกกระเดี้ยวยังดีอยู่มั้ย ไปหาหมอรึยังงงงง”

...................................


สายแล้ว..

แต่หนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มยังคงนอนแผ่ร่างขาวภายใต้ชุดเดิม กดโทรศัพท์และถอนหายใจออกเป็นพันๆรอบบนเตียงนอนติดหน้าต่าง เหตุการณ์เมื่อคืนทำให้เธอกินข้าวไม่ลงสักคำมาตั้งแต่เช้า นี่ก็สายจนจะเที่ยง... ท้องไส้ก็ไม่สู้จะร้องหิวเลยสักนิด..

นัยตาย์ของเธอยังคงเต็มไปด้วยเรื่องเมื่อวานที่เกิดขึ้น เรื่องระหว่าง ‘เธอ’ กับ ‘เขา’ ที่ผ่านไปสดๆร้อนๆ แบบไม่ทันตั้งตัว พอคิดไปคิดมาดีๆ ก็พอจะร้อยเรียงเหตุการณ์ได้บ้าง...

เริ่มที่เขาเป็นคนชักชวนให้ไปอ่านหนังสือนอกสถานที่ ในบรรยากาศที่กำลังจะตกพลบค่ำ เมื่อเราถึงที่ ดอกปีบก็ส่งกลิ่นหอมและตกลงมาเป็นสาย ทำให้พวกเราคิดถึงเรื่องเก่าๆที่ฝังแน่นอยู่ในใจ เขาเปิดใจ เธอเปิดใจ ทั้งสองเริ่มรู้จักกันมากขึ้น จากนั้นเขาก็ชวนไปต่อที่ร้านเหล้าแถวชานเมือง เครื่องดื่มถูกสั่งมากองเต็มโต๊ะ เขาและเธอกวาดเรียบจนไม่เหลือ ความเฮิร์ตมันเกิด จนต้องแสดงพฤติกรรมบ้าๆแบบนั้นในผับออกมา..


ทั้งเต้นยั่วเขา..

เพราะอยากจะประชดความรักงี่เง่า


และกอดเขา...

ในสภาพเมามายแบบนั้น


เลยเถิดไปถึงขั้นที่ มีอะไรกันในห้องนั้น..

ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่คนที่บริสุทธิ์ แต่ไม่ใช่ว่าจะเอากับใครง่ายๆ จะเอากับใครก็ยังคงต้องเลือก และสำคัญคือ เขาก็ต้องให้สถานะเราพอสมควร

“เฮ้อออ”

“ทำลงไปได้ยังไงวะ เช”


ผู้ชายคนนั้น ไม่ใช่ว่าแย่ที่สุด แต่ก็เคยแย่ในความคิดของเธอ

เขาหล่อ สูงยาว แมนไม่ออกสาว ตามสเป็คที่เธอตั้งไว้ก่อนหน้า

แต่มันก็เร็วมากเกินไป ที่จะมีอะไรกัน

ยังไม่แม้จะคุย คบหากันเลยสักครั้ง..


เธอจำไม่ได้หรอกว่าเมื่อคืน สีหน้า แววตา น้ำเสียง ของพุทจะเป็นยังไง..

แต่สัมผัสของเรือนร่างพวกนั้นยังติดเสื้ออยู่เลย...


เชดึงชายเสื้อตัวเองขึ้นมาดม..

กลิ่นของเขายังติดอยู่ที่เสื้อผ้าอาภรณ์ของเธออยู่เลย


“ก๊อกกกๆ”

เสียงเคาะประตูดังขึ้นข้างนอกห้อง ปลุกเธอให้ตื่นจากภวังค์ คงไม่ใช่เพื่อนเธอหรอก เพราะเพื่อนแสนไร้มารยาทมักจะกระโจนโผล่เข้ามาในห้องเลย ไม่ต้องมาเสียเวลาเคาะให้ลำบากประตู...

“ใครคะ”


พล่างง..


“เอ่อ”

ทันทีที่คนที่อยู่นอกห้องปรากฏตัว..ก็ทำให้เธอตกใจ


“ขอเข้าไปได้มั้ย”

หนุ่มร่างสูงใหญ่ หน้าตาหล่อคมเมื่อคืนวาน นั้นเอง..!!

อย่างแรกที่เห็น คือ สันจมูกและดวงตาคมที่โคตรละลายหัวใจ อย่างที่สอง คือ ร่างสูงใหญ่ รวบเนกไทสีกรม ตัดกับเสื้อขาว จนเห็นหุ่นที่แสนยั่วยวน

อย่างที่สาม คือ เธอไม่รู้จะรู้สึกยังไงดี..!!


“ได้”

สีหน้าของพุท ดูสงบเสงี่ยม สุภาพบุรุษ กว่าทุกครั้งที่เคยเห็น เขาเดินเข้ามาในห้องและหยุดตรงหน้าเธอ

ร่างใหญ่ๆที่กำลังครุ่น คิดถึง ปรากฏให้เห็นชัดๆ เชมองแต่ลำตัวที่แน่นนูนของเขา ว่าส่วนไหนบ้างที่เคยกอดรัดเธอขณะร่วมรักกับเธอ


“ซื้อ ข้าวต้มปลา มาฝาก”

เขาโชว์ถุงข้าวต้มปลาพร้อมขนมนมเนย เต็มไม้เต็มมือ จนเชรู้สึกกลืนน้ำลายกรอกๆไปหลายหน..


“กินมั้ย”

เชไม่ตอบและยังทำหน้านิ่งๆเหมือนโกรธงอนเขา เหมือนมาแต่ชาติปางก่อน ผู้ชายบ้าอะไร! เอาแรงแม่งจนเดินไม่ได้ เกิดมายังไม่เคยพบเคยเห็น….

“ถ้าไม่กิน จะเอาไปเทให้หมากินนะ” หน้าหล่อ นิ่งๆของพุท กับคำพูดแสนกวนส้นเท้า กลับยิ่งทำให้เธอรู้สึกโกรธจนต้องหันหน้าขวับมาค้อนตาใส่..

แต่ของกินที่เขาซื้อมา มันน่าอร่อยมากเลยนะ นอกจากข้าวต้มปลา แล้วมันยังมีน้ำกีวี่สมูทตี้ ขนมลูกชุบ และเค้กเซเว่นอันละ 35 บาท ต๊ายยยย.. ทำไมมีแต่ของที่เธอกินบ่อยๆประจำ ไปรู้มาจากไหน..!!

“อ๊ะ งั้นไปเทให้หมา”



“กิน!!”

โถ่วเอ้ย ถ้าไม่ติดว่าเดินไม่ได้ นี่ก็ไม่เคยจะง้อหรอกนะ..!! คงต้องฝากท้องกับของที่เขาซื้อมาจริงๆ

“ดีมากก”

“มีถ้วยหรือจานมั้ย”


“มี อยู่ท้ายห้อง”

พุทหายเข้าไปที่ท้ายห้องและขนจานชามออกมา แกะขนมนมเนยและเทลงในถ้วยจาน เสิร์ฟถึงเตียง

และนั่งลงใกล้ๆเตียงเช

“โอ้ยย”

แต่แย่หน่อยที่เชลุกนั่งไปไม่ไหว ท่านั่งทำให้เธอเจ็บมากเพราะน้ำหนักตัวของเธอมันกดลงที่รูทวาร สร้างความทุกข์ทรมานเป็นอย่างมาก..


“นั่งไม่ได้เลยหรอ”

เขาถามขึ้นด้วยความเป็นห่วงเป็นใย เพราะทุกอย่างเป็นเพราะฝีมือของเขาเองล้วนๆ

“อืม ใช่”

เชค้อนตาใส่พุท ที่เธอเป็นแบบนี้ก็เพราะ พุท!

เชรู้สึกอายและรู้สึกเคืองมากที่เขามาเห็นเธอในสภาพที่นอนนิ่งเหมือนผักเน่า ตายเฉาอยู่บนเตียง จะไปไหนก็ไปไม่ได้ หน้าตาเธอเลยบิดตึง เหมือนเด็กน้อยที่กำลังงอแง


“ให้ป้อนมั้ย”


“ไม่!!”


เธอปฏิเสธเขา ตะกรุยตะกรายตักข้าวต้มปลาใส่ปาก อย่างยากลำบาก


บล่ววกกกก!!

“โอ้ยย ร้ออนๆ”

คุณพระ น่าอนาถ ข้าวต้มปลาร้อนๆหกราดที่อกของเธอ จนเธอดิ้นเช็ดมันออก


“ฮึฮึฮึ”

เขาขำ!!!! ผู้ชายอะไรกวนตีนที่สุดเลยเนี่ย เห็นแบบนี้แล้วยังขำได้อีกหรอ..

แต่เวลาขำ.. ก็น่ารักดีนะ

เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก


“ขำไร!!”



“มานี่”

เขากระชากช้อนจากมือเธอมา


“อยู่นิ่งๆ”

หนุ่มร่างสูง ตักข้าวต้มใส่ช้อน แต่เชกลับเล่นตัว ทะนงในศักดิ์ศรี


“จะกินมั้ย”

“โอเค คงไม่หิว”

“เดี๋ยวววว..”

เชจนมุมจนต้องอ้าปากนิดๆให้เขาป้อน

พุทยิ้มออกมาเมื่อเห็นเชเคี้ยวข้าว ง่ำๆๆ ดูสะใจเป็นอย่างมากที่เธออ่อนข้อให้เขาสักที..

ตอนเขายิ้ม โลกนี้เหมือนถูกเปลี่ยนให้เป็นสีฟ้าอ่อน มีก้อนเมฆลอยอยู่เต็ม..

ส่วนเชก็เอาแต่ทำหน้าบึ้งตึง...!!

เมื่อหลายช้อนๆเข้า เธอก็อ้าปากให้พุทแบบเต็มใจแต่โดยดี..

สัมผัสและแววตาที่นุ่มนวลที่เขามองมา มันทำให้เชรู้สึกใจสั่นไหว โอนอ่อนไปกับเขา..


“ขอโทษนะ”

แววตาของเขามันฟ้องเรื่องทุกอย่างที่เขาทำ ปลุกปั่นอารมณ์เธอ เสพความสุขในร่างของเธอ

คำขอโทษที่แสนซื่อสัตย์ มันถูกพูดออกมาจากใจพุท

เชเองรับรู้ได้ และก็ต้องขอโทษพุทเหมือนกันที่ยั่วเขาก่อน..

ยอมรับกับตัวเองว่า เสียความรู้สึก รู้สึกผิดต่อตัวเองมากเหมือนกัน ที่นอนกับผู้ชายที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน..


 “ไม่คิดว่าจะเลยเถิดไปขนาดนั้นเลย”

“อยากให้รับผิดชอบยังไงมั้ย”

เขาคงรู้สึกผิดมาก เพราะแบบนี้นี่เอง จึงต้องแบกข้าวแบกน้ำถ่อมาบริการถึงที่..


“55 นี่ไม่ใช่ผู้หญิงนะ”

เชถึงกับหัวเราะออกมาเบาๆ

“มันคงไม่ท้องหรอก”


“ถ้าอยากให้ทำอะไร ก็บอกมาเลย เป็นคนแฟร์ๆอยู่แล้ว”

แววตาของพุทดูกังวลและแคร์ความรู้สึกเธอมากเหมือนกัน

“ไม่ต้องบอกใครหรอก ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น”

“แค่ซื้อข้าวมาให้กิน ก็ถือว่าหายกันแล้ว”



“แลกกับข้าวเนี่ยนะ”

“5555”

“55”

เชและพุทขำในสิ่งที่เชพุดออกมา มันโคตรจะบ้าเลย นอนกับเขาแลกข้าว!! เนี่ยนะ แต่เขามาป้อนข้าวขนาดนี้ ก็คงถือว่าคุ้มใช่มั้ยละ!! เช...

เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นพุทในมุมที่น่ารักแบบนี้ จังหวะที่หยุด ทั้งสองก็สบตากันเข้าพอดี..


เชพยายามค้นหาสิ่งที่เขากำลังคิดในแววตาคู่นั้น..

เพราะอะไรกัน.. ทำไมต้องมาทำดีกับเธอขนาดนี้ ผู้ชายคนอื่นไม่เห็นได้จะให้เกียรติ ไม่ได้แคร์ความรู้สึกขนาดนี้ด้วยซ้ำ..

และเธอก็พบว่า ผู้ชายคนนี้ มีความอ่อนโยนมากมายเต็มไปหมด  ซ่อนอยู่ในความแข็งกระด้างที่เป็นเกราะป้องกันเขาจากสิ่งแวดล้อมที่เขาอยู่...




“เจ้เชชชชชชชชช....!!”

"หนูลืมมของงง"

“ฮ่ะ...!!”

“อุ้ยยยๆๆๆๆ”

“อะไรกันอ่อเจ้”



“อีแตม”

“มาทำอะไรตอนนี้” เชแทบจะแยกเขี้ยวใส่รุ่นน้องจอมจุ้น ชอบโผล่มาตอนที่กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็ม!!


พอเห็นว่ามีคนมา พุทก็รู้แล้วว่า เขาต้องทำอะไรต่อ 


“งั้นกินให้หมดนะ”

“ขอบคุณที่มาติวให้ตลอด 2 วัน”


“อืมม”

เขาลาเธอด้วยรอยยิ้มหล่อๆ ในขณะนั้นรุ่นน้องกะเทยก็เขินจนแทบจะทรุด.. เพราะมันจิ้นนนน!!!

พุทค่อยเดินๆออกจากห้องของเชไป..

ทิ้งแผ่นหลังใหญ่ๆไว้สะกดแววตา..


เมื่อเขาลับตาไป เธอจึงหลุดยิ้มออกมาแบบไม่รู้ตัว...

ห้ามไม่ให้ยิ้มเท่าไร... ก็ไม่ฟัง..

ตัดภาพมาที่รุ่นน้องที่กำลังนั่งกรี้ดดๆอยู่บนพื้น...!!



“ลุกขึ้นได้แล้วมั้ง กะแตม..”

“เจ้ หนูไม่ไหวแล้ว”

“เป็นข่าวใหญ่มาก..!!”

“ข่าวบ้าอะไรของมึง”



“รีบเข้ามาเอาของ แล้วก็ไปให้พ้นๆ”

“โอ้ยย เจ้.....”

“ชิ่วว!”



“ข่าวใหญ่บ้าอะไรกัน”

จนมาถึงตอนนี้เชก็ยังหลุดยิ้มออกมา

จนหน้าแดงเป็นลูกสตรวอเบอรี่ไปซะแล้ว.. ><





เบอร์นั้นเลยเหรอะ!!

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่อง ผัวเด็กจอมโหด 18+ by KO.R ด้วยนะครับ โอ้ยยไรท์แบบเขินไม่ไหวละ พระเอกก็หล่อ นางเอกก็ฌคตรจะน่ารัก แต่งไปก็ยิ้มไป.. ><

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น