เรณุมาศ

ขอบคุณที่ติดตามผลงานนะคะ

ชื่อตอน : บทที่ 30

คำค้น : ตะเคียนทองลองรัก, เรณุมาศ

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 377

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2561 06:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 30
แบบอักษร

บทที่ 30


"ฟังครับฟัง เล่ามา"

เกษสินีหรือเมธินีมองตาสามีอยู่นาน  แน่นอนว่านางไม่เคยสงสัยในความรักที่เขามีให้  นางเอกก็รู้สึกเช่นเดียวกัน  แต่เมื่อเรื่องบางเรื่องที่มันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเขา  แต่นางปกปิดไว้  เมื่อเขารู้ความจริงจากคนอื่นนางจะได้มีเวลามาอธิบายเหตุผลเหมือนนันทนานั้นหรือไม่นางเองก็ยังไม่แน่ใจ

หรือจะรอให้ท้องก่อนค่อยบอกดีนะ?  นางยังไม่แน่ใจ  ​


"เอ่อ เรื่องมันก็ผ่านมาเกือบจะยี่สิบปีแล้ว  ตั้งแต่ที่เมย์ยังไม่เกิด  ตอนที่ยังเป็นผู้วิเศษ  ลูกเกดของหมอบิ๊ก" นางก็ยังรู้สึกละอายต่อบาปอีกเรื่องคือ ต้องให้บดินเดชาและครอบครัวโกหกว่า ทั้งสองได้เลิกลากันไป  แล้วนางก็ย้ายไปอยู่อเมริกา ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย  ซึ่งเกิดหลังแต่งงานกันไม่นานนั่นเอง  เพราะความที่นางอยากมีลูกจึงต้องจุติเป็นคนธรรมดา


"ตอนนี้ก็ยังเป็นลูกเกดของผม"  เขาชอบเรียกชื่อเดิม  แทบจะไม่เรียกชื่อใหม่เลย

"เรื่องมันเกิดขึ้นตั้งแต่ไปล่อจับผีร้ายที่ข่มขืนผู้หญิง  รายละเอียดที่หมอบิ๊กไม่เคยรู้  คือ  ตอนไปถึง พวกนั้นมีเด็กนักเรียนห้าคนและครูสาวอีกหนึ่งเป็นตัวประกัน  ข้อเสนอของทางนั้นคือ  การแต่งงานกับฉัน"

"ยังไงต่อ?"  เขาถาม

"พระบิดากับฉันไม่สามารถสะแกนได้ว่ามีกี่คนที่หลงเหลืออยู่  ไม่รู้ข้อมูลมากนัก เพราะผีสามตนนั้นร่ายมนต์ บังไม่ให้เราเห็นอะไรมากนัก  ฉันจึงยอมตกลงแต่งงานกับหัวหน้าผีร้ายที่ชื่อปราบ..........." นางเล่าให้เขาฟัง เกือบทั้งหมด แต่ก็มีฉากหวานๆที่นางทำไปโดยไม่จำเป็นต้องเล่า ที่เรียกว่า  แสดงให้เนียนรวมอยู่ด้วย และข้อสัญญาระหว่างนางและปราบก็ไม่สามารถเปิดเผยได้   ตอนนี้นางรักสามี และซื่อสัตย์กับเขา  ทั้งสองมีความสุขที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกันอีกครั้ง


"  แค่เผลอใจ  แต่ลูกเกดก็ไม่เคยมีอะไรกับใครก่อนหน้าผม  ทั้งตอนที่เป็นคนและไม่ใช่คน  ผมไม่ถือหรอก  ถึงจะมีผมก็ไม่ถือ  ผมเองก็เคยรักภรรยาเก่ามาก  ตอนนี้ก็ยังรัก  รักทั้งภรรยาเก่าที่ตายไปแล้ว  และรักภรรยาใหม่คนนี้มากๆ  หวังว่าลูกเกดไม่ถือนะ ถ้าผมสองใจบ้าง?" เขาสารภาพ


"ไม่ถือหรอกค่ะ  ฉันชอบคุณบุ๋ม ถึงแม้หมอบิ๊กจะยังรักคุณบุ๋มอยู่  ฉันก็ไม่อิจฉาหรอกค่ะ  แต่ถ้าฉันยังรักเขาอีกคนอยู่ล่ะ?"

"ไม่ได้เชียวนะ  น่าคิดนะนี่  ต่อไปนอกจากห้ามไปสวรรค์แล้วก็ห้ามไปนรกนะ  เผลอใจได้แค่ชั่วครู่ชั่วยาม แต่ห้ามตลอดไป  ในใจห้ามมีชู้"

"เอ้จะว่าไปว่ามา  ผมเป็นสามีคนที่สองของลูกเกดนะเนี่ย  คิดอีกทีผมก็เห็นใจเขานะ  เขายอมทิ้งทุกอย่างเพื่อผู้หญิงที่เขารัก  เพื่อขอให้ลูกเกดให้โอกาสเขาอีกครั้ง  แมนมากนะเนี่ย  นึกว่าในโลกนี้มีแต่ผมเพียงคนเดียวเสียอีก"

"คนหลงตัวเอง  ในโลกอาจจะมีคนเดียว  แต่ในนรก  ยังต้องดูกันต่อไป"  พญายมบอกนางว่าปราบ ไม่ยอมให้นางเข้าร่วมฟังการไต่สวนจากยมราช  ไม่ยอมให้นางไปเยี่ยม  และเริ่มมีคนรู้แล้วว่า ปราบเป็นลูกเคยพญายม  ถึงแม้จะเป็นสัตว์นรก แต่เขาก็มีศักดิ์เป็นถึงลูกเขยพญายม  ยมราชเองฟังที่ไปที่มาแล้ว  แทนที่ปราบจะต้องโทษหลายโกฏิปี  กลับได้รับโทษตายแล้วเกิดในนรกแค่หนึ่งพันปีโลกมนุษย์


"ไม่น่าเชื่อว่าหมอบิ๊กจะชมผู้ชายอื่นให้ฉันฟัง"

"เขาดีก็ต้องว่าไปตามเนื้อผ้า น้อยนักน้อยหนานะลูกเกดที่คนชั่วจะกลับใจ  แต่แน่ล่ะ  ใครๆอยู่ใกล้คุณต้องอดใจรักคุณไม่ได้แน่ "

"ชีวิตหลังความตายหมอบิ๊กอยากไปทำงานในนรก  หรือสวรรค์ไหม? "

"อ๋อ  ผมมีภรรยาเส้นใหญ่มากสินะ ไปสวรรค์ก็ต้องพบกับบุ๋มกับกิ๊กคุณ  ไปนรกก็พบกับสามีเก่าของคุณ  เอาเป็นว่าผมขอเวียนว่ายตายเกิด มารับใช้  ทำประโยชน์ให้โลกมนุษย์น่าอยู่ดีกว่านะ  ผมไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวนะลูกเกด  ผมอาจจะแตกต่างจากคนอื่นบ้าง และเรื่องการให้อภัย เรื่องของนุ่นด้วย ถึงผมกับนุ่น  มันจะเป็นอย่างนั้น  ลงเอยแบบนั้น  แต่เรื่องของเรามันต่างกันออกไป  นุ่นเห็นแก่ตัว  ทิ้งผมไปหาความสุข ทิ้งให้ผมเจ็บปวด  แต่กับคุณ  คุณยอมเสียสละตัวเอง เพื่อปกป้องคุ้มครอง  ทั้งคนและวิญญาณ  คุณความดีของคุณชนะใจทั้งคนและวิญญาณหลายร้อยดวง  ถึงจะมีแค่สองตนกับหนึ่งคนที่พยายามจะฆ่าคุณ  แต่ปราบเขายอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อปกป้องคุณ  ยอมรับโทษในนรก  โดนทรมาน ตายแล้วเกิดอีกเป็นพันปี  มันสุดๆเลยนะ ทำให้ผมทึ่งที่เขาทำทุกอย่างนั้นก็เพื่อคุณ  ผมเองก็รักและทำทุกอย่างเพื่อคุณ  เมื่อรู้ว่าเขาดีก็มองมาทางนี้ด้วยนะสำหรับคุณแล้ว  ถ้าคุณต้องการชีวิตและวิญญาณของผม  ผมก็ยอมให้"

"ฉันโชคดีจังเลยนะคะ ที่เจอผู้ชายในสามโลกที่มีแต่คนดีๆ  ฉันรู้ว่าหมอบิ๊ก  อยากให้ตัดประมุขสวรรค์ออกไป  แต่ความรักของพระองค์ที่มีต่อฉัน คือ การให้  พระองค์ไม่ยอมถูกตราหน้าว่านอกใจคู่ชีวิต  แต่พระองค์ก็ยังปรานี  ให้พรฉัน อย่างที่ฉันต้องการ   ส่วนปราบนั้น  ถึงเขาจะกลับตัวกลับใจ  แต่ด้วยความเป็นคน และผีที่มีจิตใจโหดร้ายมานาน  เขาต้องการจิตบำบัดค่ะ  อาจจะใช้เวลานานหน่อย  ฉันไม่มีเวลาไปช่วยเขาขนาดนั้น  เพราะฉันมีหมอบิ๊กอยู่แล้วทั้งคน  ขอบคุณหมอบิ๊กที่เป็นคนเข้าใจโลก  มีเหตุ  มีผล  ซื่อสัตย์  ไม่ปิดบัง  ไม่โกหกฉัน  นี่ล่ะมั้งที่เป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันรักหมอบิ๊ก กว่าใคร"  นางจูบแก้มเขา  บดินเดชายิ้มกว้าง


"ถ้าคุณบุ๋มจะมาจุติเป็นมนุษย์บ้าง  หมอบิ๊ก จะอยากกลับไปใช้ชีวิต  หรือขอเป็นคู่ชีวิตกับเธอไหมคะ?" 

"ไม่รู้เหมือนกัน  บางทีกรรมของคนเรา  อาจจะนำพาเราไปเจอคนอีกมากมาย  ผมไม่อยากมีเส้นมีสาย อย่าเอามาใช้กับผมเลย ปล่อยให้เป็นไปตามเวรตามกรรมเถอะ"

"สาธุ"  


เกษสินีโล่งอกที่บดินเดชาเป็นผู้ชายที่ใจกว้าง มีเหตุมีผล  ไม่หึงหวงอย่างไร้เหตุผล  นางโชคดีที่เจอเนื้อคู่ที่ดี 



        สิบปีปีผ่านไป


"น้องบอลครับ  น้องมิวคะ  พาคุณพ่อเตะบอลนานแล้วนะ  เหนื่อยกันหรือยังคะ? แม่เอาน้ำส้มคั้นใหม่มาให้"  เมื่อพ่อลูกเห็นนางเดินถือถาดน้ำส้มคั้นมาให้  ทั้งสามก็หยุดเตะบอลกันทันที

"ขอบคุณครับ/ขอบคุณค่ะคุณแม่" ลูกทั้งสองบอกพร้อมกัน  หอมแก้มแม่คนละข้าง

"เหงื่อไคลเต็มตัวเลยลูก  ไปอาบน้ำกันเลยนะหลังเล่นเสร็จ"

"หยุดบ่นได้หรือยัง? อยากหอมคุณบ้าง?"

ภรรยาไม่เอียงแก้มให้แต่ใจกล้วจูบปากสามีต่อหน้าลูกๆ

"อืมชื่นใจ"

"คุณก็เหมือนกันค่ะที่รัก  ไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้ว"

"จะทำตัวให้แก่เท่าผมหรือไงคุณลูกเกด?"

"เข้มงวดแบบนี้ไม่ชอบเหรอคะ?"

"แปลกต่างหากล่ะ ลูกๆยิ้ม  แสดงว่าว่าแม่ดุไม่จริง"

"ค่ะ  คุณแม่ดุไม่เนียนเลย  เล่นละครไม่เก่ง" มัทนาพูด 

"คุณแม่ใจดี  ดุแล้วดูตลกมากกว่าครับ"

"เป็นงั้นไป  ถ้างั้น  ไปอาบน้ำ  อาบท่าได้แล้วค่ะคุณลูก  คุณสามีขา  คุณแม่ขาทำอาหารเสร็จแล้วค่ะ  กินข้าวเสร็จเราเล่นเกมส์แพ็คแมนกัน"

"เก่า โบราณมากเลยครับแพ็คแมนน่ะ  เล่นโรบ๊อกซ์ไม่ดีกว่าหรือครับ" บอลลูกชายคนเล็กวัยเจ็ดขวบว่า

"ถ้าบอลไม่เล่น  พ่อเล่นเป็นเพื่อนแม่ก็ได้"

"เล่นซีครับ  แค่บ่นเฉยๆ"

ทั้งสามหัวเราะที่อยากบ่นบ้าง 



เมธินีหรือเกษสินีในภพชาติมนุษย์ตอนนี้เป็นรองผู้บริหารโรงพยาบาลนานาชาติ   ที่ชื่อ บีอาร์ อินเตอแนชันแนล ฮอสพิตอล  ทำงานเคียงบ่าเคียงไหล่สามี  หลังจบการศึกษา  และดูแลลูกๆทั้งสองควบคู่ไปด้วย  ปีนี้บดินเดชาจะลงจากตำแหน่งผู้บริหาร  เมธินีจะเป็นผู้บริหารแทน 


"คุณอาชัชและครอบครัวมาถึงแล้วค่ะ  คุณกานดาก็มาค่ะ"  น้อยคนใช้รายงาน

 "หมอบิ๊กคะ  ฉันว่าเราควรไปกินข้าวบ้านโน้นบ้าง  คุณแม่ท่านชรามากแล้วนะคะ"

"ผมเห็นด้วย"  บดินเดชารีบเดินลงจากเรือนไปต้อนรับแม่ น้อง ภรรยาของชัชวาลและหลานๆของเขาซึ่งตอนนี้  อายุเท่าๆกับเมธินี  


"ลูกเกด  เหนื่อยไหมลูก?"  กานดาทักทายลูกสะไภ้คนโต  เกษสินีเข้าไปไหว้แม่สามีแล้วนางก็ไหว้ตอบ  กอดแม่สามีเหมือนแม่ตัวเอง


"สวัสดีค่ะคุณแม่  ไม่เหนื่อยเลยค่ะ  วันนี้พระบิดา  พระมารดาจะมาร่วมรับประทานอาหารเย็นด้วยค่ะ  วันเกิดลูกเขยทั้งที"


สมาชิกในบ้านนี้รู้ความเรื่องของเกษสินีทุกคน  แต่ก็เป็นความลับเฉพาะคนในครอบครัว  สมาชิกในบ้านไม่มีใครยอมพลาดสักคน  อยู่ต่างประเทศก็เดินทางมา  เพื่อจะมาพบพญายมและนางฟ้าอมาวดี  


 "เนื่องจากวันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของหมอบิ๊ก ลูกเขยของข้า  ข้าขออวยพรให้หมอบิ๊กจงมีสุขภาพร่างกายแข็งแรง  อยู่กับลูกเมีย ไปถึงร้อยปี "

"อยู่นานกว่านั้นไม่ได้หรือครับ  ต่อยอดหน่อยสิครับ  ตอนนั้นลูกเกดอายุหกสิบปี  อีกสักสิบปีนะครับ"

"อ่ะๆ ร้อยสิบก็ร้อยสิบ  หวงเมียล่ะสิ " พ่อตาแหย่

"เป็นห่วงต่างหากล่ะครับ  ลูกเกดเคยมีผมดูแล  ถ้าไม่มีผมอยู่ด้วย  คงเศร้าคงเหงาน่าดู"  เกษสินีน้ำตาคลอเบ้า กอดเอวสามีซบหน้าแนบอกกว้าง

"เรามีชีวิตคู่ที่มีความสุข  ขอบคุณที่รักและดูฉันและลูกๆของเราอย่างดีค่ะ  หมอบิ๊กเป็นเพื่อน  เป็นสามี และเป็นพ่อที่ดีมาก"   นางหอมแก้มขอบคุณสามี 


"ขอบคุณทุกคนที่มาเฉลิมฉลองวันคล้ายวันเกิดครบรอบเจ็ดสิบปีของผมนะครับ  คุณแม่  พ่อตาแม่ยาย  นายชัช  ปิ่น นายปั๊บ  น้องปลา"   เขาหันมามองลูกๆของตัวเอง

"คนที่เพิ่มสีสันชีวิตให้ผมอีกสองคนคือ น้องบอล  และน้องมิว  ลูกรัก  ภรรยาสุดแสนที่รัก  ขอบใจป้าช้อยและลุงชดด้วย  รวมทั้งน้อย กับจ่อยด้วย ขอบคุณที่เตรียมงานนี้เพื่อผมโดยเฉพาะ ขอบคุณครับ"


บดินเดชาจูงมือเกษสินีไปยังห้องนอนหลังเบิร์ธเดย์ปาร์ตี้ได้เลิกลา  ทั้งสองเดินผ่านเสาตะเคียนทอง  อดหยุดมองไม่ได้


"ถ้าไม่มีเสาตะเคียนทองต้นนี้  ผมก็ไม่ได้เจอคุณ  แม่ตะเคียนทองที่รัก"

"คืนนี้จะชอบให้หวาน  หรือโหดดีละคะหมอบิ๊ก"  นางล้อ

"อะไรก็ได้ที่เป็นลูกเกด  จะโหด จะหวาน ผมก็รัก"

"ฉันก็รักหมอบิ๊ก  อย่างที่หมอบิ๊กเป็นค่ะ"    

 บดินเดชาโอบกอดรอบเสาตะเคียงทอง  ลูบไปลูบมา  ยื่นมือให้ภรรยาดู


"คะเคียนทองตกมันรึเปล่าลูกเกด?"


ทั้งสองมองหน้ากันอย่างสงสัย



            -จบบริบูรณ์-


       ********************************


จบลงด้วยดี  Happy birthday& Happy Ending   

ขอบคุณผู้อ่านที่ติดตามตั้งแต่ต้นจนจบนะคะ 

ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ที่มีค่ามากหลาย น่ารักมากมาย  ซาบซึ้งมากๆค่ะ


ปล.  เรณุมาศจะเขียนบทพิเศษ  เกษสินีและปราบ  ในตอนหน้าค่ะ  โปรดติดตามอ่านตอนต่อไปนะคะ

p.s.s.  คิดแล้วคิดอีกค่ะ  ถ้าเขียนบทพิเศษนี่  พระเอกจะน่าสงสารมาก   เขียนหรือไม่เขียนดีนะ?

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}