Iiiiiiiloma

ชอบกดไลค์ ใช่กดติดตาม คอมเมนต์ให้กำลังใจไรท์กันได้นะคะ 💗

ตอนที่2 อย่าไปแคร์

ชื่อตอน : ตอนที่2 อย่าไปแคร์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2561 00:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2 อย่าไปแคร์
แบบอักษร

'วิวาห์ซ่อนฉาว นักธุรกิจหนุ่มไม่ได้เก่งจริง สบายปุ๊ปเฉดหัวอดีตแฟนสาวไฮโซทิ้ง'

'ระอุ! แค่ขู่หรือเอาจริง ไฮโซสาวทายาทกลุ่มนายทุนลั่นขอให้ฉิบxาย!'

ฉันนั่งจิบกระแฟพลางอ่านพาดหัวข้อข่าวที่ฉันเพิ่งไป​ เมื่อคืนเป็นงานแต่งงานของเคลวิน สมิธ อดีตคนรักของฉันเอง 

"แค่คำขู่ของเด็กน้อยอย่างแกไม่น่าเชื่อจะทำให้หุ้นบริษัทไอ้เคลวินตกตั้งสิบจุด"

"พี่คิดว่าฉันทำเองทั้งหมดหรอคะ? ถ้าไม่ใช่มันทำตัวหยิ่งจองหองว่าตัวมันเก่งเองตั้งแต่แรก ก็คงไม่มีคนเกลียดขนาดนี้" 

ฉันหันไปพูดกับเฮียสาม พี่ชายคนที่สามของฉัน บ้านฉันมีลูกชายสาม ลูกสาวหนึ่งซึ่งเป็นคนน้องสุดท้องและเอาแต่ใจสุดๆ ฉันหันกลับมาอ่านพาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์ต่ออย่างอารมณ์ดี 

รูปคู่วิวาห์ของชายชั่วกับหญิงร้ายขึ้นหลาหน้ากระดาษหนังสือพิมพ์ แค้นนัก! ฉันกับเคลวินคบกันมาตั้งแต่มหาวิทยาลัยปี1 เขาเรียนจบก่อนฉัน เพราะฉันเรียนแพทย์จึงจบช้ากว่า 

บ้านของเคลวินไม่ได้รวยแต่แรก เขามีธุรกิจขนส่งเล็กๆแล้วผลประกอบการแทบจะล่ม แต่ด้วยความที่ตอนนั้นเขาเป็นถึงคนรักที่อาจจะมาเป็นสามีของฉันในอนาคต เหล่าพ่อและพี่ชายของฉันจึงลงทุนกับเขาและใช้เส้นสายช่วยบ้าง บริษัทบ้านเขาจึงเริ่มขยายใหญ่ขึ้น 

"แกเสียใจบ้างมั้ยที่ไอ้ชั่วนั้นมันทรยศแก?"

เฮียสามมักจะเป็นคนที่สนิทกับฉันมากที่สุด เขาคงสังเหตเห็นรอบๆดวงตาของฉันบวมเปล่งเพราะร้องไห้ทั้งคืน เฮียสามลงมานั่่งเก้าอี้ใกล้ๆกันก่อนจะค่อยเอานิ้วมาจับใต้ตาของฉัน ความอบอุ่นจากนิ้วของเฮียสามทำให้ฉันกลั้นน้ำตาต่อไม่ไหว 

"เฮียสาม ฮือๆ"

ฉันปล่อยโฮอย่างไม่อายอีกต่อไป ทั้งๆที่พยายามจะไม่ทำให้ใครต้องเป็นห่วงแต่พอเจอความอบอุ่นแบบนี้ทีไรฉันมักจะอดใจ ห้ามใจตัวเองไม่ได้ทุกที ฉันเข้าไปสวมกอดพี่ชายสุดที่รักอย่างไม่อาย

 "โอ๋ๆน้องสาวพี่ อย่าร้องไห้เลยนะ คนเขาไม่เห็นค่าเรา เราก็อย่าไปแคร์เขา" เฮียสามลูบหัวฉันเบาๆ 

"หนูมีอะไรไม่ดี ทำอะไรไม่ดีหรอ? ทำไมเคลวินถึงทำกับหนูแบบนี้ ฮืออออ"

"แกทำดีที่สุดแล้ว แต่คนเขาไม่รู้จักพอ เขาไม่ได้รักแกไง"

"เฮียยย จะมาปลอบน้องหรือจะมาซ้ำเติมน้อง?"

"เห้อ! เอางี้อยากร้องก็ร้องให้พอ แต่ถ้าออกไปข้างนอกแกต้องเข้มแข็งเอาไว้เข้าใจมั้ย? ทำตัวสวยๆ เลิศๆ อย่าไปแคร์ แกต้องทำให้มันรู้ว่าไม่มีมันแกสตรองแค่ไหน โอเค๊?"

ฉันเงยหน้าขึ้นไปสบตาพี่ชายผู้หล่อเหลาของตัวเอง ก่อนจะผละเขาออกและใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำตาออก และฉันก็ยิ้มออกมา 

"แบบนั้นแหล่ะ แกคือโซเฟีย ลอว์สัน ลูกสาวคนเล็กและน้องสาวสุดที่รักของพวกเราเหล่าสามทหารเสือแห่งวงการธุรกิจนะโว้ยยย ดังนั้นไม่ต้องร้องมัน"

"ใช่! ฉันคือ โซเฟีย ต้องสตรองงงงงง!!!"


หลังจากที่สนทนากับพี่ชายเสร็จฉันก็ขับรถออกมาช็อปปิ้งคนเดียวอย่างสบายใจ ทำตัวเหมือนไม่สน ไม่แคร์ แต่ก็ถูกทั้งนักข่าวตามมาจนถึงที่และปาปารัซซี่ตามถ่ายรูป

"พังงานแต่งแล้วรู้สึกยังไงบ้างคะ?"

"สบายใจดีค่ะ^^"

"ความสัมพันธ์ของคุณกับมิสเตอร์สมิธทำให้เขามีฐานะมั่นคงขึ้นจริงหรือไม่?"

"ขอไม่ตอบแล้วลองย้อนไปหาประวัติเขาก่อนเขาจะรวยดูนะคะ^^"

"หุ้นของบริษัทสมิธ โลจิสติก ตกฮวบๆนี่ใช่ฝีมือของกลุ่มนายทุนลอว์สันจริงรึป่าวคะ?"

"บ้านของฉันมีธุรกิจตั้งมากมาย ธุรกิจของคุณวมิธเองถือว่าไม่ได้ใหญ่อะไรมากถ้าเทียบกับตระกูลของเรา เราคงไม่มาเสียเวลามากำจัดมดปลวกหรอกค่ะ^^"

"แล้วที่ว่าคุณคืออีโง่ที่ถูกหลอกใช้อันนี้ คุณคิดว่ายังไงคะ?"

คำถามนี้ทำให้ฉันเหมือนถูกตบจนหน้าชา ฉันหันไปมองค้อนนักข่าวอย่างไม่พอใจ ยัยนักข่าวนั้นหน้าถอดสีเมื่อเห็นสายตาของฉัน

"คำถามนี่มันน่าตอบมั้ย?"

"..."

"เป็นฉัน ฉันจะไม่ถามนะ มารยาทนิดนึงค่ะ"

​ฉันลุกขึ้นแหวกกลุ่มนักข่าวที่ีล้มฉันออก ฉันหยิบแว่นดำออกมาใส่อย่างไว ตัดบทสนทนาและการตอบสัมภาษณ์ใดๆ 

ฉันหยิบมือถือพร้อมกดโทรออกหา เฮียหนึ่ง 

[ว่าไง? เป็นข่าวดังเลยนะยัยตัวแสบ]

"ไม่ต้องพูดมากแล้วเฮียหนึ่ง ฉันอยากไปเรียนต่อพี่ช่วยทำเรื่องให้ฉันได้มั้ย?"

[แกเพิ่งจบเองนะจะไม่พักหัวสมองหน่อยหรอ?]

"ไม่ต้องถามมาก ฉันจะไปต่อโท เอาบริหารก็ได้ฉันแค่จะหนี รำคาญเรื่องเยอะแค่นี้แหล่ะ!"

ฉันกดตัดสายเฮียหนึ่งไป เฮียหนึ่งกับฉันมักจะไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่ต่างจากเฮียสามที่ค่อนข้างคุยง่ายและเข้าใจน้องสาว

ความคิดเห็น