กัลย์ดิษฐ์(fah-sai)

ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

บทที่34.2 พลิกไปพลิกมา

ชื่อตอน : บทที่34.2 พลิกไปพลิกมา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.8k

ความคิดเห็น : 83

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ย. 2561 20:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่34.2 พลิกไปพลิกมา
แบบอักษร

“อย่างแรกเลย กูขอโทษ กูอยากอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้มึงฟังก่อน มึงจะได้เข้าใจในสิ่งที่กูทำลงไป” ภัทรพลมองหน้าเพื่อนอย่างรู้สึกผิด ก่อนจะเริ่มเล่าเหตุการณ์ทุกอย่างให้เพื่อนได้ฟัง ว่าเหตุการณ์ทั้งหมดมันเป็นแผนที่เขาคิดขึ้นมาอย่างกะทันหัน  

คราแรกภัทรพลเพียงผ่านไปที่โรงอาหารคนงาน เห็นอาหารต่างๆช่างน่ารับประทาน เขาจึงเข้าไปขออารีลองชิมดูเล็กน้อย และเมื่อตักอาหารเข้าปากไปเพียงคำเดียว เขาก็รับรู้ได้ทันทีเลยว่า ในอาหารเหล่านั้นมียานอนหลับผสมอยู่  

และที่เขารู้นั้น ก็เพราะเขาแพ้ยานอนหลับ ถ้าหากกินเข้าไปแล้วจะเกิดอาการคลื่นไส้ หายใจลำบาก เมื่อทานอาหารไปแล้วเกิดอาการเหล่านี้เขาจึงรู้ทันทีว่าต้องเป็นฝีมือของอารียาเป็นแน่ เขาจึงไปบอกให้เมฆาได้รับรู้ เพื่อที่เมฆาจะได้ไปบอกกับอารีให้เลิกแจกจ่ายอาหารเหล่านี้กับคนงานเสีย  

แต่เมฆาเห็นว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ ถือเป็นโอกาสอันดีที่จะตลบหลังแผนการของอารียา เมฆาจึงเสนอว่าเขาจะทำทีกลับไปขอร่วมมืออยู่ข้างหญิงสาวเพื่อที่จะหาทางทำให้เธอสารภาพความจริง แต่หากจะให้สำเร็จได้นั้น อาจจะต้องแลกมาด้วยความเสี่ยงของละอองทรายเพื่อความสมจริง  

และที่พวกเขาไม่บอกราฟาเอลก็เพราะรู้ดีว่ายังไงเสีย ราฟาเอลก็ไม่มีทางให้ใครมาแตะต้องละอองทรายแม้แต่ปลายก้อยเป็นแน่ ยิ่งทำให้เธอไปเสี่ยงชีวิตในทะเลแบบนั้นราฟาเอลก็คงไม่ยอมเข้าไปกันใหญ่ จึงได้ตัดสินใจเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับระหว่างเขากับเมฆาแค่เพียงสองคนเท่านั้น 

และเมื่อคิดแผนกันได้แล้ว เมฆาจึงลงมือทำตามแผน โดยปล่อยให้เรื่องยานอนหลับนั้นเลยตามเลย อารียาจะได้เชื่อใจและก็เป็นอย่างนั้น อารียาวางใจเมฆาจริงๆเพราะเมฆายอมวางยานอนหลับให้กับตำรวจที่ราฟาเอลจ้างมาคอยเฝ้าละอองทราย 

และเมื่อได้รับความไว้ใจ เมฆาจึงต้องทำตัวร้ายกาจให้สมจริงซึ่งไม่ใช่เพียงอารียาที่หลงเชื่อ เพราะราฟาเอลก็เชื่ออย่างสนิทใจเช่นเดียวกัน  

ส่วนทางด้านภัทรพล ก็ทำเรื่องขอประสานกำลังกับตำรวจกลุ่มใหม่ พร้อมกับขอนักประดาน้ำฝีมือดีมาคอยรอละอองทรายอยู่ใต้น้ำ เมื่อละอองทรายจมลงไปก็สามารถทำการเข้าช่วยเหลือได้ทันท่วงที  

ส่วนเรื่องที่ราฟาเอลถูกยิงนั้น เมฆาก็คาดการณ์ล่วงหน้าเอาไว้ ว่าอารียาคงต้องก่อเหตุการณ์อะไรรุนแรงเป็นแน่ เมฆาจึงแอบนำปืนของอารียามาเปลี่ยนลูกกระสุนเป็นกระสุนยางเพื่อความปลอดภัย แต่เรื่องที่อารียากระโดดน้ำลงไปนั้น เป็นเรื่องที่ไม่มีใครคาดคิดเอาไว้มาก่อนเลย 

“กูขอโทษนะไอ้ราฟ ขอโทษที่ทำอะไรเสี่ยงไปหน่อย” ภัทรพลเอ่ยขอโทษเพื่ออีกครั้งเมื่อเล่าจบ  

“ไม่เป็นไร แต่กูขอนะ ต่อจากนี้ไปอย่าทำแบบนี้กันอีก โกหกกันไปกันมา พลิกไปพลิกมาแม่งเหนื่อยฉิบหายเลย” ราฟาเอลพยักหน้ารับอย่างเข้าใจเพื่อนดี 

“อืม” ภัทรพลพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วยเช่นเดียวกัน 

“ทีนี้กูมีข่าวดีและข่าวร้ายจะบอก มึงอยากฟังเรื่องไหนก่อน” ภัทรพลเอ่ยถาม 

“ขอร้ายก่อนแล้วกัน”  

“คือ...ตำรวจโทรมาแจ้งว่าพบคุณอายแล้ว แต่เธอ…ไม่รอด นักประดาน้ำลงไปช่วยกันค้นหา แต่ไม่สามารถช่วยเธอเอาไว้ได้ทัน” ภัทรพลเอ่ยอย่างรู้สึกผิดอยู่ไม่น้อย เพราะหากเขาคิดแผนที่รอบคอบระแวดระวังมากกว่านี้อีกสักหน่อย ก็คงไม่มีใครต้องมาจบลงด้วยการหมดลมหายใจแบบนี้ 

“มึงไม่ต้องรู้สึกแย่เรื่องอายหรอกนะไอ้หมอ เรื่องที่เกิดขึ้นมันกงกรรมกงเกวียน ทุกอย่างคือผลที่มาจากการกระทำของตัวเองทั้งนั้น เราทำได้แค่เพียงยอมรับและเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วเท่านั้นเอง” ราฟาเอลเอ่ยบอก ไม่ใช่ว่าเขาเองจะไม่เสียใจที่ต้องมาสูญเสียเพื่อนไป ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่มีใครอยากให้เกิดทั้งนั้น แต่ในเมื่อทุกสิ่งได้เกิดขึ้นแล้ว ก็คงทำได้เพียงให้ทุกอย่างดำเนินไปตามทางของมัน 

“อืม” ภัทรพลพยักหน้ารับ 

“แล้วเรื่องข่าวดี?” ราฟาเอลเอ่ยถามหลังจากที่ได้ฟังข่าวร้ายไปแล้ว 

“ดีสิ” เมื่อนึกถึงอีกเรื่องที่ต้องการบอกเพื่อน ใบหน้าของภัทรพลก็ดูมีรอยยิ้มขึ้นทันที 

“ในเวลานี้มันมีเรื่องดีอะไรกันเหรอไอ้หมอ” ราฟาเอลเลิกคิ้วถามด้วยความแปลกใจ สำหรับเขาแล้วตอนนี้คงไม่มีอะไรที่จะดีไปกว่าการที่ละอองทรายรอดปลอดภัยอีกแล้ว 

“น้องทราย…”  

“หนูนิดทำไม หนูนิดเป็นอะไรไอ้หมอ” ราฟาเอลไม่รอให้เพื่อนได้พูดจบ ก็เอ่ยขึ้นมาอย่างตระหนกตกใจเสียก่อน 

“ใจเย็นๆสิวะไอ้ราฟ น้องทรายไม่ได้เป็นอะไรที่ไม่ดี กูพึ่งพูดไปอยู่หยกๆว่าข่าวดี มึงฟังกูให้จบก่อนสิวะ”  

“กูขอโทษที กูแค่เป็นห่วงหนูนิดมาก ภาพที่หนูนิดจมน้ำไปต่อหน้าต่อตามันยังคงชัดเจนอยู่ในหัว กูคิดว่ากูจะเสียหนูนิดไปแล้ว” ราฟาเอลเอ่ยเสียงแผ่วเบา แค่คิดถึงเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้นสดๆร้อนๆ เขาก็ยังใจหายอยู่จนถึงตอนนี้ 

“กูดีใจกับมึงด้วยนะ ในที่สุดเรื่องเลวร้ายก็จบลง และมึงจะได้ใช้ชีวิตกับครอบครัวของมึงสักที” ภัทรพลเอ่ยพลางเอื้อมมือไปตบบ่าของเพื่อนเบาๆ 

“นี่เหรอข่าวดีที่มึงจะบอก” ราฟาเอลขมวดคิ้วเล็กน้อย ยังอดแปลกใจไม่ได้ว่าข่าวดีที่ภัทรพลบอกนั้นก็แค่ทุกอย่างได้จบลงแล้วแค่นั้นเหรอ 

“อืม…” ภัทรพลพยักหน้ารับ 

“ต่อไปนี้ก็ดูแลเมียและลูกให้ดีๆล่ะ” ภัทรพลเอ่ยต่อ 

“รู้น่า…ลูก? มึงว่าอะไรนะไอ้หมอ มึงพูดว่า ‘เมีย’ และ ‘ลูก’ อย่างนั้นเหรอ?” ราฟาเอลเอ่ยถาม โดยเน้นย้ำคำว่าเมียและลูกอย่างชัดถ้อยชัดคำ 

“อืม ลูก” ภัทรพลพยักหน้ารับพร้อมย้ำคำที่ราฟาเอลอยากได้ยินให้อย่างชัดเจนอีกที 

“ลูก หนูนิดท้อง นี่มึงไม่ได้โกหกกูใช่มั้ยไอ้หมอ กูกำลังจะเป็นพ่อคนจริงๆใช่มั้ย” ราฟาเอลเอ่ยถามอย่างไม่อยากเชื่อ น้ำเสียงพร่าเครือ หัวใจเต้นระรัว มันตื้นตัน ปราบปลื้มจนไม่รู้จะเอ่ยถ้อยคำใดออกมา 

“กูพูดจริง หมอที่ตรวจร่างกายน้องทรายบอกกูก่อนหน้าที่มึงจะออกมานี่เอง น้องทรายท้องได้เกือบเดือนแล้ว”  

“เกือบเดือน…” ราฟาเอลได้ฟังก็คิดตาม นี่แสดงว่าน้ำยาเขาได้ผลตั้งแต่ตอนที่ไปเชียงใหม่แล้วสิ 

“ใช่เกือบเดือน ปกติแล้วอายุครรภ์แค่นี้แทบจะไม่มีอาการอะไรออกมาให้เห็นหรอก”  

“แต่หนูนิดชอบบ่นว่าเหนื่อย ง่วงนอนบ่อย แล้วก็หิวบ่อย อาการแบบนี้มันปกติใช่มั้ยไอ้หมอ เมียกับลูกกูไม่ได้มีอะไรผิดปกติใช่มั้ย”  

“ปกติสำหรับท้องแฝด”  

“แฝด? นี่ลูกกูมาทีเดียวสองคน วู้!!! กูดีใจที่สุดเลยโว้ยไอ้หมอ แสดงว่าที่หนูนิดออกอาการแบบนั้นเพราะท้องแฝด” ราฟาเอลได้ฟังก็ยิ่งตื่นเต้นเข้าไปใหญ่ นี่มันยิ่งกว่าข่าวดีเสียอีก มันดี ดีมากแบบโคตรดีเลยเชียวล่ะ 

“ก็อย่างที่บอกตอนแรกนั่นแหละ ว่าความจริงอายุครรภ์แค่นี้แทบจะไม่มีอาการอะไรแสดงออกมา แต่นี่เป็นท้องแฝด ฮอร์โมนในร่างกายของหนูนิดเลยพุ่งปรี๊ดส่งผลให้เห็นอาการเด่นชัด”  

“โอเคๆ เดี๋ยวกูค่อยมาให้มึงอธิบายให้ฟังต่อ ตอนนี้กูขอไปหาเมียกับลูกก่อน” ราฟาเอลเอ่ยพลางขยับตัวลงจากเตียง แม้จะยังเจ็บแผลที่หลังแต่ก็ดูว่าเขาจะไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย 

“เดี๋ยวๆไอ้ราฟ ค่อยๆสิวะเดี๋ยวแผลฉีกต้องเย็บใหม่อีกรอบพอดี” ภัทรพลบอกพลางเข้าไปประคองเพื่อนให้ไปนั่งลงยังรถเข็น 

“กูดีใจอะไอ้หมอ กูดีใจ กูจะได้เป็นพ่อแล้วนะ” ราฟาเอลยังคงเอ่ยด้วยท่าทีตื่นเต้น 

“รู้แล้วครับคุณเพื่อน แต่กูขอสั่งห้ามนะครับ ห้ามเข้าไปเยี่ยมลูกจนกว่าอายุครรภ์จะครบสามเดือน”  

“สามเดือน!” ราฟาเอลหันไปมองหน้าเพื่อนด้วยอารมณ์ที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย สามเดือนเลยเหรอ เขาไม่ขาดใจตายก่อนหรือไงกัน 

“ใช่สามเดือน ท้องอ่อนๆมันมีความเสี่ยงสูง ยิ่งช่วงนี้ร่างกายน้องทรายยังไม่แข็งแรงเท่าที่ควร ทั้งอดหลับอดนอน สมบุกสมบันมา ความเสี่ยงก็ยิ่งสูงมากขึ้นไปอีก นี่ถือว่าโชคดีที่เจ้าจิ๋วทั้งสองไม่ยอมแพ้ง่ายๆ” ภัทรพลยิ่งเอ่ยก็ยิ่งรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่ นี่ถ้าละอองทรายเสียเจ้าแฝดไปเขาคงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตเป็นแน่ 

“ก็ได้วะ เพื่อลูกกูทนได้” ราฟาเอลพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น 

“ทำให้ได้จริงๆนะมึง”  

“เออน่า…ตอนนี้พากูไปหาเมียก่อน กูอยากไปหาเมียกับลูกใจจะขาดแล้ว”  

“ไอ้ขี้เห่อเอ้ย” ภัทรพลเบ้ปากอย่างนึกหมั่นไส้ ก่อนจะเข็นรถออกไปยังห้องพักของละอองทรายตามคำเรียกร้องของคุณพ่อมือใหม่ที่แสนจะตื่นเต้นและดีใจเป็นที่สุด...


******************************************

เฉลยละนะ ไม่มีพลิกอีกละ หรือมีดี? 5555^^ล้อเล่นไม่มีแล้ววว อารียาก็ให้นางจากไปแบบนั้นล่ะเนอะ เมฆจะได้ตัดใจจากนางได้สักที

ส่วนหนูนิดนั้นนน ท้องแล้วจ้า น้ำยาคุณราฟ เร็วแรงทะลุยาคุมมาทีเดียวสองเลย555^^ ต่อจากนี้ก็หวานๆน่ารักๆกันไปเนอะ มาดูว่าคุณราฟจะอดกินเมียได้กี่เดือน อิอิ😊😊😊

ปล.คาดว่าอีกสักสามสี่ตอนก็จบแล้วนะ ยังไงฝากตามเรื่องหมอภัทรกับจันทร์เจ้าต่อด้วยนะคะ เดี๋ยวไรท์เปิดเรื่องแล้วจะมาแจ้งอีกทีค่า^^


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น