โซซอล
facebook-icon

ซูเปอร์อัลฟ่า ปะทะ ซูเปอร์อัลฟ่า(?) จะเป็นยังไงนะ...

ชื่อตอน : 04-2 Mounting

คำค้น : กลลวงกลายรัก นิยายวาย

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 896

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 15:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
04-2 Mounting
แบบอักษร

​อยู่ๆ เข่าที่เฉียดผ่านไปมาก็สั่นระริก

มือขยับสะเปะสะปะแต่ไร้ความลังเล ก่อนจะขยับอย่างรีบร้อนเพื่อถอดเสื้อยองจีออก ถามว่ารีบมากแค่ไหน ก็เกือบถูกดูดกลืนเข้าไปเพราะความเร็วของอีกคน ไม่สิ ถูกดูดกลืนเข้าไปแล้วต่างหาก แจ็กเก็ตยับยู่ยี่ถูกเลื่อนผ่านไปทางด้านหลังแล้วร่วงลงไปที่พื้น แม้กระทั่งในขณะนั้นการจูบก็ยังคงไม่หยุดลง มือของฮันจูยังคงกุมท้ายทอยของเขาเอาไว้อยู่


“อือ...อะ แฮ่ก...อื้อ!”


กระดุมเสื้อเชิ้ตถูกปลดออกหมดราวกับหลุดร่วงลงไป ชุดสูทสามชั้นที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ยองจีใส่อย่างดีที่สุดถูกกระชากเละเทะจนไม่เหลือเค้าเดิมของความประณีต เหมือนกับเซ็กซ์ของทั้งคู่ ทิ้งร่องรอยไว้บนร่างกายที่ไม่เคยมีรอยขีดข่วน ทุกอย่างเป็นผลงานของฮันจู

ฮันจูขยับมือเข้าไปตรงระหว่างเสื้อเชิ้ตที่เพียงแค่ปลดกระดุมแต่ยังไม่ได้ถอดออกแล้วบีบเค้นร่างกายเปลือยเปล่าของยองจี กางเกงที่ไม่รู้ว่าจะถอดหรือไม่ถอด เพียงแค่ปลดเข็มขัด ปลดกระดุมและรูดซิปลงเล็กน้อย แต่ทุกอย่างกลับยิ่งดูรกรุงรังขึ้นไปอีก

แม้จะยังไม่ได้ถอดเสื้อแต่ร่างกายที่ไม่ว่าจะสัมผัสลงตรงไหนก็เหมือนจะรุ่มร้อนขึ้นอย่างง่ายดายร้อนรุ่มไปหมด ทนไม่ไหว แล้ว และครั้งนี้ยองจีเป็นฝ่ายเริ่มก่อน เขาจับแก้มทั้งสองข้างของฮันจูและบดเบียดริมฝีปากกลับไปอย่างสุดแรง


“อื้อ…!"


เกือบจะสามารถฉวยโอกาสได้จากมือที่ปล่อยศีรษะของเขาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ แต่ต่อจากนั้นมือทั้งสองข้างของฮันจูก็ตรงดิ่งไปยังสะโพกของยองจี ฮันจูโอบล้อมยองจีไว้ทั้งตัวพลางบีบเค้นสะโพกของเขาอย่างรุนแรงเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายของตัวเอง ร่างกายส่วนล่างของทั้งคู่แนบชิดถูไถเบียดเสียดกันและกัน

ศีรษะของยองจีเอนไปซบลงบนไหล่ของฮันจูภายใต้ชุดคลุมอาบน้ำที่ไหลร่วงลงมา


“ฮ้า อะ...ทำช้าๆ อือ ก็...ได้นี่...”

“ไม่ได้”

“อึก…!”


ข้อเสนออย่างเขินอายถูกปฏิเสธในครั้งเดียว ทำช้าๆ ก็ได้งั้นเหรอ ใครต้องการทำแบบนั้นกัน มือของฮันจูยิ่งบีบเค้นยองจีแรงขึ้นอีกแล้วถอดกางเกงออกหมดราวกับไม่ทันใจ กางเกงถูกดึงลงมาตรงต้นขาอย่างเก้ๆ กังๆ จนเหลือเพียงชั้นในตัวเดียวเท่านั้นที่ห่อหุ้มความเป็นชายเอาไว้

ถอดให้หมดไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ ยองจียังคงไม่เข้าใจสถานการณ์ตรงหน้า แต่จู่ๆ ก็คิดแบบนั้นขึ้นมา ยังไงซะตอนนี้ก็สายเกินกว่าจะเปลี่ยนใจแล้ว

ถ้าเป็นเซ็กซ์ล่ะก็ ตัวเขาเองก็อยากทำเช่นกัน


บางทียองจีอาจจะคิดว่าตัวเองก็คงสามารถลองสอดใส่ได้สักครั้ง ด้วยความที่เป็นเขา นั่นเป็นความต้องการที่เป็นธรรมชาติมากๆ


เพราะมีความคิดว่าอยากลองยื่นมือเข้าไประหว่างชุดคลุมอาบน้ำของฮันจูที่กำลังฝังรอยฟันไว้ตรงต้นคอของเขา อยากสัมผัสร่างกายที่เห็นอยู่ภายใต้ชุดคลุมอาบน้ำที่แหวกอยู่ครึ่งหนึ่ง ก่อนจะขยับมือผ่านหน้าท้องแน่นที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อไปจนถึงแผ่นหลังแล้วจับเข้าตรงสะโพกของฮันจูเช่นเดียวกัน แม้แต่สะโพกของเขาก็ยังแน่นจนเกิดความสงสัยว่าเนื้อตัวของอีกฝ่ายถูกสร้างมาด้วยกล้ามเนื้อหมดเลยหรือเปล่า

ยองจีคิดจะทำตาม แต่ปฏิกิริยาตอบสนองของฮันจูกลับแตกต่างอย่างสิ้นเชิง ฮันจูดันเอวมาด้านหน้าอย่างแรง และดันความเป็นชายที่แข็งขืนของตัวเองมาชนกับท้องน้อยของยองจี หน้าท้องของยองจีถูกสิ่งนั้นทิ่มแทงลงมาราวกับโดนสอดใส่


“อึก! นี่คุณ...”

“…ถ้าไม่งั้น จะใส่ลงไป...ตรงนี้...ใส่ให้เต็ม”


ไหล่ที่ห่อเข้าอยู่แล้วก็ยิ่งห่อลงแคบลงไปอีกกับเสียงกระซิบของฮันจูจนเหมือนสติหายไปครึ่งหนึ่ง ขณะที่พูดจบฮันจูก็ดึงชั้นในของยองจีที่เป็นปราการชิ้นสุดท้ายลงมาถึงต้นขา

ยองจีทำอะไรไม่ถูกและมือของเขาไร้เรี่ยวแรงไปในพริบตากับการถูกดึงชั้นในลงไป ซึ่งฮันจูก็ไม่พลาดช่วงเวลานั้นจึงคว้าข้อมือของยองจีดันไปติดกับกระจก ทว่าสิ่งที่เกะกะไม่ได้มีเพียงแค่กางเกงในเท่านั้น ฮันจูปลดกระดุมเพียงแค่เม็ดสองเม็ดแล้วแหวกเสื้อเชิ้ตไปด้านข้างอย่างรุนแรงจนกระดุมเม็ดบนๆ หล่นกลิ้งกระจัดกระจายบนพื้นทางเข้าบ้าน ฮันจูที่ตอนนี้สามารถดูดดุนแผ่นอกของยองจีได้ตามใจชอบก็ประทับริมฝีปากลงไป


“ฮ้า...อือ...”


มือที่พริ้วไหวโอบรอบเอวราวกับงูแล้วบีบเค้นสะโพกของเขา คงลุ่มหลงมัวเมาไปกับสะโพกที่เหมือนกับยาพิษของยองจีแล้ว หรือไม่ก็ทำให้รู้อีกครั้งว่าวันนี้ส่วนที่เขาจะต้องใช้ในการมีเซ็กซ์ก็คือช่องทางตรงนี้ การขยับมือด้วยจุดประสงค์อันแสนอันตรายทำให้ยองจีรู้สึกกระสับกระส่าย แต่แม้กระทั่งความกล้าในการลองคิดจะผลักคืนก็ไม่มีเลย

เพราะถูกจับตั้งแต่ข้อมือจนถึงเอว กระทั่งส่วนอ่อนไหวที่ตื่นตัวกับลมหายใจที่สั่นสะท้าน ยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดคือกลิ่นที่ถูกดูดเข้าไปทางผิวหนัง กลิ่นที่ทำให้เขาแทบเป็นบ้า


“อา…อึก…!”


ฮันจูกระชากตัวยองจีอย่างรุนแรงแล้วพลิกตัวในพริบตาเดียว แม้จะรู้สึกได้ตั้งแต่ครั้งก่อนแล้วว่านี่ไม่ใช่พละกำลังธรรมดาๆ จนรู้สึกเหมือนไม่ใช่มนุษย์ เขาถูกดันอย่างแรงจนแก้มด้านขวาแนบเข้ากับกระจกเย็นเฉียบ รู้สึกถึงความเย็นนั้นแค่เพียงครู่เดียวเท่านั้น แต่ก็กลืนกินไปกับลมหายใจร้อนผ่าวที่พรั่งพรูออกมาจากริมฝีปากไม่หยุดหย่อนจนมันค่อยๆ อุ่นขึ้น

แก้มแนบสนิทลงไปกับกระจกด้วยมือที่กดท้ายทอยแรงขึ้น ตั้งใจจะลองใช้มือยันกระจกแล้วดันตัวออกแต่ไม่มีความสามารถพอ ยองจีหลับตาแน่น ระหว่างที่พลิกตัวกางเกงก็ร่นลงด้านล่างอีกเล็กน้อย ถ้าถอดออกไปซะก็คงจะขยับตัวได้ง่ายขึ้น แต่กลายเป็นว่ากางเกงที่หมิ่นเหม่และชั้นในเป็นโซ่ตรวนรัดข้อเท้าของเขาเอาไว้

ฮันจูจะทำอะไร ยองจีรู้ความตั้งใจของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน สิ่งใหญ่ยาวที่สัมผัสตรงช่องทางด้านหลังนั้นคืออะไรก็ไม่ยากเกินคาดเดา ในสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ถึงยองจีจะดันตัวออกหลายต่อหลายครั้งแต่ก็ไร้ประโยชน์

ขณะนั้นแผ่นหลังก็สั่นสะท้านขึ้นมากับความกังวลว่าจะโดนสอดใส่จริงๆ


“ดะ เดี๋ยวก่อน...! คิดจะใส่...เข้ามา...อึก!”

“แฮ่ก…”


ต่างจากก่อนหน้านี้ที่อีกฝ่ายสามารถพูดได้ ฮันจูเพียงหายใจหอบอย่างติดขัดพลางขยับเอวอย่างเชื่องช้า ทุกครั้งที่ความเป็นชายซึ่งอีกไม่นานจะสอดใส่เข้ามาถูไถอยู่ตรงด้านหลัง ยองจีก็รู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดพร้อมกับคาดหวังว่าจะรู้สึกดีขึ้นมาอย่างกะทันหัน เอวของเขาสั่นระริก


“ผมไม่...ใช่โอเมก้า! ตรงนั้น...ไม่มีทาง...เปียก...”


ยองจีดิ้นสุดชีวิตพร้อมกับยื่นมือไปด้านหลังแล้วดันท้องของฮันจูออกไป แต่ก็ดันได้ไม่ถนัดและไม่มีเรี่ยวแรงเลย รู้สึกได้ถึงสถานการณ์อันคับขันเหมือนกับว่าฮันจูจะดันความเป็นชายของตัวเองให้สอดเข้ามาในช่องทางด้านหลังของเขาเสียตอนนี้


“…รู้ครับ”


ริมฝีปากขยับเข้ามาใกล้แล้วกระซิบข้างหู คำสุภาพอีกแล้ว ได้สติคืนมานิดนึงแล้วเหรอ

ฮันจูขบกัดเข้าที่ใบหูอย่างแรงแล้วพูดออกมาเหมือนทำลายความหวังของยองจีลงอย่างเหี้ยมโหด


“ถ้ามันไม่เปียก ก็ทำให้เปียกเองก็ได้”

“ฮึก…!”


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น