โซซอล

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 04-2 Mounting

คำค้น : กลลวงกลายรัก นิยายวาย

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 782

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2561 13:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
04-2 Mounting
แบบอักษร

​จู่ๆ เข่าที่เฉียดผ่านไปมาก็สั่นระริก

มือขยับอย่างสะเปะสะปะแต่ไร้ซึ่งความลังเล แล้วขยับอย่างรีบร้อนเพื่อถอดเสื้อของยองจีออก ถามว่ารีบร้อนมากแค่ไหน เพียงแค่ความเร็วนั้นก็เกือบถูกดูดกลืนเข้าไป ไม่สิ ถูกดูดกลืนเข้าไปแล้วต่างหาก แจ็กเก็ตยับยู่ยี่ถูกเลื่อนผ่านไปทางด้านหลังแล้วร่วงลงไปที่พื้น แม้กระทั่งตอนนั้นการจูบก็ยังคงไม่หยุดลง มือของฮันจูยังคงกุมศีรษะด้านหลังของเขาเอาไว้อยู่


“อือ...อะ แฮ่ก...อื้อ!”


กระดุมเสื้อเชิ้ตถูกปลดออกหมดราวกับหลุดร่วงลงไป ชุดสูทสามชั้นซึ่งถูกจัดเตรียมไว้ให้ยองจีใส่อย่างดีที่สุดนั้นถูกกระชากออกอย่างเละเทะจนไม่เหลือเค้าเดิมของความประณีต เหมือนกับเซ็กซ์ของทั้งคู่ ฮันจูทิ้งร่องรอยไว้บนร่างกายที่ไม่เคยมีรอยขีดข่วน ทั้งหมดเป็นผลงานของฮันจู

มือของฮันจูขยับเข้าไปตรงระหว่างเสื้อเชิ้ตซึ่งเพียงแค่ปลดกระดุมแต่ยังไม่ได้ถอดออก และบีบเค้นร่างกายเปลือยเปล่าของยองจี กางเกงซึ่งไม่รู้ว่าจะถอดหรือไม่ถอด เพียงแค่ปลดเข็มขัด ปลดกระดุม และรูดซิปลงเล็กน้อย แต่ทุกอย่างกลับยิ่งดูรกรุงรังขึ้นไปอีก

แม้จะยังไม่ได้ถอดเสื้อแต่ ร่างกายที่ไม่ว่าจะสัมผัสลงตรงไหนก็เหมือนจะรุ่มร้อนขึ้นอย่างง่ายดายนั้นร้อนรุ่มไปหมด ทนไม่ไหว แล้ว และครั้งนี้ยองจีเป็นฝ่ายเริ่มก่อน เขาจับแก้มทั้งสองข้างของฮันจูและบดเบียดริมฝีปากกลับไปอย่างสุดแรง


“อื้อ…!"


เกือบจะสามารถฉวยโอกาสได้จากมือที่ปล่อยศีรษะของเขาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ แต่ต่อจากนั้นมือของฮันจูก็ตรงดิ่งไปยังสะโพกของยองจี มือทั้งสองข้าง ฮันจูโอบล้อมยองจีไว้ทั้งตัวพลางบีบเค้นสะโพกของเขาอย่างรุนแรงเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายของตัวเอง ร่างกายส่วนล่างของทั้งคู่แนบชิดและถูไถเบียดเสียดกันและกัน

ศีรษะของยองจีเอนไปซบลงบนไหล่ของฮันจูภายใต้ชุดคลุมอาบน้ำที่ไหลร่วงลงมา


“ฮ้า อะ...ทำช้าๆ อือ ก็...ได้นี่...”

“ไม่ได้”

“อึก…!”


ข้อเสนออย่างเขินอายถูกปฏิเสธในครั้งเดียว ทำช้าๆ ก็ได้งั้นเหรอ ใครต้องการทำแบบนั้นกัน มือของฮันจูยิ่งบีบเค้นยองจีแรงขึ้นอีกแล้วถอดกางเกงออกหมดราวกับไม่ทันใจ กางเกงถูกดึงลงมาตรงต้นขาอย่างเก้ๆ กังๆ จนเหลือเพียงชั้นในตัวเดียวเท่านั้นที่ห่อหุ้มความเป็นชายเอาไว้

ถอดให้หมดไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ ยองจียังคงไม่เข้าใจสถานการณ์ตรงหน้า แต่จู่ๆ ก็คิดแบบนั้นขึ้นมา ยังไงซะตอนนี้ก็สายเกินกว่าจะเปลี่ยนใจแล้ว

ถ้าเป็นเซ็กซ์ล่ะก็ ตัวเขาเองก็อยากทำเช่นกัน


บางทียองจีอาจจะคิดว่าตัวเองก็คงสามารถลองสอดใส่ได้สักครั้ง ด้วยความที่เป็นเขา นั่นเป็นความต้องการที่เป็นธรรมชาติมากๆ


เพราะมีความคิดว่าอยากลองยื่นมือเข้าไประหว่างชุดคลุมอาบน้ำของฮันจู ซึ่งกำลังฝังรอยฟันไว้ตรงต้นคอของเขา อยากสัมผัสร่างกายที่เห็นอยู่ภายใต้ชุดคลุมอาบน้ำที่แหวกอยู่ครึ่งหนึ่งนั้น มือขยับผ่านหน้าท้องแน่นซึ่งเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อไปจนถึงแผ่นหลังแล้วจับเข้าตรงสะโพกของฮันจูเช่นเดียวกัน แม้แต่สะโพกของเขาก็ยังแน่น จนเกิดความสงสัยว่าเนื้อตัวของอีกฝ่ายถูกสร้างมาด้วยกล้ามเนื้อหมดเลยหรือเปล่า

ยองจีคิดจะทำตาม แต่ปฏิกิริยาตอบสนองของฮันจูกลับแตกต่างอย่างสิ้นเชิง ฮันจูดันเอวมาด้านหน้าอย่างแรง และดันความเป็นชายที่แข็งขืนของตัวเองมาชนกับท้องน้อยของยองจี หน้าท้องของยองจีถูกสิ่งนั้นทิ่มแทงลงมาราวกับโดนสอดใส่


“อึก! นี่คุณ...”

“…ถ้าไม่งั้น จะใส่ลงไป...ตรงนี้...ใส่ให้เต็ม”


ไหล่ที่ห่อเข้าอยู่แล้วก็ยิ่งห่อลงแคบลงไปอีกกับเสียงกระซิบของฮันจู จนเหมือนกับสติหายไปครึ่งหนึ่ง ขณะที่พูดจบมือของฮันจูก็ดึงกางเกงในของยองจีซึ่งเป็นปราการชิ้นสุดท้ายลงมาถึงต้นขา

ยองจีทำอะไรไม่ถูกและมือของเขาไร้เรี่ยวแรงไปในพริบตากับการที่ชั้นในถูกดึงลงไป ฮันจูไม่พลาดช่วงเวลานั้นคว้าข้อมือของยองจีแล้วดันไปติดกับกระจก สิ่งที่รุ่มร่ามไม่ได้มีเพียงแค่กางเกงในเท่านั้น ฮันจูปลดกระดุมเพียงแค่เม็ดสองเม็ดแล้วแหวกเสื้อเชิ้ตไปด้านข้างอย่างรุนแรง กระดุมเม็ดบนๆ ถูกกระชากออกแล้วหล่นกลิ้งไปมาอย่างกระจัดกระจายบนพื้นทางเข้าบ้าน ฮันจูที่ตอนนี้สามารถดูดดุนแผ่นอกของยองจีได้ตามใจชอบก็ประทับริมฝีปากลงไป


“ฮ้า...อือ...”


มือที่พริ้วไหวนั้นโอบเข้าที่เอวราวกับงูแล้วบีบเค้นสะโพกของเขา คงลุ่มหลงมัวเมาไปกับสะโพกซึ่งเหมือนกับยาพิษของยองจีแล้ว หรือไม่ก็ทำให้รู้อีกครั้งว่าวันนี้ส่วนที่เขาจะต้องใช้ในการมีเซ็กซ์ก็คือช่องทางตรงนี้ อย่างไรก็ตามการขยับมือด้วยจุดประสงค์อันแสนอันตรายนั้นทำให้ยองจีรู้สึกกระสับกระส่าย แต่แม้กระทั่งความกล้าในการลองคิดจะผลักคืนก็ไม่มีเลย

เพราะถูกจับตั้งแต่ข้อมือจนถึงเอว กระทั่งส่วนอ่อนไหวที่ตื่นตัวกับลมหายใจที่สั่นสะท้าน ยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดคือกลิ่นที่ถูกดูดเข้าไปทางผิวหนัง กลิ่นที่ทำให้เขาแทบเป็นบ้า


“อา…อึก…!”


ฮันจูกระชากตัวยองจีอย่างรุนแรงแล้วพลิกร่างกายของเขาในพริบตาเดียว แม้จะรู้สึกได้ตั้งแต่ครั้งก่อนแล้วว่านี่ไม่ใช่พละกำลังธรรมดาๆ เลย จนรู้สึกเหมือนไม่ใช่มนุษย์ เขาถูกดันอย่างแรงจนแก้มด้านขวาแนบเข้ากับกระจกเย็นเฉียบ รู้สึกถึงความเย็นนั้นแค่เพียงครู่เดียวเท่านั้น แต่ก็กลืนกินไปกับลมหายใจร้อนผ่าว ซึ่งพรั่งพรูออกมาจากริมฝีปากของเขาอย่างไม่หยุดหย่อนจนมันค่อยๆ อุ่นขึ้น

แก้มแนบสนิทลงไปกับกระจกด้วยมือที่กดศีรษะด้านหลังของเขาแรงขึ้น ตั้งใจจะลองใช้มือยันกระจกแล้วดันตัวออกแต่ไม่มีความสามารถพอ ยองจีหลับตาแน่น ระหว่างที่พลิกตัวกางเกงก็ร่นลงด้านล่างอีกเล็กน้อย ถ้าถอดออกไปซะก็คงจะขยับตัวได้ง่ายขึ้น แต่กลายเป็นว่ากางเกงที่หมิ่นเหม่และชั้นในนั้น กลับกลายเป็นโซ่ตรวนรัดข้อเท้าของเขาเอาไว้

ฮันจูจะทำอะไร ยองจีรู้ความตั้งใจของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน สิ่งใหญ่ยาวที่สัมผัสตรงช่องทางด้านหลังนั้นคืออะไรก็ยากที่จะไม่รู้ ในสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ถึงยองจีจะดันตัวออกหลายต่อหลายครั้งแต่ก็ไร้ประโยชน์

ตอนนั้นแผ่นหลังก็สั่นสะท้านขึ้นมากับความกังวลว่าจะโดนสอดใส่จริงๆ ทั้งแบบนี้


“ดะ เดี๋ยวก่อน...! คิดจะใส่...เข้ามา...อึก!”

“แฮ่ก…”


ต่างจากก่อนหน้านี้ที่อีกฝ่ายสามารถพูดได้ ฮันจูเพียงหายใจหอบอย่างติดขัดพลางขยับเอวอย่างเชื่องช้า ทุกครั้งที่ความเป็นชายซึ่งอีกไม่นานจะสอดใส่เข้ามานั้นถูไถอยู่ตรงด้านหลังของเขา ยองจีก็รู้สึกกลัวขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด และคาดหวังว่าจะรู้สึกดีขึ้นมาอย่างกะทันหัน เอวของเขาสั่นระริก


“ผมไม่...ใช่โอเมก้า! ตรงนั้น...ไม่มีทาง...เปียก...”


ยองจีดิ้นสุดชีวิตพร้อมกับยื่นมือไปด้านหลังแล้วดันท้องของฮันจูออกไป เขาดันได้ไม่ถนัดและไม่มีเรี่ยวแรงเลย แต่เขารู้สึกได้ถึงสถานการณ์อันคับขัน เหมือนกับว่าฮันจูจะดันความเป็นชายของตัวเองให้สอดเข้ามาในช่องทางด้านหลังของเขาเสียตอนนี้


“…รู้ครับ”


ริมฝีปากขยับเข้ามาใกล้แล้วกระซิบข้างหู คำสุภาพอีกแล้ว ได้สติคืนมานิดนึงแล้วเหรอ

เขาขบกัดเข้าที่ใบหูอย่างแรงแล้วพูดออกมาเหมือนทำลายความหวังของยองจีลงอย่างเหี้ยมโหด


“ถ้ามันไม่เปียก ก็ทำให้เปียกเองก็ได้”

“ฮึก…!”


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น