fewqq

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Unit 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ม.ค. 2562 03:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Unit 2
แบบอักษร

[Faro part]

ไม่รู้อะไรดนใจให้ผมเดินเข้าไปหาเรื่องยัยผมสั้นตัวเล็กนี่ แม้กระทั่งตอนนี้ ผมก็ยังไม่รู้ชื่อของเธอเลยด้วยซ้ำ

เอาจริงๆผมว่าผมไม่ต้องสนใจเธอเลยก็ได้ แต่ผมกลับมองเธอตั้งแต่เธอเริ่มแหกปากขึ้นเสียงดังแข่งกับเสียงเพลงนั่น เธอดูเป็นสาวที่ไม่ค่อยเที่ยวเท่าไหร่นัก แต่ก็ดูเป็นสาวมั่นพอตัว

อ่า ผมแม่งพล่ามอะไรตั้งนานวะเนี่ย

โอเค ก่อนหน้านี้ผมอาจจะไม่มีปัญหาอะไร เพราะเคลียร์ไปแล้วว่าหลังจากจ่ายค่ารักษาต่างๆนาๆแล้วจะแยกย้าย แต่ตอนนี้ ยัยตัวเล็กนี่ดันมาหลับในรถของผมซะได้ ปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่น

"นี่ เธอ!" จะว่าผมรุนแรงกับสุภาพสตรีไม่ได้นะ ผมปลุกเธอแล้วเธอไม่ยอมตื่นเอง

ผมใช้มือตีที่หน้าของเธอเบาๆเพื่อปลุกอีกครั้ง แต่ก็ยังคงเป็นเช่นเดิม

แล้วกูต้องทำไงล่ะครับ?

ผมควรไปส่งเธอที่ไหนวะ

ในเมื่อไม่รู้ว่าหอของเธออยู่ที่ไหน ผมจึงตัดสินใจที่จะเลี้ยวเข้าหอของตัวเอง หอนอกมันดีตรงที่จะพาใครเข้าออกก็ได้เนี่ยแหละ

ลำบากจริงๆ

[End Faro part]

"อื้มมมม" การได้นอนเต็มที่มันมีความสุขแบบนี้นี่เอง ฉันลุกขึ้นก่อนจะบิดขี้เกียจเบาๆ

แต่เดี๋ยวนะ ใครมาเปลี่ยนผ้าม่านของฉันเป็นสีดำวะ แถมโทนสีชมพูในห้องของฉันกลับกลายเป็นสีดำเกือบทั้งหมด

บ้าเหอะ!

เอะ หรือจริงๆแล้วฉันกำลัังฝันอยู่วะ

เพี๊ยะๆ

ฉันตบหน้าตัวเองเบาๆก่อนจะพบว่า แม่งเจ็บชะมัด ก็ไม่ได้ฝันนี่หว่า

แล้วฉันอยู่ห้องใครวะเนี่ย

ระหว่างที่กำลังนึกอยู่นั้น จู่ๆภาพเมื่อคืนก็ไหลเข้าสู่สมองเป็นฉากๆ

เหี้ยแล้วไงโมจิ

อย่าบอกนะว่าฉันนอนห้องพี่ฟาโร

ชิบหายจริงๆแล้วยัยโมจิเอ้ย ไม่ใช่ว่าไปนอนกรนให้เขาฟังหรอกนะ

ฮือออออ

สงสัยใช่มั้ยทำไมฉันถึงรู้จักพี่ฟาโร จะบอกว่าเรื่องนี้เป็นความลับสุดยอดของฉันเลยล่ะ ไว้ค่อยเล่าให้ฟังละกัน

"แมลงวันเข้าไปไข่ในปากแล้ว"

งับ!

"เข้ามาตอนไหน" ฉันถลึงตามองก่อนจะสำรวจตัวเอง เฮ้อ ค่อยยังชั่วที่ยังเป็นชุดเมื่อคืน แต่เหม็นเหล้าจนเวียนหัวไปหมด

ฟืดดดด

"แหวะ" ฉันเบะปากเมื่อดมดูแล้วกลิ่นเหมือนอ้วก ไม่นะ. อย่าบอกว่าเมื่อคืนฉันเผลออ้วกรดตัวเอง

เฮือกกกก

"ไปอาบน้ำซะ ฉันจะบอกแม่บ้านมาเอาผ้าปูที่นอนกับผ้าห่มไปซัก" พี่ฟาโรพูดหน้าตายก่อนจะโยนผ้าขนหนูผืนใหญ่มาให้

โยนมาให้แบบนี้ก็ไม่ปามาเลยล่ะ

ชิ ไม่เคยจะอ่อนโยนเลยสักครั้ง

ฉันทำปากขมุบขมิบก่อนจะยันตัวลุกไปอาบน้ำ แต่กลับโดนมือใหญ่ของเขาคว้าเอาไว้

หมับ!

"ฉันเปลี่ยนใจล่ะ" เปลี่ยนใจอะไรวะ

"อะไร!?" ไวเท่าความคิด ฉันสะบัดข้อมือออกพร้อมถอยกรูดเข้าหาผนังทันที ไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดใช่มั้ย

"คิดอะไรของเธอ" พี่ฟาโรหรี่ตามองฉันก่อนจะกรอกตามองไปมา

"ไม่ได้คิ๊ดด" ห้ามมีพิรุธนะโมจิ เผื่อเขาหน้ามืดคิดจะข่มขืนฉันขึ้นมาทำไงวะ

"ฉันแค่จะเปลี่ยนใจให้เธอซักผ้าห่มแล้วก็ผ้าปูที่นอนแทนแม่บ้านต่างหากล่ะ" หูฝาดแน่ๆ ไม่มีทางที่พี่ฟาโรจะพูดแบบนั้น

ใครจะทำเป็นวะ!

เกิดมาจนอายุ20แล้ว โมจิคนนี้ยังไม่เคยซักผ้าเลยนะเว้ย

"ทำไม่เป็น" ฉันกอดอกมองเขาก่อนจะจ้องหน้า

"หึ เมื่อคืนใครบอกว่าอย่างอื่นก็เก่งวะ สุดท้ายก็เก่งแต่ปากนี่หว่า"

หื้อ เมื่อกี้เขาว่าอะไรนะ

"ใครบอกว่าฉันเก่งแต่ปาก เอามานี่ ฉันซักเอง!" พูดจบฉันก็เดินดุ่มๆเข้าไปกระชากผ้าห่มกับผ้าปูที่นอนมากอดไว้เตรียมไปซัก

คนอย่างโมจิ ฆ่าได้ แต่หยามไม่ได้โว้ย!

.

.

.

.

.

ไม่เอาน่าโมจิ

เธอจะมายืนมองกะละมังกับผงซักฟอกแบบนี้ไม่ได้นะ

ตอนนี้เวลาผ่านไปสิบห้านาทีหลังจากที่ฉันเอามาห่มมาซัก จะว่าซักก็คงไม่ใช่ เพราะตอนนี้ฉันกำลังยืนมองมันเพราะไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนก่อน

ก่อนอื่นเลย สิ่งที่อยู่ตรงหน้าฉันคือกะละมังใบใหญ่ ใหญ่จนตัวฉันลงไปนอนแช่ได้สบายๆ และกองผ้าห่มกับผ้าปูที่นอนกองใหญ่ ผ้าห่มหนาไปป่ะว่ะ นอกจากนั้นยังมีผงซักฟอกแล้วก็แปรงซักผ้าอีกด้วย

เริ่มจากเอาผ้าห่มลงไปในนี้ก่อนแล้วกัน...

.

ผ่านไปเกือบชั่วโมง

แฮ่กๆ

บอกได้คำเดียวว่าเหนื่อย

เหนื่อยแทบขาดใจ ฉันหอบผ้าห่มที่ซักเสร็จแล้วออกไปตากตรงระเบียงห้อง

ส่วนเจ้าของห้องน่ะเหรอ หึ นั่งดูหนังอย่างสบายใจน่ะสิ

แล้วทำไมฉันต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยวะ!!!!?
















ตัดจบ..!

ขอดำเนินเรื่องแบบช้าๆไปก่อน อย่าว่ากันเนาะ

ฝากติดตามด้วยนะคะ

ความคิดเห็น