ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 10 [END]

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 10 [END]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 52.5k

ความคิดเห็น : 211

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2561 22:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 (คู่รอง นีล x นิค)..... ตอนที่ 10 [END]
แบบอักษร


 รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4   นีลนิค ตอนที่ 10

Author :   (ยอนิม)



“เตี้ย เตี้ย” เสียงทุ้มดังขึ้น พร้อมกับแรงเขย่าที่แขนเบาๆ ทำให้นิคที่เผลอหลับไปในช่วงบ่ายลืมตาตื่นขึ้นมามอง


“อืออ กลับมาแล้วเหรอ กี่โมงแล้วอ่ะ” นิคถามขึ้นเสียงงัวเงีย ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นนั่ง โดยมีนีลเอามือลูบผมของนิคที่ชี้ฟูให้เข้าที่


“สี่โมงเย็นแล้ว” นีลตอบคนรัก ก่อนจะนั่งลงบนโซฟาข้างๆนิค นิคก็เอนตัวมากอดซบคนรักทันที


“กลับช้าจัง ไปทำอะไรอยู่” นิคถามขึ้นร้อมกับหน้าถูไหล่ของนีลไปด้วย


“พาพี่มึงไปทำธุระต่อ อ่อ เดี๋ยวคืนนี้เราต้องไปเลี้ยงขอบคุณคุณดอลนะ พี่มึงกับโทนี่ก็ไปด้วย” นีลพูดขึ้นเมื่อนึกได้ ทำให้นิคขมวดคิ้วเข้าหากันทันที


“ทำไมต้องเลี้ยงขอบคุณหมอนั่นด้วย” นิคถามอย่างขัดใจ


“พี่มึงเค้าอยากเลี้ยงขอบคุณที่ทางนั้นช่วยอำนวยความสะดวกให้เราตั้งหลายอย่าง และที่สำคัญนะเตี้ย มึงต้องไปด้วย” นีลพูดย้ำ นิคไม่เข้าใจว่าทำไมเขากับนีลจะต้องไปเลี้ยงขอบคุณดอลด้วย ทั้งๆที่ให้พี่ชายตัวเองกับโทนี่ไปกันแค่สองคนก็ได้


“ยุ่งยากจัง เออๆ ไปก็ไป แต่กูต้องกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านก่อนนะ ไม่ไปชุดนี้แน่ๆ” นิคพูดขึ้น เพราะเขาใส่ชุดลำลองสบายๆเหมือนตอนอยู่ที่บ้าน นีลยิ้มรับเล็กน้อย


“เออ แล้วก็พรุ่งนี้ เราค่อยไปเยี่ยมไอ้อิฐที่โรงพยาบาลกัน” นีลบอกกลับ เพราะอิฐยังอยู่ในโรงพยาบาล เพียงแค่ย้ายเข้ามานอนโรงพยาบาลในกรุงเทพฯเท่านั้นเอง

..

..

“มึงดูดีแล้วเตี้ย จับอยู่นั่นแหละ” นีลพูดกับคนรัก ขณะที่ลงจากรถจากลานจอดในร้านอาหารบรรยากาศดีแถวชานเมือง


“กลัวจะสู้หมอนั่นไม่ได้” นิคตอบออกมาตรงๆ พร้อมกับจับเสื้อเชิ๊ตของตัวเองให้เข้าที่เข้าทาง นีลส่ายหน้าไปมาอย่างขำๆ


“จะไปแข่งกับเขาทำไม ยังไงกูก็มองแค่มึงคนเดียว” นีลพูดออกมาด้วยน้ำเสียงทื่อๆ แต่มันก็ทำให้นิคยิ้มออกมาได้ ก่อนจะตีไหล่คนรักแก้เขิน


“มึงอ่ะ กูเขินนะเว้ย” นิคทำท่ายืนบิดตัวไปมา นีลขำในลำคอกับท่าทีของคนรัก


“งั้นกูไม่พูดอะไรให้มึงเขินอีกละกัน” นีลแกล้งว่ากลับไป ทำให้นิคหุบยิ้มฉับ


“ไม่ได้ มึงต้องหยอดกูบ้าง ไม่งั้นใจกูมันไม่กระชุ่มกระชวย” นิคเถียงกลับไปไม่จริงจังนัก นีลมองคนรักอย่างขำๆ


“พอๆ เข้าไปข้างในกันได้แล้ว พี่มึงกับคุณดอลรอแย่แล้ว” นีลพูดขึ้นมา นิคทำหน้าเซ็งทันที เมื่อรู้ว่าจะต้องเจอกับดอล และเมื่อทั้งสองคนเดินเข้าไปด้านใน พร้อมกับแจ้งชื่อของนนท์ พนักงานก็พาตรงไปยังชานระเบียงที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว ซึ่งตอนนี้ นนท์ โทนี่ และดอล นั่งอยู่ที่โต๊ะแล้ว โดยที่ดอล โทนี่ และนนท์นั่งฝั่งเดียวกัน โดยเว้นที่อีกฝั่งให้กับนีลและนิค

“ขอโทษที่มาช้านะครับ” นีลพูดทักขึ้น นิคมองไปดอล ก็อดแปลกใจไม่ได้เมื่อเห็นสีหน้าของชายหนุ่ม เพราะทุกทีจะต้องส่งยิ้มหวานให้กับนีลแล้ว แต่วันนี้ชายหนุ่มกลับมีสีหน้าเจื่อนๆ


“นั่งเลย พวกพี่เพิ่งมาถึงเมื่อสักครู่เหมือนกัน” นนท์บอกกลับ ก่อนที่นีลกับนิคจะนั่งฝั่งตรงกันข้ามกับคนทั้งสาม


“สวัสดีอีกครั้งครับคุณดอล” นีลทักทายดอล


“สวัสดีครับ” นิคก็ทักทายด้วยเช่นเดียวกัน ดอลยิ้มรับอย่างฝืนๆ


“ครับ” ชายหนุ่มตอบรับเสียงแผ่ว ทำให้นิคสงสัยเป็นอย่างมาก อยากจะรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นอะไร


“งั้นเดี๋ยวสั่งอาหารกันเลยนะ” นนท์พูดขึ้น ก่อนจะเรียกพนักงานมารับออเดอร์ ดอลเหลือบมองนีลกับนิคพร้อมกับกัดปากเล็กน้อย ซึ่งนิคก็สังเกตเห็น เขาจึงสะกิดนีลแล้วเอนตัวไปกระซิบเบาๆ


//หมอนั่นเป็นอะไร ดูสีหน้าแปลกๆ// นิคถามขึ้น นีลยกยิ้มนิดๆ


//ก็ปกตินี่หรือไม่ก็คงทำตัวไม่ถูก// นีลบอกออกมาเหมือนไม่ใส่ใจ แต่นิคไม่คิดแบบนั้น นิคมั่นใจว่าคนอย่างดอล ไม่มีทางที่จะทำตัวไม่ถูกแน่ๆ คงหาทางอ่อยนีลแบบเนียนๆมากกว่า


“นิค สั่งอาหารสิ” นนท์หันมาบอกกับน้องชาย นิคเลยหันไปสนใจสั่งอาหาร ระหว่างนั้น นนท์ก็ชวนดอลคุยเรื่องต่างๆไปด้วย จนอาหารมาเสริฟ

“ผมต้องขอบคุณคุณดอลมากนะครับ ที่ช่วยประสานงานทุกๆอย่างให้” นนท์พูดขึ้นยิ้มๆ พร้อมกับตักอาหารใส่จานให้ดอล ดอลก็ก้มหัวขอบคุณ


“ไม่เป็นไรครับ ผมเต็มใจอยู่แล้ว” ดอลตอบกลับ แต่สีหน้าก็ยังจืดเจื่อนอยู่ดี


“วันงานเลี้ยง ก็ต้องเชิญคุณดอลด้วยนะครับ” นีลพูดขึ้นมาบ้าง ทำให้นิคหันไปมองหน้านีลทันที


“งานพี่นนท์ ก็ให้พี่นนท์เค้าเชิญสิ” นิคพูดขึ้น เมื่อเห็นว่างานครั้งนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับนีลเลย


“กูก็เชิญแทนพี่มึงไง” นีลตอบกลับ นิคมองดอลก็เห็นอีกฝ่ายเม้มปาก สีหน้าไม่ดีเท่าไรนัก ยิ่งทำให้นิคสงสัย แต่ก็ไม่เสียมารยาทมากพอที่จะถาม


“ก็..ถ้าว่างผมจะไปนะครับ” ดอลตอบกลับอย่างแบ่งรับแบ่งสู้ นีลตักอาหารใส่จานให้นิค นิคก็หันมาสนใจเรื่องกินต่อทันที


“อย่ากินเยอะ เดี๋ยววันงานเลี้ยงจะใส่ชุดไม่ได้” นนท์พูดขึ้นยิ้มๆ


“ไม่อ้วนหรอกน่าพี่นนท์ ทำไมพี่นนท์อยากให้ผมไปงานนี้จัง”นิคบ่นโดยไม่ได้คิดอะไร


“ป๊ากับม๊าแล้วก็แม่เล็ก ก็อยากให้นิคไปงานนี้นะ” นนท์พูดพร้อมกับยิ้มอ่อนๆ นิคขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ แต่ก็พยักหน้ารับ จนกินข้าวอิ่ม นนท์พูดขอบคุณดอลอีกครั้ง ก่อนจะพากันแยกย้ายกลับ


“วันนี้หมอนั่นไม่สบายรึไง หรือว่าขี้ไม่ออก ทำหน้าเหมือนปลาสำลักน้ำ” นิคพูดขึ้นเมื่อขึ้นมาบนรถเพื่อเตรียมตัวกลับ


“เค้าคงไม่สบายล่ะมั้ง” นีลตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ


“อืม สงสัยจะไม่สบาย” นิคพูดขึ้น และไม่สนใจเรื่องของดอลอีก จนถึงบ้าน


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


วันเวลาผ่านไปจนอิฐออกจากโรงพยาบาลมาพักฟื้นที่บ้าน นีลกับนิคก็เป็นคนไปรับเดย์กับอิฐที่โรงพยาบาลตั้งแต่เมื่อวานซืน และวันนี้ตอนเย็น นีลกับนิคก็จะเข้าไปดูสุนัขที่อิฐกับเดย์ไปรับมาเลี้ยงเมื่อวานนี้ อิฐส่งรูปมาให้นิคดูแล้ว ทำให้นิคอยากจะเลี้ยงบ้าง

“นีล มึงดูสิ น่ารักเนอะ” นิคยื่นหน้าจอมือถือให้นีลดู


“อืม” นีลตอบรับในลำคอ


“กูอยากเลี้ยงบ้าง” นิคลองพูดเกริ่นออกมา ทำให้นีลละสายตาจากเอกสารตรงหน้ามามองคนรักทันที


“เอาไว้ก่อน ตอนนี้มีเรื่องอื่นที่เราต้องโฟกัสมากกว่าการเลี้ยงหมาก่อน” นีลบอกออกมาด้วยน้ำเสียงปกติ


“โฟกัสเรื่องอะไร” นิคถามอย่างงงๆ


“หลายเรื่อง แต่ยังไม่ใช่เรื่องของการเลี้ยงหมา ถ้ามึงอยากเลี้ยงจริง กูให้มึงเลี้ยงแน่เตี้ย ไม่ต้องห่วง แต่ต้องให้ผ่านช่วงนี้ไปก่อน” นีลบอกออกมาเสียงจริงจัง ทำให้นิคคิดว่า นีลคงหมายถึงช่วงที่นีลต้องเร่งงานเพื่อเอาเงินให้แม่ของนีล แค่นีลบอกว่าจะให้เลี้ยงแน่ นิคก็ยิ้มออกมาแล้ว


“มึงพูดแล้วนะ ว่าจะให้กูเลี้ยงอ่ะ” นิคพูดขึ้นอีกครั้ง เพื่อย้ำให้นีลรับปาก


“เออ” นีลตอบรับออกมา นิคก็ยิ้มกว้างทันที


“อ่อ...เย็นนี้ไปบ้านไอ้เดย์กันนะ” นีลพูดขึ้น นิคก็พยักหน้ารับ เพราะคิดว่านีลคงนัดกินข้าวกับพวกเดย์ตามปกติ นิคอยู่ที่อู่กับนีลจนถึงช่วงเย็น เขาทั้งสองคนก็เตรียมตัวที่จะออกจากอู่รถ นิคออกมายืนรอนีลที่รถ ระหว่างที่นีลไปสั่งงานลูกน้องที่อู่


“พี่นิค” เสียงของมอสดังขึ้น ทำให้นิคหันไปมอง


“ว่าไง” นิคขานรับรุ่นน้องตนเอง มอสยิ้มกว้างออกมา


“ยินดีล่วงหน้าด้วยนะครับ” มอสพูดขึ้นมา ทำให้นิคทำหน้างง


“ยินดีเรื่องอะไรของแกวะ” นิคถามอย่างขำๆ มอสก็หัวเราะเบาๆพร้อมกับปิดปาก


“ไม่รู้สิ อยู่ดีๆผมก็อยากจะยินดีกับพี่ แต่จะเรื่องอะไรนั้น ก็ไม่รู้เหมือนกัน” มอสพูดออกมาอย่างขำๆ นิคยิ้มออกมาให้กับคำพูดของรุ่นน้อง


“แกนี่ท่าจะบ้าแหะ ทำงานหนักไปรึไง” นิคว่ากลับไปโดยไม่ได้คิดอะไร มอสก็แค่ส่งยิ้มมาให้ จนนีลเดินออกมาสมทบ


“มีอะไรรึเปล่า” นีลเดินเข้ามาถาม


“ไอ้มอสมันเบลอ อยู่ดีๆเดินมาแสดงความยินดีกับกูเฉยเลย เรื่องอะไรก็ไม่รู้” นิคพูดอย่างขำๆ นีลหันไปมองมอสพร้อมกับยกยิ้ม แต่ก็ไม่พูดอะไร


“ไปกันเถอะ พวกนั้นไปรออยู่ที่บ้านไอ้เดย์ละ” นีลพูดขึ้น ก่อนจะพากันขึ้นรถ ส่วนมอสก็แยกกลับเข้าไปในสำนักงาน


“พวกนั้นนี่หมายถึงใครวะ” นิคถามขึ้นอย่างสงสัย


“ก็มีพวกไอ้เกียร์ ไอ้โฟร์ ไนท์ กัส ไอ้นันน่ะ” นีลตอบกลับด้วยท่าทีปกติ นิคก็พยักหน้ารับช้าๆ เพราะคิดว่าคงนัดกันมากินเหล้าเหมือนทุกที


“พอดีเลย กูอยากไปเล่นกับหมาของไอ้อิฐ” นิคพูดยิ้มๆ ไม่นานนักทั้งสองคนก็มาถึงบ้านของเดย์ ซึ่งตอนนี้ทุกคนมากันพร้อมแล้วจริงๆ


“มาๆเข้ามาเร็วมึง พวกกูทำกับข้าวไว้เพียบเลย” โฟร์ส่งเสียงเรียกนิค


“โห งานวันเกิดใครวะ” นิคถามขึ้น เมื่อเห็นอาหารที่ถูกเตรียมไว้


“เกิดอยากจะแดกเว้ย” เกียร์ตอบกลับพร้อมกับยกยิ้ม


“แล้วนี่ไอ้อิฐไปไหน กูอยากเห็นหมาของมัน” นิคมองหาอิฐ


“อยู่ในบ้านโน่น กำลังประคบประหงมลูกชายมันอยู่” เกียร์ตอบกลับมา นิคเลยเดินเข้าไปในบ้าน ก็เห็นอิฐนั่งป้อนขนมสุนัขให้กับสัตว์เลี้ยงตัวแรกของตัวเองอยู่ สุนัขตัวสีขาวดูดีกว่าในรูปตอนที่ประกาศหาคนรับเลี้ยง แต่ตัวก็ยังผอมอยู่


“ไงมึง กะจะขุนให้อ้วนเหรอวะ” นิคถามขึ้น พร้อมกับนั่งลงที่พื้นบ้านกับอิฐ


“เออดิ ถ้ามันอ้วน มันต้องน่ารักมากแน่ๆ” อิฐพูดยิ้มๆ นิคเอามือไปลูบสุนัขของอิฐอย่างเอ็นดู


“แล้วตั้งชื่อให้มันว่าอะไรวะ ตัวผู้ใช่ป่ะ” นิคถามต่อ เพราะเขายังไม่รู้จักชื่อของสุนัขของอิฐ


“ชื่อสายไหม” อิฐพูดยิ้มๆ ทำเอานิคชะงัก ก่อนจะหัวเราะขำออกมา


“ฮ่าๆ มันตัวผู้นะเว้ย ทำไมตั้งชื่อสายไหม” นิคถามออกมาอย่างขำๆ


“ก็ตอนที่นึกชื่อของมัน กูเสือกหันไปเห็นขนมสายไหมพอดี แล้วดันเป็นสีขาวฟูๆอีก กูคิดว่าถ้ามันอ้วน มันต้องดูฟูๆเหมือนสายไหมแน่ๆ ก็เลยตั้งให้มัน” อิฐพูดออกมายิ้มๆ


“ผัวมึงก็ยอมให้ใช้ชื่อนี้เนี่ยนะ” นิคถามต่อ


“เออดิ เดย์มันบอกว่าแล้วแต่กู เพราะกูต้องเป็นคนดูแลหลัก” อิฐพูดอย่างภูมิใจ นิคก็มองหน้าเพื่อนยิ้มๆ


“ผัวมึงเนี่ย ตามใจมึง เอาใจมึงน่าดูเลยว่ะ” นิคพูดขึ้นยิ้มๆ เขาไม่ได้อิจฉาหรือริษยาเพื่อน แต่บางทีก็อยากมีโมเม้นท์แบบอิฐกับเดย์บ้าง แต่นิคก็รู้ตัว ว่าเขาไม่ควรไปเซ้าซี้อะไรนีลมากนัก ช่วงที่ถูกจับตัวไปพร้อมกับอิฐ นิคก็แอบคิดเหมือนกันว่า เขาไม่ควรไปบังคับหรืองอแงกับนีลมากนัก ไม่ควรทะเลาะกันเพราะเรื่องงี่เง่า เพราะคนเราไม่รู้ว่าจะได้ใช้ช่วงเวลาดีๆด้วยกันไปอีกนานแค่ไหน


“ผัวมึงก็ไม่ต่างจากเดย์หรอก นีลมันก็เอาใจมึง ตามใจมึงมากเหมือนกัน” อิฐพูดออกมาเสียงจริงจัง นิคก็ยิ้มรับ


“พี่นิค มาแล้วเหรอครับ” เสียงของไนท์ทักขึ้น ขณะยกหม้อข้าวออกมาจากครัว


“มีอะไรให้ช่วยมั้ยไนท์” นิคถามขึ้นยิ้มๆ


“ไม่มีครับ งานนี้พี่นิคนั่งกินแล้วทำหน้าน่ารักอย่างเดียวพอ” ไนท์พูดแซวออกมา นิคก็ยิ้มขำ


“อย่างไอ้นิค ต้องบอกว่าทำหน้าแรดๆอย่างเดียวพอมากกว่า” อิฐพูดแซวออกมาบ้าง ก่อนจะถูกนิคเอาเท้าถีบไปอย่างหมั่นไส้


“อิฐ ปล่อยให้สายไหมมันเดินเล่นได้แล้ว ส่วนมึงไปกินข้าวกันก่อน” เดย์ที่เดินตามไนท์ออกมาจากครัว พูดขึ้นมา ก่อนที่ทั้งหมดจะออกมารวมตัวกันหน้าบ้าน นันเองก็เพิ่งกลับจากซื้อน้ำแข็ง จันก็อุ้มน้องกันต์มาหา เมื่อทุกคนมากันครบก็นั่งกินข้าวไปพร้อมๆกัน


“รายการมากี่โมงอ่ะเฮีย” นันหันไปถามนีล นีลยกนาฬิกาข้อมือมาดู


“มาตอนทุ่มครึ่ง” นีลตอบกลับ ทุกคนก็ยิ้มกรุ้มกริ่ม


“รายการอะไรวะ” นิคถามอย่างงงๆ


“ก็รายการที่เค้ามาสัมภาษณ์กูไง” นีลบอกออกมา


“จริงดิ ออกอากาศวันนี้เหรอวะ อย่าบอกนะ ว่าที่ทุกคนมารวมตัวกันนี่ เพราะมาดูมึงออกทีวีกันน่ะ” นิคพูดออกมาอย่างขำๆ


“แน่นอนสิ เฮียนีลออกทีวีทั้งที” นันบอกออกมายิ้มๆ


“โดยเฉพาะมึง พลาดรายการนี้ไม่ได้นะเว้ย” โฟร์พูดออกมาบ้าง


“เออ กูอยากเห็นนีลในทีวีเร็วๆว่ะ ว่าจะขึ้นกล้องมั้ย คึคึ” นิคพูดออกมาอย่างขำๆ แล้วนั่งกินข้าวไปด้วยกัน ต่างพูดคุยกันด้วยรอยยิ้ม

“นั่นถุงอะไรวะ” นิคหันไปเห็นถุงโลตัสที่วางอยู่ใกล้ๆ แต่มองไม่เห็นว่าข้างในเป็นอะไร


“อ่ออ ของเล่นของน้องกันต์น่ะ” อิฐพูดพร้อมกับหยิบไปวางไว้ไกลมือนิค แต่นิคก็ไม่ได้สนใจอะไร พอกินข้าวกันอิ่ม ก็เปลี่ยนเป็นวงเหล้าแทน แล้วนั่งรอเวลาเพื่อจะดูรายการที่นีลไปออก


“ได้เวลาแล้วล่ะครับ เข้าไปในบ้านกัน” กัสพูดขึ้นมายิ้มๆ ทุกคนจึงย้ายเข้ามาในบ้าน เดย์เปิดทีวีแล้วกดไปยังช่องที่ออกรายการ


“อ่าว ไอ้อิฐ ไม่นั่งบนนี้อ่ะ” นิคถามขึ้นอย่างงงๆ เมื่อทุกคนปล่อยให้เขากับนีลนั่งบนโซฟาตัวยาวด้วยกัน ส่วนคนอื่นๆก็นั่งตัวข้างๆ และนั่งพื้นบ้าง อิฐเองก็นั่งที่พื้นเช่นเดียวกัน


“กูต้องจับน้องกันต์ไว้ด้วย มึงนั่งไปเหอะ” อิฐตอบออกมา นิคก็ไม่พูดอะไร เขากำลังตื่นเต้นที่จะได้เห็นคนรักออกทีวี


“เฮีย เดี๋ยวผมถ่ายคลิปรีแอคของทุกคนตอนที่เห็นเฮียนีลในทีวีดีกว่า”นันพูดขึ้น พร้อมกับหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมา


“ฮ่าๆ นี่พวกเราทำเหมือนนีลมันไปเป็นดาราเลยนะ น่าตลกว่ะ” นิคพูดออกมาอย่างขำๆ ที่ทุกคนดูเหมือนจะตื่นเต้นไม่น้อย


“เออน่า” โฟร์พูดขึ้นมายิ้มๆ ส่วนนีลก็ไม่ได้พูดอะไรมากนัก ตอนนี้ยังมีรายการอื่นอยู่ เหลืออีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเท่านั้น


“อ๊ะๆ มาแล้วครับ” ไนท์รีบบอกทุกคนทันที เมื่อรายการที่นีลไปออกกำลังจะเริ่ม


“อ๊ายยย ผัวกูหล่อที่สุด” นิคพูดขึ้นมาทันที เมื่อพิธีกรแนะนำผู้ประกอบการอู่ครบวงจรอย่างนีล ซึ่งเป็นการสัมภาษณ์ที่หน้าอู่นั่นเอง นันก็ถ่ายคลิปเอาไว้ เมื่อทุกคนหันไปแซวนีลกัน นีลก็นั่งหัวเราะในลำคอ นิคหันไปมองนีลแล้วยิ้ม


“มองหน้ากูทำไม มองทีวีโน่น” นีลดันหน้าคนรักให้หันไปมองทีวี นิคนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แล้วหันไปมองทีวีอย่างตั้งใจ การดำเนินรายการเป็นไปอย่างปกติ นีลพาพิธีกรเดินชมการทำงานภายในอู่รถของเขา นิคนั่งขำพวกลูกน้องของเขา ที่มีท่าทีเกร็งๆ


“พวกมอสได้ออกทีวีด้วยอ่ะ ทำไมไม่มีกูอ่า” นิคงอแงออกมาเล่นๆ แต่ก็แอบคิดอยู่เหมือนกัน ว่าทำไมนีลไม่พาเขาไปออกรายการด้วย เพราะเขาก็เป็นเจ้าของอู่คนหนึ่งเหมือนกัน


“ดูไปเหอะ” นีลบอกออกมาแค่นั้น นิคก็ตั้งใจดูต่อ โดยไม่รู้เลยว่าทุกคนแอบหันมามองหน้าเขายิ้มๆ จนช่วงท้ายรายการ ก็มานั่งสัมภาษณ์ต่อในห้องทำงานของนีล

..

..

“นับว่าเป็นคนรุ่นใหม่ไฟแรงมากเลยนะคะ แล้วที่สำคัญโปรไฟล์ดีมากด้วย ดิชั้นว่าต้องมีใครหลายคนอยากรู้แน่ๆ ว่าคุณนีลมีแฟนรึยัง” เสียงพิธีกรสาวถามขึ้น นีลยิ้มนิดๆ ซึ่งรอยยิ้มของนีลหล่อมากสำหรับนิค แล้วนิคก็ใจเต้นแรงด้วย เพราะอยากรู้ว่าคนรักจะตอบยังไง

“ผมมีคนรักแล้วครับ รูปของเขาก็อยู่ในห้องนี้ด้วย” นีลพูดขึ้นยิ้มๆ ก่อนที่พิธีกรสาวจะหยิบกรอบรูปที่ตั้งอยู่บนโต๊ะทำงานของนีลมาให้กล้องถ่ายดู ซึ่งเป็นรูปคู่ของนีลกับนิค ทำให้นิคถึงกับกลั้นยิ้มไม่ไหว เขาหันไปมองหน้านีลที่อยู่ข้างๆเล็กน้อย นีลก็มองเขายิ้มๆ ก่อนที่นิคจะหันไปดูทีวีต่อ

“คนรักของคุณนีลเป็นผู้ชายเหรอคะ” พิธีกรสาวถามยิ้มๆ ไม่ได้มีท่าทีชะงักหรืออึกอักแต่อย่างไร ทำให้นิครู้สึกสบายใจไม่น้อย

“ครับ ชื่อนิคครับ” นีลตอบกลับด้วยท่าทีปกติ

“แหม น่าอิจฉาคุณนิคจังเลยนะคะ เห็นว่ากิจการนี้ก็ร่วมกันสร้างขึ้นมาด้วยกัน” พิธีกรสาวถามขึ้นมาต่อ นีลก็ตอบรับกลับไป ก่อนที่หญิงสาวจะหันมามองกล้องด้วยรอยยิ้ม

“ก่อนอื่นนะคะ ทางเราต้องขอบอกท่านผู้ชมก่อนว่า กว่าเราจะขอมาสัมภาษณ์คุณนีลได้เนี่ย ค่อนข้างยากเหมือนกันนะคะ เพราะคุณนีลปฏิเสธมาตลอด แต่ครั้งนี้คุณนีลยอมให้สัมภาษณ์เพราะมีจุดประสงค์อีกอย่างด้วยค่ะ” พิธีกรสาวพูดยิ้มๆ นิคที่นั่งฟังอยู่ก็ทำหน้างง แต่ก็ตั้งใจฟัง

“ครับ ผมเองก็ต้องขอโทษท่านผู้ชมหลังจากนี้ด้วยนะครับ จะว่าผมรบกวนทางรายการก็ได้” นีลพูดขึ้น พร้อมกับมองกล้องด้วยสายตาจริงจัง

“คือ..คนรักของผม นิคน่ะครับ เค้าตั้งความหวังกับผมไว้เรื่องหนึ่ง ผมก็เลยอยากทำให้ความหวังของเขาเป็นจริง” นีลพูดออกมา นิคขมวดคิ้วเข้าหากันทันที ตอนนี้ใจของเขาเต้นตึกตัก เพราะไม่รู้ว่าคนรักจะพูดอะไร


“นีล” นิคหันไปเรียกคนรักด้วยความสงสัย


“ชู่ววว ฟังก่อน” นีลพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม นิคเลยหันไปมองหน้าจอทีวีด้วยความรู้สึกแปลกๆ จะว่าตื่นเต้นก็ใช่ ประหม่าก็ใช่ ใจหวิวๆก็ยิ่งใช่

“เรื่องอะไรเหรอคะ” พิธีกรสาวถามต่อ นีลหยิบกระดาษเอสี่ 1 ใบ แล้วใช้ปากกาเมจิกเขียนบางอย่างลงไป แต่ยังไม่ได้ยกขึ้นมาให้เห็น นีลมองมาที่กล้องอีกครั้ง

“นิค พี่ขอโทษนะที่ทำให้คิดมากมานาน ขอโทษที่ทำหน้าที่คนรักได้ไม่ดีเท่าที่ควร” คำว่าพี่ที่นีลพูดขึ้นมา ทำให้นิคน้ำตาคลอและรู้สึกอึ้งไม่น้อย

“แต่พี่สัญญา ว่าหลังจากนี้ พี่จะทำให้ดีกว่าเดิม” นีลพูดออกมาอีก นิคเองก็จ้องมองนีลในทีวีไม่วางตา ก่อนที่นีลจะยกกระดาษขึ้นมาให้กล้องเห็นชัดๆ นิคแทบหยุดหายใจ เมื่อเห็นข้อความนั้น


...Will you marry me…


“แต่งงานกันนะ” เสียงทุ้มของนีลที่ดังขึ้น ไม่ได้ดังจากจอทีวี แต่ดังมาจากคนที่นั่งข้างๆนิคในตอนนี้ นิคหันไปมองหน้าคนรักทันที ก็เห็นว่านีลถือแหวนวงหนึ่งเอาไว้ ตอนนี้นิคไม่ได้สนใจแล้วว่าในทีวีพิธีกร หรือนีลจะพูดอะไรต่อ เขาสนใจแค่ตรงหน้าเท่านั้น


“จะ..จริงเหรอ” นิคถามเสียงสั่น นีลยกยิ้มนิดๆ พร้อมกับพยักหน้ารับ ก่อนที่น้ำตาใสจะไหลลงมา


“คำตอบล่ะ” นีลทวงถามคำตอบ


“ฮึกก..แต่งสิ ใครจะปฏิเสธกันล่ะ ฮืออออ” พูดจบนิคก็โผเข้ากอดนีลแล้วร้องไห้โฮทันที


ปุ้งๆๆๆ

“เฮ้!!!”

เสียงบางอย่างดังขึ้น ทำให้นิคหันไปมองทั้งน้ำตาก็เห็นว่าทุกๆคนที่นั่งอยู่ ต่างงดึงพลุกระดาษร่วมยินดีกับเขา แม้แตน้องกันต์ยังกระโดดร้องเย้ๆด้วย โดยไม่รู้ว่าเรื่องอะไร

“ฮึกก นี่ทุกคนรู้เรื่องนี้กันหมดเลยเหรอ” นิคถามทุกคนเสียงสั่นเครือ ถุงของเล่นที่อิฐบอกว่าเป็นของน้องกันต์ จริงๆแล้วเป็นถุงใส่พลุกระดาษนั่นเอง ส่วนนันก็อัดคลิปเอาไว้ด้วย


“ก่อนจะถามพวกกู กูว่ามึงสวมแหวนก่อนดีกว่า” อิฐพูดขึ้นยิ้มๆ นิคหันไปหาคนรักอีกครั้ง นีลเช็ดน้ำตาให้นิคยิ้มๆ ก่อนจะจับมือนิคขึ้นมา แล้วสวมแหวนให้แล้วเกียร์ก็ส่งแหวนอีกวงให้นิค นิครับมาอย่างรู้หน้าที่ แล้วสวมให้นีลด้วยเช่นเดียวกัน ก่อนที่นีลจะดึงนิคมาประกบจูบ ท่ามกลางเสียงโห่แซวจากทุกๆคน


“ฮืออ กูดีใจที่สุดเลย” นิคพูดกับอกของนีล นีลก็กอดรัดคนรัก พร้อมกับโยกตัวไปมาเบาๆ


“ทีนี้ไม่ต้องงอแงแล้วนะ ว่ากูไม่ขอแต่งงานน่ะ” นีลแกล้งว่าออกมา นิคก็หัวเราะทั้งน้ำตา


“เดี๋ยวพวกกูไปรอฉลองหน้าบ้าน มึงสองคนคุยเสร็จก็ตามออกไปนะ” อิฐพูดขึ้นยิ้มๆ


“ยินดีด้วยนะครับพี่นีล พี่นิค” ไนท์ กัส พูดแสดงความยินดี ก่อนที่จะปลีกตัวไปหน้าบ้าน จันเองก็แสดงความยินดีกับคนทั้งสองด้วยเหมือนกันก่อนจะเดินไปหน้าบ้านกันหมด เหลือเพียงนิคกับนีลที่นั่งกอดกันอยู่ที่โซฟาสองคน


“ทำไมมึงกล้าทำอะไรแบบนั้นด้วยอ่ะ นี่มันออกอากาศทั่วประเทศเลยนะ” นิคถามเสียงเครือเล็กน้อย เพราะเริ่มคลายอาการสะอื้นลงได้บ้างแล้ว


“ก็คนอย่างมึงน่ะ ทำอะไรแบบเด็กๆให้ไม่ได้หรอก ต้องเล่นใหญ่เท่านั้น” นีลพูดออกมาขำๆ ทำให้นิคทุบอกคนรักไป 1 ที ด้วยความอาย


“แล้วทางรายการ เค้ายอมให้มึงทำอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ” นิคถามต่อด้วยความอยากรู้


“พี่มึงช่วยด้วยน่ะ เค้ารู้จักกับโปรดิวเซอร์รายการ” นีลตอบออกมาตรงๆ


“พี่นนท์อ่ะนะ พี่นนท์รู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ” นิคถามอย่างอึ้งๆ


“ใช่ แล้วเดี๋ยวมึงโทรไปหาพี่มึงด้วย เค้าคงรอแสดงความยินดีกับมึงอยู่ เห็นว่าจะนั่งดูรายการพร้อมกับทุกคนที่บ้านของมึงด้วยล่ะนะ” นีลบอกออกมา ทำให้นิครู้สึกเขินเป็นอย่างมาก แต่หัวใจของเขาก็เต็มปรี่ไปด้วยความสุขที่แทบจะล้นอก


“นีล ขอบคุณมากนะ ขอบคุณที่มึงยอมทำอะไรแบบนี้เพื่อกู มันเกินความคาดหมายของกูไปมากเลยจริงๆ” นิคบอกออกมาจากความรู้สึกจริงๆ เพราะเขาไม่คิดว่าคนรักจะกล้าทำถึงขนาดนี้ เพราะนีลเองก็ไม่ต่างจากเดย์สักเท่าไร ไม่ชอบอะไรวุ่นวาย ไม่ชอบเด่นดัง แต่นีลก็ยอมทุกอย่าง เพื่อจะเซอร์ไพรส์เขา


“กูอยากให้มึงรู้ไว้ กูทำทุกอย่างเพื่อมึงได้ แต่อยู่ที่ว่ากูจะทำให้ช้า หรือเร็ว เท่านั้นเอง” นีลตอบกลับมา นิคซุกหน้ากับอกของคนรัก เขารักนีลมากจริงๆ


“ในรายการ มึงเรียกแทนตัวเองว่าพี่ด้วย” นิคเงยหน้าจากอกแกร่งของนีลขึ้นมาพูดเมื่อนึกได้


“ออกรายการ จะให้กูพูด กูมึงรึไง เสียมารยาทตายห่า” นีลว่าออกมาอย่างขำๆ นิคเม้มปากนิดๆ


“อยากได้ยินอีกอ่ะ” นิคพูดเสียงอ้อน นีลยกยิ้มมุมปาก


“อยากได้ยิน ก็ต้องเรียกกูดีๆก่อน” นีลต่อรอง นิครู้สึกเขินแปลกๆ ที่จะต้องเรียกนีลว่าพี่ แต่เขาก็อยากได้ยินนีลเรียกแทนตัวเองว่าพี่เหมือนกัน


“พี่นีล พูดให้นิคฟังหน่อย” นิคพูดเสียงอ้อน ทำให้นีลยิ้มออกมาอย่างพอใจ


“พี่รักนิคนะ แต่งงานกันนะครับ” นีลพูดเสียงทุ้ม ทำให้นิคยิ้มกว้างออกมาทันที


“ครับ นิคก็รักพี่นีลเหมือนกัน” นิคตอบออกมาอย่างมีความสุข นิคมั่นใจว่าเขาไม่เคยเลือกคนผิด นีลคือคนที่นิคจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต นีลเองก็คิดแบบนิคเหมือนกัน



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ END +++++++++++++++++++++++++++++


นีลนิคจบแล้วนะคะ ส่วนงานแต่ง จะอยู่ในตอนพิเศษท้ายเล่มจ้า ไม่ได้ลงให้อ่านนะคะ

ลำดับต่อไป ก็จะอัพตอนจบอีกครึ่งหนึ่งของเดย์อิฐนะคะ 


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น