เวย์นิส

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและติดตามผลงานของเวย์นิสนะคะ 🍒 หากพบเห็นนิยายที่เหมือนกับของเวย์นิส หรือต้องการพูดคุย สอบถาม สามารถทักเข้ามาทางเพจได้ตลอด 24 ชม. นะคะ (เพจ : เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก)

เมียหมอ [03] เล่ห์เหลี่ยม

ชื่อตอน : เมียหมอ [03] เล่ห์เหลี่ยม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.9k

ความคิดเห็น : 164

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2561 12:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
เมียหมอ [03] เล่ห์เหลี่ยม
แบบอักษร

Ep 03


"นี่อย่าบอกนะว่ามึงกินเด็ก เอาจริงดิ?" วาโยถามขึ้นอีกครั้งพลางปรายตามองเด็กสาวหน้าตาสะสวยบนหน้าตักของเพื่อนรัก เขาไม่อยากเชื่อว่าคนอย่างชานนท์จะกลายเป็นโคแก่กินหญ้าอ่อนไปได้ เพราะหลายปีที่ผ่านมาชานนท์ทุ่มเวลาให้กับการทำงาน จนแทบจะไม่สนใจเรื่องผู้หญิงเลย


"กูไม่คิดสั้นขนาดนั้นหรอก" คิดสั้นงั้นเหรอ? เป็นคนรักของเธอไม่เห็นจะคิดสั้นตรงไหนเลย เฟรย่าลอบยู่ปากเง้างอดกับคำตอบของชานนท์ ด้วยความหมั่นไส้ในความปากเสียของเขาจึงบดเบียดร่างกายแนบชิดจนแทบจะสิงร่างเขาอยู่รอมร่อ


"อื้อ~ คูณหมอขากาบบ้านกานน้าาา"


"มันเวรกรรมอะไรของกูวะเนี่ย" นายแพทย์หนุ่มถอนหายใจหนักๆอย่างนึกรำคาญ ปกติเขาเป็นคนรักเด็กและเข้าใจเด็กเป็นอย่างดี แต่แน่นอนว่าต้องไม่ใช่เด็กอย่างเฟรย่าที่พยายามจะยัดเยียดความเป็นเมียให้เขาอย่างโจ๋งครึ่ม ให้ตายเถอะ! จะสลัดเธอออกจากชีวิตยังไงดีเนี่ย?


"เวรกรรมหรือพรหมลิขิตกันแน่วะ" ชานนท์กลอกตาไปมากับคำพูดเย้าหยอกของเพื่อนรัก เขาก้มมองใบหน้าสะสวยของคนตัวเล็กบนหน้าตักอย่างพินิจพิเคราะห์ ทั้งที่เพิ่งเจอกันแต่กลับมีความรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก ใบหน้าของเธอมีความละม้ายคล้ายคลึงกับใครบางคนที่เขารู้จัก


"กูกลับก่อนนะ" เขาละสายตาจากพวงแก้มแดงก่ำ แล้วดันตัวเฟรย่าออกห่างเล็กน้อย


"ได้เมียแล้วทิ้งกูเลยนะมึงไอ้เพื่อนเลว"


"ไม่ใช่เมีย" ชานนท์แย้ง "ขอบใจที่เลี้ยง แต่กูไม่มีอารมณ์ดื่มต่อแล้ว เจอกันที่โรงพยาบาล"


วาโยได้แต่ทำหน้าเซ็งเมื่อเพื่อนรักอุ้มเด็กสาวออกไป เขาลอบถอนหายใจเบาๆอย่างเบื่อหน่าย พลางสอดสายตามองหาใครสักคนที่พอจะสละเวลามานั่งพูดคุยกับเขาได้


"บ้านอยู่ไหน"


"คูณหมอขาหนูหนาวจางงงง"


"ถามว่าบ้านอยู่ไหน หมอจะไปส่ง"


"กอดหน่อยยยยยย~"


"มีสติหน่อยสิ หมอถามว่าบ้านอยู่ไหน"


"อุ่นจางงงงง~" ให้ตายเถอะ! นี่เขาต้องใช้วุ้นแปลภาษาของโดเรมอน(?)มาใช้กับเธอไหมเนี่ยถึงจะสื่อสารกันรู้เรื่อง ชานนท์นวดคลึงขมับเบาๆในตอนที่เด็กสาวปลดเข็มขัดนิรภัยออก แล้วเอนตัวมากอดรัดเขาไว้แน่น


"กาบบ้านกานน้าาา"


"อยากกลับบ้านก็บอกที่อยู่มาสิ หมอจะไปส่ง" เขาแกะท่อนแขนเล็กออกจากลำตัว พร้อมดันตัวเธอกลับไปนั่งที่เดิม


เฟรย่ายู่ปากอย่างกระเง้ากระงอดเมื่อโดนชายหนุ่มปฏิเสธครั้งแล้วครั้งเล่า เธอเบ้ปากเรียกร้องความสนใจ ซึ่งก็เหมือนว่ามันจะได้ผล เพราะแวบหนึ่งเธอเห็นชานนท์หยุดนิ่งไป


"ให้หนูกอดไม่ได้เหรอ~ หนูแค่อยากมีแด๊ดดี้เหมือนคนอื่นเขาบ้าง" เธอค่อยๆขยับตัวเข้าไปสวมกอดอีกครั้ง พวงแก้มแดงก่ำคลอเคลียแผงอกแกร่งอย่างหลงใหล แต่ชานนท์กลับชะงักไปเพราะท่าทางเหมือนเด็กขาดความอบอุ่นของเธอ


"หมอขอถามได้ไหมว่าพ่อของหนูไปไหน" เด็กสาวเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าคมคายตาปริบๆ ริมฝีปากอวบอิ่มฉีกยิ้มไร้เดียงสา


"หนูหมายถึงแด๊ดดี้ที่ไม่ได้แปลว่าพ่อค่ะ"


"..." แด๊ดดี้ที่ไม่ได้แปลว่าพ่อ? มันน่านัก! ชานนท์กลอกตาเอือมระอา ก่อนจะพยายามแกะท่อนแขนเล็กออกจากลำตัวอีกครั้ง แต่เด็กสาวก็กอดรัดไว้แน่นจนรู้สึกอึดอัด


"เมาจริงรึเปล่าเนี่ย" เขาหรี่ตามองอย่างจับผิด ทำให้เฟรย่ารีบก้มหน้าหลบสายตา


"กาบบ้าน กาบบ้านกานน้าาา~"


"แล้วบ้านอยู่ไหนล่ะ หมอจะไปส่ง"


"อยู่ตรงนี้~" นิ้วชี้เรียวยาวจิ้มลงตรงอกข้างซ้ายของนายแพทย์หนุ่มเบาๆ


"ไม่ได้เมาใช่ไหมเนี่ย?"


"อื้อ~ หนูจานอนนนน~" ว่าจบก็ฟุบหน้าลงบนหน้าตักแกร่งทันที ทำเอาชานนท์สะดุ้งตกใจเพราะใบหน้าของเธอมันตรงกับตำแหน่งเป้ากางเกงพอดิบพอดี


"มันเวรกรรมอะไรวะเนี่ย" มือหนาดันใบหน้าจิ้มลิ้มออกห่างจากเป้ากางเกงเล็กน้อย ก่อนจะสตาร์ทเครื่องยนต์ แล้วขับออกไป เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพาเธอกลับไปที่ห้องพักของตัวเอง


เฟรย่าลอบยกยิ้มมุมปาก เธอนอนฟุบหน้าอยู่บนหน้าขาแกร่งตลอดการเดินทางมายังคอนโดของนายแพทย์หนุ่ม กลิ่นกายของเขามันน่าหลงใหลดีจริงๆ


"ภาระชัดๆเลย" ชานนท์บ่นอุบหลังจากวางร่างอ่อนปวกเปียกของเด็กสาวลงบนเตียง เฟรย่าที่ได้ยินอย่างนั้นแสร้งปรือตามองค้อน เธอคือว่าที่คนรักของเขาต่างหาก ไม่ใช่ตัวภาระสักหน่อย


"ดื่มไปเยอะแค่ไหนเนี่ยถึงได้เมาขนาดนี้"


"คูณหมอขา กอดหน่อยยยย~" เขาส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมระอา ก่อนจะยกผ้าห่มขึ้นมาปิดบังเนื้อหนังของเธอไว้


"ม่ายอาวววว ร้อนนนนน" เฟรย่าถีบขาไปมาราวกับเด็ก พร้อมกับดึงแขนของหมอหนุ่มมากอดไว้แนบอก


หน้าอกหน้าใจที่ใหญ่เกินขนาดจนล้นทะลักออกมานอกเกาะอกทำเอาหัวใจของชานนท์กระตุกสั่นไหว เขารีบเบือนหน้าหนีเพราะไม่ไว้ใจตัวเอง ปกติเขาชินชากับเรือนร่างของผู้หญิงจนแทบไม่มีความรู้สึกแบบนั้น เพราะเห็นจนชินตาแล้ว


"มือคูณหมออุ่นจาง~" ไม่ว่าเปล่าแต่เด็กสาวยังพลิกตัวนอนราบกับเตียง โดยใช้หน้าอกใหญ่เกินขนาดกดทับฝ่ามือหนาไว้ จนกลายเป็นว่าตอนนี้ชานนท์กำลังจับหน้าอกของเธออยู่


"ถ้าคิดจะยั่วหมอด้วยวิธีนี้มันไม่ได้ผลหรอก ยิ่งทำแบบนี้ยิ่งลดคุณค่าในตัวเองรู้ไหม" แม้ความรู้สึกบางอย่างจะถูกกระตุ้นออกมา แต่ชานนท์ก็ยังสามารถควบคุมมันได้ เขารีบดึงมือออกจากหน้าอกใหญ่ แล้วเดินหนีเข้าไปในห้องน้ำทันที เพราะคิดว่าความเย็นฉ่ำของน้ำอาจจะดับความร้อนรุ่มในร่างกายของเขาได้


"ไม่ง่ายแฮะ" เฟรย่ายกยิ้มมุมปาก พร้อมหยัดกายลุกขึ้นเสยผม ขณะที่จ้องมองบานประตูห้องน้ำที่เพิ่งถูกปิดลง


"คิดเหรอว่าคนอย่างเฟรย่าจะยอมแพ้" เธอล้มตัวนอนอีกครั้งพลางใช้ความคิด "ขั้นตอนแรกก็ต้องอ่อยให้อยาก พ่อคุณหมออยากแล้วก็จะเป็นฝ่ายเข้าหาเราเอง แต่ถ้าพลาดเสียตัวในคืนนี้เลยก็ถือว่าได้เป็นเมียหมออย่างสมบูรณ์แบบ คิกคิก"


เฟรย่าป้องปากหัวเราะกับความคิดของตัวเอง เธอไม่เคยรู้สึกถูกอกถูกใจผู้ชายคนไหนเท่าชานนท์มาก่อนเลย




--------------------------------------------

เจอกันวันแรกน้องก็จะเผด็จศึกพี่หมอแล้ว 555555555555 มีความอยากเป็นเมียหมอ

คอมเมนต์ด้วยยยยย! นักเขียนต้องการกำลังจายยยย (ถ้ามีคำผิดขออภัยด้วยนะคะ)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น