Manatchanok

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 69.5k

ความคิดเห็น : 60

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2561 21:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter10
แบบอักษร

image


“ไอ้กิตใครใช้ให้มึงคิดตรีมนี้ว่ะ” ผมที่ทำอะไรไม่ได้ก็ได้แต่นั่งมองร่างบางที่นั่งอยู่กับเพื่อนแล้วก็โวยวายไอ้กิตนี้แหละ

“เอ้า มาทะเลทั้งทีมันก็ต้องมีสาวๆใส่ชุดแบบนี้ดิว่ะ”

“เออก็จริงอย่างที่ไอ้กิตมันบอกกูคิดว่าจะมีสาวๆให้ดูพ่อมึงเสือกปิดเกาะอีก”

“ไอ้ออฟพูดถูกถ้ากูไม่ทำแบบเนี่ย พวกมึงก็จะไม่มีอาหารตาให้มองแบบนี้” พวกมึงถามกูสักคำหรือยังว่ากูอยากให้พวกมึงทำแบบนี้มั้ย ไอ้รอยรักที่ผมทำไว้บนตัวเมญ่าเธอก็เอารองพื้นปิดจนไม่เห็นรอย ไม่แปลกใจทำไมกล้าใส่แบบนั้นออกจากห้อง

“เออ แล้วนี้เป็นไรว่ะกูเห็นมึงหวุดหงิดตั้งแต่เดินมาล่ะ” ไอ้แบงค์ส่งแก้วเหล้ามาให้ผมพร้อมกับสายตาสงสัย

“เสือก” ผมกระดกเหล้าเข้าปากทีเดียวหมดแก้วตอนนี้ใกล้ได้เวลาจับพี่รหัสแล้วรีบกินรีบทำหน้าที่

“เมฆามึงดูนั้น” ผมมองตามสายตาของไอ้วินไปก็พบกับเมญ่่าที่นั่งคุยอยู่กับผู้ชายสองคนแต่ดีนะที่มีเพื่อนเธอนั่งอยู่ด้วย

“เพื่อนน้องเมญ่าโคตรน่ารัก”

“คนไหนว่ะไอ้วิน”

“ออฟมึงเห็นคนที่นั่งข้างซ้ายน้องเมญ่าหรือเปล่าว่ะโคตรเด็ด” ผมถึงกับต้องส่ายหัวให้กับความบ้าผู้หญิงของเพื่อนตัวเอง

“เออไอ้วิท น้องเมญ่าพักกับใครว่ะ เห็นน้องสองคนนั้นพักด้วยกัน”ไอ้แบงค์ยังคงทำหน้าที่เป็นคนชงเหล้าเรื่อยๆอย่างไม่มีหยุด ก็ดูเพื่อนแม่งแต่ล่ะคนแดกเหล้าหรือน้ำเปล่ายกเอายกเอา

“คนเดียว” ผมไม่ลืมที่จะตอบคำถามเพื่อนแต่สายตาก็ยังคงจับจ้องอยู่ที่ร่างบางที่นั่งถัดออกไปไม่ไกล

“เหี้ย น้องแม่งไม่กลัวหรอว่ะขนาดกูอยู่กับไอ้กิตสองคนกูยังกลัวเลย”

“แบงค์ห้องที่มึงอยู่เล็กกว่าห้องน้องเขาเยอะ”

“เหี้ย กูอยากเห็นห้องน้องว่ะ” ไอ้วินที่มั่วแต่นั่งมองสาวตอนแรกหันมาร่วมวงกับพวกผมทันที

“ฝัน กูยังไม่ได้เข้าเลย” เปล่าครับโกหกไปงั้นแหละที่จริงป๊าก็ห้ามนะแต่ผมก็แอบเข้าไง

“กริ๊ดด ปล่อย” ผมหันไปตามเสียงกริ๊ดก็พบว่าเป็นเมญ่าที่ถูกผู้ชายคนหนึ่งจับแขนเธอไว้อยู่

ผมไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปหาเธอทันที. เพราะตรีมไอ้เหี้ยกิตทำให้เกิดเรื่องจนได้

“ปล่อยเธอซะ”ผมเดินไปกระชากผู้ชายคนนั้นออกจากเธอ ตอนนี้ทุกอย่างกำลังหยุดทำงานมีเพียงเสียงของผมเท่านั้น

“มึงเป็นใครว่ะ กูจะเคียร์กับแฟนกู” หึไอ้เหี้ยทนไม่ไหวล่ะ ปึก ผมปล่อยหมัดใส่หน้ามัน ทำให้มันเซถอยหลังไปหลายก้าว

“พี่เมฆ” เธอรีบวิ่งมาอยู่ข้างหลังผมทันทีเหี้ยร้องไห้หรอ ตั้งแต่วันที่แม่เธอเสียผมก็ไม่เคยเห็นน้ำตาของเธออีกเลย

“หึ เก่งหรอว่ะคิดว่าตัวเองเป็นใคร” พอมันตั้งสติได้ก็ชี้หน้าผมอย่างหาเรื่อง

“ทำไม กูจะบอกให้นะเนี่ย เมียกู” ผมชักปืนออกมาแล้วจ่อไปที่หัวมันตอนแรกว่าจะไม่อะไรล่ะ แต่พอเห็นน้ำตาของเธอผมแม่งไม่ไหวว่ะ

“กริ๊ดดด แกพี่เมฆามีปืนด้วยอ่า”

“เห้ยไอ้เมฆาใจเย็น” ไอ้แบงค์รีบวิ่งเข้ามาห้ามผมแต่ก็ไม่ได้เข้ามาใกล้

“คุณหนูมีไรครับ”

“ใครปล่อยให้มันเข้ามา” ดูแล้วแม่งไม่น่าจะใช่นักศึกษาที่มากับผมเพราะทุกคนไม่ค่อยมีใครกล้ายุ่งกับผมเท่าไหร่

“ทำไมกูจะเข้ามาไม่ได้ว่ะ กูเป็นแขกพักอยู่โรงแรมนี้ ไม่สิกูลูกเจ้าของโรงแรมว่ะ” หึ ลูกเจ้าของโรงแรมหรอ ผมพึ่งรู้ว่าป๊ามีลูกชายอีกคน

“เมญ่ากลัว” ร่างบางเกาะแขนผมแน่นขึ้นเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าทำถ้าจะเข้ามาดึงเธอไปอีกครั้ง

“มึงรู้จักแก๊งมังกรหยกป่ะว่ะ นั้นแหละหัวหน้าแก๊งอ่าพ่อกู”

“เอาไงดีครับคุณหนู” ผู้จัดการโรงแรมที่วิ่งเข้ามาดูสถานการณ์ตอนแรกถามขึ้น

“ไปตามพี่คิวมาให้ผม”

“มึงจำหน้ากูไว้ดีๆนะ แล้วก็จำชื่อกูไว้ดีๆ”

“หึ หน้าอย่างมึงมีไรให้จำวะขนาดรู้ว่าพ่อกูเป็นใครมึงยังไม่กลัวอีกหรอวะ” ปึก ผมใช้กระบอกปืนฟาดหน้ามันทำให้หน้าหันไปตามแรงตบ

“ครับคุณหนู ใครปล่อยให้มันเข้ามา” ปึก ผมตบหน้าพี่คิวไปทีหนึ่งเพราะปล่อยให้คนนอกเข้ามา

“พี่คิว พี่เมฆ” ร่างบางดึงแขนผมไว้แน่นเพื่อไม่ให้ผมเข้าไปเล่นงานพี่คิวได้ ใจตริงผมไม่ได้อยากทำแบบนี้นะครับ แต่ถ้าเมญ่าเป็นอะไรขึ้นมาจะทำไง

“ขอโทษครับคุณหนู”

“พี่คิว มันบอกว่ามันเป็นลูกชายหัวหน้าแก๊งมังกรหยก”

“เป็นไปได้ไง ในเมื่อนายน้อยมีลูกชายแค่คนเดียวคือคุณหนู” ผมหันไปมองหน้ามันที่ตอนนี้หน้าซีดแล้วเดินถอยหลังออกไปเรื่อยๆ

“ไปจับมัน แล้วจัดการให้เรียบร้อยซ่ะ ป๊าตั้งใจปิดเกาะเพื่อไม่ให้ใครมาทำร้ายเมญ่า แต่กับมีคนแปลกหน้าเข้ามาได้ไงว่ะ ป๊าจ้างพวกพี่มาทำงานนะเว้ย” ผมระเบิดอารมณ์ใส่พี่คิวไปชุดใหญ่ ผมไม่ได้โกรธผมแค่ผิดหวังป๊าไว้ใจให้พี่คิวมาทำงานนี้

“ขอโทษครับ”

“ช่างมัน ขอชุดคุมด้วย” ผมสั่งใครไม่รู้แต่ที่รู้ๆต้องมีคนเอามาให้ผม

“นี้ครับ” ผมรับมาแล้วสวมให้เมญ่าที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างๆผมไม่รู้ว่ากลัวไอ้เวรนั้นหรือผมกันแน่

“จัดการต่อจับพี่รหัสเลย” ผมดึงเธอให้เดินตามมานั่งตรงที่ผมนั่งอยู่ตอนแรกโดยมีเพื่อนของเธอตามมาด้วย

“เมฆา กูมีเรื่องจะถาม”พอเหตุการณ์ทุกอย่างกลับมาสงบอีกครั้งไอ้วินก็เปิดประเด็นทันที

“เออ ว่ามา”

“พี่เมฆ เมญ่าขอพาเพื่อนไปนอนที่ห้องได้มั้ยเมญ่ากลัว”

“อืม เอาสิเดี๋ยวให้พี่คิวจัดคนไปเฟ้าหน้าห้องให้”

“ขอบคุณค่ะ” ผมนกมือขึ้นไปยี้หัวเธอเบาๆอย่างเอ็นดู นี้ถ้าสองแสบมาด้วยผมว่าป๊ากับม๊าต้องตามมาด้วยแน่นอน

“กูถามได้ยัง”เออว่ะลืมเรื่องที่ไอ้วินจะถามไปเลย

“เออ ว่ามามีไร”

“ที่มึงเป็นลูกเจ้าของเกาะกูพอเข้าใจ แต่กูคบกับมึงมาสามปี กูไม่รู้ว่ามึงคือลูกมาเฟีย”

“แค่พ่อมึงเป็นเจ้าของมหาลัยกูก็ว่าใหญ่แล้วนะเว้ย” ไอ้แบงค์เสริมมาเอง ปากก็พูดครับแต่ตานี้มองแต่สาวๆที่นั่งอยู่ข้างๆเมญ่านี้แหละครับ

“เออ ไม่ได้ตั้งใจจะปิดว่าจะบอกอยู่”

“แล้วเมื่อไหร่ว่ะ ปีหน้าแม่งก็ปีสี่แล้วนะเว้ย”

“มึงฟังกูนะไอ้ออฟ แล้วก็พวกมึงด้วยกูตังใจจะบอกมึงตอนที่กูได้ขึ้นรับคำแหน่ง” ผมดึงแก้วเหล้าออกจากมือไอ้แบงค์เมื่อเห็นมันกำลังจะส่งให้เมญ่า

“แล้วมันเมื่อไหร่ว่ะ” ไอ้วินยกเหล้าขึ้นดื่มแล้วถามผมด้วยสายตาที่จริงจังไม่มีทีเล่นทีจริง

“เดือนหน้า นับจากวันนี้ก็อีกแค่อาทิตย์เดียว” ก็ป๋าเล่นจัดงานตั้งแต่ต้นเดือนขนาดนั้นส่วนตัวผม ผมว่ามันเร็วเกินไปให้ผมอายุยี่สิบเอ็ดมาคุ้มแก็งที่ใหญ่ระดับประเทศเพ้อๆหลายประเทศด้วยซ้ำ

“เหี้ย กูอยากเห็นหน้าป๊ามึงว่ะ” ไม่แปลกหรอกครับที่ไอ้วินกับคนอื่นๆจะไม่เคยเห็นหน้าป๊าผม ป๊าผมจะไปมหาลัยทีพวกนี้ก็กลับบ้านกันหมดแล้ว

“คนต่อไป น้องเมญ่าค่ะเชิญมาจับพี่รหัสเลยค่ะ” เมญ่ามองหน้าผมก่อนที่จะลุกแล้วเดินออกไปช้าๆ

“โห้ยแต่งชุดมาขนาดนี้ทำไมต้องใส่ชุดคุ้มล่ะคะ หรือว่าอาย” ทุกคนรู้เห็นเหตุการณ์เมื่อกี้หมดครับแต่คงจะยกเว้นพิธีการที่ไปเข้าห้องน้ำแล้วกลับมาตอนที่ทุกอย่างมันจบลง

“ถอดโชว์หน่อยค่ะ”

“เอิ่ม ไม่ดีกว่าค่ะ” เธอหันมามองหน้าผมแล้วหันไปตอบพิธีกร ลองทอดดูครับ สระว่ายน้ำตรงหน้าได้กลายเป็นสีเลือดแน่นอน

“แย่จังงั้นจับเลยค่ะ” เธอจับกระดาษขนาดเล็กขึ้นมาจากกล่องแล้วค่อยๆเปิดอ่าน

“สาวสวยประจำรุ่น” ไม่ต้องบอกก็รู้ครับว่าเป็นใครแต่เรื่องนี้ผมจะไม่ช่วยให้เธอหาเอง

“หาพี่รหัสให้เจอภายในคืนนี้นะคะ”

“พี่เมฆใครอ่า” เธอเดินลงมานั่งข้างผมแล้วถามขึ้นผมว่าแล้วว่าเธอต้องถาม แต่ผมบอกแล้วว่าผมจะไม่ช่วยเธอ

“หาเองครับ”

“ได้ค่ะ”

“จะไปไหน” เธอลุกขึ้นยืนแล้วทำท่าจะเดินออกไปจากโต๊ะที่พวกเรานั่งอยู่

“ก็พี่ไม่ยอมบอกเมญ่าว่าพี่รหัสเมญ่าเป็นใครเมญ่าก็ต้องไปเดินหาสิคะ” เออว่ะลืมไปว่าต้องหาให้เจอภายในคืนนี้ ถ้าน้องแม่งนั่งอยู่เฉยๆก็คงไม่เจอพี่รหัสแน่นอน

“โอเค รีบกลับมามีไรเรียกพี่นะ”

“ค่ะ” แล้วน้องก็เดินสบัดก้นงอนๆออกไปโดยไม่สนใจผมอีกเลย ใจแข็งไว้เมฆามึงจะช่วยน้องไม่ได้เดี๋ยวคนอื่นเขาจะมองว่าน้องใช้เส้น

“เมฆา ที่มึงบอกว่าน้องเป็นเมียมึงนี้ยังไงว่ะ”ไอ้เรื่องอยากรู้เรื่องคนอื่นเนี่ยยกให้ไอ้ออฟเลย

“ก็เมียไงว่ะ จะแต่งหลังตากรับตำแหน่งหนึ่งเดือน”


image


มาแล้วมาดึกด้วยขอโทษนะคะที่มาดึกงื้อๆนานๆทีจะเห็นมุมโหดของเฮียเมฆาเขาเอาหน่อย

ปล. ไรท์ยังไม่ได้ตรวจคำผิดเนอะ😅😅

ช่วยเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยนะคะอย่างน้อยไรท์จะได้รู้ว่ามีคนรออ่านอยู่☺️☺️

แต่ถ้าไม่เม้นไม่เป็นไรค่ะยังไงก็ลงไรท์หน้าด้านพอฮ่าๆๆ😆😆

“ขอบคุณที่ติดตามนะคะ”✌️🙏

“หนึ่งไลค์ หนึ่งเม้น หนึ่งกำลังใจ”✌️❤️

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น