เคย์จิ

กลับมาแต่งเรื่องนี้อีกครั้งหลังจากที่เคยลบทิ้งไปเพราะไม่ว่างนะคะ555

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 153

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2561 17:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

ท่ามกลางแสงสลัวในสวนกว้างยังมีสองร่างที่กำลังกอดรัดนัวเนียกัน ห่างจากเสียงฉลองแสนครื้นเครงจากงานวันเกิดของบุตรีคนที่สามของบ้านอัครจินดา ช่างเป็นภาพที่ขัดกับบรรยากาศในงานเสียจริง เพราะ

​"อย่าค่ะ" เสียงห้ามดังขึ้นจากปากเล็ก "พี่คิวเมามากแล้วนะคะ" ไม่พูดเปล่าสองมือก็ผลักอกเขาให้ออกห่างทว่า อีกฝ่ายกลับยึดมือเธอไว้แน่นแล้วรวบร่างนิ่มเข้าแนบกาย

"ไม่ได้เมาสักหน่อย" ไม่พูดเปล่ายังฉวยโอกาสกดปลายจมูกโด่งลงไปบนแก้มใส กลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้งเป่ารดลงไปตามลำคอขาวระเรื่อยลงไปยังเนินอกของเด็กสาวที่กำลังดิ้นรนขัดขืน ด้วยแรงที่มากกว่าทำให้ชายหนุ่มย่ามใจใช้มืออีกข้างบีบคลึงทรวงอกนิ่มผ่านผ้าเนื้อหนาเพื่อหยอกล้อ "อืม...น้องไหม นี่โตเร็วจังเลยนะ"

"ทำอะไรกันน่ะพี่คิว!"

คุณกันต์รีบผละออกจากร่างที่เขาแอบหลงใหล เมื่อเสียงแหลมของคู่หมั้นเขาดังตวาดขึ้นมาจากมุมมืด เท้าขวาก้าวถอยหลังออกไปให้ห่างจากเด็กสาวมากที่สุด พลางยกมือขึ้นมาขยับแว่นของตนแก้เก้อ

"พี่หงส์ ช่วยไหมด้วยค่ะ พี่คิวเขาเมามากเลย" เมื่อหลุดเป็นอิสระร่างเล็กก็รีบวิ่งไปหาพี่สาวของตน หวังให้พี่สาวช่วยตนจากคนที่ไร้สติ ทว่ากลับโดนฝ่ามือของพี่สาวตนฟาดเข้าที่ใบหน้าอย่างจังจนมีเสียงดังเพี๊ยะ ความเจ็บแล่นปลาบไปทั้งซีกหน้าด้านซ้าย

"พี่หงส์!" เด็กสาวอุทานขึ้นด้วยความผิดหวัง

"กล้าดียังไงมาอ่อยคู่หมั้นพี่!" หัตถยาโวยวายใส่น้องสาวแล้วเงื้อมืิอขึ้นหวังสั่งสอนน้องสาวตัวดีอีกรอบทว่ากลับมีใครบางคนเข้ามาห้ามแล้วเอาตัวมาบังระหว่างเธอกับน้องสาวใจแตกเข้าเสียก่อน

"หงส์ พี่ผิดเองพี่เป็นคนบังคับ..."

ไม่รอให้พูดจบ หญิงสาวก็ฟาดฝ่ามือเข้าใส่หน้าของคนทรยศอีกคนเต็มแรงสองครั้งติด

"เลวทั้งคู่!"

"น้องไหมไม่ได้ทำอะไร แต่พี่มันเลวเองถ้าผิด ผิดที่พี่นะ"

"หงส์จะถอนหมั้น!" หญิงสาวประกาศกร้าวด้วยความเด็ดขาด ตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นภาพบัดสีเธอก็คิดได้แล้วว่าไม่อาจใช้ชีวิตร่วมกับผูชายคนนี้ได้

"..."

หัตถยามองหน้าอดีตคู่หมั้นหนุ่มนิ่ง สายตาอาฆาตเชือดเฉือนส่งผ่านแว่นใสจนอีกฝ่ายที่รู้สึกผิดไม่กล้าสู้สายตาด้วย เรียวปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นพยายามไม่ให้เขาเห็นว่ามันกำลังสั่นระริก ด้วยที่เขาไม่คิดจะรั้งเธอไว้หรือทำอะไรสักอย่าง แค่นั้นก็เห็นได้ชัดแล้วว่าเขาไม่ได้ต้องการเธอเลย หึ คงอยากถอนหมั้นจนตัวสั่น สมใจแล้วสินะ!

หทัยแก้วมองเหตุการณ์ตรงหน้าตาด้วยความอึ้ง อดคิดไม่ได้ว่าเป็นความผิดของเธอที่ทำให้พี่สาวกับคู่หมั้นต้องแตกหักกัน ทั้งที่ผ่านมาก็ดูรักกันหวานปานจะกลืนกินมาตลอด แต่เธอมั่นใจว่านี่ไม่ใช่แค่การพูดเล่น เพราะพี่สาวเธอเป็นคนจริงจังเด็ดขาด คำไหนคำนั้น และไม่เคยให้โอกาสใครเป็นครั้งที่สอง

ตาคู่คมของหัตถยาปราดมองน้องสาวตัวเองแล้วเอ่ยขึ้นเสียงนิ่ง"เรื่องนี้พี่จะไม่บอกพ่อกับแม่ รอให้เรื่องนี่เงียบไปก่อนแล้วพวกแกอยากจะคบจะอะไรกันยังไงก็เชิญ" พูดจบก็รีบก้าวเท้าหนีออกมาจากตรงนั้นด้วยความรวดเร็ว พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่อาจห้ามไว้ได้ ดวงใจของเธอรวดร้าวมากเกินที่จะรับไหว แม้จะทำเป็นเข้มแข็งไม่รู้สึกอะไรก็ตาม

"มันไม่ใช่แบบนั้นนะคะพี่หงส์" เด็กสาวรีบเรียกหัตถยาเพราะพี่สาวไม่ยอมฟังอะไรเธอเลย จะวิ่งตามไปก็ถูกมือหนาดึงรั้งแขนไว้เสียก่อน

"พี่รักไหมนะคะ" คำพูดนั้นหลุดออกมาจากปากของคุณกันต์อย่างง่ายดาย ทั้งที่หทัยแก้วไม่ได้ต้องการมันเลยสักนิด

"หยุดพูดได้แล้วค่ะพี่คิว แล้วก็ไม่ต้องมายุ่งกับไหมอีก ไหมไม่ได้ชอบพี่!"

"แต่พี่รักไหมนะ แอบรักมานานแล้ว อยากดูแลไหม อยาก..."

หทัยแก้วไม่ไหวที่จะต้องฟังอีกต่อไป คว้าแก้วที่มีน้ำอยู่ใกล้มืิอสาดเข้าใส่หน้าคุณกันต์ด้วยความโมโห "หายสร่างเมาแล้วไปขอโทษพี่หงส์ด้วยนะคะ แล้วก็จำเอาไว้ว่า ไหมเกลียดผู้ชายแบบพี่ที่สุด!"

คุณกันต์ยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองแล้วกัดฟันแน่น ก่อนจะดึงร่างเล็กเข้ามาหวังสั่งสอนให้เธอรู้เสียบ้างว่าการดื้อกับผู้ใหญ่เป็นอย่างไร

หทัยแก้วกรีดร้องลั่น เธอพลาดแล้วที่ไม่รีบออกไปตั้งแต่ที่พี่สาวเข้ามา และไม่คิดว่าคนอย่างคุณกันต์จะพูดไม่รู้เรื่องและหน้าด้านหน้าทนขนาดนี้ สองมือก็ตีเข้าที่ใบหน้าชายหนุ่มมั่วไปหมดจนแว่นของเขาหลุด

ผลั่ก!

เสียงอะไรบางอย่างกระแทกเข้าข้างหลังของคุณกันต์จนร่างหนาเซเข้าหาร่างที่เขากำลังหวังได้ครอบครอง ชายหนุ่มตื่นตระหนกรู้ดีว่ามีใครทำร้ายร่างกายเขาจากด้านหลังเป็นแน่ ทว่ายังไม่ทันได้หันไปตอบโต้ อะไรบางอย่างก็กระแทกเข้าที่หลังคอเขาอย่างแรงจนภาพตรงหน้าสั่นก่อนที่สติของเขาจะดับวูบลงไปทันที

"โจร!"

ตาคู่สวยเบิกกว้าง ตั้งท่าจะกรี๊ดอีกรอบแต่ก็ทำได้แค่นั้นเพราะชายนิรนามได้พุ่งตัวเข้ามาปิดปากเธอไว้เสียก่อน มือหนานั้นหยาบกร้านทว่าดูอบอุ่นอย่างน่าประหลาด แต่ที่น่ากลัวคือหน้าตาดุุขึงและหนวดเคราที่ขึ้นรกใบหน้าคร้ามครั่นดูโหดนั่น

"ชู่ว์ คุณหนูครับ ผมเป็นคนสวนคนใหม่ครับไม่ต้องตกใจไป"

หญิงสาวพยักหน้ารับ พอจะรู้มาบ้างว่าที่บ้านได้รับคนสวนใหม่เข้ามาแทนลุงมีที่เพิ่งเสียไป แต่ไม่คิดว่าจะหน้าตาดูเหมือนโจรป่าได้ขนาดนี้

"พอดีได้ยินเสียงร้องให้ช่วยน่ะครับ" ชายหนุ่มยกยิ้มนิดๆ เพราะรู้ดีว่าหน้าตัวเองโหด ก่อนจะยกมือออกเมื่อหญิงสาวดูจะไม่ส่งเสียงร้องโวยวายอะไรอีกแล้ว "ไม่น่าเชื่อนะครับว่าคนใส่สูธผูกไทด์เป็นไฮโซแบบคุณคนนี้จะเป็นคนบ้ากามซะได้"

"พ่ี่คิวคงแค่เมาน่ะค่ะ ขอบคุณมากนะคะ พี่คนใหม่" ด้วยไม่รู้ชื่อเด็กสาวจึงเรียกเขาด้วยสรรพนามที่ค่อนข้างแปลกหูไปสักเล็กน้อย

"ผมชื่อดินนะครับคุณหนู...ชื่อดิน" ธรณียกยิ่้มเข้าใจดีว่าทำไม

"ค่ะพี่ดิน ว่าแต่รู้ที่พักยังคะ ไหมจะได้ให้ป้าสาพาไป" 

"อ๋อ พอดีผมมาช้านิดหน่อยครับ ป้าสาพาไปห้องแล้ว เพิ่งเก็บห้องเสร็จเลยออกมาเดินดูงานที่นี่แหละครับ เผื่อช่วยเก็บงานอะไร แล้วก็มีเรื่องนี้ซะก่อน"

"พี่ดินไปพักผ่อนก็ได้ค่ะ เดี๋ยวมีคนมาเก็บของเอง แต่ถ้าจะวาน ก็คงช่วยแบกพี่คิวเข้าไปในบ้านหน่อยค่ะ นอนตรงนี้คงไม่ดีเท่าไหร่" ด้วยความใจดีเลยแนะนำให้อีกฝ่ายไปพักผ่อนและเธอคงไม่ใจดำพอที่จะทิ้งให้คุณกันต์นอนอยู่ตรงนี้

"ขอโทษครับพอดีหนักมือไปหน่อย" ชายหนุ่มหัวเราะแห้ง มือก็ลูบไรหนวดตัวเองด้วยความรู้สึกผิด

"ดีแล้วล่ะค่ะ สมควร" หทัยแก้วกลับนึกสมน้ำหน้าเพราะคุณกันต์ทำเกินไปจริงๆ

"ให้ผมพาเขาเข้าด้านหลังบ้านละกันนะครับ แขกยังกลับกันไม่หมด เดี๋ยวจะแตกตื่นกันหมด"

"ดีเลยค่ะ ยังไงก็...ยินดีต้อนรับเข้าสู่บ้านอัครจินดานะคะ" เด็กสาวยกยิ้มหวานอย่างไม่ถือตัว นึกในใจว่าผู้ชายคนนี้ไว้ใจได้ในระดับหนึ่งและค่อนข้างจะฉลาดเลยทีเดียว

"ขอบคุณครับ"

ธรณียิ้มแล้วมองตามหลังร่างบางที่เดินจนลับไปก่อนจะหุบยิ้มลงแล้วพยุงร่างของคุณกันต์ขึ้นมา บ่นพึมพำกับคนที่สลบไปแล้วเบา ๆ "โง่จริงๆ คนพี่สวยกว่าตั้งเยอะ มาชอบคนน้อง หาเรื่องให้กูเหนื่อยอีก"

ความจริงเขาเห็นแอบเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดมาตั้งแต่ต้นเลยแอบดูเงียบๆ หวังได้ดูหนังสด แต่เรื่องราวกลับตาลปัตรจนเขาต้องเข้ามาแบบนี้ แต่เขาคิดว่าคืนนี้มีเรื่องน่าสนุกให้เขาอีกแล้วล่ะสิ 

"เอาไปให้ฉันบนห้องทั้งหมดนั่นแหละ ฉันจะกิน" 

ระหว่างทางเขาได้ยินเสียงคำสั่งของหัตถยา เจ้าของงานวันเกิดที่โชคร้ายที่สุด หญิงสาวชี้นิ้วไปยังเครื่องดื่มหลากสีที่ตั้งเรียงรายอยู่บนโต๊ะ เพราะงานเลี้ยงเฮงซวยนี่ได้จบลงแล้ว มุมปากคนสวนคนใหมม่กระตุกยิ้มขึ้นมานิดๆ เมื่อคิดถึงแผนชั่วร้ายอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

"กูว่าคืนนี้ต้องขอบคุณมึงแล้วล่ะนะ" 

ชายหนุ่มยกมือขึ้นตบไหล่หนาของคนที่สลบไม่ได้สติ แล้วรีบลากร่างนั้นไปยังห้องรับแขกที่หทัยแก้วสั่งไว้โดยเร็ว เกรงว่าถ้าช้ากว่านี้เขาจะเอาน้ำเปลี่ยนนิสัยนั่นไม่เสิร์ฟให้คุณหนูคนสวยของบ้านช้าเกินไป...




ตัวอย่างตอนต่อไป

"เอ้า วางไว้แล้วก็ไสหัวไปซะสิ"

"ครับคุณหนู"

.........

"ทำไมนายอยู่ที่นี่ล่ะ!"

"ก็ผมเป็นคนสวนคนใหม่ไงครับ"


ความคิดเห็น